PRZY WIGILIJNYM STOLE

SCENARIUSZ INSCENIZACJI O TEMATYCE
BOŻONARODZENIOWEJ Wigilia '2002

RECYTATOR I

Zatrzymajcie się ludzie!

I. Zatrzymajcie się, ludzie, na chwilę!
Zatrzymajcie się w biegu szalonym!
Posłuchajcie - Dziecina gdzieś kwili!
Lecz ten głos wrzawą świata stłumiony...

Cicho, cicho, i kroku zwolnijcie,
Bo miniecie stajenkę ubogą!
A tam w żłobie wszak kryje się Życie,
Kto w nim leży - jest Prawdą i Drogą!

Niech uciszy się świat rozkrzyczany,
W siebie patrzeć niech wreszcie przestanie,
Wtedy pokój dotychczas nieznany
Spłynie w serca z aniołów śpiewaniem!

(w tle chodzą pospiesznym krokiem biznesmeni z komórkami, aktówkami pełnymi papierów, co chwila patrzą na zegarki, nie słyszą mówiącego, recytator powtarza pierwszy wers dwukrotnie)

BIZNESMEN I

(wszyscy zatrzymują się w bezruchu i słuchają recytatora I, a następnie wypowiadają swoje kwestie)

Ktoś mi mówił, że w noc wigilii,
Co jest jedna w roku tak święta,
W narodzenia Bożego chwili
Przemawiają wszystkie zwierzęta.

BIZNESMEN II

Gdy zapalą gwiazdkę anioły
Dzieciąteczku w lichej stajence,
Wtedy konie, krowy i woły
Uklękają kołem w podzięce.

BIZNESMEN III

Owce modlą się i jagniątka,
Psy i koty łebki podnoszą -
Wszystkie mówią coś do Dzieciątka
Czegoś skarżą się, o coś proszą.

(kolejni recytatorzy wypowiadają swoje kwestie, zapraszając każdego z nich, do stołu wigilijnego)

RECYTATOR II

To właśnie tego wieczoru,
gdy mróz lśni, jak gwiazda na dworze,
przy stołach są miejsca dla obcych,
bo nikt być samotny nie może.

RECYTATOR III

To właśnie tego wieczoru,
gdy wiatr zimny śniegiem dmucha,
w serca złamane i smutne
po cichu wstępuje otucha.

RECYTATOR IV

To właśnie tego wieczoru,
od bardzo wielu wieków,
pod dachem tkliwej kolędy
Bóg rodzi się w człowieku.

(w tle kolęda "Bóg się rodzi" wszyscy już siedzą przy stole.)

RECYTATOR V

"Bóg się rodzi"

W słowach dobroci
W czystym spojrzeniu
W codziennym trudzie
W naszym zmęczeniu
W znaku przyjaźni i pojednania
W modlitwie siostry
W pracy kapłana
W nauczyciela cichym mozole
W fabryce
W biurze
W kuchni
W uśmiechu dziecka
W natchnieniu artysty
W bezsennej nocy ciężko chorego
W czuwaniu matki nad dziecka kołyską
- rodzi się Chrystus

(koniec muzyki)

Jak tamtej nocy - zstępuje z nieba
Tylko przyjmować Go sercem gorącym ciągle od nowa
uczyć się trzeba...

(wszyscy siedzą nieruchomo przy stole i wpatrują się na zapalone świece)
(wszyscy siedzą przy stole, obok stoi choinka. Po cichu nucą kolędę. Każdy z siedzących mówi jeden wers)

- W ten wigilijny wieczór otwiera się wnętrze ziemi
- i jasnym płomieniem świecą ukryte w nim skarby,
- woda w źródłach, potokach i rzekach zmienia się na chwilę w wino i miód, a nawet w płynne złoto.
- W tę noc nawet wyschła Róża Jerychońska otwiera swój kielich.
- Ptaki rozmawiają ludzkim głosem, a także woły, krowy i konie.
- Nawet martwe kamienie ożywają
- i obracają się wokół własnej osi.
- Przez całą przyrodę przebiega dreszcz tajemnicy
- i wszystko zlewa się w mistycznym zapamiętaniu.

RECYTATOR I

(podchodzi do stołu wigilijnego i podnosi talerz z opłatkami)

I jest jeszcze taki zwyczaj, że w dzień wigilijny,
Przy wzejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie
Ludzie gniazda spólnego łamią chleb biblijny,
Najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie.

RECYTATOR VI

(w tle kolęda)

Kiedy ojciec z talerza podnosi chleb biały,
Zbierając w krąg domowych, na ten rozkaz niemy
Wszyscy się obręczamy i wszyscy płaczemy.

(wszyscy podchodzą do siebie, łamią się opłatkiem, potem siadają i śpiewają kolędę "Gdy Śliczna Panna".)

RECYTATOR VII

(wychodzi na scenę, wskazując ręką na siedzących przy stole)

Wigilijny Wieczór, opłatek na stole,
Zapach potraw wśród płonących świec,
Betlejemska gwiazda mruganiem wesołym
Niesie ziemi swą niebiańską pieśń.

RECYTATOR VIII

Bóg Miłością dusze rozświetla
I opłatek błogosławi biały,
Wlewa pokój w nasze smutne serca
Narodzony dzisiaj Jezus mały.

RECYTATOR I

(kolęda w tle)

Niechaj ziemię rozśpiewa kolęda,
Każdy dom i każdego z nas,
Niechaj piękne Bożonarodzeniowe Święta
Niosą wszystkim betlejemski blask.

RECYTATOR IX

Gdy opłatek wigilijny się dzieli,
Uroczyście go podając z rąk w ręce,
Mama mówi, że się wtedy weseli
Bóg Miłości, zrodzony w stajence.

BIZNESMEN II

Bo, gdy łamie się opłatek przed Bogiem,
To nie tylko z siostrzyczką i z bratem,
Ale także i z obcym, i z wrogiem,
I calutkim, caluteńkim światem.

RECYTATOR VI

(kolęda w tle)

Żeby wszyscy mieli to, co im trzeba,
I, jak my, wzajem sobie życzyli,
Łamiąc płatek anielskiego chleba
W biały wieczór świąteczny wigilijny.

 

Opracowanie: DOROTA ZIÓŁKIEWICZ