Model relacyjny został zaproponowany przez pracownika firmy IBM Egdar’a Frank’a Codda w 1970 r. w jego pracy „A relational model of data for large shared data banks” („Relacyjny model danych dla dużych banków danych”). Model relacyjny oparty jest na tylko jednej podstawowej strukturze danych – relacji. Pojęcie relacji można uważać za pewną abstrakcję intuicyjnego pojęcia tabeli, zbudowanej z wierszy i kolumn, w której na przecięciu każdej kolumny z każdym wierszem występuje określona wartość. Baza danych jest zbiorem relacji, o następujących własnościach:
 Każda relacja w bazie danych jest jednoznacznie określona przez swoją nazwę.
 Każda kolumna w relacji ma jednoznaczną nazwę (w ramach tej relacji).
 Kolumny relacji tworzą zbiór nieuporządkowany.
 Wszystkie wartości w danej kolumnie muszą być tego samego typu.
 Wiersze relacji tworzą nieuporządkowany zbiór; w szczególności, nie ma powtarzających się wierszy.
 Każde pole (przecięcie wiersza z kolumną) zawiera wartość atomową z dziedziny określonej przez kolumnę.
 Każda relacja zawiera klucz główny - kolumnę (lub kolumny), której wartości jednoznacznie identyfikują wiersz (a więc w szczególności nie powtarzają się). Wartością klucza głównego nie może być NULL.

Do wiązania ze sobą danych przechowywanych w różnych tabelach używa się kluczy obcych. Klucz obcy to kolumna lub grupa kolumn tabeli, o wartościach z tej samej dziedziny co klucz główny tabeli z nią powiązanej.

Wyświetleń: 0