Szczęśliwym być...

SCENARIUSZ
CZĘŚCI ARTYSTYCZNEJ
„ŚWIĘTA SZKOŁY”
ŚLUBOWANIA KLAS I




2015/2016






MAGDA:
• Baczność! Poczet sztandarowy, sztandar szkoły wprowadzić!
(następuje wprowadzenie sztandaru szkoły)
• Do hymnu państwowego:
Jeszcze Polska ...
• Spocznij!
• Zebraliśmy się dzisiaj aby wspólnie obchodzić dwie ważne uroczystości – Święto Szkoły oraz Ślubowanie uczniów klas pierwszych gimnazjum. Warto również przypomnieć, że w bieżącym roku szkolnym mija 5 rocznica nadania imienia Natalii Nekraszowej szkołom wchodzącym w skład Zespołu Szkół nr 2 w Jaszczowie.
• Dzisiejsze święto rozpoczniemy od złożenia ślubowania przez uczniów klasy I A i I B naszego gimnazjum. Oddaję głos naszym młodszym kolegom.


DIANA MORAWSKA:
Za chwilę złożymy przysięga, która stanie się symbolem naszej dojrzałości i odpowiedzialności uczniowskiej. W ten sposób pragniemy wyrazić naszą przynależność do społeczności Gimnazjum imienia Natalii Nekraszowej w Jaszczowie.


JASIEK:
Powinniśmy jednak uświadomić sobie znaczenie i wagę słowa ślubowanie. Pamiętajmy ,że ślubowanie składali nasi przodkowie na przestrzeni dziejów narodu polskiego. Ślubowali i dochowywali wierności słowom , które wypowiadali. Dlatego my , pierwszoklasiści, powinniśmy pamiętać o złożonej obietnicy każdego dnia naszej edukacji w murach tej szkoły.


MAGDA:
Szkoła powstań, baczność. DO ŚLUBOWANIA:
( TEKST ŚLUBOWANIA )
(Uczniowie klas pierwszych wyciągają prawe dłonie i przystępują do ślubowania)

My uczniowie nowo wstępujący w mury Gimnazjum im. Natalii Nekraszowej przyrzekamy uroczyście:
• Aktywnie i odpowiedzialnie uczestniczyć w zajęciach dydaktycznych i w życiu szkoły
• Rozwijać swe możliwości intelektualne i osiągać jak najlepsze wyniki w nauce
• Dbać o pozytywny wizerunek swej szkoły i godnie ją reprezentować
• Szanować jej tradycje i kultywować je
• Przestrzegać zasad i norm zachowania godnego ucznia gimnazjum
• Z szacunkiem i kulturą zwracać się do nauczycieli, pracowników obsługi szkoły oraz do koleżanek i kolegów
• Dbać o wspólne mienie, porządek i bezpieczeństwo w szkole
• Być chlubą rodziców, nauczycieli i środowiska lokalnego.

Wszyscy:
Ślubujemy

• Ślubujemy Tobie Szkoło strzec Twego sztandaru i nigdy nie przynieść mu ujmy złym postępowaniem.

Wszyscy:
Tobie Polsko ślubujemy, tobie szkoło ślubujemy


MAGDA:
Po ślubowaniu!
(uczniowie wracają na miejsca wśród widowni)

• W imieniu społeczności uczniowskiej chciałabym Wam –pierwszoklasistom- życzyć owocnych lat nauki w naszym gimnazjum. Zawsze możecie u nauczycieli oraz starszych kolegów i koleżanek szukać pomocy w chwilach dla was trudnych. Uczcie się , bo nikt nie zadba o waszą edukację lepiej niż wy sami. A więc życzę wam jeszcze raz powodzenia w szkole i podejmowaniu ważnych decyzji na początku nowego etapu nauki.
• W listopadzie 2010 roku nasze gimnazjum otrzymało imię Natalii Nekraszowej .Bycie uczniem tej szkoły zobowiązuje do znajomości życiorysu jej patrona. Przypomnijmy więc najważniejsze fakty z życia Natalii Nekraszowej.


Katarzyna Antoniak:
Natalia z Majewskich Nekraszowa, zwana powszechnie „Natą”, urodziła się 23.02.1898 r. w Dębku na Wołyniu . Do gimnazjum uczęszczała w Kowlu, Orle i Kijowie, gdzie uzyskawszy maturę wyjechała do Moskwy na uniwersytet, wydział matematyczno-fizyczny.


Jakub Żurawski:
W latach 1919-1924 studiowała na Uniwersytecie w Warszawie polonistykę i w Państwowym Instytucie Wychowania Fizycznego – wychowanie fizyczne. W 1924 roku otrzymała dwa dyplomy i rozpoczęła pracę nauczycielską najpierw w Kowlu potem w Łucku.


Kasia:
Ważne miejsce w życiorysie Natalii Nekraszowej odgrywało harcerstwo, z którym była związana od wczesnych lat młodzieńczych, do końca życia. Mając 17 lat Natalia zostaje hufcową żeńskich drużyn w Kijowie, a dwa lata potem komendantką żeńskiego wywiadu harcerskiego.


Kuba:
Od roku 1935, aż do wybuchu wojny Natalia Nekraszowa pracowała w Warszawie, w dalszym ciągu jako nauczycielka j. polskiego i działaczka harcerska.


Kasia:
Mijają właśnie 73 lata od daty jej przybycia do Milejowa.


Kuba:
W 1942 roku, aby uniknąć aresztowania, schroniła się wraz z córką Krystyną i jej narzeczonym, w Milejowie. To tu właśnie włączyła się w nurt miejscowej konspiracji i partyzantki AK oraz tajne nauczanie.


Kasia:
Nauka odbywała się na kompletach organizowanych w prywatnych mieszkaniach. Ta zakonspirowana szkoła liczyła ok. 35 uczniów. Podręczniki sprowadzano z Warszawy oraz Lublina, gdzie znajdowała się „centrala" tajnego nauczania na Lubelszczyźnie.

Kuba:
Do 1945 r. Natalia Nekraszowa występowała pod przybranym nazwiskiem: „Stanisława Nowacka” .Poziom nauki był dobry, a pierwsza tzw. „mała matura" odbyła się w roku 1943 .

Kasia:
Ogółem „z podziemia" wyszło 36 osób. „Stanisława Nowacka" posiadała oficjalnie posadę nauczycielki w Szkole Rolniczej w Jaszczowie, gdzie nauczała j. polskiego i matematyki, Bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych, dzięki staraniom Natalii Nekraszowej, z tajnych kompletów powstało Liceum Ogólnokształcącego, istniejące do dziś w Milejowie.

Kuba:
Władze oświatowe okręgu lubelskiego uznały szkołę Nekraszowej za pionierską. Przyczyniały się do tego nie tylko dobre wyniki nauczania, ale również poziom wychowania młodzieży. Jednym z eksperymentów wychowawczych szkoły było „przeniesienie" jej w czerwcu 1946 r. do pobliskiego lasu nad pięknie położony brzeg rzeki Wieprz. Żadna ze szkół w tym czasie nie zdobyła się na podobne działania.


Kasia:
Dyrektorka szkoły, nauczycielka i wychowawca młodzieży- zdobyła sobie Natalia Nekraszowa uznanie, wdzięczność i sympatię całego niemal środowiska.


Kuba:
Ten 8-letni okres kształcenia i wychowywania młodzieży zakończył się dla Natalii Nekraszowej w 1950 r. , kiedy to zostało jej wręczone przeniesienie służbowe na stanowisko nauczycielki liceum w Chełmie.


Kasia:
Po roku pracy wróciła do Warszawy, gdzie dalej jako nauczycielka pracowała do późnej emerytury w Liceum im. Hugona Kołłątaja na Ochocie. Po przejściu na zasłużony odpoczynek współtworzyła „Historię Harcerstwa Polskiego na Wołyniu”.


Kuba:
Natalia Nekraszowa do dnia 16 czerwca 1979 roku- czyli do końca życia- otoczona była przyjaciółmi z dawnych lat swojej pracy w szkołach i harcerstwie.


Kasia:
Była kobietą niezwykłą, sprawom wychowania młodego pokolenia poświęcała tyle samo uwagi co nauczaniu. Umiała, realizując dość ubogi i nieciekawy program nauczania literatury w PRL - owskiej szkole, obudzić trwałe zainteresowanie młodzieży kulturą i sztuką. Nie podlegała żadnym presjom ideologicznym ani propagandowym, a jeśli już trzeba było zrobić jakiś ukłon w stronę oficjalnych zaleceń, robiła to z „przymrużeniem oka” i młodzież doskonale wiedziała , o co chodzi.


Kuba:
Lubiano ją za poczucie humoru, szanowano za patriotyzm, niezależność poglądów i uczciwość. W trudnych czasach zawsze szukała najlepszego sposobu na to, aby nie budzić w młodzieży negatywnej postawy wobec rzeczywistości. Aby nie uczyć nienawiści do wrogów, lecz budzić jej wiarę w wartości uniwersalne.


Kasia:
Za tak niezwykłe życie dziś dziękujemy , ciesząc się ,że dane nam jest spotykać się w murach szkoły, której niezwykłym patronem jest Natalia Nekraszowa.


Kuba:
Cieszymy się, że możemy przemierzać te same ścieżki, oglądać te same krajobrazy, spotykać ciekawych ludzi noszących w sercach cząstkę naszej Małej Ojczyzny .


Kasia:
Pragniemy być wierni tym samym wartościom i zasadom, które były bliskie naszej patronce.


Kuba:
Przed nami całe życie od nas tylko zależy jakie ono będzie…


Magda:
Szkoła powstań, baczność. Poczet sztandarowy, sztandar szkoły wyprowadzić.
Spocznij. Zapraszamy na część artystyczną w wykonaniu uczniów klas pierwszych naszego gimnazjum.



1. PIOSENKA : List do Małego Księcia



Jasiek:
Oto współcześni ludzie. Ciągle biegną, spieszą się. Jeżdżą samochodami, chodzą do szkół, biur, urzędów, odwiedzają sklepy. Wydaje im się, że nie marnują czasu, bo sporo osiągają.


Diana:
Gdy im się dokładniej przyjrzymy, mamy wrażenie, że wielu z nich jest zagubionych. Ciążą im nawet, jak kamień u szyi, wizyty u dawno niewidzianego przyjaciela. Wyrzutem sumienia stają się wizyty u babci, mimo, że jest przecież miła i serdeczna. Wyjazd w góry jest koniecznością, której domaga się rodzina, a nie pragnieniem kontaktu z naturą i tęsknotą za widokiem zachodu słońca.


Jasiek:
Nie mają ochoty i czasu, by smakować życie i codziennie wychodzić naprzeciw przygodzie, drugiemu człowiekowi i sobie. W gruncie rzeczy są nieszczęśliwi i bardzo samotni. Chcemy im pomóc... Spróbujmy znaleźć odpowiedź na pytanie - Czym jest szczęście?


Diana:
Zapytajmy, co znaczy być szczęśliwym?



Przemek Dołęgowski:
Nie mam zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym. Dni prze¬mijają szybko. Życie jest krótkie. W księdze naszej przyszłości wpisujemy marzenia, a jakaś niewidzialna ręka nam je przekreśla. Nie mamy wtedy żadnego wyboru. Jeżeli nie jesteśmy szczęśliwi dziś, jak potrafimy być nimi jutro?
[Phil Bosmans]


Piotrek Grudzień:
Idąc z synkiem przez rynek,
zapytał mnie raptem synek...
-Tato?! Co to jest szczęście, cóż ty na to?
Filozoficzne to było pytanie,
więc długo skrobałem się w głowę,
by odpowiedzieć na nie.
Po chwili rzekłem, trochę zmieszany,
pytaniem syna ciut zatroskany.
- Pamiętasz, mój drogi synku?
Lody Bambino, które smakowałeś dzisiaj na rynku?
To takie szczęście twoje, jak zefirek psotne...
W smaku i buzi trwa króciutko,
więc dlatego jest ulotne.


Adrian Kucybała:
Z początku każdy ma nadzieję
że życie, to jest gra uczciwa,
lecz ta nadzieja z biegiem czasu
wśród resztek złudzeń w dal odpływa.
Los pokręcony jest złowrogo
i umie bardzo być niemiły,
a nadmiar stresów i kłopotów
odbiera radość oraz siły…
Istnieje jednak lek wspaniały
leczący chorób duszy wiele,
a są nim wierni i życzliwi,
od lat sprawdzeni przyjaciele!


Natalia Cyfra:
Dzisiaj jest dzień, aby być szczęśliwym!
Właśnie dziś nie jest ci dany żaden inny dzień,
Tylko dzisiejszy.
Dany po to, aby żyć, być zadowolonym i radosnym.
Wczoraj już przeminęło.
Jutro: dopiero nadejdzie.
Dzisiejszy dzień jest jedyny i niepowtarzalny.
Masz go w swoich rękach
Uczyń ten dzień swoim najlepszym dniem.
[P. Brosman: Słoneczne promyki szczęścia, fragm.]


Monika Piłat:
Ludzi powinno się lubić:
tych niepozornych i tych wielkich,
tych uroczych i nie tak pięknych.
Staraj się lubić ludzi, takimi, jakimi są.
Innych przecież nie ma.
[P. Brosman: Słoneczne promyki szczęścia, fragm.]


Karolina Żurek:
Bądź zawsze blisko tych, których kochasz,
mów głośno, jak bardzo ich potrzebujesz,
bądź dla nich dobry.
Jeśli tego nie zrobisz dzisiaj,
jutro będzie takie samo jak wczoraj.
Długo nie zwlekaj, byś nie żałował dnia,
w którym zabrakło ci czasu na to,
co naprawdę ważne.
[G.G Maruez: List pożegnalny]


Marcin Szponar:
Wszyscy chcą żyć na wierzchołku góry,
zapominając, że prawdziwe szczęście kryje się
w samym sposobie wspinania się na górę.
Nauczyłem się, że kiedy nowo narodzone dziecko
chwyta swoją maleńką dłonią po raz pierwszy
palec ojca, trzyma się go już zawsze.
Nauczyłem się, że człowiek ma prawo patrzeć
na drugiego z góry tylko wówczas, gdy chce mu pomóc,
aby się podniósł.
[G.G. Marquez: List pożegnalny]



2.PIOSENKA: Na pewno


Jasiek:
Wiele sławnych i znanych osób podejmowało w swojej twórczości temat szczęścia. Bez wątpienia jedne z ciekawszych zdań wypowiedział George Sand:


Diana:
Jest tylko jedno szczęście w życiu, kochać i być kochanym.


Paulina Śliwińska:
Warto dla jednej miłości żyć
Choć szukać trzeba stale
Może dla kogoś szczęściem być
Dobro nieść w życie dalej.
Warto całego siebie dać
Jak bukiet pięknych kwiatów
I chociaż trudno potem trwać
Uśmiech darować światu.
Warto w nieznane nawet iść
Gdy drogę mgła zasnuwa
Idąc przez radość i przez krzyż
Wiedzieć, że Pan Bóg czuwa.
Miłość jedyna jest, miłość nie zna końca
miłość cierpliwa jest, zawsze ufająca
wszystko potrafi znieść
wszystko oddać umie
życiu nadaje treść, każdego zrozumie.


Paulina Warda:
Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć
Zamiast dmuchać na zimne
Na gorącym się sparzyć
Z deszczu pobiec pod rynnę
Trzeba marzyć


Anita Major:
Gdy spadają jak liście
Kartki dat z kalendarzy
Kiedy szaro i mgliście
Trzeba marzyć
W chłodnej, pustej godzinie
Na swój los się odważyć
Nim twe szczęście cię minie
Trzeba marzyć


Klaudia Kubić:
W rytmie wietrznej tęsknoty
Wraca fala do plaży
Ty pamiętaj wciąż o tym
Trzeba marzyć
Żeby coś się zdarzyło
Żeby mogło się zdarzyć
I zjawiła się miłość
Trzeba marzyć
[Jonasz Kofta Trzeba marzyć]


Julia Kopniak:
Jednego serca trzeba mi na ziemi!
Co by przy moim miłością zadrżało,
A byłbym cichym pomiędzy cichemi.
Jednych ust trzeba!
Skądbym wieczność całą
Pił napój szczęścia ustami mojemi,
I oczu dwoje, gdziebym patrzał śmiało
Widząc się świętym pomiędzy świętemi.


Martyna Jarosz:
Wciąż jesteś przy mnie. Wszelki dźwięk
i ruch tak zwykły, jak schylenie
czoła ku rękom, trzepot powiek
i cichy uśmiech zamyślenia -
to jesteś ty. Milczenie ust,
puls serca i pieszczota dłoni
nie chwycą ciebie, ani słowo,
które w przemożny rośnie rytm
i jakby falą i ciemnością
ogarnia mnie... Więc smutek, gorycz,
tęsknota - czyż naprawdę jestem
struną, na której ból mijania
w dźwięk się przewija? Tylko jedna
ty, kiedy schylasz się nade mną
uważnie patrząc w moje oczy,
uciszasz drżenie i mój ból,
i chociaż ciebie nie ogarnę
słowem i gestem, jest mi dobrze
i mówię ci po prostu: jesteś...
[T. Borowski Wciąż jesteś przy mnie]



3. PIOSENKA: Pomimo burz…



Jasiek:
Listopad jest miesiącem, w którym przychodzi się spotkać z odwiecznym prawem przemijania. Wokół nas zamiera cała, żyjąca do tej pory tysiącem barw, kwitnąca i dająca ogrom owoców przyroda, przybiera postać smutnej pani odzianej w żałobę, pogrążonej we łzach i przygnębieniu.


Diana:
Królują szarość, ciemność, bezruch, niebyt, wegetacja...... Cała społeczność zamyka się w pewnym kokonie, aby przetrwać najcięższy, zimny okres. Czy można wtedy być szczęśliwym?


Natalia Rydz:
Głośno szumi woda,
Wiatr na skrzypkach gra-
W szarej chmury łona
Za łzą płynie łza.

Nagie drzew konary,
Ostatni liść opadł-
Rozkrzyczane wrony
Witają listopad.

Smutek się błąka
Pustą ulicą-
Witanie, rozłąka,
Jak stal kaleczą.

Nieboskłon szary
Strop ugina,
Zza mgielnej kotary
Deszcz strugami spływa
[M. Dzierżyńska, Listopad]


Jakub Misiak:
W czterech ścianach mego bólu
nie ma okien ani drzwi.
Słyszę tylko: tam i nazad
chodzi strażnik za murami.

Odmierzają ślepe trwanie
jego głuche puste kroki.
Noc to jeszcze czy już świt?
Ciemno w moich czterech ścianach.

Po co chodzi tam i nazad?
Jakże kosą mnie dosięgnie,
kiedy w celi mego bólu
nie ma okien ani drzwi?

Gdzieś tam pewno lecą lata
z ognistego krzaka życia.
Tutaj chodzi tam i nazad
strażnik upiór z ślepą twarzą.


Ewelina Konowałek:
Życie jest szansą – schwyć ją.
Życie jest pięknem - podziwiaj je.
Życie jest błogosławieństwem - kosztuj go.
Życie jest marzeniem - urzeczywistnij je.
Życie jest wyzwaniem - zmierz się z nim.
Życie jest obowiązkiem - spełnij go.
Życie jest grą - zagraj w nią,
Życie jest cenne - zatroszcz się o nie.
Życie jest bogactwem – zachowaj je.
Życie jest miłością – ciesz się nią.
Życie jest tajemnicą – odkryj ją.
Życie jest obietnicą – spełnij ją.
Życie jest smutkiem - pokonaj go.
Życie jest hymnem – wyśpiewaj go.
Życie jest walką – podejmij ją.
Życie jest przygodą - idź za nią.
Życie jest szczęściem – pomóż mu.


Diana Kwiatkowska:
Nie wierzyłem
Stojąc nad brzegiem rzeki,
Która była szeroka i rwista,
Ze przejdę ten most,
Spleciony z cienkiej,
kruchej trzciny
Powiązanej łykiem.
Szedłem lekko jak motyl
I ciężko jak słoń,
Szedłem pewnie jak tancerz
I chwiejnie jak ślepiec.
Nie wierzyłem, że przejdę ten most,
i gdy stoję już na drugim brzegu,
Nie wierzę, że go przeszedłem
[L.Staff „ Most”]


Dorota Pikul:
Miłość jest jak lato-
Gorące i parne.
Miłość jest jak zima-
Mroźna i śnieżna.
Miłość to wielki dar,
Dzięki któremu jesteśmy razem.
Miłość – ty i ja.



4. PIOSENKA: Nie chcę umierać


Diana:
Nic nie kończy się bezpowrotnie, ale i niczego nie można powtórzyć. Po każdym zostaje jego dzieło życiowe, świadczące i niosące głębokie przesłanie, będące dowodem wypełnienia misji życiowej. W tym tkwi być może niewymierny sens naszego istnienia, wypełnić, a przynajmniej spróbować, dobrze, po chrześcijańsku, swój czas na wielkiej scenie życia, nie być dublerem czy tylko rekwizytem, lecz starać się chociaż przez chwilę stać się postacią pierwszoplanową, mającą wpływ na bieg zdarzeń.


Jasiek:
Poeci pozostawiają cały dorobek w postaci tomów wierszy, królowie wzbogacone państwa, żebracy ławkę w parku i karton do spania, matki dzieci i wnuki wychowane na ludzi. Każdy coś zostawi, a co po sobie pozostawisz Ty?


Kasia Matyjaszczyk:
Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najlepszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.


Kacper:
Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?


Natalia Kubicka:
Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.


Natalia Baranowska:
Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.
[Wisława Szymborska "Nic dwa razy"]


Gabrysia Piłat:
Jak by nie było to zawsze jest nagle
człowiek ucicha jakby struna pękła
jakby
nawet słowa milczą
brzoza skamieniała
jakby
ale serce nie pęka
tylko nagle staje
oniemiałe
[Z. J. Bolek "Człowiek ucicha"]


Natalia Zapalska:
Czas na mnie
czas nagli
co ze sobą zabrać
na tamten brzeg
nic
więc to już
wszystko
mamo
tak córeczko
to już wszystko
a więc to tylko tyle
tylko tyle
więc to jest całe życie
tak całe życie
[Tadeusz Różewicz "Czas na mnie"]


Weronika Opat:
Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
Zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
Kochamy wciąż za mało i stale za późno


Klaudia Orzechowska:
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
I ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
I nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
Czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą


Karolina Tkaczuk:
Pokochać człowieka by stać się samotnym
Być przy najbliższym
By znaleźć się dalej
To nic
Tak trzeba
Bo taka jest droga
Właśnie to szczęście
Otworzą się oczy
Miłości ludzkiej stacyjka uboga
Kochać człowieka by zdążyć do Boga


Diana:
Ta chwila, ten moment, ten dzień to również czas dla nas, przede wszystkim na zastanowienie, głęboką refleksję nad samym sobą, nad swoim życiem, planami, marzeniami. ..


Jasiek:
Powróćmy do pytania postawionego na początku dzisiejszego spotkania - Co należy zrobić aby być szczęśliwym? Przede wszystkim żyć pełnią życia , w zgodzie ze sobą i zasadami, żyć dla siebie i dla innych…


Diana:
Życzymy wam odnalezienia swojego miejsca w życiu i powodzenia w spotkaniu z przyszłością!!!

4. PIOSENKA: d.a.c.h





Opracowanie scenariusza
Iwona Pasieczna

Wyświetleń: 0