Syndrom nieadekwatnych osiągnięć szkolnych

"Wszyscy ludzie są potencjalnymi twórcami,
potrzebne są tylko odpowiednie warunki
dla zaistnienia ich utajonych możliwości."
C. R. Rogers

Możliwości, zdolności, uzdolnienia to określenia często używane, jednak dokonując ich klasyfikacji spostrzegamy wielką złożoność tych terminów. Wyróżniamy więc:

Istnieje ścisły związek pomiędzy rozwojem zdolności, a etapami życia dziecka. Okres przedszkolny sprzyja uzdolnieniom specjalnym, okres szkolny to rozkwit zdolności intelektualnych, natomiast dorastanie to przede wszystkim rozwinięcie zdolności twórczych odpowiedzialnych za generowanie możliwie największej liczby rozwiązań tego samego zagadnienia.

Uważa się, że uczeń zdolny uczy się szybciej i łatwiej niż pozostali jego rówieśnicy, opanowuje szerszy zakres materiału, potrafi opanować treści o najwyższym poziomie trudności, wyróżnia się oryginalnością, osiąga wysokie wyniki w nauce i wykazuje uzdolnienia specjalne.

Najnowsze badania jednak dowodzą, że aby jednostka odniosła sukces szkolny potrzebna jest inteligencja emocjonalna czyli:
- znajomość własnych emocji (samoświadomość - rozumiem swoje emocje, podejmuję właściwe decyzje)
- kierowanie emocjami (samomotywacja - podporządkowuję swoje emocje co wpływa na koncentrację i twórczą pracę)
- rozpoznawanie emocji innych (empatia - rozpoznawanie związków i prawidłowe funkcjonowanie z innymi)
Nauczyciele rzadko rozpoznają ucznia zdolnego jako jednostkę twórczą, z bogatą wyobraźnią, nieprzeciętnymi pomysłami. Często są oni postrzegani jako niesforni, niegrzeczni, złośliwi, a więc ich uzdolnienia twórcze niestety nie są dostrzegane.
Duża część dzieci zdolnych celowo nie ujawnia swoich możliwości, gdyż nie chce pokazać jak łatwo przychodzi im radzenie sobie w szkole. Zazwyczaj bardzo wrażliwe, uważają, że tylko postępowanie jakie prezentuje większość i przeciętny poziom znajduje aprobatę.
To automatycznie powoduje zaniżone aspiracje i niewykorzystywanie swoich możliwości.
Uczniowie ci charakteryzują się niekorzystnym obrazem własnej osoby, negatywną samooceną, niskim poczuciem własnej wartości.

Pojawiają się pierwsze niepowodzenia jednostek uzdolnionych określanych jako
Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć [SNO].

Zauważa się dysproporcję pomiędzy wysokim poziomem zdolności, a niskim poziomem wykonywanych zadań i testów szkolnych, szerokie zainteresowania poza szkolne, minimalny wysiłek wkładany w prace szkolne, koncentrowanie uwagi na wybranych przedmiotach, problemy z dyscypliną i przeciwstawianie się poleceniom nauczyciela, samokrytycyzm, niezorganizowanie.

Uczniowie z SNO często zapominają o pracach domowych, gubią zeszyty, książki,"gapią się przez okno '', nie mają umiejętności uczenia się.
Dlatego też, my jako nauczyciele powinniśmy:
- tworzyć odpowiedni klimat klasy
- poszanować godność ucznia
- wzmacniać jego mocne strony
- wprowadzać zdrową rywalizację
- indywidualizować kształcenie
- różnicować metody nauczania
- rozwijać zainteresowania ucznia
SNO nie ma wyjaśnień w ewentualnych wadach wrodzonych.

Przyczyn tego problemu należy upatrywać w zachowaniach wyuczonych kształtujących się we wczesnym dzieciństwie w środowisku rodzinnym oraz w środowisku szkolnym.
Zgodnie z tym rodzice i nauczyciele mający do czynienia z jednostką zdolną powinni dołożyć wszelkich starań by umożliwić jej wykorzystanie tkwiącego w niej potencjału.

"Wszyscy ludzie są potencjalnymi twórcami,
potrzebne są tylko odpowiednie warunki
dla zaistnienia ich utajonych możliwości."
C. R. Rogers

Możliwości, zdolności, uzdolnienia to określenia często używane, jednak dokonując ich klasyfikacji spostrzegamy wielką złożoność tych terminów. Wyróżniamy więc:

Wyświetleń: 1561