Katalog

Barbara Adamska
Chemia, Scenariusze

Scenariusz lekcji chemii - "Zanieczyszczenia powietrza"

- n +

Scenariusz lekcji w klasie I gimnazjum

Temat: Zanieczyszczenia powietrza.

Cel Ogólny:
  • uświadomienie uczniom istnienia w otaczającym nas świecie różnych substancji zanieczyszczających powietrze
  • kształtowanie właściwych postaw uczniów w zakresie ochrony powietrza

    Cele szczegółowe:
    Po zakończeniu lekcji uczeń powinien:
  • wiedzieć, jakie są substancje chemiczne zanieczyszczające powietrze
  • wiedzieć, jakie są źródła zanieczyszczeń
  • wiedzieć, jakie skutki uboczne dla ludzi i środowiska wywołują zanieczyszczenia atmosfery
  • wiedzieć w jaki sposób można ograniczyć ilość zanieczyszczeń powietrza

    Metody:
  • słowna - pogadanka problemowo naprowadzająca
  • problemowo - aktywizująca gra dydaktyczna. Inscenizacja
    "Sąd nad zanieczyszczeniami powietrza"

    Środki dydaktyczne:
  • kostiumy, rekwizyty np. okulary przeciwsłoneczne, dziurawe parasole, styropian, samochodzik - zabawka

    Uwagi dotyczące realizacji lekcji:
    Z pewnym wyprzedzeniem czasowym zapoznałam klasę z tematem inscenizacji. Chętnym uczniom przydzieliłam role. Pozostali uczniowie wraz z nauczycielem pełnią rolę ławy przysięgłych. Oto role, jakie zostały przydzielone chętnym uczniom: sędzia, prokurator, obrona, sekretarka.

    oskarżeniświadkowie oskarżeniaświadkowie obrony
    dwutlenek węglaminister środowiskaminister przemysłu
    tlenek węglalekarz 
    dwutlenek siarkidziecko 
    tlenki azotu  
    "zły ozon"  
    "dobry ozon"  
    freony  
    pyły i dymy  

    Zasugerowałam uczniom, w jakie stroje powinni się ubrać do pełnienia swojej roli.


    Przebieg lekcji:

    1. Część wstępna:
  • Przygotowanie wszystkich strojów i rekwizytów
  • Odpowiednie ustawienie stolików
  • Sprawdzenie obecności
  • Powtórzenie wiadomości o powietrzu i jego składnikach

    2. Część główna:
  • Sformułowanie problemu - czy w powietrzu, oprócz nam znanych składników mogą się znajdować jeszcze jakieś inne substancje?
  • Prezentacja przez uczniów inscenizacji:

    "Sąd nad zanieczyszczeniami powietrza"

    Sekretarka: Proszę wstać. Sąd idzie.

    Sędzia: Rozpoczynam posiedzenie Sądu, który na wniosek p. Kowalskiego, przedstawiciela ludzi stawia w stan oskarżenia następujące substancje chemiczne: dwutlenek węgla, tlenek węgla, dwutlenek siarki, tlenki azotu, pyły, dymy, freony. Wyżej wymienionym oskarżonym, zarzuca się zanieczyszczenie powietrza, a w efekcie zatruwanie organizmów ludzkich. Proszę wprowadzić oskarżonych. (Policjanci wprowadzają na salę sądową oskarżonych). Panie Prokuratorze proszę o przesłuchanie oskarżonych oraz świadków oskarżenia.

    Prokurator: Proszę poszczególnych oskarżonych o przedstawienie swoich personaliów. Jako pierwszego proszę oskarżonego Dwutlenek węgla.

    I oskarżony Dwutlenek węgla: Jestem gazem bezbarwnym, bezwonnym. Powstaję podczas spalania węgla, benzyny oraz podczas oddychania organizmów. Rośliny wykorzystują mnie w procesie fotosyntezy. Moja ilość w powietrzu zwiększa się, ponieważ ludzie wycinają drzewa. Powoduję, że na Ziemi jest coraz cieplej.

    Prokurator: Proszę oskarżonego: Tlenek węgla

    II oskarżony Tlenek węgla: Ludzie bardzo często zwą mnie czadem. Jestem bezbarwnym gazem. Powstaję w dużych ilościach przy spalaniu benzyny, węgla, przy wytopie metali, w hutach. Najczęściej w największych ilościach można mnie spotkać w dużych miastach i okręgach przemysłowych.

    Prokurator: Proszę oskarżonego: Dwutlenek siarki

    III oskarżony Dwutlenek siarki: Mam ostry zapach, nie mam barwy. Jestem gazem. Powstaję prawie w każdym domu, bowiem ulatniam się podczas spalania zasiarkowanego węgla. Duża ilość mnie powstaje w zakładach energetycznych, rafineriach, dużych okręgach przemysłowych. Unosząc się do góry, posiadam zdolność łączenia się i tworzę kwaśne deszcze.

    Prokurator: A teraz proszę: Tlenki azoty

    IV oskarżony Tlenki azotu: Powstajemy podczas spalania paliw w elektrowniach, dużych cieplarniach, w silnikach samochodowych i samolotowych. My takie łączymy się z wodą tworząc kwaśne opady. Dumne jesteśmy z tego, że uczestniczymy w tworzeniu się ozonu.

    Prokurator: Proszę "Zły ozon"

    V oskarżony "Zły ozon": Jestem "zły ozon". Uwielbiam słoneczne dni w dużych miastach, w których jest wzmożony ruch samochodowy. Wtedy tworzy się mnie najwięcej przy powierzchni ziemi.

    Prokurator: Proszę o wystąpienie następnego oskarżonego "Dobry ozon"

    VI oskarżony "Dobry ozon": Ja "dobry ozon" tworzę warstwę, która chroni ziemię przed szkodliwym działaniem promieni ultrafioletowych. Moja ilość w powietrzu zmniejsza się. Winni są temu ludzie, bowiem używają wielu rzeczy,
    do których stosowane są freony.

    Prokurator: Co mają do powiedzenia Freony?

    VII oskarżony Freon: Dzięki nam na Ziemi jest coraz cieplej. Jesteśmy niepalne, trwałe, jesteśmy przenośnikiem ciepła.

    Prokurator: Teraz proszę o wypowiedź ostatnich oskarżonych Pyły i Dymy

    VIII oskarżony Pyły i Dymy: Pył - Ja powstaję prawie wszędzie, podczas uprawy gleby, w cementowniach, na budynkach. Mogę być w samochodzie, domu, szkole i w miejscu pracy. Dym - Ja tworzę się przy spalaniu benzyny, drewna węgla i innych paliw.

    Prokurator: Powołuje na świadka Ministra Środowiska.

    Minister Środowiska: Wysoki Sądzie wszyscy oskarżeni przyczyniają się niesamowicie do zanieczyszczenia powietrza. Powodują oni powstawanie kwaśnych deszczy, które niszczą roślinność, budynki. Powodują korozję żelaza i innych metali. Są ogromnym zagrożeniem dla życia ludzi.

    Prokurator: Powołuje na świadka Lekarza.

    Lekarz: Wysoki Sądzie z całą pewnością mogę stwierdzić, że Tlenek węgla jest trujący, często przyczynia się do śmierci człowieka. Łączy się on trwale z hemoglobiną, co uniemożliwia wnoszenie tlenu przez krew. Dwutlenek węgla jest dla człowieka szkodliwy dopiero w większym stężeniu. Może się okazać również gazem trującym. Żywe organizmy zatruwa niesamowicie Dwutlenek siarki. Najczęściej jest on przyczyną "niespodziewanej śmierci niemowląt". Płuca dziecka nie wytrzymują stężenia tego gazu. Uszkodzenie płuc wywołują także Tlenki azotu. Powodują one powstawanie nowotworów. Codziennie do mego gabinetu zgłasza się wiele osób skarżących się na podrażnienie oczu, dróg oddechowych, nosa, gardła i płuc. Za to odpowiedzialni są pozostali oskarżeni.

    Prokurator: Powołuję na świadka Dziecko.

    Dziecko: Moja mama często wychodzi ze mną na spacery. Najczęściej idziemy oglądać wystawy sklepowe. Jestem wtedy narażony na oddychanie spalinami. Często boli mnie głowa, jestem zmęczony, mam złe samopoczucie. Cierpię na ataki astmy oskrzelowej. Podczas badań alergicznych stwierdzono, że jestem uczulony na pył i kurz.

    Prokurator: Dziękuję, to wszystko Wysoki Sądzie.

    Sędzia: Czy obrona ma coś do powiedzenia?

    Obrona: Powołuję na świadka Ministra Przemysłu.

    Minister Przemysłu: Wysoki Sądzie w dzisiejszej dobie rozwoju cywilizacji nikt z nas nie wyobraża sobie życia bez lodówki, telewizora, samochodu, samolotu czy innych urządzeń. Bez przemysłu życie ludzkie byłoby utrudnione. Wyobraźmy sobie chociażby jeden dzień bez prądu. Wysoki Sądzie moim zdaniem za zanieczyszczenie powietrza odpowiadają ludzie, a nie postawieni w stan oskarżenia. Ludzie w wielu sytuacjach są mało odpowiedzialni.

    Sędzia: Czy ktoś ze stron chciałby zająć głos? (Głosi się prokurator). Proszę panie Prokuratorze.

    Prokurator: Wysoki Sądzie, proszę o wymierzenie sprawiedliwej kary.

    Sędzia: Sąd z uwagą wysłuchał wszystkich zeznań. Teraz Ława Przysięgłych udaje się na naradę.

    (Wychodzą, podejmują decyzję, piszą na kartce i podają ją sędziemu)

    Sekretarka: Proszę wstać, będzie ogłoszony wyrok.

    Sędzia: Sąd uznaje oskarżonych za niewinnych, bowiem do ich nadmiaru w powietrzu przyczynia się działalność człowieka. Dlatego Sąd nakazuje ludziom jak powinni postępować, aby uchronić powietrze przed zanieczyszczeniami.
    1. Do szkoły i pracy dojeżdżać środkami komunikacji miejskiej lub rowerem.
    2. Na zakupy jechać rowerem lub iść pieszo.
    3. Na sobotni wypoczynek wyruszać pieszo z plecakiem
    4. Podczas wakacji podróżować pociągiem.
    5. Używać benzyny bezołowiowej.
    6. Poszukiwać alternatywnych źródeł energii.
    7. Zmienić żarówki na energooszczędne.
    8. Wokół domu sadzi ć drzewa.
    9. Uczestniczyć w akcji zadrzewiania i tworzenia ochronnych pasów zieleni.

  • Po zakończeniu inscenizacji jeden z uczniów deklamuje wiersz "Prognoza" - Barbary Sokowskiej

    "Prognoza"
    Już człowiek osiągnął Księżyc, zaczyna marzyć o Marsie. Lecz ciągle trzyma się Ziemi i do niej powraca uparcie. Swą miłość do Matki - planety objawiać ma zamiar dziwacznie. Bo każdym swym czynem genialnym przyrodę chce zmieniać nieznacznie.

    Marzenie człowieka od zawsze ku zmianom na lepsze ulata. Jak pięknie byłoby dzisiaj odmienić porządek świata. Choć zda się, wszystko jak dawniej, choć zda się, że nic się nie zmienia.
    Pod ludzi stopami ta sama, lecz martwa będzie Ziemia.

    Barbara Sokowska

    3. Rekapitulacja:
  • Czy zanieczyszczenia powietrza są szkodliwe dla zdrowia i życia człowieka?
  • Czy my zwykli normalni ludzie jesteśmy w stanie ograniczyć ilość zanieczyszczeń do atmosfery?
  • Ocena uczniów (ocena będzie zależała od zaangażowania w daną rolę i przygotowania stroju)

    4. Zadanie domowe:
    Napisz w jaki sposób w twoim domu można by było ograniczyć ilość zanieczyszczeń do atmosfery.

    Opracowanie: mgr Barbara Adamska

  • Wyświetleń: 4347


    Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.