AWANS INFORMACJE Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Adam Jasiak, 2014-07-28
Dolaszewo

Pedagogika, Plany pracy

Program Socjoterapeutyczny

- n +

PROGRAM SOCJOTERAPEUTYCZNY


Charakterystyka programu

Program skierowany jest do uczniów od klasy IV do IIIG z upośledzeniem lekkim, będącymi wychowankami Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego w Pile.
Spotkania odbywać się będą w świetlicy SOSW.
Czas terapii i metody pracy będą dostosowane do możliwości uczniów, czyli
ok. 45 minut. Zaplanowano dwa spotkania tygodniowo. Zajęcia będą prowadzić nauczyciele którzy posiadają kwalifikacje z zakresu socjoterapii i oligofrenopedagogiki. Planuje się kontynuowanie programu w następnych latach.


Cele programu

Program ma na celu stworzenie grupie warunków (doświadczeń społecznych) umożliwiających zajście procesu socjoterapeutycznego .
Działania socjoterapeutyczne mają na celu organizowanie doświadczeń korekcyjnych umożliwiających rozładowanie napięć przez różnorodne formy aktywności w atmosferze akceptacji i rozumienia przez grupę.
Zajęcia socjoterapeutyczne ukierunkowane są na realizację trzech celów: terapeutycznych, edukacyjnych i rozwojowych.

Cele terapeutyczne - tworzą możliwości odreagowania emocji i napięć powstających na skutek wzrastania w urazowym otoczeniu, a także na skutek niepowodzeń szkolnych i społecznych. Terapeutyczny charakter postępowania polega na organizowaniu takich sytuacji społecznych podczas grupowych spotkań, które:
- dostarczą uczestnikom zajęć doświadczeń korekcyjnych przeciwstawnych do treści doświadczeń urazowych,
- sprzyjać będą odreagowaniu napięć emocjonalnych,
- posłużą aktywnemu uczeniu się nowych umiejętności, sposobów zachowania.

Cele edukacyjne – pozwolą uczniom zdobyć wiedzę o podstawowych
i aktualnych problemach. Będą więc obejmować:
- wzajemne poznanie się, integrację grupy,
- wytworzenie atmosfery bezpieczeństwa, zaufania i wsparcia,
- ustalenie reguł i norm grupowych,
- uczenie się współpracy i współdziałania w grupie,
- uczenie się tolerancji i akceptacji drugiego człowieka,
- rozpoznawanie emocji u siebie i u innych,
- uczenie nawiązywania kontaktów,
- ćwiczenie umiejętności koniecznych do wzięcia odpowiedzialności za swoje zachowanie w kontaktach z innymi i do panowania nad tymi zachowaniami,
- ćwiczenie umiejętności radzenia sobie z napięciem,
- świadome, wolne od agresji radzenie sobie z konfliktami,
- uczenie się pełnienia określonych ról (np. ucznia, kolegi).

Cele rozwojowe – oznaczają nabywanie podczas zajęć umiejętności społecznych przydatnych w radzeniu sobie z posiadanymi problemami, które służyć będą rozwojowi społecznemu i osobistemu. Tak więc:
- rozpoznawanie emocji u siebie i innych,
- poznanie własnej podatności na wpływy innych osób,
- rozwijanie koncentracji uwagi,
- rozwijanie twórczego myślenia,
- zgodne działanie w zespole i współdziałanie z innymi,
- rozwijanie indywidualnych zainteresowań i zamiłowań,
- odczuwanie radości z wykonanego zadania,
- doskonalenie umiejętności zachowań asertywnych,
- budowanie własnej wartości,
- poznawanie samego siebie(swoich mocnych i słabych stron).

Struktura zajęć socjoterapeutycznych

Zajęcia socjoterapeutyczne mają charakter ustrukturalizowanych spotkań grupowych, na które składają się odpowiednio dobrane gry, zabawy i ćwiczenia. Każde spotkanie ma swój cel szczegółowy podporządkowany celowi ogólnemu oraz propozycje aktywności sprzyjające osiągnięciu założonych celów.
Cały cykl spotkań jak i każde spotkanie tworzą dynamiczną całość, na które składają się określone etapy pracy z grupą:
- pierwszy etap to okres powstawania grupy,
- właściwy etap pracy z grupą polega na realizacji celów terapeutycznych, edukacyjnych i rozwojowych,
- ostatni etap pracy z grupą jest przygotowaniem do zakończenia jej funkcjonowania.
Poszczególne zajęcia mają swoją strukturę i formę. Możemy wyodrębnić:
- rytualne powitanie, podzielenie się informacjami na temat wydarzeń między zajęciami lub na temat aktualnego stanu emocjonalnego uczestników zajęć,
- gry i zabawy wyciszające lub energetyzujące zależnie od nastroju grupy i jej energii,
- gry i ćwiczenia stwarzające sytuacje psychokorekcyjne, edukacyjne lub rozwojowe służące aktywnemu nabywaniu doświadczeń emocjonalnych i poznawczych,
- omówienie (podsumowanie) każdego ćwiczenia,
- rytualne zakończenie zajęć.

Treści programowe

Treści programowe skupione będą wokół następujących bloków tematycznych:
- Integracja grupy,
- Poznanie siebie i innych,
- Budowanie pozytywnej samooceny,
- Budowanie poczucia własnej wartości,
- Wyrażanie uczuć i emocji,
- Sztuka odmawiania i decydowania – uczenie umiejętności społecznych,
- Radzenie sobie ze stresem,
- Przeciwdziałanie agresji i przemocy,
- Skuteczna komunikacja,
- Rozwijanie umiejętności koncentracji oraz spostrzegania,
- Profilaktyka uzależnień,
- Zajęcia zamykające grupę.




Metody pracy z grupą

W realizacji programu będą stosowane różne formy i metody pracy dostosowane do możliwości ucznia między innymi:

- praca w kręgu - umożliwia wszystkim uczestnikom grupy bezpośredni kontakt wzrokowy, sprzyja nawiązywaniu kontaktu emocjonalnego, zmniejsza dystans między dorosłymi a dziećmi;
- rundka – pomaga uczestnikom zwerbalizować swoje uczucia, doświadczenia; każdy ma prawo wypowiedzieć się ( nie obowiązek ), podczas gdy inni słuchają i nie komentują wypowiedzi;
- „burza mózgów”- aktywizuje grupę i wyzwala jej potencjał twórczy, służy generowaniu pomysłów na rozwiązanie określonego problemu, polega na zapisywaniu wszystkich pomysłów bez ich oceny, zwłaszcza ze strony prowadzącego;
- rysunki i prace plastyczne – są bardzo ważną formą wypowiedzi dla dzieci mających trudności z werbalizacją, posługiwanie się kodem pozawerbalnym sprzyja lepszemu porozumiewaniu się; dziecko przekazuje swoją wiedzę o świecie i stosunek emocjonalny do jego elementów, pokazuje, co widzi, co czuje, jak myśli;
- psychodrama - odgrywanie scenek sprzyja bezpiecznemu przeżywaniu różnych sytuacji, które w realnym życiu stanowią źródła napięcia, niepokoju i oporu. Dają możliwość przełamania utrwalonych nawyków reagowania i postępowania. Rozwija zdolność rozumienia
uczuć innych i poznania różnych wzorców zachowań;

- śpiew i muzykowanie – szczególnie umożliwia wyrażenie swoich uczuć, integruje grupę poprzez wspólne działanie i uzyskany efekt końcowy;
- zabawy i gry – uwalniają dzieci od negatywnych przeżyć, służą relaksowi i wprowadzeniu dobrego nastroju, podnoszą energię grupy, sprzyjają integracji grupy;
- gry psychologiczne – wprowadzają do grupy nową sytuację, w której uczestnik zdobywa nowe doświadczenie z zaangażowaniem własnego „ja”, kończą się one zwykle omówieniem;
- łańcuch skojarzeń – metoda ta pomaga zrozumieć samego siebie, daje też możliwość poznanie i zrozumienia przeżyć innych. Hasło do tej metody powinno wiązać się z ogólnym tematem danego spotkania. Zadaniem tej metody jest szybkie i spontaniczne zapisanie skojarzeń;

- metoda sytuacyjna – polega na analizowaniu przez uczestników konkretnych sytuacji wziętych z życia. Może przebiegać w formie dyskusji ( ogólnej lub w małych grupach ), albo w formie napisania wniosków przez każdego uczestnika oddzielnie. Opracowane wnioski przedstawi się następnie ogółowi uczestników. Sytuację ( zadanie ) bierze się z życia albo przygotowuje ja prowadzący. Dana sytuacja powinna odpowiadać zainteresowaniom grupy. Jej celem jest gruntowne przemyślenie danej sytuacji, dostrzeżenie ewentualnych błędnych rozwiązań, odkrycie różnych możliwości, korzystnych rozwiązań, wyciągnięcie wniosków dla własnego postępowania.


Ewaluacja
Elementem ewaluacji powyższego programu będzie skonstruowanie i przeprowadzenie ankiety wśród uczestników zajęć socjoterapeutycznych mającej na celu pozyskanie informacji zwrotnej od uczestników na temat prowadzonych zajęć oraz na podstawie rozmów z uczestnikami zajęć i obserwacji młodzieży. W miarę potrzeb program może ulec modyfikacji.

Opracował: Adam Jasiak















LITERATURA
1 Rozporządzenia MEN z dnia 15 stycznia 2001r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U.Nr 13 z 2001r., poz.110).
2 Bodanko A. (red.), Wspomaganie procesu wychowawczego programami profilaktyczno – edukacyjnymi, Oficyna wydawnicza „Impuls”, Kraków 1999.
3 Sawicka K. (red.), Socjoterapia, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej MEN, Warszawa 1998.
4 Sobolewska Z., Zajęcia socjoterapeutyczne dla dzieci i młodzieży – zasady projektowania zajęć, OPTA, Warszawa 1993.)































Zakres tematyczny zajęć


I Współdziałanie w grupie
1. Zajęcia organizacyjne- omówienie znaczenia słowa Socjoterapia.
2. Ustalanie norm i zasad grupowych- kontrakt.
3. Ćwiczenia budujące zaufanie w grupie.
4. Dobry kolega- Ty-Ja.

II Postrzeganie siebie
1. Poznajemy się lepiej-autoprezentacja.
2. Jaki jestem w relacjach z innymi.
3. Uzależnienia- krótki wykład i film.
4. Czy jestem dobrym przyjacielem.
5. Mój styl życia- gospodarowanie czasem wolnym.
6. Gry dydaktyczne i planszowe- zdrowa rywalizacja.

III Relacje z innymi ludźmi.
1. Ludzie którym ufam.
2. Jestem członkiem rodziny/grupy rówieśniczej/subkultury.

IV Edukacja o uczuciach.
1. Znajomość swoich uczuć.
2. Wyrażanie swoich uczuć.
3. Budzenie empatii i zrozumienia- zrozumienie uczuć innych ludzi.

V Asertywność
1. Co to znaczy zachowanie asertywne?
2. Rozpoznawanie zachowań asertywnych.
3. Zachowanie asertywne- agresywne a uległe.

VI Umiejętności społeczne.
1. Dziękowanie.
2. Mówienie komplementów.
3. Słuchanie komplementów.

VII Zasady dobrej komunikacji.
1. Kształtowanie umiejętności aktywnego słuchania.
2. Jak mówić żeby nas słuchano?
3. Ćwiczenie komunikatów „ja”.
4. Bariery komunikacyjne.

VIII Rozwiązywanie konfliktów.
1. Co to jest konflikt?
2. Nabywanie umiejętności rozwiązywania konfliktów.




IX Agresja
1. Gdzie mieszka złość?
2. Uczymy się żyć ze złością i agresją.
3. Dostrzeganie agresywnych uczuć.
4. Wyrażanie agresywnych uczuć.
5. Rozpoznawanie przyczyn wściekłości i agresji.
6. Uczymy się lepiej rozumieć siebie samych i innych ludzi.
7. Opanowanie i przezwyciężanie złości i agresji.
8. Kontrolowanie własnych emocji.
9. Budowanie poczucia własnej wartości i silnej osobowości.
10. Unikanie kłopotów.
11. Nawiązywanie nieagresywnych kontaktów.
12. Pomaganie innym.

X Umiejętności radzenia sobie ze stresem
1. Radzenie sobie z odrzuceniem.
2. Radzenie sobie z niepowodzeniem.
3. Potrafię się zrelaksować- ćwiczenia relaksujące i wyciszające.

XI My i środki uzależniające.
1. Rodzaje uzależnień- charakterystyka- projekcja filmu.
2. Pułapki uzależnień- alkohol, narkotyki, dopalacze, papierosy.
3. Asertywne odmawianie.


Pozostałe zajęcia będą uzgadniane wspólnie z uczniami w zależności od ich potrzeb.































Zgłoś błąd    Wyświetleń: 801


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.