PROMOCJA SZKOŁY WIEJSKIEJ

W związku z dynamicznie postępującym procesem konkurencji jaki obserwujemy we wszystkich obszarach życia, prześciganiu się w prowadzeniu badań na temat poszukiwań metod, zwiększenia atrakcyjności swoich produktów, szkoła również musi sprostać stawianym przez nią zadaniom.

Dobra organizacja pracy i właściwe zarządzanie może wpłynąć na coraz wyższą jakość pracy, działania prowadzące do uatrakcyjnienia pracy szkoły, zwiększenia skuteczności zarządzaną "szkolną firmą".

Zjawisko konkurencji na rynku usług edukacyjnych znane od dawna w szkolnictwie prywatnym, dotyka w ostatnim czasie także szkoły państwowe. Myślę, że główne tego przyczyny to:
- niż demograficzny;
- zmiany w całej gospodarce i wzrost świadomości potrzeb edukacyjnych społeczeństwa;
- zmiany w zachowaniu społeczeństwa: planowanie karier.

Z punktu widzenia ucznia - klienta zjawisko konkurencji jest korzystne. Jest też czynnikiem stymulującym wzrost jakości usług edukacyjnych, a także szerokości oferty. Pozyskają do swej szkoły klientów, ci którzy potrafią ich do niej przekonać. A potrafią ci dyrektorzy szkół, którzy w porę opanują umiejętność promowania swej placówki; czyli tworzenia odpowiedniego jej wizerunku w środowisku.

Promocja szkoły to przede wszystkim:
1. Kreowanie pozytywnego wizerunku szkoły.
2. Ukazywanie osiągnięć i potencjału społeczności szkolnej.
3. Eksponowanie odrębności szkoły.
4. Kształtowanie więzi emocjonalnych ze szkołą.

Jeśli chcemy aby nasza szkoła była wybierana w lokalnym środowisku, musimy zadbać o jej odpowiedni wizerunek. Najlepiej uczynić to w oparciu o dziesięć zasad, które powinien przestrzegać dobry menażer oświaty /Vademecum menedżera oświaty, pod red. Cz. Plewki i H. Bednarczyka, Radom 2000 r./.

1. Dbaj o dobrą opinię o szkole w środowisku lokalnym.

Musimy pamiętać aby o naszej szkole mówiło się tylko dobrze. Należy zatem unikać wszelkich afer, konfliktów i niedomówień. W przypadku jednak nieprzewidzianego wydarzenia, musimy zawsze przejąć inicjatywę. O ile jest to możliwe należy wówczas zwołać ogólne zebranie rodziców, lub też udzielić wywiadu lokalnej prasie. Niemniej potrzeba do tego dużego wyczucia, bowiem w środowisku najczęściej utrwala się pierwsza wersja wydarzeń.

2. Szkoła musi czymś się wyróżniać w środowisku na tle innych placówek oświatowych.

Wiele placówek edukacyjnych w miastach wyróżnia się od innych możliwością realizacji przez uczniów swoich uzdolnień. Szkoły posiadają kryty basen, dużą piękną halę sportową, korty tenisowe, a zatem istnieją w nich ogromne możliwości do uprawiania sportu. Turystyka, ekologia, informatyka, to tylko niektóre kierunki nadające charakterystyczny styl placówce. Nie chodzi tu o profilowanie klas, a jedynie rozwijanie zainteresowań uczniów.

W szkole np. powstał zespół taneczny, chórek, nie tylko z myślą o szkolnych akademiach, ale przede wszystkim na potrzeby środowiska lokalnego. Uczniowie tańczący i śpiewający w nim nie tylko reprezentują placówkę do której uczęszczają, reprezentują też gminę, na terenie której mieszkają.

Mieć swój styl nie oznacza jednak preferowania tylko jednej dziedziny. Może to być także forma stylu wychowawczo - kulturowego. Na przykład szkoła znana jest z tego, że nie ma w niej przemocy, nie dopuszcza się do żadnych form agresji między uczniami, a przede wszystkim na linii nauczyciel - uczniowie.

3.Wykorzystaj naturalne cechy Twojej szkoły.

Mogą to być jej historyczne walory, bogate tradycje, nazwiska sławnych absolwentów. Może to być reklama szkoły jako placówki z przestronnymi korytarzami, dużymi jasnymi klasami, położona wśród zieleni. W starych murach stoją komputery najnowszej generacji, funkcjonuje studio radiowe. Najlepszym było by połączenie wszystkich tych cech.

Ale może promować przede wszystkim jej położenie: nad jeziorem, na skraju lasu, na obrzeżach parku krajobrazowego. Przez wiele lat podstawą promocji mojej szkoły było położenie w obrębie Parku Krajobrazowego Międzyrzecza Warty i Widawki oraz utworzona ścieżka edukacyjna - między-przedmiotowa ukazująca walory okolicy.

4.Wykorzystanie lokalnych mediów, by o szkole mówiło się nie tylko dobrze, ale również wyczerpująco i często.

Okazji do tego by o szkole ukazała się choć krótka notatka jest bardzo dużo. Przykładem dobrej współpracy dyrektora ze środowiskiem lokalnych mediów jest cykl artykułów ukazujących się w "Nad Wartą", "Dzienniku Łódzkim" czy " Siedmiu Dniach" o postępach w budowie sali gimnastycznej. Była już informacja o występach dzieci na festynach gminnych czy organizowanych loteriach przez rodziców. Na lamach gazet ukazują się artykuły dotyczące badań lekarskich uczniów, "Biała Niedziela" dla mieszkańców gminy i wiele innych akcji.

5. Pracownicy szkoły - wszyscy, od dyrektora poczynając - muszą odnosić się do uczniów, rodziców i wszystkich innych osób, które przychodzą do szkoły życzliwie i z kulturą.

Jest to bardzo ważna zasada. Nauczyciel nawet kiedy stawia jedynkę musi to robić z wielką kulturą, zawsze dając uczniowi szansę na poprawę. W czasie rozmowy z rodzicami nie można siedzieć, palić papierosa! Żuć gumy! W szkole naszej wydzielono pomieszczenie do indywidualnych rozmów z rodzicami.

Podobnie dyrektor musi być opanowany, przystępny, a przede wszystkim taki, do którego nie wchodzi się z bijącym sercem.

6.Postawa pracowników pierwszego kontaktu.

Osobami pierwszego kontaktu w szkole są woźna, sekretarka. Z nimi najczęściej spotyka się, zanim trafi do dyrektora,klient szkoły. Na zapytanie o sekretariat woźna nie może machać brudną ścierką, czy szczotką w bliżej nie określonym kierunku, a pani w sekretariacie zamiast udzielić wyczerpującej odpowiedzi mruczeć coś pod nosem monosylabami.

Woźna musi być zatem schludnie i czysto ubrana, a pani sekretarka z uśmiechem udzielać pełnych i wyczerpujących odpowiedzi. Do tego wszystkiego dyżurujący na korytarzu nauczyciel nawet, gdy będzie musiał podnieść głos, zrobi to w sposób kontrolowany.

7.Estetyka otoczenia i wygląd zewnętrzny budynku szkolnego.

Pod tym względem szkoły znacznie różnią się od siebie. Są tak zwane szkoły "bombonierki", posiadające kolorową elewację, kwietniki, równo przystrzyżone trawniki, często wokół budynków. Ale bywa i odwrotnie: odrapane mury, pryzma węgla, przepełnione śmietniki, dziury w asfalcie, nie domykające się drzwi wejściowe. Umiejętność poradzenia sobie z tym właśnie problemem świadczy o fachowości dyrektora - menedżera.

8.Estetyka i czystość wewnątrz szkoły.

Praca sprzątaczek musi być tak zorganizowana, aby w szkole zawsze było czysto. Bo jak posłać dziecko do szkoły, w której po korytarzach walają się papiery, na dekoracji kurzu aż grubo, a w piasku leżącym na podłodze można by urządzić piaskownicę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na toalety. Jest to bowiem miejsce tworzenia opinii o instytucji. Jeśli łazienka jest zadbana, to z reguły w całej placówce jest czysto. Nie muszą tam być kafelki czy super muszle. Wystarczy, że wisi papier toaletowy i ręcznik papierowy, w drzwiach kabin są zasuwy. Nauczenie uczniów kultury korzystania z toalet jest sztuką niezwykle trudną, szczególnie w środowiskach wiejskich, gdzie niektóre z dzieci po raz pierwszy spotykają się z takimi toaletami, ale w perspektywie czasu niezwykle się to opłaca.

9.Upowszechnianie informacji o szkole.

Upowszechnianie informacji o szkole może przybierać różne formy. Może to być więc plakat, komunikat prasowy, folder, a także różnego rodzaju gadżety np. długopisy, chorągiewki, zakładki, breloczki, chusteczki, kubki czy rysunki o szkole.

Celem takiej informacji o placówce jest przyciągnięcie do niej jak największej ilości rodziców i ich dzieci. Drukowana informacja musi spełniać następujące warunki:

- zawierać komplet podstawowych danych o szkole: pełna nazwa, adres, telefon, e-mail,
- wyraźnie trzeba podkreślić walory wyróżniające szkołę od innych tego typu placówek,
- tekst informacji o szkole musi być krótki i zwięzły, napisany prostymi i krótkimi zdaniami, zrozumiałym dla każdego językiem.
Pieniądze na ten cel nie powinny pochodzić z budżetu, ale od sponsora, któremu można zaoferować miejsce na ostatniej stronie folderu na reklamę.

10.Formy promocji trzeba wciąż zmieniać, dostosowywać do nowo powstających potrzeb, do nowej sytuacji.

Nie można w nieskończoność drukować wciąż tych samych kalendarzyków czy folderów. Formę winniśmy nieustannie zmieniać dostosowując je do aktualnych potrzeb rynku.

Opracowanie: Jolanta Lechowicz
dyrektor Szkoły Podstawowej w Waszkowskiemk

Wyświetleń: 1120