AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Iwona Jurek-Wower, 2014-01-17
Głogów

Lekcja wychowawcza, Scenariusze

Raz jestem smutny, raz wesoły-chcę, czy muszę chodzić do szkoły? Scenariusz autorski z cyklu zajęć o prawach dziecka dla klas IV-VI

- n +

Temat: Raz jestem smutny, raz wesoły – chcę, czy muszę chodzić do szkoły?

Cel: Uświadomienie, jak ważny jest obowiązek szkolny. Dziecko ma prawo do posiadania obowiązku szkolnego.
Poznanie nazwiska i funkcji Rzecznika Praw Dziecka.
Uczeń umie:
- odgrywać role i wyrażać emocje - słowem, gestem, mimiką ,
- zrozumieć sens wypowiadanych przez kolegów tekstów literackich i dostrzec żart słowny,
- podać nazwisko i funkcje, jaką pełni Rzecznik Praw Dziecka,
- zapamiętać numer i wyjaśnić, kiedy skorzysta z Dziecięcego Telefonu Zaufania,
- pracować w zespole klasowym – poszukiwać odpowiedzi na zadane przez
nauczyciela pytanie,
- zabrać głos w dyskusji,
- zrozumieć, że bardzo ważny dla dziecka jest obowiązek szkolny, że nie jest on karą,
- dostrzec zmienność w nastrojach dziecka (człowieka), w jego myślach, uczuciach, zachowaniach.
Metody i formy pracy: Odgrywanie ról, metoda problemowa, dyskusje, mapa skojarzeń.
Środki dydaktyczne: teksty z rolami, arkusz szarego papieru i markery.

TOK LEKCJI:
1. Nauczyciel przypomina lekcję, na której była mowa o prawach dziecka.
2. Uczniowie wymieniają, jakie zapamiętali prawa.
3. Przypominają, że dziecko – jak człowiek dorosły – ma również obowiązki.
2. Nauczyciel informuje, że na dzisiejszej lekcji będziemy rozmawiali o obowiązku szkolnym dziecka.

3. Zapisuje na tablicy pytanie zawarte w temacie i informuje uczniów, że odpowiedzą na nie pod koniec zajęć.
RAZ JESTEM SMUTNY, RAZ WESOŁY – CHCĘ, CZY MUSZĘ CHODZIĆ DO SZKOŁY?
4. Prowadzący wybiera dwóch chętnych uczniów i rozdaje im teksty.
5. Dzieci odczytują swoje role.

Uczeń 1
A ja zadzwonię dziś do pana Michalaka,
Wygląda mi on na równego chłopaka.
Wszystko opowiem, co się u nas w szkole dzieje!
Jacy niedobrzy są dla nas nauczyciele!
Za dużo od nas wymagają!
Rano wyspać się nam nie dają!
Kto wymyślił zadania domowe, drogi kolego?!
Wszak to pozbawia nas czasu wolnego!
Do języka polskiego i matematyki nikt mnie nie przekona.
Bo dziedzina moich zainteresowań jest bardzo zawężona.
Chciałbym realizować się w sporcie,
A dokładnie na tenisowym korcie.
Uczeń 2
Jakże ja cię rozumiem, sam połapać się w tym wszystkim nie umiem.
Mówią, że my, dzieci, swoje prawa mamy
i że nawet własnego Rzecznika posiadamy!
Ach, jak mnie męczy szkoła!
Nasz dyrektor – wielki jak topola.
On wszystko dojrzy i nawet usłyszy
pod szkołą głos polnej myszy.
Nauczycieli u nas – jak komarów – cała chmara.
Czuję się tutaj jak ofiara!
I dyrektorek trzy sztuki mamy – czyż to nie przesada?!
Zadbajmy w szkole o komfort dziecka – oto moja rada!
Jesteśmy w końcu dziećmi, dla nas liczy się zabawa!
Zadzwońmy do Rzecznika i zapytajmy o te nasze prawa!
Bo ani w szkole , ani w domu pożyć człowiekowi nie dają!
Rodzice i nauczyciele do nauki nas tylko zmuszają!
Uczeń 1
A tak naprawdę to my tylko żartujemy,
bo nasze prawa i obowiązki doskonale rozumiemy.
Tak sobie pomarudzić trochę - to sama przyjemność i wielka uciecha.
Należy pamiętać, że narzekanie to nasza narodowa cecha.
Uczeń 2
Jesteśmy wdzięczni nauczycielom, rodzicom, naszemu Rzecznikowi…
Jesteśmy wdzięczni żyjącemu wciąż w pamięci Januszowi Korczakowi.
I wszystkim, którzy nas uczą, wychowują i o nas dbają.
Wszystkim tym, którzy nas kochają.
Źródło: Teksty autorskie Iwony Jurek – Wower.

6. Nauczyciel zadaje uczniom pytanie: Kim jest Marek Michalak? Czym zajmuje się Rzecznik Praw Dziecka? Na co narzekają uczniowie? Czy rzeczywiście są niezadowoleni, że muszą chodzić do szkoły i podporządkować się regułom tam panującym?

7. Nauczyciel rozdaje uczniom karty pracy.
Każdy człowiek jest zmienny…. Wypełnij schemat – napisz o zachowaniach uczniów, ich stosunku do szkoły, ich prawach, obowiązkach. Zrób to na zasadzie przeciwieństw, np. UCZEŃ - lubi szkołę, narzeka na szkołę.











8. Nauczyciel słucha propozycji dzieci i wypełnia wraz z nim schemat na tablicy
8. Uczniowie z pomocą nauczyciela precyzują wnioski, do których wspólnie doszli:
KAŻDEMU DZIECKU ZDARZA SIĘ CZASAMI POMARUDZIĆ, PONARZEKAĆ. ZWŁASZCZA WTEDY, GDY DOROŚLI OD NICH WYMAGAJĄ.
MALI LUDZIE MUSZĄ JEDNAK SOBIE ZDAWAĆ SPRAWĘ Z TEGO, ŻE SZKOŁA TO NIE OBOWIĄZEK, ALE ICH PRAWO.
PRAWA DZIECI TO NIE TYLKO PRZYJEMNOŚCI.
DZIECI MAJĄ PRAWO, ŻEBY OD NICH WYMAGANO. W TEN SOPOSÓB DOJRZEWAJĄ I UCZĄ SIĘ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

9. Prowadzący na zakończenie lekcji zapisuje na tablicy nazwisko Marka Michalaka, Rzecznika Praw Dziecka. Informuje o istnieniu Dziecięcego Telefonu Zaufania – 800 12 12 12, pod który może zadzwonić każde dziecko, gdy ma poważny problem i nie potrafi go rozwiązać.

10. PODSUMOWANIE LEKCJI
- Dzieci odpowiadają na pytanie zapisane na tablicy.
- Nauczyciel (jeżeli padła taka odpowiedź) zmazuje znak zapytania, przecinek oraz wyraz „czy”. Zastępuje go spójnikiem „i”.
RAZ JESTEM SMUTNY, RAZ WESOŁY – CHCĘ I MUSZĘ CHODZIĆ DO SZKOŁY.


Materiały dla uczniów

Uczeń 1
A ja zadzwonię dziś do pana Michalaka,
Wygląda mi on na równego chłopaka.
Wszystko opowiem, co się u nas w szkole dzieje!
Jacy niedobrzy są dla nas nauczyciele!
Za dużo od nas wymagają!
Rano wyspać się nam nie dają!
Kto wymyślił zadania domowe, drogi kolego?!
Wszak to pozbawia nas czasu wolnego!
Do języka polskiego i matematyki nikt mnie nie przekona.
Bo dziedzina moich zainteresowań jest bardzo zawężona.
Chciałbym realizować się w sporcie,
A dokładnie na tenisowym korcie.

Uczeń 2
Jakże ja cię rozumiem, sam połapać się w tym wszystkim nie umiem.
Mówią, że my, dzieci, swoje prawa mamy
i że nawet własnego Rzecznika posiadamy!
Ach, jak mnie męczy szkoła!
Nasz dyrektor – wielki jak topola.
On wszystko dojrzy i nawet usłyszy
pod szkołą głos polnej myszy.
Nauczycieli u nas – jak komarów – cała chmara.
Czuję się tutaj jak ofiara!
I dyrektorek trzy sztuki mamy – czyż to nie przesada?!
Zadbajmy w szkole o komfort dziecka – oto moja rada!
Jesteśmy w końcu dziećmi, dla nas liczy się zabawa!
Zadzwońmy do Rzecznika i zapytajmy o te nasze prawa!
Bo ani w szkole , ani w domu pożyć człowiekowi nie dają!
Rodzice i nauczyciele do nauki nas tylko zmuszają!


Uczeń 1
A tak naprawdę to my tylko żartujemy,
bo nasze prawa i obowiązki doskonale rozumiemy.
Tak sobie pomarudzić trochę - to sama przyjemność i wielka uciecha.
Należy pamiętać, że narzekanie to nasza narodowa cecha.
Uczeń 2
Jesteśmy wdzięczni nauczycielom, rodzicom, naszemu Rzecznikowi…
Jesteśmy wdzięczni żyjącemu wciąż w pamięci Januszowi Korczakowi.
I wszystkim, którzy nas uczą, wychowują i o nas dbają.
Wszystkim tym, którzy nas kochają.


Karta pracy dla ucznia.

Każdy człowiek jest zmienny…. Wypełnij schemat – napisz o zachowaniach uczniów, ich stosunku do szkoły, ich prawach, obowiązkach. Zrób to na zasadzie przeciwieństw, np. Uczeń - lubi szkołę, narzeka na szkołę.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1055


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Średnia ocena: 6



Ilość głosów: 1

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.