AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Barbara Burandt, 2012-10-24
Wąglikowice

Wychowanie fizyczne, Artykuły

fragment pracy dyplomowej"Lekcje wychowania fizycznego na dworze"

- n +

LEKCJE WYCHOWANIA FIZYCZNEGO NA DWORZE

Chciałabym w mojej pracy skupić się na lekcjach wychowania fizycznego zorganizowanych na świeżym powietrzu. Mają pobudzić u młodych potrzebę ruchu oraz dawać im niezbędne umiejętności jak żyć zdrowo, jak uczestniczyć w kulturze fizycznej przez całe dorosłe życie.
W ostatnich dziesięcioleciach jesteśmy świadkami dynamicznego rozwoju nauki i techniki. Ludzie pochłonięci troską o wygodniejsze życie, coraz częściej zapominają o swoich biologicznych potrzebach. Technika ułatwia człowiekowi życie, czyni je bardziej wydajnym i efektywnym oraz ciekawszym.
Jednak rozwojowi techniki towarzyszą również zjawiska niekorzystne dla ludzkiej egzystencji. Ich działanie w stosunku do człowieka polega na eliminowaniu z ludzkiego życia ruchu i pracy fizycznej, które są niezbędna dla zdrowia. Stale zmieniający się styl życia i środowisko ujemnie oddziaływają na rozwój fizyczny jak i psychiczny.
Coraz to młodsze pokolenie (już w wieku 3 lat) wkracza w świat techniki. Atrakcyjność tego zjawiska jest tak wielka, że trudno jest młodych zachęcić do innej formy spędzania wolnego czasu. Z rozmów, obserwacji wynika, że dzieci przed telewizorem i komputerem spędzają większość wolnego czasu. Zwyczaj (moda) na tą atrakcję przyczynia się do powstawania niekorzystnych zmian w postawie ciała, osłabienie wzroku, małej aktywności.
Doskonałą okazją dostarczania dzieciom i młodzieży odpowiedniej dawki ruchu stwarzają zajęcia wychowania fizycznego w szkole, a także sport i rekreacja w ramach zajęć pozalekcyjnych. Zwłaszcza te pierwsze powinny mieć tu decydujące znaczenie w zapewnieniu wszystkim uczniom dostatecznej dawki ruchu i ukierunkowania na samodzielną działalność w tym zakresie.
Rozdział I
Problem prowadzenia zajęć z wychowania fizycznego poza szkołą oraz rekreacji ruchowej w świetle literatury

Lekcje wychowania fizycznego mają za zadanie kształcić fizycznie i wychowywać oraz pobudzać do aktywności rekreacyjnej, turystycznej i sportowej. Na zajęciach wychowania fizycznego uczeń ma za zadanie zdobyć umiejętności niezbędne do organizowania samemu czasu wolnego oraz zachęcić najbliższych do którejś z form spędzania czasu wolnego. Jedną z zalet prowadzenia lekcji w terenie jest bezpośredni kontakt z przyrodą i środowiskiem jaki otacza ucznia. Zieleń, świeże powietrze ułatwia odpoczynek daje odprężenie psychiczne oraz umożliwia zbliżenie człowieka do świata przyrody.
Jako zalecaną formą czasu przeznaczonego na zabawy, szczególnie na świeżym powietrzu, przyjmuje się 6 godzin dziennie dla chłopców w wieku przedszkolnym i 5 godzin i 15 minut dla dziewcząt. Przy czym jako minimum uznaje się 4 godz. Tymczasem w przedszkolach przeznacza się przeciętnie 1 godzinę na dowolne i około 30 minut na zorganizowane zabawy ruchowe (5).
W szkole podstawowej (kształcenie zintegrowane) ruch dzieci podczas ich 4 godzinnego pobytu jest niewielki. Program nauczania realizowany w klasach I-III jest głównie nastawiony na przeprowadzanie zajęć z przedmiotów ścisłych. Zajęć z wychowania fizycznego jest mało oraz charakteryzują się niską intensywnością. W wielu przypadkach powoduje to absencję na tych zajęciach.
W szkolnictwie daje się zauważyć bardzo niedobry trend polegający na tym, iż nauczyciele unikają wychodzenia na zajęcia wychowania fizycznego poza gmach szkolny, na boisko, czy dalej w teren. Często, mimo iż pogoda jest znakomita lekcje prowadzone są w Sali gimnastycznej, gdzie ćwiczą równocześnie dwie, a nawet trzy klasy. Takie lekcje nie spełniają swoich zasadniczych funkcji (5).
Unikanie prowadzenia lekcji wychowania fizycznego poza gmachem szkolnym nie sprzyja realizacji podstawowych celów higieniczno-zdrowotnych. Nie zahartowana młodzież z łatwością przeziębia się , jest podatna na różnego rodzaju zakażenia, często choruje. Brak wykształcenia nawyków przebywania w ruchu, w wolnej przestrzeni na świeżym powietrzu będzie rzutować negatywnie na całe życie dzisiejszej młodzieży(5).
Chcąc tego uniknąć, należy w pełni wykorzystać możliwość prowadzenia zajęć wychowania fizycznego w różnych warunkach. Podczas trwania roku szkolnego stykamy się trzema porami roku. W każdej z nich można przeprowadzić ciekawe zajęcia na dworze. Takie lekcje mogą odbywać się na boisku szkolnym bądź w okolicy szkoły, a walory ku temu są.
Każda pora roku wymaga od organizmu człowieka pewnego przystosowania, konsekwentnie do niej zmienia się aktywność ruchowa i motywacja działania(2).
Jesień to okres przesilenia letniego, który następuje po zakończeniu wzmożonej aktywności ruchowej na koloniach obozach, a co za tym idzie następuje jej spowolnienie. W okresie zimy podczas gier i zabaw hartujemy własne ciało. Podczas krótkiego dnia chcemy zaczerpnąć jak najwięcej świeżego powietrza, a przede wszystkim słońca. Dlatego pobyt na dworze musi być bardzo efektywny. Wiosną natomiast organizm dziecka jest wycieńczony, jednak dłuższe i coraz cieplejsze dni pobudzają u dzieci potrzebę ruchu. Spragnieni słońca w pierwszej wolnej chwili chwytamy za rower czy rolki.
Jedną z najpopularniejszych form rekreacji w Polsce jest jazda na rowerze. Zapewnia kontakt z przyrodą , pozwala na utrzymanie zgrabnej sylwetki. Uprawianie tego Sportu przyczynia się do wzmocnienia mięśni nóg i pośladków. Biorąc pod uwagę to, że dzieci bardzo lubią wycieczki rowerowe i chętnie w nich uczestniczą mamy możliwość pełnego i prawidłowego wykorzystania czasu i zaangażowania dzieci nawet tych mniej sprawnych. Często tez można zetknąć się z problemem niechęci uczniów do wykonywania ćwiczeń podczas lekcji. Szczególnie taką postawę przejawiają dziewczęta w gimnazjum – jest to spowodowane dojrzewaniem. Na zaburzenia te dobrze działa hartowanie i ćwiczenia świeżym powietrzu. Są mniej krępujące i dają większą swobodę ruchu.
Drugą równie lubianą formą Sportu jest jogging. Wśród dzieci może nie praktykowany w pełni tego słowa znaczeniu, ale jego sens wykorzystywany jest podczas przeprowadzania zabaw bieżnych. Bieg jest świetnym lekarstwem na wiele dolegliwości. Korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu krążenia i zapobiegania chorobom serca, wspomaga walkę z nadwagą, a przede wszystkim szybko poprawia kondycję(4).
Ograniczeni czasem 45 minut nie możliwy jest wyjazd na wycieczkę rowerową. W tym przypadku najbardziej odpowiednie jest przeprowadzanie lekcji na boisku lub w pobliżu. Lekcje takie muszą być szczególnie dobrze zaplanowane. W tym celu należy zatroszczyć się o:
- odpowiednio wczesne poinformowanie dzieci,
- zwrócenie uwagi na przygotowanie stroju,
- poinformowanie dyrektora szkoły o wyjściu w teren,
- nauczyciel musi doskonale znać teren, w którym mają być przeprowadzone zajęcia(5).
W terenie należy maksymalnie wykorzystać naturalne przybory: szyszki, kasztany, żołędzie, drzewa, krzewy. W skład ćwiczeń terenowych wchodzą: atletyka terenowa, ćwiczenia zabawy i gry terenowe, wycieczki.
Atletyka terenowa polega na pokonywaniu przestrzeni i przeszkód terenowych. Musimy pamiętać aby dobrać odpowiedni teren. W ramach atletyki terenowej N. Nonas proponuje realizować następujące zadania:
- marsze, marszobiegi i biegi terenowe,
- skoki terenowe,
- wspinania i zwisy,
- pełzanie, (czworakowanie i czołganie),
- ćwiczenia równowagi,
- ćwiczenia i zawody na torach przeszkód naturalnych.
Zabawy i gry terenowe są zajęciami ruchowymi odbywanymi w terenie, których celem jest nauka zachowania i orientowania w terenie. Zadania te mogą być realizowane metodą ścisłą, zabawową – naśladowczą praz problemową. Mogą dotyczyć zdobywania wiedzy i umiejętności takich, jak:
- rozwijanie zmysłów słuchu i wzroku,
- orientowanie się w terenie,
- doraźna pomoc w polu,
- umiejętne krycie się oraz wyszukiwanie ukrytych w terenie ludzi i przedmiotów,
- pomiary i ocena długości(5).
Wycieczki mogą mieć cel czysto przyjemnościowy. Jednak najczęściej łączymy je z atletyką terenową oraz ćwiczeniami, zabawami terenowymi. Wycieczkę można przeprowadzić po tzw. ścieżce zdrowia. Jako, że jest to specjalnie wytyczona trasa, jesteśmy zupełnie bezpieczni jeżeli chodzi o orientację w terenie. Jest również wyposażona w zestaw urządzeń do ćwiczeń wraz z objaśnieniami. Ścieżka może łączyć elementy marszu, biegu, ćwiczeń kształtujących z ćwiczeniami na prostych terenowych przyrządach.
Przy braku sali gimnastycznej najtrudniej jest prowadzić zajęcia wychowania fizycznego w okresie późnej jesieni i zimy. Istnieje atrakcyjnych rodzajów zajęć, takich jak: ćwiczenia, zabawy i gry ruchowe na śniegu, gdzie można zastosować inwencję twórczą ucznia oraz zabawy na lodzie. W tej porze roku szczególnie trzeba zwrócić uwagę na właściwy strój, najlepiej dresy i obuwie. Przeprowadzenie takich zajęć jest bardzo celowe ze względu na konieczność przyzwyczajania dzieci do przebywania na świeżym powietrzu i zapoznania ich z możliwościami wszechstronnego usprawniania się w trudnych zimowych warunkach. Ruch na mroźnym i czystym powietrzu jest dużym czynnikiem rozwojowym.
Te zimowe zajęcia powinny wyciągnąć współczesne bardzo wydelikacone dzieci z dusznych pomieszczeń w otwartą przestrzeń. Wentylacja mroźnym powietrzem zahartuje płuca i górne drogi oddechowe, a tym samym uodporni na zaziębienie. Są jednak dwa podstawowe warunki:
1. Im zimniej, tym bezwzględniej należy przestrzegać na zajęciach zasady ciągłości ruchu, tzn. nie może być podczas lekcji przerw, tylko ruch o małym i większym natężeniu.
2. Młodzież musi posiadać właściwy do warunków atmosferycznych strój i obuwie. Jednak nie wskazane jest przegrzanie, aż do spocenia ponieważ to może stać się przyczyną zaziębienia(5).
Dostosowując zajęcia ruchowe, można je prowadzić nawet przy temperaturze -8 do -10 stopni C. lekcje takie powinny zawierać zabawy i gry bieżne, rzutne, skoczne oraz orientacyjno-porządkowe. Zajęcia powinny być uzupełniane ćwiczeniami kształtującymi i równoważnymi. Nauczyciel prowadzący jest zobowiązany działać zgodnie z „hasłem” : „Dziecko rozgrzewa się przez ruch, dziecko nie może zmarznąć”. Wynikają z tego następujące wnioski:
1. Należy wybierać takie zabawy i gry, w których udział biorą wszystkie dzieci jednocześnie.
2. Należy stosować zabawy i gry znane dzieciom, aby uniknąć przestojów na długie tłumaczenie przepisów.
3. W lekcji nie może być bezruchu.
4. Należy zwrócić uwagę na współpracę dzieci i pomaganie słabszym.


Rozdział II
Charakterystyka okolicy Zespołu Szkół w Wąglikowicach

Kaszuby, jak głosi legenda, stworzone zostały z tego, co Panu Bogu uchowało się na dnie przepastnego wora po obdzieleniu innych krain i lądów. I właśnie dla tego ta ziemia może poszczycić się taką różnorodnością – są tu i piaszczyste plaże, strome wzgórza, liczne jeziora, wartkie, zda się górskie rzeki oraz rozległe lasy. Turystyczne i krajobrazowe walory Kaszub doceniono już w końcu XIX stulecia. Choć Kaszubi nie mogą dać gwarancji na 100% słonecznych dni warto tu przyjechać, bo jest gdzie i jak wypocząć na wiele sposobów(3).
Teren, który chciałabym wykorzystać do pracy z dziećmi to skrawek Pojezierza Kaszubskiego. Wieś Wąglikowice i okolice położone są w środkowej części powiatu kościerskiego. Chętnie przyjeżdżają tu na wczasy ludzie z Pomorza, jak i z całej Polski oraz z zagranicy. Wąglikowice liczą trochę ponad 400 mieszkańców jest to wieś położona na skraju rozległych lasów. W centrum wsi znajduje się kościół, ośrodek zdrowia, klub młodzieżowy oraz Zespół Szkół im. NSZZ „Solidarność”. W szkole uczy się 210 uczniów. Jest 7 oddziałów Szkoły Podstawowej oraz 3 oddziały Gimnazjum. Budynek szkoły położony jest przy trasie prowadzącej do wsi Wdzydze Kiszewskie. Podwórko szkolne przylega do drogi polnej prowadzącej do wsi Juszki. Już za bramą szkoły można bezpiecznie rozpocząć zajęcia wychowania fizycznego. W odległości 100 metrów od szkoły znajduje się boiska do piłki nożnej oraz dwa mniejsze do siatkówki, koszykówki i gier i zabaw. Blisko szkoły rosną zagajniki, a pomiędzy nimi ścieżki prowadzące do malowniczo położonych jezior. Pagórkowaty teren daje możliwości przeprowadzania zajęć z lekkiej atletyki, organizowania zajęć orientacyjnych, porządkowych. Wykorzystanie naturalnego terenu jest polem do popisu pod względem środków dydaktycznych. Lekcja trwająca 45 min. jest okazją do zmierzenia się z własnymi siłami, a przede wszystkim ma za zadanie uaktywnić tych, którym ruch jest najbardziej wskazany.
Okolice Wąglikowic są wspaniałymi terenami wycieczkowymi, cieszącymi się także popularnością wśród grzybiarzy i zbieraczy jagód. Pośród lasów na wschód znajduje się kilka malowniczych jezior, z których największymi są jezioro Białe i Strupiano. Nad jeziorem Białym od lat funkcjonuje nieduży „spartański” ośrodek wczasowy, a nad strupniem działa pole namiotowe.
Około 2 km od wsi spragnieni kąpieli mogą udać się nad jezioro Jeleń, nad którym funkcjonuje całoroczny ośrodek wczasowy Politechniki Gdańskiej.
Z kierunku zachodniego do wsi dopływa rzeka Wda, po której w okresie letnim odbywają się spływy kajakowe.
W przewodnikach turystycznych, mapach możemy odnaleźć trasy rowerowe, które obecnie są bardzo często odwiedzane. Zabierając na wycieczkę rowerową dzieci i młodzież można wyznaczyć na podstawie mapy i znajomości terenu trasy łatwiejsze i trudniejsze do pokonania. Pomimo tego, że do szkoły w Wąglikowicach uczęszcza młodzież z okolicznych wsi, wycieczki poza ich miejsce zamieszkania wzbudzają niemały podziw – tak wynika z rozmowy z nimi.

OPRACOWAŁA :
Barbara Burandt
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2037


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.