W przeszłości Chomsky twierdził, że powinniśmy się uczyć języka w czystej i abstrakcyjnej formie, bez brania pod uwagę jego kulturowego aspektu. Teoria Chomsky’iego zmieniła naturalny język w sztuczny. Obecnie, większość z nas zgodziłaby się z ideą, że uczenie się języka zawiera dużo więcej niż tylko studiowanie listy zasad gramatycznych, zapamiętywanie słownictwa i inne aspekty nauczania. Język nie istnieje sam w odosobnieniu; jest ważną częścią kultury społeczeństwa, które go używa. Odzwierciedla on wierzenia i odczucia ludzi mieszkających w danym kraju. Nauczyciel powinien umożliwić uczniom poznanie kultury docelowej stosując różne metody i techniki.
Bardzo ważne jest aby stworzyć jak najbardziej podobną atmosferę do tej panującej w brytyjskim czy amerykańskim społeczeństwie, ponieważ klasa może być jedynym miejscem gdzie dzieci mogą „spotkać” i poznać angielską kulturę.
Od pierwszego dnia nauki nauczyciele powinni przygotować „kulturową wyspę”. Mogą oni tutaj zrobić użytek z różnych plakatów, zdjęć, map, wystawek, które reprezentują anglosaskie społeczeństwo. Rozmaite przedmioty są niezbędne aby pomóc uczniom rozwinąć mentalny wizerunek docelowej kultury.
Nauczyciele powinni sprawić by uczniowie byli świadomi wpływu amerykańskiej czy brytyjskiej kultury. Ciekawym ćwiczeniem wprowadzającym jest wysłanie dzieci na „cultural scavenger hunt” (kulturowe polowanie) do supermarketów, sklepów i poproszenie ich o zrobienie listy towarów importowanych. Również interesującym zadaniem jest przedstawienie wyrazów zapożyczonych z nauczanego obcego języka. Jest to wartościowe zadanie, gdyż pozwala uczniom zdać sobie sprawę z tego, że już znają niektóre wyrazy obcojęzyczne.
„Culture assimilators” jest dobra metodą, która rozwija zrozumienie pewnych kulturowych informacji i promuje empatię. „Culture assimilators” składają się z krótkich opisów pewnych przypadków czy sytuacji, w których ma miejsce interakcja pomiędzy co najmniej jedna osobą z państwa, którego języka uczymy oraz osobami z innych kultur np. naszej rodzimej kultury. Poszczególnym opisom sytuacji towarzyszą cztery opcje dotyczące interpretacji zachowań, działań czy słów jej uczestników. Uczniowie wybierają te, które ich zdaniem są właściwą interpretacją przedstawionych zachowań. W momencie gdy wszyscy uczniowie dokonają swoich wyborów, nauczyciel rozpoczyna dyskusję na temat podjętych przez dzieci decyzji.
Kolejną metodą są „culture capsules”. W zasadzie, „culture capsules” jest konkretną definicją pewnych aspektów anglosaskiej kultury. Nauczyciel przedstawia uczniom konkretne informacje na dany temat, korzystając z podręczników i pomocy audiowizualnych. Po wprowadzającej prezentacji uczniowie podają informacje na ten sam temat ale ze swojej ojczystej kultury. Fakty z rodzimego kraju mogą być również podane przez nauczyciela ale praca jest bardziej efektywna gdy uczniowie sami porównując obie kultury podają różnice między nimi. „Culture capsule” są zazwyczaj przeprowadzane ustnie, gdy nauczyciel wygłasza krótka pogadankę na temat wybranego kulturowego aspektu np. kuchnia, sport, budki telefoniczne, święta i rozpoczyna dyskusję na temat różnic kulturowych.
Równie efektywnym sposobem przedstawienia anglosaskiej kultury może okazać się „culture cluster”. Jest to grupa dwóch lub więcej „culture capsules” powiązanych ze sobą tematycznie. ‘Culture cluster” zaopatruje uczniów w ogrom różnych informacji, które nie są przedstawione „samodzielnie”. Jedna z propozycji to opis jak zachowywać się przy stole podczas posiłku rodzinnego. Gdy inscenizacja jest przedstawiona uczniowie ćwiczą jak jeść, zachować się przy stole i dziękować za posiłek. Uczący się zaznajamiają się z zachowaniem przedstawicieli innych kultur w rozmaitych sytuacjach. „Culture capsules” i „clusters” są ciekawymi i efektywnymi metodami, gdyż prezentują uczniom wiedzę, przedstawiają im różnice pomiędzy kulturami ale nie wywołują uczucia emocjonalnej empatii.
Ogólnie mówiąc, nauczyciel ma duży wybór rozmaitych technik i metod, które mogą być użyteczne w prezentowaniu kultury anglosaskiej. Wiele ćwiczeń, które mogą być wykorzystane w czasie lekcji języka angielskiego pozwala uczniom zrozumieć zachowania członków społeczeństwa docelowego.


Bibliografia:


1.Cullen B., Sato,K.: Practical techniques for teaching culture in the EFL classroom, “The Internet TESL Journal” 6(12). (http://iteslj.org/Techniques/Cullen-Culture.html, 19.01.2003).
2. Seelye H.: Teaching culture: Strategies for inter – cultural communication, National Book Company, Lincolnwood 1993, s. 26.
3. Peck D.: Teaching Culture: Beyond Language, New Haven Teachers Institute, Yale 1998.

Wyświetleń: 510