SCENARIUSZ LEKCJI

Zgodne z podstawą programową kształcenia ogólnego z chemii w zakresie rozszerzonym
(DzU z 2009 r. Nr 4, poz. 17)

PRZEDMIOT: chemia
DZIAŁ: Reakcje utleniania-redukcji. Elektrochemia.
TEMAT: Stopień utlenienia. Reakcje utleniania i redukcji (reakcje redoks).
Czas trwania: 45 min
Cel ogólny:
Zapoznanie uczniów z zasadami ustalania stopnia utlenienia i wykorzystanie tych wiadomości do bilansowania reakcji utleniania-redukcji
Cele szczegółowe:
- uczeń zna reguły wyznaczania stopni utlenienia
- uczeń umie określić stopnie utlenienia pierwiastków i jonów
- uczeń umie rozpoznać reakcje typu utleniania-redukcji na podstawie zmiany stopni utlenienia
- uczeń zna pojęcia, tj. utlenianie, redukcja, utleniacz , reduktor
- uczeń potrafi dobierać współczynniki stechiometryczne (metodą równań połówkowych) w równaniach reakcji chemicznych
- kształtowanie umiejętności logicznego myślenia
- kształtowanie umiejętności pracy w grupie i w zespole

Metody pracy:
- poglądowa (projekcja prezentacji multimedialnej, doświadczenia z płyty Nowa Era)
- praktyczna – pokaz doświadczenia
- słowna: wykład, pogadanka, ćwiczenia z kartami pracy słowne i pisemne

Środki dydaktyczne:
- karty pracy ucznia, prezentacja multimedialna, program komputerowy Nowa Era – Chemia ogólna i nieorganiczna, sprzęt odtwarzający, podręcznik dla liceum ogólnokształcącego i technikum z płytą Matura-ROM, M. Litwin, S. Styka-Wlazło, J. Szymońska, To jest chemia, zakres rozszerzony, część 1., Nowa Era, Warszawa, układ okresowy pierwiastków,


Forma pracy:
praca indywidualna,

praca zespołowa,
praca w grupach

Przebieg lekcji

Faza wprowadzająca:
1. Sprawdzenie listy obecności i rozdanie kart pracy. Wprowadzenie do tematu lekcji.
Faza realizacji:
2. Podanie tematu lekcji
3.
- zapoznanie uczniów z definicją stopnia utlenienia :
Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych
- podanie kryteriów określania stopni utlenienia (prezentacja multimedialna , załącznik nr 1)
- analiza wybranych przykładów z kart pracy (karta pracy nr 2 i nr 3)
- rozwiązywanie zadań przy tablicy
4.Pokaz doświadczenia (film) – reakcja spalania magnezu jako przykład reakcji redoks.
5. Wskazanie, że znajomość reguł wyznaczania stopni utlenienia pierwiastków pozwala na dokonanie elektronowej interpretacji reakcji utleniania – redukcji:
- nauczyciel zapisuje bilans elektronowy, wskazuje utleniacz, reduktor, reakcję utleniania oraz reakcję redukcji
redukcja

2 Mg + O2 2 MgO

utlenianie

- uczniowie w zeszytach zapisują definicje: reduktor, utleniacz, reakcja utleniania, reakcja redukcji
Reduktor – pierwiastek lub związek chemiczny, będący w analizowanej reakcji redoks donorem (dostarczycielem) elektronów. W reakcjach zwiększają swój stopień utlenienia
Utleniacz – pierwiastek lub związek chemiczny , będący w analizowanej reakcji redoks akceptorem (przyjmującym) elektronów. Utleniacze w reakcjach zmniejszają swój stopień utlenienia (ulegają redukcji)

- uczniowie pracują w grupach z kartami pracy (wskazują, które z podanych reakcji są reakcjami utleniania – redukcji (karta pracy nr 2 i 3).

Faza podsumowująca:
1. Sprawdzenie i ewentualna korekta wyników pracy grupowej uczniów.
2. Zadanie pracy domowej.




















Opracowała: Joanna Rutka-Kubat

Wyświetleń: 0