SCENARIUSZ ZAKOŃCZENIA GIMNAZJUM 2009/2010 ZS Głobikowa
Opracowanie: Barbara Ligęska nauczycielka matematyki i fizyki w ZS w Głobikowej

Hymn szkoły i wprowadzenie sztandaru

Prowadząca I
Witamy wszystkich zgromadzonych na uroczystości zakończenia roku szkolnego, a szczególnie p. dyrektor Bożenę Dziadosz, szanowne grono pedagogiczne, wszystkich pracowników szkoły, naszych kochanych rodziców oraz koleżanki i kolegów ze szkolnych korytarzy.

Uczeń 1
Jak ten czas szybko mija … Minęło 10 lat, odkąd wstąpiliśmy w mury tej szkoły, pamiętna data ……………. .
Mijały dni, miesiące i lata wypełnione monotonią szarych dni. Ale to tylko pozory. Każdy dzień był inny i niepowtarzalny. Codziennie stawialiśmy czoła nowym wyzwaniom, z każdym dniem wiedzieliśmy więcej o świecie, a przede wszystkim o samym sobie. Stopniowo dokonywała się w nas cicha przemiana . Bo oto pod okiem nauczycieli w murach tej szkoły każdy z nas dojrzewał do bycia człowiekiem odpowiedzialnym i szlachetnym. Dzisiaj kończymy naukę w tej szkole. Kolejna pamiętna data 25 czerwca 2010r … Kończymy pewien etap swojego życia i wkraczamy na nowe drogi edukacyjnych marzeń i szlaki pełne trudności.

Prowadząca I
Proces powstawania ucznia najlepiej zaprezentują nam znani ze swych zdolności aktorskich Paweł Nicoś i Jarosław Surczyński. Zapraszamy!

Uczeń 2
Formowanie ucznia rozpoczyna się już w przedszkolu i kontynuowane jest w latach następnych.
Początkowo nie trzeba wielu składników. Wystarczy nieco odwagi (mąka),doprawionej sporą dawką nieśmiałości (olejek), która w trakcie dalszej obróbki wyparowuje.
Stopniowo dodajemy hojnie wyobraźni (cukier waniliowy) i wrażliwości (proszek do pieczenia), poczucia humoru (ser biały) i szczyptę złośliwości (jajo)
Wlewając wciąż nową wiedzę (woda), zaprawiamy nasze ciasto systematycznością (sól), wszystko łagodnie mieszamy.
Nie zapominamy o kaskadzie pomysłowości (margaryna) i sprytu (herbata rozp)
Doprawiamy to umiejętnością ściągania (nożem zeskrobujesz ręce) i zabiegania o lepsze stopnie (kakao), dodajemy wzrok (masło) i słuch (bułka tarta)
Ciasto formujemy na kształt barana, osła, gęsi, cielęcia lub papugi.
Wypiekamy następnie w temperaturze, jaką nauczyciel osiąga podczas furii przez 45 minut lekcji.
W trakcie pieczenia nie zapominamy o nakłuwaniu cyrklem lub innym ostrym przyrządem szkolnym w celu wypuszczenia wody sodowej z głowy.
Na koniec dekorujemy w miarę artystycznie, posypując odrobiną lizusostwa (orzechy) i obłudy (mak) Okładamy słodkimi uśmiechami (makaron, robi włosy), pozorami pilności (draże, niebieskie oczy) i stekiem bezbrzeżnych kłamstw (różowe draże, usta)
Podajemy to rodzinie, aby się cieszyła i społeczeństwu, aby się z tym męczyło!



Prowadząca I
Dziękujemy!
Drodzy nauczyciele, kochani rodzice, dziękujemy Wam za ogromną cierpliwość, za troskę, za serce włożone w nasze wychowanie. Gdyby nie Wy, teraz nie pochwalilibyśmy się tyloma sukcesami, zdobytą wiedzą, zarówno życiową, moralną, jak i szkolną.
(podkład muzyczny Someone’s watching over me” – Hillary Duff)
(podkład muzyczny Zostańmy razem”)

Uczeń 3
Gdy wstępowaliśmy w mury tej szkoły byliśmy tacy bezbronni, malutcy … Potrzebowaliśmy przewodnika, właściwie nie jednego lecz kilku. Dziękujemy Panią od nauczania początkowego, szczególne wyrazy podziękowania dla pani Doroty, naszej wychowawczyni w I etapie naszej nauki.
To pod jej czujnym okiem powstawały nasze pierwsze literki, cyferki, pierwsze arcydzieła malarskie.


Prowadząca I
Dziękujemy polonistom, historykom p. Gosi i p. Eli, panu od wiedzy o społeczeństwie p. Henrykowi, który nauczył nas rozumieć, czym jest naród i patriotyzm, pani od języka angielskiego…

Uczeń 4
Pani Gosia – sroga mina,
Wciąż o testach przypomina.
W jakich krajach wieszcz przebywał?
W renesansie kto pisywał?
Jakie cechy ma streszczenie?
Jak się pisze zaproszenie?
Opowiada o przeszłości, aż nam czasem cierpną kości
Jak to kiedyś ludzie żyli, pracowali i walczyli
Jaki wojny przebieg miały, gdy na polach działa grzmiały
I jak król pierwszy – Chrobry, był dla swego ludu dobry
I tu dla was dobra rada: Pani Gosi nie przegadasz!
Więc wy lepiej nie gadajcie, siądźcie cicho i słuchajcie!

Uczeń 5
Pani Magda od angielskiego wciąż zadaje coś nowego:
Słówka, zwroty, czasowniki i … w „speakaniu” są wyniki!
Jest ten przedmiot trochę dziwny, regulaminowo sztywny
Tu nie zrobisz fiku miku, w narodowym swym języku
Jest zasada twardej ręki, na nic twoje polskie jęki.
Pani Madzia krótko trzyma, choć nie jeden się nadyma
Po angielsku coś tam duka, pani Madzi nie oszuka
Chcesz powiedzieć coś kolego? Ucz się pilnie angielskiego!

Prowadząca I
Z szacunkiem chylimy głowy przed panią od geografii i biologii, która żeglowała z nami po oceanach i morzach, wędrowała po pustyniach oraz wielu państwach. Ukazywała piękno i bogactwo naszego kraju. Uczyła kochać przyrodę.

Uczeń 6
Pani Wiesia już od rana
Chodzi zawsze roześmiana.
Mapę mocno w ręce trzyma geografia się zaczyna.
Gdzie jest Azja?, Gdzie Afryka?
Już od tego mamy bzika.
Co to klimat i pogoda?
Paweł myśli, Darek się chowa.
Jarek umie wszystko ładnie,
Adrianowi dwójka wpadnie.
Ale my się nie gniewamy,
Bo panią Wiesię kochamy.

Uczeń 7
Na biologii zgrabne szkielety
Dały nam przykład zdrowej diety.
Oj pani Wiesia się często przejmowała
Kiedy z nas wiedzę wyciągała.

Prowadząca I
Dziękujemy Pani Marzenie, która tak cierpliwie wprowadzała nas w świat niezwykłych syntez, analiz, reakcji.

Uczeń 8
Dzięki chemii
Nabawiłem się anemii.
Pierwiastków układ okresowy
nie chciał wchodzić nam do głowy.
Kwasy, zasady, alkohole,
Toczyły z nami ciężkie boje.
Przy tablicy często się produkowaliśmy,
Więc wszystko z chemii dobrze zapamiętaliśmy.

Prowadząca I
Dziękujemy pani od matematyki i fizyki, naszej wychowawczyni w gimnazjum, która tyle energii włożyła, by nas nauczyć min. logicznego myślenia.

Uczeń 9
Kurcze! Znowu ta fizyka
Pani Basia na nas czyha.
Komu wstawić by tu buta?
Bo fizyka to pokuta.
A my grzecznie jej słuchamy.
I liczne wzory nieustannie wkuwamy.

Uczeń 10
Matematyka nigdy się nie kończy,
I choć dzwonek zadzwoni,
Pani Basia do tablicy goni.
Nasza pani ciągle w pędzie,
Nigdy nie wiesz co to będzie.
Jedynkami zasypuje
I leni do pracy mobilizuje.
Nawet Adrian prędko bieży,
Kiedy pani go namierzy.
Potęgi, funkcje, bryły,
Po nocach będą nam się śniły.
Lecz jej dzisiaj dziękujemy
Że tyle z matematyki umiemy.

Prowadząca I
Chylimy z szacunkiem czoła przed tymi, którzy wprowadzili nas w świat sztuki, uczyli dostrzegać piękno nawet zwykłych rzeczy – był to pan od plastyki, techniki i informatyki, nasz wychowawca w szkole podstawowej na II etapie Pan. Grzegorz. Nie możemy też zapomnieć o nauczycielu od wychowania fizycznego, na których lekcjach hartowaliśmy nasze ciała. O panu od muzyki, który szlifował nasze alty i basy.

Uczeń 11
Dla pana Grzegorza komputer, to żadna sensacja,
Wie gdzie jest enter i gdzie jest spacja.
Ma mysz oswojoną i trzyma ją w garści,
Martwi się o nas, gdy będziemy starsi.
Twardy dysk na pamięć zna,
Z nami w różne gierki gra.
Do dziennika piątki wstawia,
Do nauki nas namawia.

Uczeń 12
Dzięki panu Grzegorzowi ogromny zmysł plastyczny mamy
Picassa i van Gogha
Na ścianach w mig podrabiamy.

Uczeń 13
A pan Andrzej w naszej szkole uczy sportu na s w mozole.
Każe skakać, biegać, ćwiczyć, nikt nie może się tu byczyć.
I wciąż wyciska z nas siódme poty, aż spadają nam galoty.
Już czasami aż padamy. A pan na to: Dalej! Gramy!
To rekordzista skoku nad miarę,
Ale czy ktoś z was da temu wiarę?
Że nasz pan Mazur jest taki gibki,
Wysportowany, zręczny i szybki?
Do kosza strzela z połowy boiska,
Chociaż nawierzchnia jest trochę śliska.
I w świat nas ciąga wciąż na zawody,
Aby do szkoły zwieść liczne nagrody.


Prowadząca I
Jeśli mowa o ciele, to nie możemy zapomnieć też o sprawach duchowych – dziękujemy księdzu Krzysztofowi i księdzu Czesławowi proboszczowi naszej parafii

Uczeń 14
W głoszeniu kazań niezastąpiony
Ksiądz Czesław – proboszcz nasz
Jest przez uczniów bardzo ceniony
Dzięki niemu Ty zawsze sobie radę dasz.
Cały dzień uczy religii i życia,
Nic w arkanach wiary nie ma do ukrycia.
Stawia nam zwykle trójeczki, czwóreczki,
I bardzo rzadko piąteczki, szósteczki.
Ksiądz proboszcz zawsze ma uśmiech na twarzy
O takim księdzu każda szkoła marzy.

Prowadząca I
Nie możemy zapomnieć i chcemy podziękować za wszystko pani pedagog

Uczeń 15
Na brzegu błękitnej rzeczki
Mieszkają małe smuteczki.
Ten pierwszy jest z powodu
Miłosnego zawodu
Drugi – że do głowy nie wchodzi chemia,
Trzeci – że nie spełniają się marzenia,
A jeszcze, że nauczyciel musi pytać,
Że z angielskiego nie umiem czytać,
Że lekcja tak długo trwa
I że nauczyciel zawsze rację ma.
Lecz wystarczy porozmawiać z panią Bernadką chwileczkę
I już nie ma smuteczków nad rzeczką.


Prowadząca I
Wyrazy wdzięczności kierujemy również pod adresem wszystkich pracowników naszej szkoły, dzięki którym uczyliśmy się w czystej, przyjaznej i bezpiecznej szkole oraz pani Agacie, która była świadkiem naszych wilczych apetytów i przez długie lata doskonale nas karmiła. Dziękujemy też pani sekretarce i bibliotekarce w jednym, za wyrozumiałość, gdy ciągle na przerwach zawracaliśmy głowę różnymi drobiazgami, a ona miała zawsze dla nas uśmiech i cierpliwość.


Uczeń 16
Nasze panie sprzątające,
Zawsze widzimy pracujące,
Już wyobrażam sobie stertę śmieci
Na której potyka się każdy – jak leci.
Dzięki pani Ani i pani Danucie w szkole jest czysto i miło
Aż strach pomyśleć co by bez nich było.

Uczeń 17
Kiedy trzeba majsterkuje
To znów bramki pomaluje
Innym razem kosi trawkę
Zreperuje szkolną ławkę.
Pan Leszek wszystko potrafi naprawić
I w trudnych chwilach zawsze potrafi nas rozbawić.

Uczeń 18
Jedzą, piją, lulki palą
Mlaskanie, siorbanie, swawola.
Ledwie stołów nie rozwalą.
Pani Agata przez okienko wygląda
Wszystkim głodomorom bacznie się przygląda.
Kiedy trzeba zrobi nam pyszną sałatkę,
Gdy głód żołądki ściska – dorzuci dokładkę.
Biegniemy do kuchni, dobrze z panią mamy,
Dba o nas jak mama – w tłuszczyk obrastamy.


Uczeń 19
Kto sprawdziany nam kseruje?
Kto telefony wykonuje,
To pani Edytka
Pomocą nam zawsze służy
Jej dzień się nigdy nie dłuży.
Już od samego rana nas goni do czytania.
Chcesz mieć dobry stopień z polskiego?
To czytaj lektury dobry kolego!!!


Prowadząca I
Zwracamy się teraz do pani dyrektor, do której zawsze mogliśmy się zwrócić o pomoc i radę w trudnych sytuacjach.

Uczeń 20
Ciągle coś załatwia jednak jest tu z nami
Przyszła się pożegnać dziś ze starszakami
Więc serdecznie dzięki wszyscy jej składamy
Słowa tego wiersza dla niej dzisiaj mamy
Pani Dyrektor zawsze uśmiechnięta
Miła dla każdego, o wszystkich pamięta
Na jej biednej głowie wszystkie ważne sprawy
Nawet wie co zrobić kiedy dach dziurawy.


Prowadząca I
Po latach wielu z nas z rozrzewnieniem będzie wspominać szkolne lata, a wtedy powie:

Uczeń 21
Szkoło! Uczelnio moja! Ty jesteś jak zdrowie
Ile Cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto Cię stracił. Dziś piękność Twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.
Wy mury piękne, które z dala lśnicie
Otuchą napełniałyście me naukowe życie.
I mnie ucznia do wiedzy naganiałyście z trudem,
I godnie czuwałyście nad tym szkolnym ludem.
Chociaż łzy się obficie z oczu nieraz lały,
Gdy do dziennika jedynki się sypały,
I nad niejedną głową zbierały się chmury
To nikt z całej ferajny nie bywał ponury.
Teraz więc przenoś moją duszę utęsknioną
W krainę dzieciństwa nieco zapomnianą.
Do tych ław malowanych pismem rozmaitym,
Wyżłobionym cyrklami, kolorowym rytem,
Ta poezja ambitna na nich wypisana
Przez długie lata będzie uznawana
Za element twórczości regionu polskiego,
I to nie byle jakiego, no bo uczniowskiego.
Tu znajomy inicjał, tam serce złamane
Dalej imiona dziewcząt, chłopców wypisane.

Prowadząca I
Moi drodzy! Czas rozstania zbliża się nieubłaganie.. Te piękne lata spędzone we wspaniałym gronie ludzi fantastycznych, tak ambitnych i wesołych, zapamiętamy na długo! Bardzo będzie nam was wszystkich brakować!
Na zakończenie chcemy przypomnieć słowa naszego wielkiego rodaka Jana Pawła II, które doskonale odnoszą się do wszystkich tu obecnych:


„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym się dzieli z innymi” (Jan Paweł II)
Drodzy nauczyciele, pracownicy szkoły przyjmijcie te kwiaty, które są symbolem naszej wdzięczności.

Uczeń 22
Pamiętajcie, co złego to nie my! Bezpiecznych wakacji!
Piosenka „Ale to już było”
END
Ale to już było
i nie wróci więcej
i choć tyle się zdarzyło,
to do przodu wyrywa głupie serce.
Ale to już było,
znikło gdzieś za nami,
i choć w papierach lat przybyło,
to naprawdę wciąż jesteśmy tacy sami.
Szczęśliwej drogi już czas,
mapę życia w sercu masz,
jesteś młody jak ptak.
Głuchy jest los,
nadaremnie wzywasz go,
Idziesz sam, wiecznie sam.


Potrzebny:
(podkład muzyczny Someone’s watching over me” – Hillary Duff) – bez słów
(podkład muzyczny Zostańmy razem”) – bez słów, Piosenka: Zostańmy razem – ze słowami

Uwagi:
Moja klasa liczyła 14 uczniów. Prowadząca była jedna. Ale np. uczeń piąty może być też uczniem dwunastym, muszą się powtarzać osoby w mało licznej klasie. Proponuje wybrać do zrobienia ciasta chłopaka o największym poczuciu humoru, przepis wkleiłam do książki kucharskiej, i drugi uczeń też z nie małym poczuciem humoru, ale i nie wzruszoną powagą, czytał koledze, co ma podawać do ciasta. Moim uczniom wyszedł jeż. Zarabianie ciasta niech chłopak wcześniej przećwiczy!!!
Życzę powodzenia

Wyświetleń: 1119