AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Marzena Kozłowska
Uroczystości, Scenariusze

Scenariusz programu artystycznego przygotowanego z okazji XXV rocznicy nadania Szkole Podstawowej nr 91 imienia Leonida Teligi

- n +

Scenariusz programu artystycznego przygotowanego z okazji XXV rocznicy nadania Szkole Podstawowej nr 91 imienia Leonida Teligi

Obsada:

Troje uczniów(U) - stroje galowe
Nauczyciel-Kapitan (N-K) - czarne spodnie, biała koszula, czapka kapitańska
Ośmioro Uczniów-Majtków (U-M) - granatowe spodnie, białe podkoszulki, kołnierze marynarskie, czapki marynarskie
Nowa
Zespół taneczny z klasy I
Personifikacje cech: Pilność, Pracowitość, Wytrwałość, Cierpliwość, Odwaga, Koleżeńskość, Wspólne Działanie, Wykorzystanie Wiedzy - każdy kostium w innym kolorze, szarfy z odpowiednimi napisami


Po prawej stronie sceny znajduje się dziób, a po lewej rufa jachtu OPTY, obie części ożaglowane, wykonane z tektury i materiału; pośrodku dwie długie ławki ustawione prostopadle do widowni; w centrum, w głębi sceny ster.

Wstęp


U1: ( wiersz J.Ratajczaka:"Droga za progiem")

Za progiem
tyle dróg,
żebyś wyjść i przyjść
mógł

Tyle dróg
i drogowskazów,
abyś trafił do celu
od razu

Ale ty
szukasz takiej drogi,
której nie ma jeszcze
za progiem.

Chcesz wydeptać ją
jutro rano,
by nam krzyknąć stamtąd:
-Dobranoc!

Nowa droga
za oknem się wije,
twoja droga
przez drogi niczyje.

U2: (wiersz T.Śliwiaka:"Leonidowi Telidze-Żeglarzowi")

Toporem zręcznym - ostrzem nagłym
wywiodę z lasu łódź i maszt
i spojrzę jak u styku nieba
wstępuje w obszar morza - czas

I przez samotność przeprowadzę
swych uniesionych powiek ból
i będę wody odgadywać
gdzie świeci portów biała sól

U3:

Zamknie się po mnie i zabliźni
mój nie dotknięty stopą ślad
i tylko w to do krwi uwierzę
co w dłoniach mi zawiąże wiatr

Oto są moje himalaje
pustynie i arktyki lód
to mój zgarnięty w jeden żagiel
ludzkiej godności wieczny glód.

U2: (dobitnie)

W 1977 patronem Szkoły Podstawowej nr 91 został Leonid Teliga.


Na scenę wchodzi zespół taneczny -wykonuje pląs "Mam siedem lat", w tym czasie Uczniowie-Majtkowie wciągają na maszt jachtu chorągiew z napisem "SP 91" i przyczepiają do burty napis OPTY, siadają jeden za drugim na ławeczkach.

U-M1: (fragm. wiersza T. Hollendera "Jacht harcerzy")
Biały jacht, ożaglony, co rwie ciszę nocną
jest jak człowiek samotny, pochylony mocny.

U-M2:
Płynie we dnie, a nocą , w jakimś porcie starym
pewnie rzuca kotwicę nieustannej Wiary.

U-M3:
Gdy noc rafy, zdradliwie ciekłą mgłą ogarnie
wiesza serca na maszcie - zabłąkanym latarnię.


U-M4:
Kiedy go inne żagle jak ptaki wyminą
nie pyta - z jakich portów i do jakich płyną.

U-M5:
Zna tylko pocisk serca i nim w świat wymierzył...
płynie śmiało dla tego, co w siebie uwierzył.

Scenka I

Wchdzą Personifikacje: "Pilność" "Pracowitość", śpiewają na melodię piosenki Maryli Rodowicz. Uczniowie-Majtkowie, siedząc na ławeczkach, naśladują wisłowanie.

Hej, żeglujże żeglarzu,
Dzielnie żegluj przez morze.
Hej, żeglujże, hej, żeglujże,
Słońce jest wciąż przy tobie.
(Personifikacje pozostają na scenie)

N-K: Rozpoczynacie naukę w naszej szkole. Czy chcecie odkrywać nowe lądy, poznawać nieznane kraje?

U-M: ( wszyscy z entuzjazmem) Tak!!

N-K: Skoro jesteście uczniami tej szkoły, to na pewno wiecie, kto jest jej patronem.
(wszyscy podnoszą rękę, wskazany uczeń odpowiada)

U-M6: Patronem szkoły jest Leonid Teliga.

N-K: Świetnie! A kim był Leonid Teliga?
(Każdy z uczniów pragnie odpowiedzieć)

U-M7: Leonid Teliga był żeglarzem. Opłynął świat na jachcie "Opty"

N-K: Doskonale! Był on niezwykłm człowiekiem. Jak sądzicie, jakie miał cechy charakteru, jaki był?

U-M1: Odważny!

U-M2: Pilny!

U-M3: Pracowity!

U-M4: Koleżeński!

U-M5: Wytrwały!

U-M6: Cierpliwy!

U-M7: Umiał wykorzystać wiedzę i umiejętności w praktyce!

U-M8: Potrafił działać z innymi!

N-K: To piękne cechy. Czy chcecie być tacy jak Leonid Teliga?

U-M: (wszyscy z entuzjazmem) Tak!!!

N-K: Wspaniale! Wypływamy więc w daleki i trudny rejs!

Scenka II

Na scenę wchodzą Personifikacje: "Wytrwałość", "Cierpliwość". Śpiewają "Hej, żeglujże...", Uczniowie-Majtkowie naśladują wiosłowanie, Nauczyciel-Kapitan za sterem.

N-K: Tomku, czy podobał ci się wiersz Jana Brzechwy "Pragnienie"?

U-M8: Tak.

N-K: Czy nauczyłeś się go na pamięć?

U-M8: Próbowałem...

N-K: W takim razie słuchamy. Mów śmiało!

U-M8: O...o...gdybyż być... być ...

U-M7: (szeptem) żeglarzem na pian powierzchni

U-M8: żeglarzem...na...na...na...

N-K: Oj Tomku, czy uczyłeś się na pewno?

U-M8: Tak, tylko...tylko nie mogę zapamiętać.

N-K: No już dobrze. Nie martw się. Dam ci jeszcze szansę. Nabierz wiatru w żagle. Wiem, że potrafisz!

( Tomek uczy się wiersza, jeden z Uczniów-Majtków zdziera kartki z kalendarza, pozostali wiosłują - w tle motyw "Hej, żeglujże...")

U-M8: (zadowolony) Nauczyłem się! Nauczyłem się!

N-K: Bardzo się cieszę. Posłuchajmy!

U-M8: (pięknie recytuje)

O gdybyż być żeglarzem na pian powierzchni słonej,
Na fal powierzchni chwiejnej, szerzącej się na wschód,
Sam na sam z oceanem, bez sił i bez obrony,
Bez wieści, w znikomości, w srebrnym zalewie wód.

O gdybyż raz nareszcie ciało jak żagiel zwinąć,
Na wód powierzchni chwiejnej, na kłach posępnych raf
Krwia słoną w słońce bluznąć i w pian zalewie zginąć
I jak odbita chmura wyzbyć się niebios wpław.

N-K: Wyśmienicie! Celująco!


Scenka III

Wchodzą Personifikacje: "Odwaga", "Koleżeńskość"- motyw "Hej, żeglujże..." jak w poprzednich scenkach

Na statek wsiada nowy członek załogi. Rozgląda się niepewnie.

N-K: Witamy nowugo ucznia. Jak masz na imię?

Nowa: Ju...Justyna.

U-M1: Cześć

U-M2: Czołem

U-M3: Hej

Wszyscy witają się, ale z rezerwą, dystansem.
Kapitan odwrócony tyłem, czyta dziennik pokładowy.Nowa stoi sama, z boku.

U-M4: To ta nowa

U-M5: (ironicznie) Jakaś dziwna...

U-M6: (drwiąco) A jaką ma czapkę...

U-M1: (z przekonaniem) Pewnie nie jest fajna!

U-M7: (odważnie) Przestańcie! Jesteście okropni! Uważam, że Justyna jest bardzo fajna, czuje się tylko trochę zagubiona. Chcę ją lepiej poznać! (Idzie w stronę Nowej)

U-M6: Phi! Nie chcesz być z nami?

U-M7: (zdecydowanie)Nie o to chodzi! Uważam po prostu, że trzeba trochę jej pomóc, przecież zeszła ze stałego lądu!

U-M8: Popieram cię. Masz rację. Trzeba Justynie pomóc nabrać wiatru w żagle. (Podchodzi do Nowej, podaje jej rękę,. Inni idą za jego przykładem, sadzają ją między sobą na ławce.)


Scenka IV


Wchodzą Personifikacje: "Wspólne Działanie", "Wykorzystanie Wiedzy"- motyw "Hej, żeglujże..." jak w poprzednich scenkach.

Najpierw cisza, potem rozpętuje się burza. Jedni płaczą, inni biegają, siedzą skuleni, chowają się pod ławkę itp.
Wchodzi Nauczyciel-Kapitan, staje na ławce

N-K: Mamy problem w naszej łodzi
Rozwiązać go nikt nam nie przeszkodzi!

Przydziela zadania
- Ty masz dobry wzrok, wspinaj się na bocianie gniazdo!
- Ty porafisz obrać dobry kierunek, więc biegnij do steru!
- Wy macie dużo siły - ciągnijcie liny!
- Ty jesteś dobrym informatykiem - nadaj SOS!
- Wy jesteście zwinni, więc zrefujcie żagle!

Wszyscy wykonują wyznaczone zadania. Uczeń-Majtek stojący przy sterze recytuje fragment wiersza L.H.Morstina "Żeglarz")

U-M2:
Bo mam barki żeglarza i piersią szeroką
mogę wdychać szał wichrów, słoność morskiej burzy,
dzierżyć ster a przestrzenie mierzyć śmiałym wzrokiem
wilk morski urodzony do morskich podróży.

Burza kończy się.

N-K: (z radością) Dziękuję wam. Spisaliście się na medal! A był to trudny egzamin. Brawo!

Uczniowie-Majtkowie rzucają czapki w góre, śpiewają:

Jestem żeglarzem, to widać!
Jestem żeglarzem, to słychać!
Jestem żeglarzem,
To widać, słychać i już!



Zakończenie


Zespół taneczny wykonuje taniec marynarski. W tym czasie dwaj Uczniowie-Majtkowie opasują wstegą Personifikacje: "Pilność", "Pracowitość", "Wytrwałość", "Cierpliwość", "Odwagę", "Koleżeńskość", "Wykorzystanie Wiedzy", "Wspólne Działanie", obok stawiają tabliczkę z napisem:
PREZENT DLA WSZYSTKICH, PRZEZ NAS WSZYSTKICH UPRAGNIONY


U-M3: (recytuje fragment wiersza K.Wierzyńskiego "Pieśń Marynarzy")

Żegnajcie i witajcie, dalekie wybrzeża,
Sygnały portów, mola,, panoramy miast!
Wiatr wyprawy nam sprzyja, puls równo uderza,
Syreny gwiżdżą w niebo na wyjazd i wjazd.

O, pozdrowione bądźcie morza, oceany
I lądy, których blady rozpierzcha się ślad!
Flota nasza pokłonem bandery rozwianej
Jak ojczyznę ogromną, salutuje świat.

N-K: Baczność! Spocznij! W szeregu zbiórka.

Baczność! Na prawo patrz!

Nauczyciel-Kapitan podchodzi do Dyrektora Szkoły i składa meldunek:

N-K: Melduję, że załoga gotowa jest do przemierzania nowych szlaków!

Głos zabiera Dyrektor Szkoły

Opracowanie: Marzena Kozłowska
nauczyciel języka polskiego
w Szkole Podstawowej nr 91 im. Leonida Teligi w Łodzi

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1580


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Średnia ocena: 1



Ilość głosów: 1

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.