AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

EDYTA SADOWSKA, 2015-03-10
Radom

Edukacja dla bezpieczeństwa, Program nauczania

Innowacja "Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc"

- n +



SPIS TREŚCI


1. Metryczka innowacji 3
2. Wstęp 4
3. Zakres programu innowacyjnego 6
4. Założenia innowacji 6
5. Cele innowacji 7
5.1 Cele główne 7
5.2 Cele szczegółowe 8
6. Przewidywane osiągnięcia uczniów 9
7. Procedury osiągania celów 10
8. Sposoby oceny osiągnięć uczniów 12
9. Tematyka zajęć realizowanych w ramach innowacji 12
10. Ewaluacja 14
11. Uwagi o realizacji programu 15
12. Bibliografia 15
13. Załączniki 16




1. METRYCZKA INNOWACJI

Nazwa szkoły: Publiczna Szkoła Podstawowa nr. 15 im. Władysława Syrokomli
Adres szkoły: ul. Kielecka 2/6, 26-600 Radom
Autor innowacji: mgr Edyta Sadowska
Wdrażający innowację: mgr Edyta Sadowska
Miejsce realizacji innowacji: Publiczna Szkoła Podstawowa nr. 15 im. Władysława Syrokomli w Radomiu, klasy I
Data rozpoczęcia innowacji: 1 września 2015
Termin zakończenia innowacji: 24 czerwca 2016 r.
Rodzaj innowacji: programowo – metodyczna
Adresat innowacji: uczniowie klasy I PSP nr 15 w Radomiu
Realizacja innowacji: 1 raz w tygodniu – 1 godzina lekcyjna
Edukacja: społeczna, przyrodnicza, techniczna, zdrowotna oraz edukacja w zakresie bezpieczeństwa.


„PAMIĘTAJ, ŻE WSZYSTKO,
CO UCZYNISZ W ŻYCIU,
ZOSTAWI JAKIŚ ŚLAD.
DLATEGO MIEJ ŚWIADOMOŚĆ TEGO,
CO ROBISZ”.

PAULO COELHO


2. WSTĘP

Poczucie bezpieczeństwa to jedna z podstawowych potrzeb człowieka, której zaspokojenie daje możliwość prawidłowego i zdrowego funkcjonowania we współczesnym świecie. Każdy człowiek, zarówno dziecko jak i dorosły, powinien czuć się bezpiecznie w swoim społeczeństwie. Jednak obecne czasy stawiają nas wszystkich w obliczu wielu zagrożeń płynących z różnych stron i dlatego należy jak najwcześniej rozpocząć systematyczne działania zmierzające do uświadomienia dzieciom grożących im niebezpieczeństw. Bardzo ważne jest uwrażliwienie ich na zagrożenia dla zdrowia i życia, które mogą pojawić się w czasie zabawy w domu i w szkole, podczas poruszania się po ulicy i przechodzenia przez nią, w kontaktach z obcymi ludźmi, nieznanymi roślinami czy zwierzętami a także na niebezpieczeństwa związane z żywiołami i anomaliami pogody. Każdy człowiek, duży lub mały, może być świadkiem wypadku, nieszczęśliwego zdarzenia, w wyniku którego zagrożone jest czyjeś zdrowie lub życie. Może to dotyczyć zupełnie obcej osoby, znajomego lub członka rodziny. Od tego czy znajdzie się ktoś, kto będzie wiedział, co robić, nie straci głowy i bez wahania zacznie pomagać, może zależeć nasze życie. Aby pomóc, trzeba wiedzieć, jak to zrobić. Im więcej ludzi będzie posiadało umiejętność udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, tym więcej osób zostanie uratowanych, ocali życie. Udzielenie pierwszej pomocy jest nie tylko naszym moralnym obowiązkiem, ale również obowiązkiem wynikającym z przepisów prawa. Prostych czynności ratujących życie może nauczyć się każdy, warto więc rozpocząć taką naukę już w wieku kilku lat. Nabyta wiedza i umiejętności dadzą dziecku na równi z dorosłym, możliwość niesienia pomocy czy szybkiego powiadomienia odpowiednich służb.
Bezpieczeństwo ucznia w szkole było i jest traktowane jako fundamentalne, niepodważalne zadanie każdej placówki oświatowej. Szkoła, jako instytucja o określonej misji społecznej, winna modelowo dbać o jakość swoich wysiłków na rzecz bezpieczeństwa: biologicznego i fizycznego (brak zagrożeń dla życia i zdrowia), ale też psychicznego i społecznego (brak zagrożeń dla prawidłowego rozwoju psychospołecznego i kształtowania się osobowości człowieka). Szkoła zatem, jako jedna z pierwszych instytucji, z którymi styka się dziecko, ma możliwość wyrobienia u niego określonych postaw i umiejętności. Rolą nauczyciela jest takie pokierowanie rozwojem dziecka, aby w pełni wykorzystując jego naturalne predyspozycje - ciekawość, aktywność, łatwość czerpania wiedzy z otoczenia, wyposażyć je w wiedzę dotyczącą ochrony swojego zdrowia i życia. By to osiągnąć należy w sposób systematyczny i zaplanowany organizować zajęcia dotyczące bezpieczeństwa i pierwszej pomocy. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że jeśli nie można uniknąć pewnych sytuacji, to należy wyposażyć dzieci w takie umiejętności, by unikały zagrożenia lub umiały sobie z nimi radzić. Pod hasłem "unikanie zagrożeń" należy przekazać dzieciom niezbędne wiadomości dotyczące bezpieczeństwa na drodze, w domu, w szkole oraz w otaczającym je środowisku społeczno - przyrodniczym. Nauczyciele, których obowiązkiem jest zapewnienie bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę, podejmować powinni szereg zabiegów profilaktycznych, zmierzających do zdiagnozowania, wyeliminowania, czy też nauki radzenia sobie z różnego rodzaju zagrożeniami, mogącymi zakłócić bezpieczeństwo ich podopiecznych. W ramach podejmowanych działań wychowawcy powinni zatem wyposażyć dzieci w wiedzę na temat tego jak unikać zagrożeń, jak zachowywać się w sytuacji zagrażającej życiu lub zdrowiu, w jaki sposób reagować, kiedy drugiej osobie dzieje się krzywda, a w ostateczności - jak się bronić. Najważniejsze jest, aby dziecko dowiedziało się, jakie mu grożą niebezpieczeństwa i umiało je rozpoznawać.
Wiedza nabyta przez młodych ludzi z pewnością pozwoli im bezpiecznie funkcjonować we współczesnym świecie, a w dorosłym życiu lepiej dbać o bezpieczeństwo swoje i swoich rodzin.
Dlatego też zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa są dla nas nauczycieli bardzo istotną sprawą. Jak chronić dzieci przed niebezpieczeństwem, które może je spotkać? Jest tylko jedno rozwiązanie - uświadamiać i kształcić dzieci:
 na teraz - aby uchronić ich życie i zdrowie,
 na przyszłość - aby stały się jutro rozsądnymi młodymi ludźmi.
Inspiracją do opracowania innowacji pt. „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” stały się moje osobiste doświadczenia w pracy dydaktyczno – wychowawczej, refleksje innych nauczycieli oraz rozmowy z rodzicami moich wychowanków o konkretnych sytuacjach trudnych mających miejsce w domu, na ulicy czy placu zabaw oraz informacje o coraz to nowych zagrożeniach docierające z mediów. Jestem przekonana o tym, że edukacja w zakresie bezpieczeństwa stanowi ważny element wychowania dzieci i kształtowania ich osobowości i że należy podejmować działania, które będą podnosić świadomość wychowanków na temat zagrożeń z jakimi mogą się spotkać. Program innowacyjny „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” zakłada zatem uświadomienie najmłodszych dzieci w zakresie niebezpieczeństw na jakie są one narażone w miejscach, w których przebywają najczęściej oraz wykształcenie w nich postawy gotowości niesienia pomocy innym.

3. ZAKRES INNOWACJI

Innowacja pedagogiczna pt. „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” jest opracowana w oparciu o treści zawarte w Programie Wychowawczym i Programie Profilaktyki Szkoły, planie działań wychowawczych i profilaktycznych dla klasy I oraz jest zgodna z założeniami podstawy programowej kształcenia ogólnego dla I etapu edukacji, w myśl której celem edukacji jest „zapewnienie dziecku przyjaznych, bezpiecznych i zdrowych warunków do nauki i zabawy, rozwijania samodzielności oraz odpowiedzialności za siebie i najbliższe otoczenie”.
Program innowacyjny obejmuje treści nauczania z zakresu edukacji społecznej, przyrodniczej, technicznej, zdrowotnej oraz edukacji dla bezpieczeństwa.
Innowacja kierowana jest do uczniów klasy I Publicznej Szkoły Podstawowej nr 15 im. Władysława Syrokomli w Radomiu.
Zajęcia w ramach tej innowacji będą realizowane raz w tygodniu (1 godzina lekcyjna) w roku szkolnym 2015/2016.

4. ZAŁOŻENIA INNOWACJI

W związku ze współczesnymi zagrożeniami coraz powszechniejsze staje się przekonanie, że dopóki zapotrzebowanie na wiedzę z zakresu bezpiecznego życia nie zostanie zaspokojone w procesie kształcenia, dopóty nie będzie można ukształtować bezpiecznej działalności człowieka. Rola placówek oświatowych w tym zakresie jest szczególna, gdyż o wiele łatwiej jest wpajać dobre zasady postępowania dzieciom i młodzieży, niż zwalczać złe nawyki u dorosłych. Powstanie innowacji na temat bezpieczeństwa dzieci w wieku wczesnoszkolnym oraz umiejętności udzielania przez nie pierwszej pomocy, wynika z potrzeby szukania nowych dróg do efektywnej pracy nauczycieli dla zaspakajania naturalnej potrzeby bezpieczeństwa małego dziecka. Realizowane dotychczas zagadnienia z zakresu bezpieczeństwa i ratownictwa, zawarte w programie edukacji wczesnoszkolnej nie poruszają dogłębnie wielu aspektów związanych z bezpieczeństwem, na które chciałabym zwrócić uwagę dzieciom i rodzicom. Wprowadzając innowację pedagogiczną „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” chcę świadomie zainicjować zmianę, której celem jest modyfikacja dotychczasowej rzeczywistości wychowawczej zgodnie ze współczesnymi potrzebami. Pragnę wprowadzić zmiany do procesu kształcenia w celu jego ulepszenia. Konstruując program innowacyjny dokonałam pewnej zmiany, problematykę związaną z bezpieczeństwem dziecka ujęłam w szerszym kontekście. Interesowało mnie nie tylko bezpieczeństwo w rozumieniu wychowania komunikacyjnego – o którym mówi się w szkole najwięcej- pragnęłam zwrócić uwagę na różne aspekty życia codziennego, niosące ze sobą zagrożenia dla funkcjonowania małych ludzi oraz (w związku z ukończeniem kursu doskonalącego „Pierwsza pomoc przedmedyczna”) zapoznać uczniów z podstawową wiedzą z zakresu udzielania pierwszej pomocy.
Problematykę podjętą w programie innowacyjnym zgrupowałam w kolejnych obszarach tematycznych:
1. Bezpieczeństwo na drodze.
2. Bezpieczeństwo w domu i w szkole.
3. Zła pogoda i żywioły.
4. Obcy niebezpieczny.
5. Bezpieczne zabawy.
6. Pomagam poszkodowanemu.

5. CELE INNOWACJI

5.1 Cele główne

Zadania, które wyznaczyły kierunek moich oddziaływań wychowawczych, pozwoliły mi określić cele innowacji. Głównym celem programu jest przygotowanie dziecka w wieku wczesnoszkolnym do bezpiecznego funkcjonowania w otaczającej rzeczywistości, przekazanie dzieciom wiadomości o tym, jak dbać o własne bezpieczeństwo, jak unikać sytuacji mogących doprowadzić do zagrożenia zdrowia i życia oraz jak wezwać specjalistyczną pomoc i udzielić pomocy innym osobom będącym w sytuacji zagrożenie życia lub zdrowia.

5.2 Cele szczegółowe

o kształtowanie poczucia odpowiedzialności za własne zdrowie oraz zdrowie i bezpieczeństwo innych osób,
o zapoznanie dzieci z elementarnymi zasadami uczestnictwa w ruchu drogowym jako pieszy oraz jako pasażer,
o uświadomienie dzieciom konieczności noszenia elementów odblaskowych,
o kształtowanie postawy zaufania do funkcjonariuszy policji,
o uświadomienie uczniom istnienia niebezpieczeństw związanych: ze sprzętem gospodarstwa domowego, spożywaniem lekarstw i środków chemicznych,
o wdrażanie do organizowania bezpiecznej zabawy w domu i na świeżym powietrzu,
o uświadomienie dzieciom niebezpieczeństw płynących z Internetu,
o wdrażanie do unikania agresji i do poszukiwania dobrych sposobów rozwiązywania sytuacji konfliktowych,
o poznanie zagrożeń jakie niosą ze sobą zabawy w niewłaściwych miejscach,
o uświadomienie konsekwencji płynących z niewłaściwych zachowań (wychylanie się przez okno, zabawy ostrymi narzędziami, itp.),
o zapoznanie z zasadami zachowania się w obliczu niebezpieczeństw związanych z żywiołami i anomaliami pogodowymi (pożar, burza, powódź, wichura),
o uświadomienie potrzeby zachowania ostrożności w kontaktach z obcymi osobami,
o uświadomienie konsekwencji płynących z kontaktu z nieznanymi roślinami i zwierzętami,
o poznanie zasad bezpieczeństwa podczas pobytu w lesie, nad wodą,
o poznanie numerów telefonów alarmowych,
o zapoznanie dzieci z wyposażeniem apteczki pierwszej pomocy,
o zapoznanie z podstawową wiedzą na temat pierwszej pomocy przedmedycznej,
o zapoznanie ze sposobem ułożenia poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej,
o zapoznanie uczniów ze sposobem wykonania resuscytacji,
o przygotowanie dzieci do udzielania pierwszej pomocy w nagłych przypadkach.
6. PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA UCZNIÓW
Uczeń:
o jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo swoje i innych,
o rozumie konieczność przestrzegania zasad ruchu drogowego dla pieszych i pasazerów,
o zna zasady prawidłowego przechodzenia przez jezdnię,
o rozumie konieczność noszenia elementów odblaskowych,
o wzbogaca wiedzę na temat znaków drogowych regulujących ruch uliczny,
o kulturalnie i bezpiecznie zachowuje się wobec innych uczestników ruchu drogowego,
o zna, rozumie i stosuje w praktyce zasady bezpieczeństwa podczas jazdy rowerem,
o zna zasady udzielania pierwszej pomocy w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia,
o potrafi ocenić sytuację w miejscu wypadku,
o potrafi zadbać o swoje bezpieczeństwo w miejscu wypadku,
o potrafi wołać o pomoc i szukać jej u osoby dorosłej,
o zna i potrafi zastosować numery alarmowe,
o potrafi wezwać służby ratownicze na miejsce wypadku,
o potrafi prawidłowo przeprowadzić rozmowę z dyspozytorem,
o potrafi podać swoje imię i nazwisko oraz adres zamieszkania,
o w sposób zrozumiały i komunikatywny przedstawia fakty,
o szybko reaguje w sytuacji zagrożenia,
o potrafi ułożyć poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej,
o rozpoznaje sytuację, w której należy przystąpić do resuscytacji krążeniowo – oddechowej,
o zna wyposażenie apteczki pierwszej pomocy,
o jest świadomy niebezpieczeństw związanych z oddalaniem się od miejsca zamieszkania,
o wie, które miejsca są przeznaczone do zabawy, a które nie,
o wylicza skutki zabaw w miejscach niedozwolonych,
o stosuje się do regulaminu bezpieczeństwa w szkole,
o zna sposoby radzenia sobie z agresją wśród dzieci,
o szuka sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach,
o bezpiecznie korzysta z urządzeń na placu zabaw,
o potrafi powiedzieć jak można bezpiecznie spędzić czas wolny z rodziną,
o zna niebezpieczeństwa związane z korzystaniem z Internetu,
o ma postawę ograniczonego zaufania wobec nieznajomych osób,
o zna rodzaje niebezpieczeństw jakie mogą grozić dziecku ze strony dorosłych: zły dotyk, przemoc, agresja,
o zna zasady postępowania w obliczu niebezpieczeństw związanych z żywiołami i anomaliami pogodowymi (pożar, burza, powódź, wichura),
o rozumie i unika niebezpieczeństw związanych: ze sprzętem gospodarstwa domowego,
o wie, że nie należy się bawić lekarstwami i środkami chemicznymi,
o wyjaśnia dlaczego nie należy samodzielnie korzystać z urządzeń elektrycznych i gazowych,
o rozumie zagrożenia związane z gorąca wodą, zna skutki poparzenia,
o wie, co należy zrobić w razie kontaktu z obcym zwierzęciem,
o zna zagrożenia płynące ze świata roślin.

7. PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

Efektywność realizacji każdego programu jest uwarunkowana dogłębnym poznaniem jego założeń oraz adresatów, do których jest on kierowany, w tym przypadku dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Nie bez znaczenia pozostaje również postawa nauczyciela, bowiem tylko od jego zaangażowania i inwencji twórczej zależy sukces oddziaływań dydaktyczno – wychowawczych skierowanych na dziecko.
Dzieci w młodszym wieku szkolnym cechuje naturalna ciekawość, aktywność, łatwość czerpania wiedzy z otoczenia. Dzieci nie mogą i nie chcą nudzić się na zajęciach. Dlatego też rzeczą niezmiernie ważną jest stałe rozbudzanie ich ciekawości, motywowanie do podejmowania działań, skłanianie do wysiłku umysłowego, umożliwienie im doświadczania i przeżywania tego, co jest tematem zajęć. Spełnienie tego warunku jest możliwe dzięki zastosowaniu odpowiednich strategii, metod nauczania, form organizacyjnych oraz środków dydaktycznych.

W realizacji programu wykorzystane zostaną następujące metody:
o rozmowa,
o dyskusja,
o pogadanka,
o obserwacja i pokaz,
o prezentacje multimedialne,
o projekcje filmów edukacyjnych,
o elementy pedagogiki zabawy,
o drama, inscenizacja krótkich tekstów literackich,
o portfolio,
o burza mózgów,
o kula śniegowa,
o „rundki” – uzupełnianie, kończenie rozpoczętych zdań,
o twórczość plastyczna i techniczna,
o gry i zabawy dydaktyczne, tematyczne, ruchowe,
o wycieczki,
o konkursy, turnieje wiedzy,
o metody ewaluacyjne,
o metody działalności praktycznej,
o spotkania z przedstawicielami policji, straży pożarnej, służb ratowniczych.

Formy pracy:
o praca indywidualna.
o praca grupowa: jednolita i zróżnicowana.
o praca zbiorowa.

Przykładowe środki dydaktyczne: zeszyty, karty pracy, kolorowanki, rebusy, krzyżówki, łamigłówki, manekin „Ania” do ćwiczeń udzielania pierwszej pomocy, apteczka pierwszej pomocy, prezentacje multimedialne i filmy edukacyjne dotyczące bezpieczeństwa i pierwszej pomocy, np. pt. „Doktor Kręciołek uczy ratować”, znaki drogowe, „Mały Ratowniczek” – podręcznik pierwszej pomocy do kl. I-III szkół podstawowych, tablice poglądowe, chusta animacyjna, środki opatrunkowe: gaza, bandaż, chusta trójkątna, plastry opatrunkowe, nożyczki, aparaty telefoniczne tekturowe.

Oprócz przedstawionych metod, form pracy i środków dydaktycznych, które pozwolą mi realizować założenia innowacji, bardzo istotna rolę spełnią uroczystości szkolne. Przygotowanie do uroczystości i jej przebieg to zawsze dla dziecka ogromne przeżycie, ale też wielka przyjemność i radość. Dzięki możliwości występów na akademiach i uroczystościach szkolnych, wychowankowie wiele treści programowych przyswoją sobie w sposób najbardziej odpowiadający ich psychice, gdyż powiązany z twórczym działaniem i radosnym przeżywaniem. Przy realizacji innowacji uwzględnione zostaną wszelkie uroczystości, w których przejawiają się treści bezpieczeństwa i pierwszej pomocy przedmedycznej.

8. SPOSOBY OCENY OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW

Kontrola i ocena osiągnięć uczniów na zajęciach realizowanych w ramach programu innowacyjnego „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” będzie przebiegać w nieco inny sposób niż na zajęciach z poszczególnych edukacji. Dominującą rolę będzie tu odgrywać ocena opisowa, słowna, w formie pochwały za prawidłowy tok rozumowania, trafne pomysły rozwiązania problemu, czy choćby aktywną postawę i zgodną współpracę w grupie. Formą oceny stosowaną na zajęciach będzie również samoocena własnych umiejętności uczniów. Odbywać się ona będzie, np. podczas gier dydaktycznych lub w czasie samodzielnie wykonywanych zadań. Dzieci będą wówczas podejmowały próby samodzielnego oceniania własnego wysiłku i zaangażowania, będą miały okazję zauważyć, jakie wiadomości i umiejętności już opanowały, co zrobiły dobrze, a nad czym muszą jeszcze popracować. Ocena ta dostarczy nauczycielowi informacji na temat stopnia przyswojenia materiału przez uczniów. Uczestnicy zajęć poddawani będą również ocenie zewnętrznej w czasie udziału w różnych konkursach. Na zakończenie zajęć – w czerwcu, wszyscy uczniowie wezmą udział w turnieju wiedzy o bezpieczeństwie, który również będzie formą sprawdzenia ich osiągnięć.

9. TEMATYKA ZAJĘĆ REALIZOWANYCH W RAMACH INNOWACJI

Tematy realizowane w obrębie kolejnych obszarów tematycznych:
1. Bezpieczeństwo na drodze.
 Numery alarmowe i ważne adresy.
 Moja droga do szkoły.
 Jestem widoczny, noszę odblaski.
 Bezpieczny pieszy – znam zasady przechodzenia przez jezdnię.
 Bezpieczny pasażer.
 Poznajemy znaki drogowe.
 Bezpiecznie jeżdżę na rowerze.
 Policjant – osoba, która może mi pomóc. Spotkanie z policjantem.
2. Bezpieczeństwo w domu i w szkole.
 Normy, zakazy i nakazy – prawidłowo zachowuję się w szkole.
 Stop agresji – w poszukiwaniu dobrych sposobów rozwiązywania sytuacji konfliktowych.
 Włącz ostrożność – prąd i gaz.
 Włącz ostrożność - lekarstwa i środki chemiczne.
 Włącz ostrożność – niebezpieczne urządzenia i sprzęty w gospodarstwie domowym.
3. Zła pogoda i żywioły.
 Kilka słów o tym, jak zachować się podczas burzy.
 Uwaga pożar! - ewakuacja. Spotkanie ze strażakiem.
 Bezpieczne wakacje – bezpieczna kąpiel.
 Bezpieczne ferie – zamarznięte stawy i jeziora.
4. Obcy niebezpieczny.
 Obcemu nie ufam, z obcym nie rozmawiam.
 Uważaj na złodzieja!
 Pies – nie zawsze przyjaciel człowieka.
 Tych roślin nie dotykam!
5. Bezpieczne zabawy.
 W co i jak się bawić w domu?
 Jestem bezpieczny na placu zabaw.
 Bezpiecznie w lesie, w parku, na łące.
 Bezpieczny Internet.
6. Pomagam poszkodowanemu.
 Wiem, jak zachować się w miejscu wypadku - dbam o bezpieczeństwo swoje i innych.
 Apteczka małego ratownicza – pielęgniarka uczy nas opatrywać rany.
 Uczę się z doktorem Kręciołkiem – elementarne zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanemu.
 Zadławienia i poparzenia.
 Halo, potrzebuję pomocy !– umiem wzywać pomoc.
 Pozycja boczna ustalona.
 Kiedy i jak pomagać? - omówienie sytuacji kiedy należy wykonywać oddechy ratownicze i uciski klatki piersiowej poszkodowanego.
 Ćwiczenia z Anią – praktyczna nauka przeprowadzania resuscytacji krążeniowo – oddechowej.
 Turniej wiedzy o bezpieczeństwie.

10. EWALUACJA

W trakcie trwania innowacji i po jej zakończeniu będą prowadzone działania ewaluacyjne, których wnioski pozwolą mi na optymalizację realizowanych celów oraz stosowanych na zajęciach form i metod pracy. Głównym zadaniem ewaluacji będzie uzyskanie odpowiedzi na pytanie „Czy treści zawarte w innowacji zostały w pełni wykorzystane i przyczyniły się do zmiany postaw i zachowań wychowanków w zakresie bezpieczeństwa i ratownictwa?”. Dokładna analiza funkcjonowania programu w codziennej praktyce zostanie też dokonana poprzez:
 przeprowadzenie obserwacji dziecka w oparciu o przygotowany arkusz obserwacji dotyczący wiadomości i umiejętności z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy (załącznik nr 1),
 analizę kart pracy i portfoliów prowadzonych przez uczniów,
 przeprowadzenie ankiety wśród rodziców dzieci uczęszczających na zajęcia (załącznik nr 2),
 przeprowadzenie wśród uczestników programu „Turnieju wiedzy o bezpieczeństwie” (załącznik nr 3),
 zaprezentowanie zdobytych umiejętności udzielania pierwszej pomocy na uroczystościach szkolnych, np. na akademii BRD.
Celem ewaluacji będzie uzyskanie informacji zwrotnej na temat funkcjonowania programu. Zebrane informacje posłużą mi do sporządzenia raportu, przeanalizowania zamierzonych celów i osiągniętych rezultatów, a także wyciągnięcia wniosków i zaplanowania ewentualnych działań uwzględniających uzyskane wyniki, przeznaczonych do realizacji w przyszłości. Przygotowany raport z opracowanymi wnioskami zostanie przedstawiony Dyrekcji i Radzie Pedagogicznej.

11. UWAGI O REALIZACJI PROGRAMU

W trakcie realizacji innowacji pedagogicznej „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” dopuszcza się nanoszenie drobnych poprawek, pewnych modyfikacji i uzupełnień, gdyż nie sposób przewidzieć wszystkiego przed rozpoczęciem innowacji, tym bardziej, że nie są mi jeszcze znane zespoły uczniowskie przyszłych klas pierwszych.

12. BIBLIOGRAFIA

„Wychowanie uczniów klas początkowych dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym”, B. Bogacka – Osińska, Impuls
„Mały ratowniczek - podręcznik pierwszej pomocy do klas I-III szkół podstawowych” M. Stebelski, Dom Wydawniczy „Elipsa”, Warszawa 2000
„Mój podręcznik do nauki pierwszej pomocy”, Ratujemy i uczymy ratować, WOŚP 2006
„Podręcznik do nauki pierwszej pomocy dla nauczyciela”, Ratujemy i uczymy ratować, WOŚP 2006
„Aktywizujące metody i techniki w edukacji” cz. II, I. Krzyżowska, Suwałki 2000.
„Bezpieczeństwo dzieci w ruchu drogowym” Elżbieta Zyzik, Mirosława Parlak, Nauczanie Początkowe. - 2008/2009, nr 1
„Jak przechodzić przez ulicę?” E. Zubrzycka, GWP 2008
„Bezpieczeństwo dzieci: scenariusze zajęć dla rodziców i nauczycieli”, Dorota Klus-Stańska, Marzena Nowicka, Wyd. 2. Kraków, Impuls 2002
„Bezpieczeństwo i edukacja dla bezpieczeństwa w zmieniającej się przestrzeni społecznej i kulturowej” red. nauk. Ryszard Rosa; Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach 2012
„Edukacja dzieci w wieku przedszkolnym w zakresie pierwszej pomocy przedmedycznej” Pelagia Szybka, Kraków, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego 2009
„Edukacja dla bezpieczeństwa” program opracowany przez KWP zs. W Radomiu
„Bezpieczeństwo dziecka w domu, w szkole, na ulicy” M. Wróblewska, Siedmioróg 2011
Załącznik nr 2.
Ankieta dla rodziców

Szanowni Państwo!
Zwracam się do Państwa z prośbą o wypełnienie ankiety, w której wyrażą Państwo swoją opinię o realizowanej w szkole innowacji „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc”. Uzyskane wyniki zostaną wykorzystane w mojej dalszej pracy nad podwyższeniem jakości pracy szkoły w zakresie bezpieczeństwa dzieci.
Ankieta jest anonimowa. Proszę o dokładne zapoznanie się z pytaniami i udzielenie szczerych odpowiedzi. Wybrane odpowiedzi proszę podkreślić.

1. Czy zostali Państwo poinformowani przez nauczyciela o celach i treściach programu „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc.”?
a) tak
b) nie
2. Czy Państwa dziecko chętnie uczestniczyło w innowacji pedagogicznej „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc.”?
a) tak
b) nie
c) nie wiem
3. Zajęcia innowacji „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc.” poruszają zagadnienia:
a) interesujące
b) przydatne
c) nieprzydatne
d) nudne
4. Czy Pani/Pana dziecko było zainteresowane tematyką i formą realizowanych zajęć?
a) tak
b) nie
c) nie wszystkich
5.Czy Państwa dziecko opowiada w domu o treści realizowanych na zajęciach?
a) tak, chętnie
c) czasami
d) nie
6. Czy uważają Państwo, że uzyskane przez dziecko na zajęciach wiadomości i umiejętności dotyczące bezpieczeństwa i pierwszej pomocy przydadzą mu się w życiu?
a) tak
b) nie
c) nie wiem
7. Czy uważają Państwo, że program innowacyjny „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc” jest słuszną inicjatywą i powinien być kontynuowany w przyszłości?
a) tak
b) nie
Dziękuję za wypełnienie ankiety!
























Załącznik nr 3.

TURNIEJ WIEDZY O BEZPIECZEŃSTWIE


Cele turnieju:
 utrwalenie wiedzy dotyczącej znajomości podstawowych zasad bezpieczeństwa na drodze, w oraz w otaczającym środowisku społeczno – przyrodniczym,
 wdrażanie do działań profilaktycznych na rzecz ochrony zdrowia i życia,
 podsumowanie programu „Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc,
 zachęcanie do udziału w zabawach na zasadzie rywalizacji,
 rozwijanie umiejętności efektywnego współdziałania w grupie.


Regulamin turnieju

1. Turniej obejmuje zakres wiedzy dotyczącej zdobytych wiadomości o bezpieczeństwie.
2. Konkurs ma charakter rywalizacji zespołowej.
3. W turnieju uczestniczą wszystkie dzieci biorące udział w innowacji.
4. Zespoły zostają utworzone poprzez wybór przez każde dziecko emblematu koła
w określonym kolorze, koła są w czterech lub pięciu kolorach- tylu ile będzie drużyn- żółtym, pomarańczowym, czerwonym, zielonym, niebieskim.
5. Zespół tworzą dzieci, które mają koła w tym samym kolorze.
6. Zadania dla zespołów są jednakowe.

Punktacja:
 Za każde dobrze wykonane zadanie zespół otrzymuje 1 pkt.
Zadania turniejowe:
1. Rozwiązanie zagadek o ruchu drogowym. Zespół zapisuje odpowiedzi na kartce.
a) Stoją przy drodze na jednej nodze
wszystkim kierowcom ku przestrodze.
Obrazki na nich rozmaite,
czyta kierowca zamiast liter.
b) W białej czapce
na ulicy ważną jest osobą.
Wszyscy słuchać go muszą,
gdy kieruje ruchem.
c) Zgadniesz co to jest,
gdy pomyślisz szczerze.
Tak nazywa się część jezdni
Lub w Zoo zwierzę.
2. Odpowiedzi TAK – NIE
- Czy przejście dla pieszych – pasy, oznaczone jest kolorem czarnym?
- Czy przechodzimy przez ulicę na czerwonym świetle?
- Czy wolno oddalać się z kimś obcym?
- Czy wolno przyjmować słodycze i inne smakołyki od obcych?
- Czy dzieciom wolno bawić się zapałkami?
- Czy mundur policjanta jest koloru zielonego?
- Czy wolno otwierać drzwi obcym?
- Czy bezpiecznie jest zjeżdżać na sankach z górki na ulicę?
- Czy wóz strażacki jest koloru czerwonego?
- Czy policjant jest naszym przyjacielem?
- Czy na rowerze możemy jeździć po ulicy?
- Czy dotykamy włączonego żelazka?
- Czy znak „stop” jest koloru czerwonego?
- Czy sygnalizator świetlny pomaga nam w przechodzeniu przez ulicę?
- Czy dzieci mogą same poruszać się po ulicy?
- Czy chodnik jest przeznaczony tylko dla pieszych?
- Czy kolor czerwony na sygnalizatorze świetlnym znaczy „Idź”?
- Czy kolor zielony znaczy „Stop”?
- Czy znaki telefon, taxi, szpital są znakami informacyjnymi?
- Czy żółte trójkąty to znaki ostrzegawcze?
- Czy można samemu naprawiać gniazdko elektryczne?
- Czy można biegać po ulicy?

3. Numery alarmowe
Każdy zespół dostaje kopertę, w kopercie znajdują się trzy obrazki z pojazdami: samochód policyjny, ambulans, wóz strażacki oraz trzy numery telefonów alarmowych 997, 998, 999. Należy dopasować numery telefonów do właściwego pojazdu.

4. Odpowiedzi na pytania. Zespół losuje zestaw pytań, odpowiada lider zespołu.
Zestaw nr 1
1. Gdy nieznajoma osoba próbuje zatrzymać cię na ulicy:
a) idziesz posłusznie za nim,
b) biegniesz w kierunku, gdzie są ludzie,
c) głośno wzywasz pomocy.
2. Co oznaczają światła na sygnalizatorze świetlnym?
3. Dlaczego dzieci powinny nosić znaczki odblaskowe?
4. Co trzeba zrobić jeśli dziecko się skaleczy?

Zestaw nr 2
1. Ktoś kogo nie znasz zatrzymuje się samochodem i proponuje ci, że podwiezie cię do domu. Co zrobisz?
a) mówisz: „Chętnie pojadę” i wsiadasz do samochodu,
b) nie podejmujesz z nim rozmowy i idziesz w swoją stronę.
2. Co to są pojazdy uprzywilejowane? Wymień je.
3. Kto może kierować ruchem drogowym?
4. W jaki sposób należy prawidłowo przewozić dzieci w samochodzie?
Zestaw nr 3
1. Jesteś sam w domu, ktoś puka do drwi. Co zrobisz?
a) otworzysz drzwi i zapytasz o co chodzi,
b) powiesz, że jesteś sam i nie możesz nikogo wpuszczać,
c) lekko uchylisz drzwi żeby zobaczyć kto puka.
2. Co oznacza czerwone światło na sygnalizatorze świetlnym?
3. Komu jest potrzebny fotelik w samochodzie?
4. Jesteś świadkiem wypadku. Pod jaki numer zadzwonisz, żeby wezwać służby ratownicze?

Zestaw nr 5
1. Obca osoba pyta gdzie mieszkasz, co robisz?
a) bez wahania podajesz jej swój adres
b) prowadzisz obcą osobę do swojego domu
c) nie reagujesz na zaczepki i odchodzisz.
2. Co zrobisz gdy widzisz, że coś się pali?
3. W którym miejscu należy przechodzić przez jezdnię?
4. Co powinno znajdować się w apteczce pierwszej pomoc?

6. Komu potrzebne są te przedmioty?
Każdy zespół dostaje kopertę, a w niej trzy obrazki przedstawiające: strażaka, policjanta, tresera psów oraz różne przedmioty potrzebne im w pracy. Należy przyporządkować te przedmioty do określonego zawodu.

7. Zachowanie wobec psa
Zespoły słuchają opowiadania pt. „Kundel bury”. Zadaniem drużyn jest przedstawienie prawidłowej pozycji przy spotkaniu z obcym zwierzęciem.

8. Ostrożnie z roślinami. - Każda drużyna dostaje zestaw dwóch roślin. Zadanie polega na wskazaniu trującej.

9. Pierwsza pomoc: drużyny otrzymują koperty z kartonikami zawierającymi kolejne etapy udzielania pierwszej pomocy poszkodowanemu i zadanie dodatkowe (praktyczny pokaz: wezwania służb ratowniczych, sprawdzenia oddechu, resuscytacji, pozycji bocznej ustalonej). Zadaniem drużyn jest ułożenie kartoników we właściwej kolejności oraz zaprezentowanie wylosowanego zadania.


Zakończenie turnieju:

Podsumowanie punktów, wręczenie dyplomów (załącznik nr 4) wszystkim uczestnikom.
Uroczyste odsłonięcie hasła „WSZYSTKIE PIERWSZAKI TO BEZPIECZNE DZIECIAKI”. Głośne powtarzanie tekstu za prowadzącym.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1347


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.