AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Alicja Biszczanik, 2019-06-18
Józefów

Uroczystości, Scenariusze

Pokaz eksperymentów chemicznych i fizycznych dla najmłodszych.

- n +

Scenariusz „Pokaz eksperymentów”
Amelka: Witamy wszystkich serdecznie! W ramach realizacji innowacji „Matematyka jest wszędzie” zaprosiliśmy was dzisiaj na pokaz kilku ciekawych doświadczeń fizycznych i chemicznych.
Ponieważ matematyka ma szerokie zastosowania dała też początek takim dziedzinom naukowym jak fizyka i chemia. Wszystkie z naszych doświadczeń możecie bardzo łatwo wykonać w domu przy pomocy zwykłych produktów codziennego użytku!
Lilianna: Zaczniemy od doświadczenia o nazwie ciecz nieniutonowska
Ciecz nieniutonowska, to płyn, który pozornie przeczy prawom fizyki. W spoczynku, bez działającej na niego żadnej siły zachowuje się jak zwykła ciecz, ale gdy tylko dostarczymy mu jakąś energię, np. poprzez nacisk, ciecz ta zachowuje się jak ciało stałe.
Mateusz: Do jej przygotowania potrzebne nam będą:
• mąka ziemniaczana
• wody
• miseczka
• łyżka
Amelka: Wykonanie tego doświadczenia jest niezwykle proste. Wystarczy wymieszać mąkę ziemniaczaną z wodą w odpowiedniej proporcji. Najlepszym sposobem jest wsypanie szklanki mąki do miseczki i dolewanie wody ciągle mieszając. Z początku ciężko idzie, bo powstała mieszanina będzie bardzo twarda i nie chce się zbytnio mieszać, ale płyn nienewtonowski musi być gęsty.
Lilianna: Spójrzcie co ciekawego otrzymaliśmy!
Lilianna: Jeśli postaramy się powoli przelać ten płyn, to nam się uda. Jeśli natomiast szybko przechylimy talerzyk, to ciecz „pokruszy się”. Po czym jak tylko przestaniemy nią ruszać, to od razu spłynie do normalnego kształtu.
Mateusz: Płyn nieniutonowski zachowuje się jak ciało stałe, gdy dostarczamy mu energii. Najlepszym sposobem na sprawdzenie tego jest uderzenie czymś w ciecz. Można np. złożoną pięścią lub młotkiem (nic się nie stanie). Czym mocniej uderzymy, tym płyn się robi twardszy. Jeślibyśmy uderzyli w wodę, to by się rozbryzgła na boki. Z płynem nieniutonowskim takie rzeczy się nie dzieją!
Amelka: Kolejną ciekawą rzeczą jest zrobienie z tej cieczy kulki. Wystarczy wlać sobie trochę do ręki i obiema dłońmi turlać niczym zwykłą kulkę. Póki będziemy to robić, ciecz będzie się zachowywała jak kulka ze stałego materiału, np. z plasteliny. Gdy tylko przestaniemy ją ściskać spłynie nam między palcami.
Lilianna: Czas na doświadczenie: nurek kartezjański. Jest to proste doświadczenie fizyczne, które można wykonać w domu.
Lilianna: Co jest potrzebne do zrobienia Nurka Kartezjusza?
Mateusz: Lista rzeczy jest bardzo krótka:
• plastikowa butelka pełna wody
• słomka
• plastelina
Amelka: Przeprowadzenie tego eksperymentu jest bardzo proste. Słomkę skracamy tak, żeby miała obie końcówki równe względem przegubu.
Następnie łączymy jej oba końce przyklejając kawałek plasteliny.
Butelkę napełniamy wodą pod sam korek, tak, by powietrza było jak najmniej. Do wody wrzucamy naszego nurka, plasteliną do dołu.
Plastelina działa tutaj jako obciążenie – musimy tak dobrać jej ilość, żeby słomka znajdowała się praktycznie pod wodą, ale nie tonęła.
Lilianna: Gdy nurek znajduje się już w wodzie i ledwo unosi na powierzchni zakręcam szczelnie butelkę. Teraz rozpoczyna się „magia”, którą można zaskoczyć niejedną osobę. Popatrzcie jak nasza koleżanka siłą woli przesuwa nurka w górę i w dół!
Mateusz: Ta magia to oczywiście żart! Nurek kartezjański działa dzięki prawu wyporności Archimedesa i prawu Pascala. Na znajdujący się w słomce, pęcherzyk powietrza działa siła wyporu. Podczas ściskania butelki, następuje kompresja powietrza w słomce, przez co jej wyporność maleje – nurek kartezjański opada na dno.

Amelka: A teraz żywe zapałki!
Amelka: Co nam będzie potrzebne?
Lilianna: Lista potrzebnych materiałów to tylko 5 zapałek i kilka kropel wody!
Każdą zapałkę łamiemy na pół, tak, żeby jej nie rozerwać. Musi się trzymać w całości. Następnie układamy zapałki jedna koło drugiej w następujący sposób.
W środek figury dajemy kilka kropel wody. Zapałki zaczną się poruszać, aż utworzą gwiazdę
Mateusz: Zapałki zaczęły się poruszać za sprawą ciśnienia turgorowego. Drewno posiada komórki roślinne, które zgniatamy podczas ich łamania. Woda wypełnia te zgniecione komórki i wywiera na nie ciśnienie, co powoduje zmianę kształtu zapałki.
Amelka: Kolejne doświadczenie to „Magiczny palec”.
Amelka: Potrzebna nam będzie naprawdę minimalna ilość rzeczy. Wszystko znajdziemy w każdej kuchni.
• talerz
• woda
• pieprz mielony
• płyn do zmywania naczyń
Lilianna: Wykonanie jest niezwykle proste. Wystarczy na talerzyk lub do miski wlać trochę wody. Następnie wsypujemy trochę dokładnie zmielonego czarnego pieprzu na powierzchnię. Pozostaje nam tylko zwilżyć palec jakimś płynem do mycia naczyń.
Mateusz: Po przyłożeniu palca do powierzchni wody, pieprz natychmiast rozsunie się na boki zostawiając puste koło na środku talerzyka. Wygląda to naprawdę „magicznie”!
Amelka: Wygląda to niezwykle i może zadziwić nie tylko dziecko, ale i niejednego dorosłego. Cała zasada działania opiera się na środkach powierzchniowo czynnych. Zmniejszają one miejscowo wzajemne przyciąganie się cząsteczek wody. Na obrzeżach naczynia te siły się nie zmieniają, więc pieprz jest do nich przyciągany.
Lilianna: A teraz wulkan w kuchni!
Lilianna: Potrzebne nam będą: butelka, ocet, soda i barwnik.
Butelkę napełniamy do połowy octem i dolewamy trochę płynu do mycia naczyń ( można zabarwic farbką ).
Ostrożnie mieszamy składniki, butelkę ustawiamy na środku miski.
Bierzemy 3 łyżeczki sody oczyszczonej i wsypujemy na środek papierowej chusteczki do nosa. Zwijamy ją i skręcamy końce i wrzucamy zawiniętą chusteczkę do butelki. Po chwili z butelki zacznie wydobywać się piana.

Mateusz: Gdy mieszamy ocet z sodą oczyszczoną powstaje gaz zwany dwutlenkiem węgla. Tworzy on w occie bąbelki gazu, który reaguje z płynem do mycia naczyń. Powstaje przy tym tak dużo piany jak sami widzicie!
Amelka: A teraz eksperyment wręcz hipnotyzujący, bo na poruszające się w górę i w dół kolorowe bąbelki można patrzeć bez końca. Jak wykonać taki eksperyment zwany lampą lava?
Lilianna: Przygotujcie:
• butelkę wypełnioną olejem (do 3/4 wysokości)
• 1/4 szklanki wody
• barwnik spożywczy
• tabletkę musującą (Wapno, Witamina C lub Magnes)
Mateusz: Do wody dolejcie klika kropli barwnika i całość wlejcie do szklanki z olejem. Pierwsze wrażenia wywołają u Was efekt WOW, bo wlewana woda już zacznie przypominać bąbelki, a gdy dodacie tabletkę zupełnie zatracicie się w tym eksperymencie. Tym bardziej, że po każdej dodanej kolejnej tabletce spektakl zaczyna się od nowa!
Amelka: Wiele razy próbowaliśmy utopić olej w wodzie, jednak jak wiecie zawsze wypływa on na powierzchnię! Przy pomocy jednego kuchennego składnika, udało nam się sprawić, że chociaż na chwilę poszedł na dno!


Lilianna: Do wykonania eksperymentu potrzebujecie:
• szklankę wypełnioną wodą (do 3/4 wysokości)
• 5 łyżek oleju
• kakao
• sól
Mateusz: Do szklanki z wodą, wlejcie olej i dosypcie kakao. Górna część została pięknie zabarwiona, teraz sprawdźcie co się będzie działo kiedy wsypiecie sól? Efekt z pewnością Wam się spodoba!
Mateusz: A teraz kilka eksperymentów z jajkiem! Czy próbowaliście kiedyś wcisnąć ugotowane jajko do szklanej butelki? Czy to naprawdę jest wykonalne?
Amelka: Wystarczy by podszedł dorosły z zapałką, wrzucił ją do butelki, a postawione na niej jajko w magiczny sposób wpadnie do środka!
Lilianna: Magia? Nie, ale fizyka tak!
Mateusz: A teraz pokażemy jak szybko oddzielić białko od żółtka! Do tego zadania potrzebujemy plastikowej butelki.
Zatrzymujemy ją nad jajkiem, lekko naciskamy plastik, by wypuścić powietrze i jednocześnie wessać żółtko do środka, wtedy szybko podnosimy, by żółta część nie uciekła nam z powrotem, tylko przekładamy do drugiej miski!
Widzicie jakie to proste!
Amelka: A czy ktoś potrafi odróżnić jajko gotowane od surowego? Wystarczy tylko zakręcić! Ugotowane kręci się szybko, a surowe powoli. Dzieje się tak, gdyż ugotowane jajko ma stałą oś obrotu, a surowe ma płynny środek, który wyhamowuje ruch obrotowy. Czysta fizyka…
Lilianna: A teraz tańczące skrawki papieru! Do wykonania sztuczki użyjemy rzeczy, które znajdują się w większości domów. Będziemy musieli użyć:
• balonika
• swetra
• nożyczek
• kartki papieru

Mateusz: Kartkę papieru tniemy na niewielkie skrawki, obojętnie jakie.
Balonik musimy potrzeć kilka razy o wełniany materiał. Sztuczka wyjdzie także jeśli użyjemy innego materiału, ale wełna jest do tego najlepsza.
Przysuwamy teraz powoli balonik do skrawków. W pewnej odległości zaczną one intensywnie podskakiwać w kierunku balona, przypomina to w pewnym sensie taniec. Latają na różne strony. Niektóre przylgną całą powierzchnią, inne odbiją się i spadną.
Amelka: Doświadczenie pokazuje zasadę działania elektrostatyki. Balonik, poprzez pocieranie o wełnę zyskuje ładunek ujemny (elektryzuje się ujemnie). Skrawki papieru nie mają określonego ładunku, większość jest naładowana dodatnio i dlatego balon je przyciąga. Plus zawsze przyciąga minus!
Lilianna: Kolejne doświadczenie pokaże dmuchany balon przy pomocy sody i octu.
Mateusz: Do plastikowej butelki wlewamy około szklanki octu, a do balona wsypujemy około 2 łyżeczki sody.
Potem zakładamy balon na butelkę, przesypujemy zawartość sody z balona do butelki z octem i obserwujemy…
Amelka: Po wymieszaniu składników następuje reakcja chemiczna: bąbelkowanie i pienienie się, wydziela się gaz (dwutlenek węgla), który wypełnia nasz balon.
Lilianna: A teraz znikająca woda! Potrzebne będą: dwie podstawki, szklanka, świeczka, woda i zapałka.

Mateusz: Zapaloną świeczkę stawiamy na podstawce, na której znajduje się woda i przykrywamy szklanką. W trakcie eksperymentu świeczka zgaśnie, a woda zostanie wessana ze spodka do szklanki. Popatrzcie!
Amelka: Tlen z powietrza podtrzymuje płomień świecy, kiedy tlenu pod szklanką zabraknie, płomień zgaśnie. Powietrze, które zostanie w szklance, oziębi się i skurczy. W ten sposób zrobi miejsce dla wody, która wciśnie się do szklanki.
Lilianna: Mamy teraz kilka zadań dla was!
Mateusz: Zadanie pierwsze polega na obróceniu strzałki narysowanej na kartce nie dotykając jej! Kto to potrafi?
Mateusz: Popatrzcie jakie to było proste! (podchodzić i przykładasz butelkę z wodą) Butelka z wodą działa jak soczewka i obraca widziany przez nas obraz!
Amelka: A teraz spróbujcie oddzielić dwie sczepione ze sobą książki!
Amelka: W pierwszym przypadku było to bardzo proste. Ale w drugim już wręcz nie możliwe za sprawą siły tarcia! Wyjaśnieniem wszystkich tych zadań jest nauka zwana fizyką!
Lilianna: Czas na wiadomość od nieznajomego szalonego chemika. Niestety napisał to niewidzialnym piórem, czy ktoś potrafi oczytać jego list?
Lilianna: Na szczęście i na to mamy sposób. Aby odczytać magiczny napis należy umieścić papier nad płomieniem świecy w odległości ok. 5 cm nad nim. Ciekawe co tam jest napisane?!
Mateusz: Dziękujemy za uwagę!
Amelka: Mamy nadzieję, że pokazaliśmy wam dzisiaj, że nauka wcale nie jest taka nudna! I tym miłym akcentem kończymy dzisiejsze eksperymentowanie!



Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.