Planowanie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych dla dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi

Dzieci z zaburzeniami rozwoju emocjonalnego najogólniej dzielimy na nadpobudliwe psychoruchowo oraz dzieci zahamowane psychoruchowo.

Nadpobudliwość psychoruchowa objawia się:
- niepokojem psychoruchowym
- nadmierną ruchliwością
- ruchami nieekonomicznymi, zbędnymi
- częstą zmianą postawy
- zaburzeniami uwagi
- drażliwością, gwałtownością, niecierpliwością
- skłonnością do kłótni, sprzeczek, zaczepek, bójek
- jąkaniem, tikami, grymasami twarzy
- nierównomiernością w pracy szkolnej

Zahamowanie psychoruchowe objawia się:
- trudnościami w nawiązywaniu kontaktu słownego
- brakiem wiary we własne możliwości
- kompleksami, nadmierną wrażliwością
- niepewnością, stanami lękowymi, uciekaniem z lekcji
- zwolnionymi reakcjami psychoruchowymi
- zaburzeniami snu, łaknienia
- jąkaniem i zacinaniem
- biernością i apatią, depresją
- tendencjami samobójczymi

W reedukacji należy uwzględnić pracę z dziećmi nadpobudliwymi i zahamowanymi.

Praca z dziećmi nadpobudliwymi ma na celu zmniejszenie nie ukierunkowanych wyładowań ruchowych, zbędnych odruchów i mimowolnych reakcji oraz wyeliminowanie uwagi mimowolnej i nietrwałości zainteresowań. Przechodzimy więc od prac łatwych i krótkotrwałych do coraz trudniejszych, wymagających większej ilości czasu.

W stosunku do dzieci zahamowanych (nieśmiałych, apatycznych, bojaźliwych) dążymy do pobudzenia ich do działania. Na początku im pomagamy, zachęcając je i mobilizując do wykonywania prostych, dających sukces czynności. Pracy powinna towarzyszyć spokojna, ciepła atmosfera.

Terapia dla dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi ma na celu:
- uspokojenie lub uaktywnienie układu nerwowego
- wydłużenie okresu koncentracji uwagi
- wyeliminowanie niecelowych wyładowań ruchowych
- wyćwiczenie koordynacji ruchowej
- doskonalenie analizy i syntezy wzrokowej
- rozwijanie myślenia słowno - logicznego
- wytwarzanie nawyków samokontroli czynności
- doprowadzenie dziecka do pozytywnego stosunku wobec własnych wytworów i wykonywanych czynności.

Zajęcia należy dostosowywać do możliwości i potrzeb poszczególnych dzieci. Zacząć zajęcia od pracy odtwórczej, stopniowo przechodząc do zadań twórczych, bardziej samodzielnych. Praca rozpoczęta przez dziecko zawsze powinna być doprowadzona do końca z pozytywnym efektem. Każde zajęcie musi być dla dziecka atrakcyjne. Uzyskać to można przez stosowanie:
- bogatej, atrakcyjnej tematyki
- szerokiego wachlarza technik
- swobodnego wyboru tematu pracy
- dyskretnej pomocy w trakcie wykonywania zadań
- odpowiedniej organizacji tematów całościowych

Osiągnięciem terapeutycznym u dzieci zahamowanych jest:
- zwiększenie się tempa ich pracy
- umiejętność samodzielnego zorganizowania zajęć
- widoczna aktywność

Opracowanie: Alicja Iwanowska

Wyświetleń: 598