AWANS INFORMACJE Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Aleksandra Sroczyńska-Kisser
Edukacja czytelnicza, Scenariusze

Książka przed sądem - scenariusz przedstawienia zaprezentowanego podczas haapeningu "Kochajmy książki"

- n +

Książka Przed Sądem

Scenariusz przedstawienia zaprezentowanego podczas happeningu "Kochajmy książki"

Książka:
Wchodzi dziewczynka przebrana za książkę i zwraca się do publiczności.

Jestem książka z biblioteki,
Wszyscy mówią, żem ciekawa.
Ciągle mnie ktoś wypożycza,
Lecz nie cieszy mnie ta sława.

Dzisiaj bowiem mnie wzywają
Przed sądu oblicze.
Straszne rzeczy zarzucają
Aż mówić się wstydzę...

Tak się boję, aż drżę cała...
Brońcie mnie, kochani.
Do lamusa nie chcę odejść,
Pragnę zostać z Wami!

Narrator:
Wiele spraw spornych jest rozpatrywanych w sądzie. Dzisiaj musimy rozstrzygnąć problem, czy we współczesnym świecie potrzebna jest książka, czy też można ją zamknąć w archiwum, muzeum, a może zniszczyć...W rozprawie udział biorą: sędzia, prokurator, obrońca. Ponadto głos będą mieli świadkowie obrony i oskarżenia. Damy też szansę wypowiedzieć się samej Książce.
Proszę wstać, sąd idzie!

Sędzia:
Otwieram dzisiejszą rozprawę. Jej przedmiotem jest Książka, wobec której wniesiono oskarżenie, że w dobie komputeryzacji i nieustannego rozwoju techniki jest przeżytkiem, rzeczą zbędną. Jak się do tego problemu ustosunkować? Chronić czy zniszczyć Książkę? Oto kwestia, którą musimy dziś rozstrzygnąć. Proszę wprowadzić oskarżoną. Czy oskarżona wie, o co jest posądzona?

Książka:
Tak, Wysoki Sądzie, podobno jestem niepotrzebna.

Sędzia:
Oddaję głos oskarżonej. Proszę się przedstawić i bliżej opowiedzieć o sobie.

Książka:
To bardzo smutne, że występuję tu w charakterze oskarżonej. Towarzyszyłam człowiekowi od zarania dziejów, odkąd tylko nauczył się pisać. Ryto mnie najpierw na kamieniu, zapisywano na glinianych tabliczkach, a później na papirusie, pergaminie, papierze. Nieustannie doskonalono pismo, sposób produkcji. Dbano o mnie, ceniono. Gromadziłam i nadal gromadzę wiedzę z całego świata, dostarczam niezapomnianych przeżyć. Teraz chce się mnie wyrzucić? Dlaczego?! To ja jestem obecna od momentu narodzin dziecka, kiedy młoda mama czyta o sposobach pielęgnowania swojego potomka, potem wędruję do małych rączek, mam pełno kolorowych obrazków, które cieszą małe oczy i pozwalają poznawać świat. To mnie wszystkim tu obecnym mamy czytały do snu. To ja towarzyszę wam w nauce.. To ja jestem z wami w chwilach samotności. To ja rozwijam waszą wyobraźnię... Jestem niepotrzebna?! To straszne i okrutne!

Sędzia:
Sąd chciałby teraz usłyszeć, co prokurator zarzuca oskarżonej.

Prokurator:
Wysoki Sądzie, Szanowna Publiczności, wystąpienie Książki było bardzo wzruszające. Trzeba się jednak pogodzić z tym, że świat idzie naprzód! Zasługi Książki są niewątpliwie duże, ale spójrzmy, ile papieru, a co za tym idzie, ile lasów niszczymy na jej produkcję. O ileż więcej informacji i wiedzy zmieści się na dyskietkach, które z powodzeniem zastępują opasłe tomiska książek! A przyjemność? Przecież każde dziecko woli usiąść przed ekranem telewizora lub pograć w grę komputerową niż ślęczeć nad Książką. Erę Książki uważam za zakończoną! Wiedza zawarta w książkach z powodzeniem zmieści się na mikrofilmach, nagraniach video czy komputerowych dyskietkach. W związku z tym wnoszę o definitywne wyrzucenie książek z naszego współczesnego życia.

Sędzia: Wobec tego oddaję głos świadkom oskarżenia.

Prokurator:
Jako pierwszego świadka oskarżenia wzywam Komputer. Czy świadek może określić, ile mieści w sobie informacji?

Komputer:
Nie będę się wdawał w szczegóły techniczne, ale muszę powiedzieć, że informacji pomieszczę mnóstwo. Na jednym niewielkim krążku CD mogę zapisać wielotomową encyklopedię. Mając dostęp do Internetu, mogę udzielić odpowiedzi na każde pytanie. Jestem wspaniały. Nie na darmo mówi się o mojej "sztucznej inteligencji". Taka Książka nie może się ze mną równać! To ja najszybciej potrafię rozwiązać wszelkiego typu zadania. To ja pomagam w nauce, daję rozrywkę, umożliwiam kontakt ze światem. Nie ma lepszego urządzenia ode mnie! Ułatwiam życie każdemu i wszędzie. Jestem niezastąpiony!

Prokurator:
Książka twierdzi, że jest niezastąpiona jako towarzyszka małego dziecka. Co świadek na to?

Komputer:
Bzdura! Małe dziecko woli usiąść przy klawiaturze komputera. Ja potrafię do niego przemówić "żywym" głosem. Nie musi nic czytać, jeśli nie potrafi, bo mnie można usłyszeć. Czy to nie wspaniałe?

Prokurator:
Oczywiście.

Sędzia:
Czy obrońca ma jakieś pytania do świadka?

Obrońca:
Tylko jedno, Wysoki Sądzie. Czy świadek jest świadomy swego szkodliwego oddziaływania na organizm ludzki? Psucie wzroku, emitowanie promieniowania, osłabianie układu nerwowego. Może jednak nie wszystko u świadka jest takie wspaniałe?

Prokurator:
Sprzeciw, wysoki Sądzie. Obrońca wyraźnie kpi z mojego świadka!

Sędzia:
Przypominam Obrońcy, że to nie świadek jest oskarżony, lecz książka.

Obrońca:
Dobrze, Wysoki Sądzie, nie mam pytań.

Sędzia:
Czy prokurator ma jeszcze jakiegoś świadka?

Prokurator:
Tak, Wysoki Sądzie, powołuję na świadka Kasetę video. Proszę nam się przedstawić.

Kaseta:
Och, chyba nie muszę. Przecież każdy mnie zna, lubi i często ogląda. Po co czytać nudna książkę? Ja potrafię najlepiej przekazać w skrócie jej treść. Mnie łatwiej zapamiętać niż książkę, bo u mnie od razu widać, co się dzieje. Pokazuję świat bez nudnych opisów. Wszyscy mnie kochają! Jestem obecnie prawie w każdym domu.

Obrońca:
Naprawdę świadek myśli, że potrafi zastąpić książkę? Film to nie to samo co lektura książki, każde dziecko to wie.

Kaseta:
Prawie to samo. Pomija się po prostu zbędne szczegóły i wybiera się po to, co najważniejsze.

Obrońca:
To, co reżyserowi wydaje się ważne. Dziękuję, nie mam więcej pytań.

Sędzia:
Zwalniam świadka. Oddaję głos obronie.

Obrońca:
Wysoki Sądzie. Słuchając tego, co mówił Oskarżyciel i jego świadkowie, nie mogę wprost uwierzyć, jak można być tak zaślepionym techniką, zarozumiałym i nie dostrzegać wartości, jakie niesie ze sobą książka. Ona tworzy piękno tego świata, rozbudza wyobraźnię. Czytając jakieś dzieło, zatapiamy się w cudowny świat fantazji- w nasz świat, a nie świat reżysera, tylko i wyłącznie nasz, jedyny, niepowtarzalny. Kto weźmie komputer lub kasetę video do poduszki? Nikt! Z książką za to wielu z nas zasypia. Zawsze możemy mieć ją pod ręką; w podróży, na wakacjach, w szkole. Nie wymaga specjalnych urządzeń, prądu. Otwierasz ją i czytasz. Mam świadków, którzy udowodnią, że książka nie może zginąć z naszych domów.

Sędzia:
Wzywam świadków Obrony.

Obrońca:
Jako pierwszego świadka powołuję panią, która związana jest z książką z racji swojego zawodu To Pani bibliotekarka. Czy bibliotekom grozi wymarcie?

Bibliotekarka:
Myślę, że nie. Mam wielu stałych czytelników, którzy pochłaniają książki i dopytują się wciąż o nowe tytuły. Kochają czytać, bo, jak sami twierdzą, jest to jak nałóg. Książka daje tyle wspaniałych przeżyć, wzbogaca słownictwo, bawi, uczy i wychowuje. Badania dowodzą, że udzie oczytani lepiej radzą sobie w życiu, łatwiej znajdują pracę, łatwiej awansują.

Prokurator:
Czy ci "wspaniali" czytelnicy dbają o książkę. Wiem, że nie. Często jest zniszczona, poniewierana. Czy tak się robi z kimś ulubionym?

Bibliotekarka:
Rzeczywiście, czytelnicy nie zawsze są porządni. Myślę jednak, że nie niszczą książki celowo. Po prostu nie mogą się z nią rozstać i stąd ślady z obiadu czy herbaty.

Piosenka "Twym przyjacielem książki"
(na mel. "Stokrotka")

Twym przyjacielem książki, pamiętaj zatem, że
Gdy czytasz je codziennie, w okładki ubierz je (tak, ubierz je)

Z nich poznasz wszystkie kraje, przeżyjesz przygód moc,
Zakładką oddziel strony, gdy cię zaskoczy noc (zaskoczy noc)

Stronice naszych bajek fantazji pełne są,
Lecz tłuszczu nie jadają, choć takie grube sąn (tak grube są)

Kolory ilustracji przyciągną tu twój wzrok,
Rysować masz ochotę? To rozłóż sobie blok! (swój blok)

Mieszkaniem naszym półka, tam książek cały rząd
I bardzo nie lubimy, gdy nas rzucacie w kąt (To wielki błąd!)


Obrońca:
Dziękuję świadkowi. Chcę wykazać, że książka potrzebna jest każdemu, a najbardziej dzieciom, które przecież kochają bajki! Wzywam na świadków przedstawicieli najmłodszego pokolenia czytelników.

Wchodzą maluszki, np. uczniowie klasy I; w rękach trzymają piękne książeczki.

Wszyscy:
My Książkę bardzo kochamy
I skrzywdzić jej nie damy!
Dziecko I:
Ona jest moim przyjacielem
W domu i w szkole, w każdą niedzielę.

Dziecko II:
Kiedy mi smutno jest i źle,
Potrafi rozweselić mnie.

Dziecko III:
A gdy jestem chora i leżę w łóżeczku,
opowiada mi wesołe bajeczki.

Wszyscy:
Lubimy książkę- przyjaciółkę!

Dziecko I:
(zwraca się do Sędziego)
Wiesz, co Ci powiem? Nie odwlekaj!
Masz trochę czasu? Spójrz na półkę!
Sięgnij po książkę! Książka czeka!

Obrońca:
Dziękuję bardzo świadkom.
Wysoki Sądzie, myślę, że Książka nie może zniknąć z naszego życia. Wobec tylu zalet, które wymienialiśmy, zbrodnią byłoby zniszczenie książek albo zaprzestanie produkcji. Podsumujmy: książka kształtuje wyobraźnię, wzbogaca słownictwo, nie wzbudza agresji, jest łatwo dostępna, jest nieocenioną towarzyszką w samotnych chwilach... Tego mamy się pozbawić?
Pozwolę sobie zacytować słowa Ambrożego Grabowskiego: "Książka to mistrz, co darmo nauki udziela, kto ją lubi, doradcę ma i przyjaciela.". Pamiętajmy o tym.

Sędzia:
Sąd ogłasza przerwę i udaje się na naradę.

Podczas przerwy piosenka "W bibliotece"

"W bibliotece"
Słowa: Krystyna Wodnicka
Muzyka: Anna Buzuk

Jeszcze liście kolorowe lecą w trawę.
Czas na piłkę, czas na rower, na zabawę,
Ale kiedy wiatr za kołnierz zacznie dąć,
Dobrze będzie w kręgu lampy z książką siąść.
Ref: W bibliotece z książek na półkach
      Trąbią słonie, kuka kukułka,
      Kwitnie paproć, krzyczą Indianie,
      Szumią żagle na oceanie.
      W bibliotece znajdziesz wszystko,
      to co chcesz:
      Starą prawdę, mądrą bajkę,
      piękny wiersz.
Jeszcze złoty czas jesieni nie przeminął.
Jeszcze pali się na płotach złote wino.
Ale kiedy deszcz o szyby zacznie bić,
Dobrze będzie czymś weselszym zająć myśl.


Narrator:
Proszę wstać! Sąd idzie!

Sędzia:
Po rozważeniu dzisiejszego problemu Sąd ogłasza, co następuje:
- Książka jest bardzo ważnym elementem naszego życia.
- Książka może współistnieć z innymi środkami przekazu, wspierając je i uzupełniając.
- Z czytania nie wolno zrezygnować!

Wszyscy:
Wiwat! Wiwat! Niech żyje książka nam!
Wiwat! Wiwat! Niech żyje baśniowy świat!

Wykorzystano:
1. Biblioteka w Szkole 11/2003, s.18
2. E. Gałczyńska, Z. Garczyk - "Uczcijmy wierszem i piosenką"

Opracowanie: Aleksandra Sroczyńska- Kisser
Szkoła Podstawowa w Drwalewie

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 14400


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Średnia ocena: 5.58



Ilość głosów: 12

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.