Harmonogram Dnia Patrona
w Szkole Podstawowej im. Marii Konopnickiej

CZĘŚĆ I
( przy tablicy poświęconej Marii Konopnickiej)
1. Wprowadzenie pocztów sztandarowych.
2. Odśpiewanie hymnu państwowego.
3. Wspomnienie Marii Konopnickiej.
4. Rota.
5. Złożenie kwiatów pod tablicą pamiątkową.

CZĘŚĆ II
( na boisku szkolnym)
1. Hymn szkolny
2. Powitanie gości.
3. Przemówienie dyrektora szkoły.
4. Część artystyczna.
5. Ogłoszenie wyników konkursów międzyszkolnych.
6. Przemówienie zaproszonych gości.
7. Wyprowadzenie pocztów sztandarowych.
8. Spotkanie przy herbacie.






SCENARIUSZ

1. Wprowadzenie pocztów sztandarowych.
2. Odśpiewanie hymnu państwowego.
3. Wspomnienie Marii Konopnickiej.
Od niepamiętnych czasów spotykamy w historii społeczeństw wyrazy czci dla wybitnych ludzi, czy to władców, czy twórców literatury. Z biegiem czasu wykształciła się nowa forma nagród w postaci medali, pomników. Odbiór twórczości Marii Konopnickiej, jej miejsce w polskiej literaturze nie zawsze było jednoznaczne. Powstało wiele monumentalnych pomników, szereg tablic pamiątkowych, medali, rzeźb, znaczków, odznak itp. Szereg Rad Narodowych uchwaliło nadanie jej imieniem ulic, alei, parków, placów, osiedli mieszkaniowych. Dziś imię jej noszą dziesiątki szkół, tak jak nasza szkoła.
Maria Konopnicka była wielką poetką, która pozostawiła po sobie duży dorobek literacki. Jej utwory do dziś budzą w młodym pokoleniu umiłowanie i przywiązanie do Ojczyzny. Specjalne miejsce w sercach Polaków zajmuje "Rota", zainspirowana wydarzeniami we Wrześni, gdzie młodzież szkolna z rodzicami wystąpiła przeciwko germanizacji. Pełniła funkcję nieoficjalnego hymnu narodowego, do dziś jest często śpiewana podczas uroczystości państwowych, szkolnych i kościelnych.
4. Rota
Maria Konopnicka to poetka, której nie pozostawał obojętny los ludzi żyjących w nędzy, skrajnym ubóstwie, ale szczególnie przejmował ją los dzieci, którym poświęciła najwięcej utworów poetyckich. Autorka nowel pozytywistycznych po swojej śmierci na długo pozostała w pamięci Polaków.
5. Złożenie kwiatów pod tablicą pamiątkową



Część II ( boisko szkolne)

1. Hymn szkolny
2. Powitanie gości.
3. Przemówienie dyrektora szkoły.
4. Część artystyczna:
Chłopiec
Dobrze już zaznaczyłem. Teraz powiedz mi co było zadane z polskiego? Co zrobić ? Zebrać informacje o życiu i twórczości Marii Konopnickiej? Dobra , dzięki, cześć!
Poszukam sobie zaraz w encyklopedii multimedialnej. O jest, zaraz wydrukuję.- Maria Konopnicka urodziła się 23 maja 1842 r..kochała dzieci a szczególnie pomagała biednym dzieciom. Walczyła o ich prawo do nauki i do bezpiecznego życia.
W czasach gdy żyła Maria Konopnicka w Polsce i całej Europie toczyły się wojny. Wiele dzieci było głodnych, nie mogło uczyć się. Niektóre z nich nie miały nawet swoich rodziców. Maria Konopnicka zawsze pomagała takim dzieciom. Sama też była mamą. Miała siedmioro dzieci.

Ależ mnie oczy bolą, chyba za dużo dziś grałem na kompie.
Wole żeby babcia mi opowiedziała ona zawsze ciekawie opowiada. Babciu opowiedz mi cos o Marii Konopnickiej, no wiesz tej co pisała.

Babcia
Tak wiem wnusiu bowiem kiedy byłam mała nie było telewizji ani komputerów. Dlatego bardzo ważną rzeczą było czytanie książek. Maria Konopnicka tworzyła cudowne opowiadania, nowele, baśnie, wiersze, które pomagały dzieciom i dorosłym w nauce. Przenosiły czytelnika w świat historii, przyrody, fantastycznych przygód. Dlatego do dzisiaj jej książki są chętnie czytane przez dzieci nie tylko w Polsce ale również na całym świecie.

Wchodzi krasnal i recytuje:

Czy to bajka, czy nie bajka,
Myślcie sobie, jak tam chcecie.
A ja przecież wam powiadam:
Krasnoludki są na świecie.

Naród wielce osobliwy,
Drobny- niby ziarnka w bani;
Jeśli które z was nie wierzy,
Niech zapyta starej niani.

W górach, w jamach, pod kamykiem,
Na zapiecku czy w komorze
Siedzą sobie Krasnoludki
W byle jakiej mysiej norze.

Czasem w stajni z bicza trzaśnie,
Koniom spląta długie grzywy,
Czasem dzieciom prawi baśnie...
Istne cuda! Istne dziwy!


Teatrzyk kukiełkowy - krótka scenka „ o sierotce Marysi”:

Narrator:
W bardzo biednej wiosce , Głodowej Wólce mieszkała dziewczynka o imieniu Marysia. Była ona sierotą, mieszkała u obcych ludzi. Źli ludzie wygnali ją z domu. Pozwolili zabrać tylko psa, wiernego przyjaciela Gasia.Musiała ciężko pracować, żeby mieć gdzie mieszkać
i otrzymać jedzenie. Zimą nosiła chrust z lasu, wodę ze studni, a latem pasła gąski.
Pasła je pod lasem na łące bo tam była, najlepsza trawa. Kiedy jej było bardzo smutno, chodziła na grób matki i opowiadała jej wszystko co się stało.

Marysia mówi smutno:

Nie żyje mateńka moja, sama zostałam na świecie
Źli ludzie wygnali mnie z mojej chaty i kazali iść pasać gąski
(płacze)
Oj dolaż moja , sieroca dolo
(słychać szczekanie psa)
Pies
-hau , hau, hau

Marysia:
To Gasio . Pozwolili mi zabrać mi go ze sobą na służbę. Będzie mi pomagał gąski pasać.
Odwraca się i woła:
Gasiu! Gasiu! Gasiu!
Chodź piesku! Chodź!

Pies
-hau , hau, hau

Marysia:
Gasiu, Gasiu

lis Sadełko:
Dzień dobry , jestem lis Sadełko, mieszkam obok w lesie. Codziennie widzę tutaj dziewczynkę , która pasie smaczne gąski.
Ale ja patrzę na te gąski , tłuste, smaczne i chciałbym je......... oj , oj bardzo.
Ale boję się tego brutala , co nie opuszcza jej na krok........, ma chyba na imię Gasio.
Musze poczekać jak oddali się od tej sieroty to ja..zjem.......


Marysia mówi:
Pójdźcie , pójdźcie gąski moje ,
Pójdźcie , pójdźcie do domu!
Noc nadchodzi ja się boję.
Bronić mnie nie ma komu

Słychać gęganie gęsi, wołanie Marysi ,, halela gąski moje.......halela” – idziemy do domu.

Lis:
Poszli ...noc ale jutro przechytrzę ta głupią sierotę i jej tego Gasia. Już wiem jak to zrobię.

Marysia:
Ach, jaki cudowny dzionek ! Las pachnie, słonko grzeje. Gąski pasą się wesoło.

Lis
Oooooo..........są już. Poczekam, zdaje mi się, ze ten pies gdzieś się oddalił???
Nie widzę go ......to może być szansa...?

Marysia woła:
Gasiu, Gasiu....coś się stało.....on nigdy nie oddala się od stada.
Gasiu, Gasiu coś jednak się stało?

Lis
Wpada lis i zagryza gąski

Marysia krzyczy i płacze
Gasiu ! Moje gąski , Gąski
Gąski aaach......

Koszałek - Opałek:

Mam zbyt miękkie serce......czego płaczesz dziewczyno??? Zwraca się do Marysi

Marysia (Cofa się przerażona)

Rety małe jak łątka , a gada jak człowiek. Boję się (cofa się) Boję się....


Koszałek-Opałek:

Nie bój się Marysiu, ja jestem krasnalem Koszałkiem-Opałkiem, usłyszałem Twój smutny śpiew.

Marysia:
Już się nie boję, bo mateńka moja mówiła, że krasnoludki dobre są.

Nie żyje mateńka moja, sama zostałam na świecie.
Źli ludzie mnie wygonili z mojej chaty i kazali iść pasać gąski (płacze)oj dolaż moja sieroca dolo
Co ja teraz zrobię ? płacze
Ach Ty Krasnoludku! Nic mnie nie pocieszy.

Krasnoludek:
Co Ci to sierotko ?
Marysia:
Lis zły lis.......zagryzł wszystkie gąski com je pasała (płacze)

Krasnal:
Gdzie jest twoja chata?

Marysia:
Nie mam już chaty! Wypędzi mnie gospodyni, com jej gąski pasała.
Ojej gąski moje, gąski

Krasnal:
Zapłacę gospodyni za gąski.

Marysia:
Co, co mi z tego, kiedy już nieżywe!
Kiedy poduszone, pobite (z rozpaczą) o gąski moje, gąski!
Nie mogę, nie chcę wracać do chaty!
W świat pójdę do boru. Pójdę gdzie mnie oczy poniosą.

Krasnal:
Nie płacz pójdziemy do królowej Tatry. Ona na pewno nam pomoże.

Marysia:
To idźmy, idźmy dobry Krasnoludku do królowej Tatry.

Krasnal:
A więc w drogę...
O już.....jesteśmy na miejscu.


Królowa Tatra:
Kto jesteś dziecko?
jestem sierotka Marysia
Królowa Tatra:
Czego chcesz sierotko?

Marysia:
Gąsek moich chcę, jasna królowo!
Gąsek moich żywych,
Co mi je lis zdusił
I żeby gąsior znów gęgał do dnia, a gąski żeby mu się odzywały i szczypały trawę i żeby się znów na naszej łące pasły (płacze)

Królowa Tatra:
Przybyliście długą drogę, krasnoludku jesteś bardzo dobry pomagając Marysi, ja również Wam pomogę. Niech się stanie jak pragniesz Marysiu.....

Marysiu oto gąski Twoje
( Gąski wchodzą , gęgają)


Marysia do Krasnala:
Koszałku czy to sen? Czy naprawdę słyszę gęganie moich gąsek?
Dziękuję Krasnoludku, taka jestem szczęśliwa.

Krasnoludek:
Cieszę się, ze szczęścia ludzi.
Lubię pomagać innym, możesz wrócić Marysiu do gospodyni. Życzę szczęścia.

Koszałek mówi:
Opiszę to w swojej książce , lubię zapisywać szczęśliwie zakończone przygody ludzi.
Cieszę się razem z nimi.
Może kiedyś ktoś przeczyta co napisałem......?

Chłopiec - czy pisała tylko dzieciom?
Babcia:
- kochała nie tylko dzieci ale także przyrodę: drzewa, zwierzęta, kwiaty, ptaki. To wszystko opisywała w swoich wierszach i opowiadaniach. Na przykład w takiej baśni jak „Na jagody” opisała przygody chłopca o imieniu Janek, który wybrał się sam do lasu aby nazbierać jagód. Janek podczas swojej wędrówki w lesie spotkał mnóstwo zwierząt, owadów, ptaków i kwiatów. - Gdy Janek wyszedł z lasu okazało się, że na niebie pojawiła się piękna tęcza. Kiedy na niebie pojawia się tęcza?

Recytacja wiersza pt „Tęcza”
A kto ciebie, śliczna tęczo,
Siedmiobarwny pasie, Wymalował na tej chmurce
Jakby na atłasie?
— Słoneczko mnie malowało. Po deszczu, po burzy;
Pożyczyło sobie farby od tej polnej róży.
Pożyczyło sobie farby od kwiatów z ogroda;
Malowało tęczę na znak, że będzie pogoda.

Piosenka pt „Kolorowy Świat” - chórek


Babcia
pisała również o bohaterach – ludziach, którzy walczyli w czasie wojen
o niepodległość i wolność Polski. Można o nich przeczytać w wielu wierszach . Napisała również żartobliwy wiersz, w którym pewien chłopiec chwalił się wszystkim, że jest bohaterem i niczego się nie boi. Czy naprawdę tak było?

Recytacja wiersza pt. „Stefek Burczymucha”


Babcia
Podczas licznych podróży i pobytów zagranicznych zawsze tęskniła do kraju. Polskę kochała ponad wszystko.
W swojej obszernej twórczości znalazło się wiele utworów o tematyce patriotycznej, gdyż chciała przypominać Polakom, że są Polakami ,mimo że Polski na mapie wtedy nie było.

Recytacja wiersza pt. „Kochasz ty dom rodzinny dom”

Piosenka pt. „ Polskie kwiaty” - chórek


Chłopiec
Teraz już wiem babciu dlaczego Maria Konopnicka jest osoba zasłużona, darzona szczególnym szacunkiem i ciesząca się uznaniem społeczeństwa. Przez całe swoje życie tworzyła nie tylko dla dzieci ale i dla dorosłych. Swoją postawą udowodniła, że można realizować marzenia , można robić jak najlepiej to co się lubi można być prawym człowiekiem .
Babcia –
Cieszę się, że zrozumiałeś, ze nie tylko współczesne wzorce są godne uwagi i naśladowania. Korzystając z takich wzorców twoje pokolenie ma szanse wyrosnąć na ludzi godnych podziwu i uznania.


5. Ogłoszenie wyników konkursów międzyszkolnych.
6. Przemówienie zaproszonych gości.
7. Wyprowadzenie pocztów sztandarowych.
8. Spotkanie przy herbacie.



Scenariusz w oparciu o źródła internetowe i zbiory biblioteczne opracowała :
mgr Elżbieta Smarz.

Wyświetleń: 0