OCENA PEDAGOGICZNA KOMUNIKATU MEDIALNEGO - "PSX EXTREME"

1. Informacja o komunikacie:

- tytuł - "PSX EXTREME";
- specyfikacja - mulipatformowy magazyn dla graczy harcore`owych (czyt.: szczególnie wdrożonych w świat gier);
- cykl wydawniczy: co miesiąc (17 każdego miesiąca);
- realizatorzy: "Grupa 69"
redaktor naczelny - Przemysław Ścierski
zastępca - Wojciech Oczko


2. Treść komunikatu:

- tematyka: popularyzowanie i przybliżanie gier Playstation, Playstation 2, XBOX, Game Boy Advence, szerzenie aktualności sprzętowych, wymiana doświadczeń w zakresie użytkowania gier;

- części tematyczne, podziały w obrębie czasopisma:
rubryki stałe: AKTUALNOŚCI, ŚMIETNIK, RECENZJE, HARDKor, WSPARCIE, KĄCIKI TEMATYCZNE, LISTY;

czasopismo posiada spis treści uwzględniający porządek recenzji i "odsyłacze" do odpowiednich stron (dot.: gier miesiąca).

3. Ocena pedagogiczna:

- wartość pedagogiczna

Odwołując się do kanonu problemów badawczych nad wartością pedagogiczną mediów wg B. Niemierki, należy stwierdzić, że "PE", jako komunikat, skierowany do ograniczonego audytorium, nie daje swobody innym (nie hardcorowym) odbiorcom, którzy bez rozeznania się w znaczeniu terminów i pojęć, nie są w stanie "poruszać" się w kwestiach podejmowanych w "PE". Sami użytkownicy czasopisma, wtajemniczeni w arkana świata wirtualnego, wykorzystując ową "elitarność", mają możliwość nieskrępowanej wymiany doświadczeń i uzyskania pełnej informacji na temat interesującej ich gry.
Autorzy pisma wyszli więc naprzeciw zapotrzebowaniom rynku, zainteresowaniom młodych ludzi - pasjonatów PSX i PSX2, szkoda tylko, że za " metodę" dotarcia do PSX - maniaków obrali epatowanie nadmiarem i nieuporządkowaniem - nawet jeśli miałoby to stanowić wyzwanie do poszukiwania (w tej mieszaninie tekstów i ilustracji) treści szczególnie interesujących.

- wartość pedagogiczna w relacji do 4 celów

wiedza

Zasób informacji przekazywanych czytelnikowi ma specyficzny charakter - ogranicza się do określonej dziedziny (gry) i wydaje się nie mieć wpływu na ogólnie rozumiany rozwój intelektualny młodego człowieka. Stanowi raczej rodzaj instruktażu do wybranych gier. Poza tym wtajemniczanie nastolatków w świat przemocy, seksu i agresji nie przynosi chluby redaktorom pisma, a biorąc pod uwagę wiek odbiorców, ma charakter destrukcyjny.

umiejętności

"PSX..." prowadzi "za rękę" pasjonatów PSX i PS2, ułatwia im funkcjonowanie w wirtualnym świecie, pokazuje, jak pokonywać trudności w przechodzeniu do kolejnych poziomów gier.

postawy

Lawina docierających do odbiorcy tekstów sprawia, że umysły nastolatków bombardowane gotowymi instrukcjami "odzwyczajają" się od koncentracji uwagi, refleksji nad treścią przekazu. To sprzyja, wg Janiny Izdebskiej, bierności i "lenistwu intelektualnemu". Jeszcze bardziej niebezpiecznym jawi się kreowanie postawy odbiorcy - marionetki, która uwikłana w nierealny świat przeżywa swoje katharsis, otrzymując zachętę do uczestniczenia w wirtualnych wydarzeniach.
Pozytywnym aspektem poruszanej tu sprawy wydaje się być kształtowanie postawy krytycyzmu (akceptacja - negacja) wobec prezentowanych gier (patrz: ramka "werdykt", ocena tzw. "grywalności") oraz propagowanie aktywnego uczestnictwa w rynku najnowszych gier video.

system wartości

"Twardość charakteru", "hartowanie osobowości" to tylko maska dla agresji, zaś "poczucie honoru" zastępuje zwykły upór w przezwyciężaniu kolejnych trudności wynikających ze struktury (poziomów) gry. Na uwagę zasługuje jedynie stworzenie możliwości zawierania hardcorowych przyjaźni choć ta wartość wydaje się być obecna jakby "przy okazji", uwarunkowana samym istnieniem rubryki LISTY.

- ocena pedagogiczna w relacji do funkcji

Zdecydowanie "PSX EXTREME" wypada niekorzystnie w świetle funkcji poznawczej i kształcącej, jako że trudno jest mówić w przypadku tego czasopisma o możliwościach poznawania jakiejkolwiek rzeczywistości (mimezis, tj.: naśladowanie realiów nie jest przecież domeną gier, gdzie mamy raczej do czynienia z quasi-rzeczywistością), chyba że takie miano uzyskają informacje o stanie rynku SOFT I HARDWARE (tj.: oprogramowanie i sprzęt). Za to "zasługi" w rozwijaniu działalności przekształcającej rzeczywistość wydają się niezaprzeczalne - zwłaszcza, gdy zagłębimy się w treść recenzji.
W sferze emocji ów wpływ jest równie ewidentny - po przeczytaniu zachęcającej noty o grze, w czytelniku wytwarza się rodzaj speedu, aby jak najszybciej teorię zamienić na praktykę. Odbiorca zostaje umotywowany do zastosowania i powtarzania opisanych działań. A jeśli do tego poziom "miodności" (pojęcie zaczerpnięte z "PSX ESTREME") jest odpowiednio wysoki, a argumentacja przekonująca, nie pozostaje nic innego, jak uwierzyć: Ścierze, Kalemu, HIV-owi, Lokiemu (redaktorom pisma), że kradzież samochodu, walka z wyimaginowanym wrogiem, czy "jajczarski" golf to jedyne, godne najwyższej uwagi formy spędzaniu czasu z padem (rodzaj joysticka) w ręce.

4. Ocena komunikatu w aspekcie artystyczno - technicznym:

- język komunikatu: jest mieszaniną stylu potocznego w jego rubasznej odmianie (np. podróbka, pierdoły, oblukanie, odgrzewane kotlety itp.) i naukowego (a raczej pseudonaukowego - np.: dunki, pikseloza, designerzy, menusy) i artystycznego (odmiany kwiecistej - np.: "poranna mgiełka... w powietrzu unosi się dym, dziobem przecinasz jakieś chmurki. Słowem - piknik. Wielki krater w ośnieżonych górach efektownie prauje" - opis gry ACE COMBAT 4).
Zdarzają się nawet wulgaryzmy, choć występują zwykle w listach, za treść których, co zostało zastrzeżone, redakcja nie ponosi odpowiedzialności.
Nie można odmówić realizatorom pisma lekkości pióra, wysublimowanego dowcipu, dbałości o bliski kontakt z czytelnikami (apostrofy: "o ile jesteś bystry...", pytania retoryczne: "Na pewno powiedziałem Ci wszystko?", eksklamacje: "Peter Pan jest lepszy od KIRIKOU!" budują tę więź).
- sprawność techniczna (czcionka, kolory, szata graficzna): wiele wątpliwości budzi szata graficzna pisma. Każda niemal strona to "collage": zdjęć, tekstów, ramek, itp. Dodatkowo, graficy postawili chyba na atak czytelniczego oka efektami kolorystycznymi - np.: czarna czcionka na zielonym tle, a na tej samej stronie, nieco niżej: żółty tekst na czarnym tle, okraszony bogato ilustracjami w ostrych odcieniach pomarańczowego. Czytelniczego oddechu nabiera się dopiero "w kontakcie" z blankietem na prenumeratę pisma - tu wszystko jest już uporządkowane i akuratne.

5. "Rekomendacja"

Dokonując podsumowania rozważań dotyczących "PSX EXTREME", przez pryzmat jego walorów edukacyjnych, pismo wypada nader niekorzystnie. Sygnalizowana wcześniej ograniczoność, zawężanie kręgu odbiorców nie sprzyja dialogowi i otwarciu się na drugiego człowieka. Nie można też opacznie zrozumieć kwestii wzbogacania świata wewnętrznego dzieci (zapomina Pani, że PE czytają raczej "starsze" dzieci - DZ.) poprzez stwarzanie możliwości uczestnictwa w atrakcyjnych, porywających fabułą, dźwiękiem, barwami sytuacjach, które przecież są niczym innym jak tylko wzmacnianiem - nasilaniem tendencji do przejawiania i propagowania zachowań niezgodnych z zasadami przyjętymi w społeczeństwie.

Redaktorzy pisma winni też zwrócić uwagę na to, że przyczyniają się do występowania i utrwalania w młodzieży efektu hodowania, kiedy to częste oglądanie określonych sytuacji sprawia, że społeczne spostrzeganie rzeczywistościi stanie się zgodnie z prezentowaną w "PSX EXTREME" grą.

Sami gracze hardcorowi wyrażają pełen zachwyt i aprobatę dla czasopisma; nie muszą przecież poszukiwać, eksperymentować z konsolą i joystickiem, bo materiał "poglądowy" otrzymują już gotowy w postaci "PSX EXTREME".

BIBLIOGRAFIA

J. Izdebska, Rodzina, dziecko, telewizja. Szanse, zagrożenia..., Trans Humana, Białystok, 1996r.
J. Izdebka, Dziecko w świecie mass mediów (w:) Media a społeczeństwo, pod red.: W. Stryjowskiego, Poznań
B. Majkut - Czarnota, Kryteria oceny edukacyjnych programów komputerowych... (w:) jak wyżej
B. Niemiecko, Jak badać pedagogiczną wartość mediów? (w:) jak wyżej
J. Stryjowska, Modelowanie jako mechanizm wyjaśniający oddziaływanie mediów (w:) jak wyżej

Opracowanie: Krystyna Kotarska
(studium edukacji czytelniczej i medialnej)

Wyświetleń: 1792