AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Donata Kowalczyk, 2011-05-31
Kościan

Uroczystości, Scenariusze

Kwiaty dla mamy, kwiaty dla taty...

- n +

Podkład muzyczny, podczas którego dzieci w swobodnych ubrankach wychodzą na scenę, wykonują określone czynności (rysują, piszą, ugniatają plastelinę, przytulają lalki, misie itp.).
Scena – niskie stolik (na nim kartki, kredki, plastelina), krzesełka, na podłodze klocki, poduszki, pluszami, kocyk itp.
Dwoje dzieci –dziewczynka przebrana za mamę, chłopiec – za tatę
Dz.1 – wstaje, podchodzi bliżej widowni
Ulepiłam mamie domek
Z niewidzialnej plasteliny,
Dwa okienka, dwa kominy
Z niewidzialnej plasteliny.
A w okienkach kwiatki bratki
Z niewidzialnej plasteliny,
A dla taty krawat w kwiatki
Z niewidzialnej plasteliny
Dz.2 – podchodzi do kolegi (koleżanki)
Ulepiłam sobie pieska
Mięciutkiego, z czarnym pyszczkiem,
Lalki: Kasię i Tereskę
I pistolet, i siostrzyczkę.
Namęczyłam się ogromnie(…)
Dz.1. - Mama, tata, chodźcie do mnie!
Mam tu dla was niespodziankę!
Czemu na mnie tak patrzycie
I zdziwione macie miny?
Razem - Czyście nigdy nie widzieli
Niewidzialnej plasteliny?
Dz. 1 i 2 wracają do stołu
Dz.3 - śpiewa, siedząc przy stole (przed nim kartka i długopis)
W bardzo pięknej sukni w kwiaty
Pisze mama list do taty x2
Kochany tato! Bardzo Cię kocham!
Kochany tato! Nudno mi trochę!
Więc kup mi proszę trzy niespodzianki:
żywego pieska, misia i sanki,
i jeszcze rower, i jeszcze za to
bardzo Cię kocham, kochany tato!
Wychodzi na scenę chłopiec przebrany za tatę, podchodzi do bawiącego się dziecka(Dz.4), idą na spacer (może być podkład muzyczny, odgłosy przyrody, ujadanie psa)
Dz.4 - Za tym domem stoi buda i w tej budzie jest –
Tylko nie bój się, tatusiu
Tylko nie bój się, tatusiu! -
Taki wielki pies.(…)
Tylko nie bój się, tatusiu!
Przecież jest nas dwóch!
Widzisz, nawet nie zaszczekał!
Taki wielki, a ucieka!
Ale z ciebie zuch, tatusiu!
Ale z nas jest zuch!
Tata z synkiem schodzą ze sceny.
Dz.5 - siedzi na poduszce zamyślone
Mama usiadła przy oknie. Mama ma oczy mokre.
Mama milczy i patrzy w ziemię. Pewnie ma jakieś zmartwienie…
Zrobiłam dla niej teatrzyk – a ona wcale nie patrzy (…)
Usiądę sobie przy mamie, obejmę mamę rękami
I tak jej powiem na uszko: mamusiu, moje jabłuszko!
Mamusiu, moje słoneczko!... Mama uśmiechnie się do mnie
I powie: moja córeczko!
Dz.1. – wstaje, zwraca się do siedzących na widowni matek
Daj mi rękę, mamusiu, pójdziemy na rosę1
Trawa będzie zielona, my będziemy bose.
Grupa dzieci wstaje, w parach tańczą, pozostali śpiewają na melodię „Krakowiaczek jeden”
Nazbieramy kwiatków na zielonej łące,
Zrobimy dla mamy bukiety pachnące.
Oj, zdziwi się mama, zrobi wielkie oczy,
Gdy nagle z bukietu motylek wyskoczy.
I będzie mamusia kochana się śmiała,
Że razem z kwiatkami motylka dostała.
Dzieci wracają na miejsca. Dziewczynka w roli mamy bierze za rękę chłopca (Dz.6)
Dz.6 - Idę z mamą na wystawę! To dopiero jest ciekawe!
Piękny pałac, wielka brama… „To muzeum” – mówi mama.
Nie widziałem ani razu tylu ludzi i obrazów.
Samych sal ze sto tysięcy, a obrazów jeszcze więcej!
Co tu jest namalowane? Czy to człowiek? Czy to dzbanek?
A tu jakaś dziwna plama… „Piękny obraz” – mówi mama
Mamo, chodź tu! Mamo zobacz! To dopiero piękny obraz!
Kwitną kwiaty, słońce świeci, na ławeczce siedzą dzieci…
Tylko taka brzydka rama… „To jest okno” – mówi mama.
Dzieci chichoczą.
Światło zaciemnione
Dz.3 - śpiewa jak poprzednio:
W pięknej kurtce od piżamy,
pisze tata list do mamy x2
Kochana mamo!
Jestem już grzeczny
I nie grymaszę przy zupach mlecznych!
Więc kup mi proszę trzy niespodzianki:
Lalkę i pralkę, i wycinanki, i jeszcze farby
Kup mi tak samo!
Bardzo cię kocham, kochana mamo!
Na tym się kończy zabawa cała –
Mama córeczkę spać zawołała x2.
Dz.7 - wnosi księżyc
Nadchodzi wieczór cały niebieski
Niebieskie drzewa, niebieskie pieski,
Niebieskie ręce, niebieskie głowy
I tylko księżyc pomarańczowy.
Dz.7 – zawiesza księżyc, mówiąc dalej:
A kiedy przychodzi noc
I na świecie robi się ciemno,
Mama wchodzi cichutko,
Żeby posiedzieć ze mną…
Wchodzi mama w domowym ubraniu, podchodzi do leżących na materacach dzieci (Dz.8 i 9)
Dz.8 - Usiądź przy mnie mamusiu.
Coś ci powiem do uszka…
Wiesz kto do mnie przychodzi,
Jak się kładę do łóżka?
Takie śliczne, puchate,
Kolorowe jak ptaki…
Za nic w świecie nie zgadniesz!
To przychodzą RUPAKI!
Dz.9 - Te RUPAKI, mamusiu
To są takie zwierzaki-
Trochę jakby kociaki,
Trochę jakby dzieciaki
Trochę jakby motyle,
Krokodyle, czy raki…
Nie rozumiesz, mamusiu?
No, po prostu – RUPAKI!(…)
Te RUPAKI mieszkają
W różnych dziurach i kątach
I na przykład za szafą,
Gdzie się kurzu nie sprząta
I w szufladzie tatusia…
Dz.8 - i na półce z książkami
I w wózeczku dla lalki
Tez nocują czasami.
Popatrz, popatrz już przyszły.
Jeden siedzi na oknie!
Oj, przepraszam, mamusiu,
Że tak ziewam okropnie!
Jak mi bajkę opowie,
To powtórzę ci rano…
Teraz już mnie pocałuj…
Zaraz zasnę…Dobranoc!
Mama okrywa śpiące dzieci kocykiem, wychodzi. Dzieci 10 i 11 leżące obok na poduszkach zrywają się
Dz.10 - Jak tu ciemno! Jak tu ciemno!
Mama, mama posiedź ze mną! (wchodzi mama)
Za firanką coś się chowa, czarne skrzydła ma jak sowa.
Popatrz, popatrz, tam wysoko świeci w mroku jego oko!
Czy on tutaj nie przyleci? Czy on nie je małych dzieci?
Mama, powiedz mu „a kysz!” Mama, śpisz?
Dz.11 - Jak tu ciemno! Jak tu ciemno!
Tata, tata, posiedź ze mną! (wchodzi tata)
Tam za oknem wiatr się gniewa, krzyczy, gwiżdże, szarpie drzewa.
A jak ścicha, zaraz słychać, jak coś w rurze głośno wzdycha.
Czy to coś, co mieszka w rurze, to jest małe? Albo duże?
Tata, może to jest mysz? Tata, śpisz?
Dz. 10 i 11 - Jak tu ciemno! Jak tu ciemno!
Kto posiedzi teraz ze mną?
Dzieci śpiewają kołysankę
Dz.(mama) - Idzie sen do synka poprzez senne morza,
Przez ciemne bezdroża idzie, idzie sen.
Dz.(tata) - Przez omszałe głazy, głębokie wąwozy
Przez czarne przepaście, przez mostów dwanaście
Idzie, idzie sen.
Spokojna muzyka, gaśnie światło, dzieci wymykają się ze sceny.
Zapalamy światło, muzyka dynamiczna, wesoła. Na scenę wbiega mama w fartuszku, zamiata podłogę, ściera kurze. Za nią dzieci ( Dz. 12, 13, 14)

Dz.12 - Mama, przestań zmiatać śmiecie!
Chcę powiedzieć ci w sekrecie
Strasznie ważną rzecz (…)
W tym czasie wchodzi tata, siada przy stoliku, coś pisze. Podbiega do niego dziecko.
Dz.13 - Tata, nie pisz, tylko słuchaj!
Zaraz powiem ci do ucha
Strasznie ważną rzecz (…)
Dz.14 - Mama, już się nie złość na mnie
Słowo daję, ja nie kłamię!
Będę bardzo grzeczny
Mama, tata, ja was kocham!
Nie żartuję ani trochę!
Przecież, jak się kogoś kocha,
To jest ważna rzecz!
Wychodzą wszystkie dzieci na scenę, śpiewają piosenkę na zakończenie.


Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1168


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.