Warsztaty teatralne dla dzieci 6 letnich
Temat zajęcia: Inscenizacja bajki pt.: „Królewna Śnieżka według opracowania Urszuli Kozłowskiej – warsztaty teatralne - rozwijanie umiejętności przedstawiania utworów literackich za pomocą gestu, mimiki, ruchu, doskonalenie aktywności twórczej w zakresie słowa mówionego”.
Cele ogólne:
*Pobudzanie do aktywności twórczej za pomocą różnych środków wyrazu.
*Rozwijanie koncentracji, wyobraźni, myślenia, pamięci
*Kształcenie właściwej modulacji głosu, jego siły i poprawnej dykcji
*Rozwijanie aktywności twórczej w zakresie słowa mówionego
*Wyrażanie własnych odczuć i wzruszeń oraz dzielenia się nimi.
Cele szczegółowe:
Dziecko:
-z uwagą słucha treści przedstawianego utworu;
-wczuwa się w określone postacie i sytuacje;
-umiejętnie posługuje się językiem mówionym;
-zwraca uwagę na poprawną wymowę, dykcję i modulację głosu;
-posługuje się środkami wyrazu: słowem, gestem, ruchem, mimiką uzewnętrzniając emocje, uczucia i przeżycia;
-swobodnie i twórczo wyraża siebie podczas zabawy;
-zgodnie współdziała w grupie;
-rozwija swoją osobowość;
-ćwiczy pamięć słowną, muzyczną, ruchową, słuchową;
-rozwija indywidualne zdolności;
-posiada wiarę we własne siły i poczucie własnej wartości;
-czerpie radość i satysfakcję z zabawy w teatr i rezultatów działania;
-przedstawia w formie plastyczno–technicznej postacie bajkowe, doskonaląc zdolności manualne i pomysłowość.

Formy:
praca z całą grupą, indywidualna,
Metody:
czynna: samodzielnych doświadczeń, zadań do wykonania,
słowna: rozmowa, dialog, opis, pogadanka, słuchanie inscenizowanej bajki,
oglądowa: teatrzyk, pokaz.
Środki dydaktyczne:
Kukiełki do przedstawienia „Królewna Śnieżka”, komplet strojów teatralnych do samodzielnego przedstawienia przez dzieci, dekoracje do bajki, tekst utworu „Królewna Śnieżka” wg opracowania Urszuli Kozłowskiej – „Inscenizacje nie tylko dla dzieci – zbiór scenariuszy na różne okazje dla wszystkich grup przedszkolnych z płytą CD, różnorodne materiały do zajęcia plastyczno-technicznego, uśmiechnięty i smutny pajacyk, kolorowanki.
Przebieg:
1.Teatrzyk kukiełkowy prezentowany przez nauczyciela „Królewna Śnieżka” wg opracowania Urszuli Kozłowskiej – „Inscenizacje nie tylko dla dzieci – zbiór scenariuszy na różne okazje dla wszystkich grup przedszkolnych" z płytą CD.

Inscenizacja: Królewna Śnieżka
Autor: Urszula Kozłowska
Narrator:
W pięknym królestwie żył król bogaty,
miał mnóstwo służby, piękne komnaty,
ale bez przerwy chodził strapiony.
Od lat rozpaczał po stracie żony.
W pałacu z córką jedyną mieszkał
(mówiono na nią Królewna Śnieżka).
Razu pewnego rzekł do dziewczyny:
Król:
W sobotę będą me zaręczyny!
Królewna Śnieżka:
Twe zaręczyny? Tatku kochany!
Król:
Takie, córeńko, właśnie mam plany.
Królewna Śnieżka:
Możesz mi wyznać, kogo poślubisz?
Król:
Och, jestem pewien, że ją polubisz,
to piękna pani, mądra i miła.
Królewna Śnieżka:
Oby cię, tatko, uszczęśliwiła!
(Na scenie pojawia się piękna królowa, król całuje ją w rękę i zakłada jej na palec pierścionek. Potem wszyscy się oddalają).
Narrator:
Po zaręczynach było wesele.
(W tle słychać odgłosy uczty weselnej).
Gości zjechało się na nie wiele.
Widzieli radość w królewskich oczach,
wszak nowa żona była urocza!
(Królowa powraca na scenę, siada w fotelu
z lusterkiem w ręku, przegląda się zachwycona).
Królowa:
Jestem urocza, nikt nie zaprzeczy...
A kto zaprzeczy, mówi od rzeczy!
Ty, lustereczko, potwierdzisz przecież,
że najpiękniejsza jestem na świecie?
(Odzywa się głos lusterka).
Lusterko:
Daję ci na to me szczere słowo –
jesteś miss świata, droga królowo!
(Uszczęśliwiona królowa z lusterkiem w dłoni, wiruje w tańcu, podśpiewując pod nosem: „Tralalala, tralala...”).
Narrator:
Piękna królowa zawsze o świcie
zerkała w lustro na swe odbicie.
Lustro mówiło co dzień to samo:
Lusterko:
Tyś najpiękniejszą na świecie damą!
Narrator:
Mijały wiosny, jesienie, lata...
Królowa była ciągle miss świata,
aż nagle kiedyś, któregoś ranka
lustro jej rzekło:
Lusterko:
Cóż... niespodzianka!
Teraz urodą bardziej zachwyca
Królewna Śnieżka, twa pasierbica.
Jest najpiękniejsza na całym świecie!
Królowa:
Śnieżka? Ten dzieciak? Głupoty pleciesz!
(Królowa bardzo zdenerwowana rzuca lusterko na fotel.
Nadbiega Śnieżka).
Królewna Śnieżka:
Jestem!
Królowa:
Wspaniale... Pokaż się mała.
Jak ty wyrosłaś! I... wypiękniałaś! (jest niemiło zaskoczona)
Śnieżka:
Świeże powietrze dobrze mi służy.
Królowa:
Więc się do pieszej szykuj podróży!
Idź w las, nie zwlekaj już ani chwilki.
(Śnieżka dyga grzecznie i biegnie w stronę lasu).
Królowa (w stronę publiczności):
W lesie na pewno zjedzą ją wilki!

(Narrator przechodzi na stronę z domkiem krasnali.
Powoli do chatki zbliża się Królewna Śnieżka).
Narrator:
Śnieżka po leśnych błądzi ścieżynach.
Gdzie znajdzie nocleg biedna dziewczyna?
Nagle dostrzega domek malutki.
Królewna Śnieżka (podchodzi do chatki i puka do drzwi):
Kto tutaj mieszka?
Krasnoludki (razem):
My, krasnoludki!
Śpioszek (leżąc w łóżku):
Kto tam się tłucze? O ciszę proszę!
Zamierzam pospać, bom Krasnal Śpioszek.
Apsik:
Aaaa psik! Zamknijcie drzwi, moi mili,
bo mi się znowu katar nasili!
Narrator:
Niespodziewana nocna pobudka
to wielki kłopot dla krasnoludka –
Krasnale zachowują się zgodnie z treścią narracji.
Gburek niechcący wpadł na Wesołka,
krasnalek Gapcio zleciał ze stołka,
Nieśmiałek w kącie nieśmiało dyszał,
aż Krasnal Mędrek zawołał:
Mędrek:
Cisza!
Śpioszek:
No właśnie, cisza, o to chodziło...
Mędrek (do Śnieżki):
Witam serdecznie, bardzo mi miło.
Czy w czymś możemy panience pomóc?
Królewna Śnieżka:
Chyba możecie, bo szukam domu!
Umiem gotować i robić pranie...
Mędrek:
Może na stałe z nami zostaniesz?
Narrator:
Śnieżka została z krasnoludkami,
prała, sprzątała całymi dniami,
była radosna co dzień od rana.
(Widać jak Śnieżka uwija się przy sprzątaniu i obiedzie.
Mimo że taka zapracowana!
Krasnoludki tańczą wokół Królewny Śnieżki
i śpiewają piosenkę „A z nami mieszka Królewna
Śnieżka”)
Jak znaleźć szczęście? To żadna sztuka!
Zaproś je grzecznie, gdy w drzwi zapuka.
Pozwól mu w domu swoim zagościć,
a da ci co dzień mnóstwo radości.
Na pewno każdy o szczęściu marzy,
więc kiedy w końcu mu się przydarzy –
niech się nim dzieli, niech się nim chwali
tak jak to robi każdy z krasnali!
Ref. A z nami mieszka Królewna Śnieżka,
bez przerwy uśmiech na twarzy ma.
A z nami mieszka Królewna Śnieżka,
o której każdy książę może tylko śnić.
A z nami mieszka Królewna Śnieżka,
my ją kochamy, a ona nas.
Nikomu naszej miłej Śnieżki nie oddamy!
Chyba że przyjdzie na to kiedyś czas.
Każdy ma jakieś własne sukcesy,
którymi co dzień bardzo się cieszy.
Kiedy po drodze spotka sąsiada –
bez przerwy o nich mu opowiada.
Lubi się chwalić mały i duży,
że na spełnienie marzeń zasłużył.
Ale nikt nie wie tego na pewno,
cóż to za szczęście mieszkać z Królewną!
Ref. A z nami mieszka Królewna Śnieżka,
bez przerwy uśmiech na twarzy ma.
A z nami mieszka Królewna Śnieżka,
o której każdy książę może tylko śnić.
A z nami mieszka Królewna Śnieżka,
my ją kochamy, a ona nas.
Nikomu naszej miłej Śnieżki nie oddamy!
Chyba że przyjdzie na to kiedyś czas.

(Narrator przechodzi na drugą stronę sceny,
gdzie królowa siedzi już z lusterkiem w dłoni).
Narrator:
A zła królowa z lustrem się wita:
Królowa:
Miło cię widzieć! Wiesz o co spytam?
Lusterko:
Wiem... Powiem krótko, piękna królowo –
Śnieżka piękniejsza, daję ci słowo!
Królowa:
Co? Jakże w lesie sama przeżyła?!
Lusterko:
W chatce krasnali na noc się skryła
i tam szczęśliwie wraz z nimi mieszka.
Królowa (rozzłoszczona):
Nie, nie pozwolę, by jakaś Śnieżka
tytuł miss świata mi odebrała.
Czas coś wymyślić i szybko działać!
Narrator:
Wstrętna królowa podstęp uknuła:
najpierw słodziutkie jabłko zatruła,
potem, udając biedną staruszkę,
poszła uraczyć Śnieżkę jabłuszkiem.
Królowa (przebrana za staruszkę) puka do chatki krasnali.
Pojawia się Śnieżka.
Królewna Śnieżka:
Któż to w południe do drzwi mych puka?
Miła staruszko, grzybków tu szukasz?
Usiądź, odpocznij, zjedz bułkę z szynką.
Królewna Śnieżka podaje jej bułkę.
Królowa (udając poczciwą staruszkę):
Dziękuję pięknie, miła dziewczynko.
Za twe niezwykle dobre serduszko
przyjmij ode mnie słodkie jabłuszko.
Narrator:
Śnieżka macochy nie rozpoznała,
zatrute jabłko szybko schrupała
i, choć całego nawet nie zjadła,
pod oknem chatki bez życia padła.
Królowa szybko odchodzi w stronę pałacu.
Królewna Śnieżka leży przed chatką, nadchodzą krasnoludki
i widząc co się stało, zaczynają płakać.
Narrator:
W rozpacz ogromną wpadły krasnale,
poszły położyć Śnieżkę na skale.
Chciały obudzić jakoś panienkę,
więc zaśpiewały dla niej piosenkę.
Krasnoludki biorą się za ręce, robią koło wokół Królewny
Śnieżki. Chodząc w kole i pochlipując, śpiewają refren
piosenki „A z nami mieszka Królewna Śnieżka”.
Potem smutne siadają na ziemi obok Śnieżki.
(Narrator przechodzi na „pałacową” stronę sceny,
gdzie zła królowa siedzi już w fotelu z lusterkiem w dłoni).
Narrator:
W pałacu piękna, lecz zła królowa,
pyta lusterko co dzień od nowa,
czy najpiękniejsza jest w całym świecie.
Królowa:
Jestem? Lusterko!
Lusterko (na odczepnego):
Wiesz chyba przecież!
Narrator:
Ależ macocha szczęśliwa była,
że się prześlicznej Śnieżki pozbyła!
Lecz czy na zawsze? Trudno powiedzieć...
Narrator, przechodzi na stronę Śnieżki i krasnoludków.
O! jakiś książę na koniu jedzie.
Słychać tętent końskich kopyt, po chwili pojawia się książę.
Podchodzi do Śnieżki.
Książę:
Kto tutaj leży...? Co za ślicznotka!
Gdybym tak nieco wcześniej ją spotkał,
może bym zdołał ją uratować...?
Krasnoludki (razem):
To może spróbuj ją pocałować!
Książę:
Macie nadzieję, że to zadziała?
Cmok! Cmok! – gotowe!
Książę budzi Śnieżkę całusem, od razu się w sobie zakochują.
Krasnoludki:
Popatrzcie, wstała!
Książę (patrząc na Śnieżkę):
Masz piękną buzię, cudowne oczy!
Królewna Śnieżka:
Ty, panie, także jesteś uroczy.
Książę:
Chciałbym cię, Śnieżko, pojąć za żonę.
Królewna Śnieżka:
Zgadzam się, książę!
Książę:
Postanowione!
Narrator:
W pałacu króla ślub wyprawili,
a potem długo w miłości żyli.
Śnieżce urody nikt nie zazdrościł,
bo zła macocha pękła ze złości!
Nikt już nie truje pięknych jabłuszek,
więc was zachęcać chyba nie muszę,
byście je jedli. Są znakomite!
Zwłaszcza ze skórką. Zawsze umyte!

-omówienie treści bajki,
-wymienienie postaci występujących w teatrzyku,
-omówienie poszczególnych postaci.
2. Zaproponowanie dzieciom samodzielnego przedstawienia wysłuchanej bajki z wykorzystaniem przygotowanych strojów i dekoracji:
-wybór chętnych dzieci do poszczególnych ról,
-przydzielenie odpowiednich strojów, omówienie wyglądu, sposobu prezentacji,
-ustawienie dekoracji wg propozycji dzieci,
-zaznaczenie momentów, w których wykorzystana będzie muzyka i efekty dźwiękowe z płyty CD dołączonej do pozycji książkowej odnośnie przedstawianej bajki,
-samodzielne przedstawienie bajki przez wybrane chętne dzieci,
-taniec wszystkich dzieci do wybranych piosenek,
-podziękowanie aktorom za przedstawienie bajki,
-wyrażenie wrażeń i przeżyć zarówno przez dzieci przedstawiające, jak i oglądające.
3. Praca przy stolikach - praca plastyczno-techniczna – wykonywanie sylwetki wybranej przez dziecko postaci występującej w bajce „Królewna Śnieżka”, wybór techniki przez dziecko.
4. Ewaluacja zajęcia:
Dzieci, którym zajęcie się podobało biorą sobie kolorowankę z bajkową postacią i stają koło uśmiechniętego pajacyka, niezadowolone rezygnują z kolorowanek i podchodzą do smutnego pajaca, motywacja przez dziecko podjętej decyzji.
LITERATURA:
Urszula Kozłowska: „Inscenizacje nie tylko dla dzieci – zbiór scenariuszy na różne okazje dla wszystkich grup przedszkolnych z płytą CD, muzyka: Maria Broda – Bajak, śpiew: Iga Piorunowicz.

Wyświetleń: 0