|
|
Katalog Beata Cierniak, Beata Kaczmarek Matematyka, Scenariusze Zabawy wspomagające dzieci w rozwoju umysłowym - wdrażanie programu "Dziecięca matematyka" E. Gruszczyk-Kolczyńskiej do pracy z małymi dziećmiZabawy wspomagające dzieci w rozwoju umysłowym (wdrażanie programu "Dziecięca matematyka" E. Gruszczyk-Kolczyńskiej do pracy z małymi dziećmi.)Scenariusz zajęciaGrupa wiekowa: 3 latki Cel główny: - -zbadanie umiejętności dzieci pod kątem wdrożenia programu "Dziecięca matematyka" Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej. Oczekiwane efekty i rezultaty: - Dzieci konstruują wizerunki ludzi i zwierząt, - Dopasowują części i składają je w sensowną całość, - Dzieci znają przestrzeń wokół siebie, potrafią ustalić co znajduje się za nim, przed nim, z boku, nad nim, pod nim - Dzieci znają kolory podstawowe (zielony, czerwony, żółty i niebieski, figury geometryczne (koło, trójkąt,) - Posługują się pojęciami określającymi wielkość (mały-duży) - Dzieci potrafią klasyfikować przedmioty wg kształtu, wielkości i koloru - Dzieci sprawnie przeliczają elementy w zakresie im dostępnym - Dzieci potrafią dostrzec regularności i korzystają z nich w rozmaity sposób - Dzieci potrafią sensownie grupować przedmioty. Pomoce: wizerunki ludzi i zwierząt, małe i duże motyle w kolorach podstawowych, "magnetyczna ręka", Figury geometryczne: trójkąty, koła i kwadraty w kolorach podstawowych, dzwoneczek, obrazki do sensownego grupowania przedmiotów. Przebieg zajęcia: Wprowadzenie atmosfery zaciekawienia- list od wróżki z prośbą o pomoc w uwolnieniu od złej czarownicy. Warunkiem uwolnienia jest wykonanie wszystkich zadań: 1.Zabawa w absurdy-na gazetce są przypięte ilustracje: Chłopiec z głową misia, Miś z głową chłopca, Pani z głową kury, Kura z głową pani, Dziewczynka z głową zająca, Zając z głową dziewczynki. Zadaniem dzieci jest odnalezienie błędów i złożenie obrazków w sensowną całość. 2. "Małe i duże motyle" Nauczycielka rozkłada na dywanie emblematy małych i dużych motyli w kolorach podstawowych. Dzieci za pomocą "magnetycznej ręki" łapią motyle, a następnie określają ich wielkość, kolor i przeliczają w zakresie im dostępnym. 3. "Motyl na krześle" Dzieci poznają najbliższe otoczenie, utrwalają stosunki przestrzenne: - przed sobą, - za sobą, - z boku, - nad swoją głową, - pod stopami Nauczycielka umieszcza motyla w określonej Przestrzeni, a dzieci określają ją. 4. "Zabawa ruchowa w motyle" Dzieci doskonalą orientację w przestrzeni oraz stosunki Przestrzenne. Nauczycielka gra na tamburynie, a dzieci i motyle Fruwają po sali. Gdy nauczycielka przestaje grać mówi Gdzie powinien usiąść motyl? Dzieci wykonują polecenie. 5. "Skąd słychać dzwoneczek?" Dzieci siadają na dywanie. Wybrane dziecko siada na krześle, nauczycielka zawiązuje mu oczy, a następnie dzwoni dzwoneczkiem. Zadaniem dziecka jest określenie skąd dobiega dźwięk. 6. "Kto to powiedział? Wybrane dziecko wchodzi za parawan. Nauczycielka wyznacza osobę, która mówi: ZGADNIJ, KTO MÓWI? Dziecko rozpoznaje glosy kolegów. 7. "Segregowanie klocków wg wielkości, koloru i kształtu" Nauczycielka rozkłada na dywanie 3 duże figury geometryczne: trójkąt, koło, kwadrat. Dzieci segregują figury wg kształtu. Następnie nauczycielka prosi, aby dzieci posegregowały klocki wg koloru, a potem wielkości. 8. "Rytmy" Nauczycielka układa rytm, np.: motyl- motyl- drzewo -motyl, a dziecko układa wg wzoru. 9."Dobieranie obrazków -co do czego pasuje?" Nauczycielka rozkłada obrazki, a dzieci sensownie je grupują np.: bocian- żaba 10. "Zakończenie" Nauczycielka dziękuje dzieciom za udział w zabawie. Opracowanie: mgr Beata Kaczmarek i mgr Beata Cierniak Wyświetleń: 9424
Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. |