AWANS INFORMACJE Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Dorota Górna, 2011-05-16
Szczecin

Język polski, Scenariusze

SCENARIUSZ AKADEMII SZKOLNEJ Z OKAZJI NARODOWEGO ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI

- n +

ZESPÓŁ SZKÓŁ SPECJALNYCH NR 10 W SZCZECINIE


SCENARIUSZ AKADEMII SZKOLNEJ Z OKAZJI NARODOWEGO ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI

Rok szkolny 2010/2011


Opr. mgr Dorota Górna

Cele:
- rozwijanie u uczniów poczucia przynależności narodowej,
- kształtowanie uczuć patriotycznych,
- przypomnienie ważniejszych faktów historycznych okresu 123 letniej
niewoli Polski,
- budzenie szacunku do symboli narodowych,
- uświadomienie znaczenia wartości takich jak: wolność, niepodległość
i suwerenność.

Czas trwania: ok. 90 min.

Osoby występujące:
- narrator,
- recytatorzy,
- zespół muzyczny.

Scenografia:
Punktem centralnym wystroju sceny jest duży zwieszający się od góry zielony materiał, na którym, na samej górze wyeksponowane godło Polski. Pod nim biało-czerwony napis: NARODOWE ŚWIĘTO NIEPODLEŚCI. Poniżej portret Józefa Piłsudskiego. Dodatkowymi elementami dekoracji są kosa i szabla (wykonane z tektury).
Po lewej stronie sceny na udrapanym materiale BÓG HONOR OJCZYZNA oraz przedrozbiorowa mapa Polski.
Po prawej stronie sceny ustawione szare kartonowe sześciany z zapisanymi datami i ważnymi wydarzeniami w dziejach Polski:
♦ I rozbiór Polski – 1772r.,
♦ II rozbiór Polski – 1793r.,
♦ III rozbiór Polski – 1795r.,
♦ powstanie listopadowe – 1830r.,
♦ powstanie styczniowe – 1863r.,
♦ I wojna światowa – 1914r.,
♦ odzyskanie niepodległości – 1918r..


Przebieg uroczystości

Przemówienie nauczyciela

Nauczyciel: Proszę wszystkich o powstanie.
Baczność !
Do hymnu ! „ Jeszcze Polska nie zginęła”
Spocznij!

Uczeń gra na instrumencie pieśń „ Pierwsza brygada”.

Narrator:
Pod koniec XVIII wieku Polska była państwem słabym. Wykorzystując tę sytuację, sąsiednie mocarstwa dokonały rozbiorów. Pierwszy miał miejsce w 1772 roku. Odebrano Polsce część ziem, lecz nie wszystko jeszcze było stracone. Polscy patrioci podejmowali próby wzmocnienia państwa. 3 maja 1791 roku Sejm Czteroletni uchwalił pierwszą w Europie – drugą w świecie- konstytucję, zwaną Konstytucją 3 Maja.
(Wchodzi uczeń, unosi księgę z napisem „Konstytucja”, potem kładzie ją na stoliku. W oddali słychać dźwięki poloneza. Uczniowie tańczą poloneza).

Narrator:
A jednak. Jeszcze nie umilkły dźwięki „Poloneza 3 Maja” a już zaczęło się dziać coś niepokojącego.
Reforma naszego państwa tak bardzo niepokoiła naszych zaborców, że rozpoczęli agresję zbrojną.
Pomimo ostatecznej klęski miejsca walk są pamiętne do dziś – Racławice, Szczekociny, Maciejowie. Pamiętamy również bohaterów – Tadeusza Kościuszko, Józefa Piłsudskiego, Bartosza Głowackiego. Następuje trzeci, ostatni rozbiór Polski. Kraj przestał istnieć na mapach, ale istniał nadal naród i kultura.

Zespół muzyczny: Pieśń „Biały Krzyż”.

Recytator I:
Ojczyzno moja, na końcuś upadła!
Zamożna kiedyś i w sławę i w siłę!...
Ta, co od morza aż do morza władła,
Kawałka ziemi nie ma na mogiłę!...
Jakże ten wielki trup do żalu wzrusza!
W tym ciele była milijonów dusza!

Ojczyzno! Kraju drogi, czyliż już dla ciebie
nie ma szczęścia na ziemi ni litości w niebie?
Czyliż wiecznie zgnębiony pod groźnym toporem
Już Polak nie potrafi też umrzeć z honorem?
Przebóg, czy to sen miły, czyli też na jawie
Widzę broń w dłoni polskiej ku wielkiej wyprawie!

(Uczeń przebiega przez salę, wymachując biało-czerwoną flagą, krzyczy:
Jeszcze Polska nie umarła, póki my żyjemy …!)

Narrator:
Przez cały czas zaborów Polacy nie porzucili myśli o wolności … żyła ona w ich wspomnieniach.
Recytator II:
Dziś dla nas w świecie nieproszonych gości,
W całej przeszłości w całej przyszłości
Jedna już tylko jest kraina taka,
W której jest trochę szczęścia dla Polaka:
Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie
Święty i czysty jak pierwsze kochanie,
Nie zaburzony błędów przypomnieniem,
nie podkopany nadziei złudzeniem
ani zmieniony wypadków strumieniem.

Ten kraj szczęśliwy, ubogi i ciasny!
Jak świat boży tak on był nasz własny!
Jakże tam wszystko do nas należało,
Jak pomnim wszystko, co nas otaczało:
Od lipy która koroną wspaniałą
Całej wsi dzieciom użyczała cienia,
Aż do każdego strumienia, kamienia,
Jak każdy kątek ziemi był znajomy
Aż po granice, po sąsiadów domy!
A. Mickiewicz: fragment epilogu „Pana Tadeusza”

Zespół muzyczny: Pieśń „Deszcz jesienny”.

Narrator:
Jednak nasi dziadkowie nie żyli tylko wspomnieniami. Rosły nowe pokolenia wychowywane do walki z zaborcą.

Recytator III:
Ojczyzno! Nie płacz swych dzieci, co giną!
Niechaj krew płynie i łzy niechaj płyną,
Niechaj się ziemi wstrząsają krawędzie,
Jest Bóg nad nami, więc i Polska będzie!
Gromy po gromach biją w świat spróchniały,
Co złe, jak wąż się rozpadnie w kawały,
A każda kropla krwi polskiej wylana,
Niedługo w jad się zmieni dla tyrana!
B. Czerwiński „Dwóch rannych”.

Odśpiewanie przez ucznia pieśni „Pieśń Partyzanta”.

(Chłopiec w stroju żołnierskim podchodzi do dziewczynki i klęcząc przed nią mówi).
Na krwawy matko idę bój-
Żołnierska trąbka woła …
Żołnierski szary na mnie strój,
Lecz w ręku miecz anioła ….
Na polach legnął śnieg błękitnie,
Lecz w duszy sad wiosenny kwitnie..

Jeśli powrócę, matko,dzień
Ten będzie dniem wesela…
Zapukam cicho w twoją sień,
W majowe strojną ziela
Do stóp przypadnę twych i złożę
Starganą z szyi mej obrożę.

Gdybym nie wrócił, matko, ty
Wyraz ten, co z pacierzem
Uczyłaś, wspomnij i, wskroś łzy,
Pomyśl, żem legł żołnierzem
A nade mną już kochanka –SŁAWA!

(Kobieta żegna się z synem, czyni na jego czole znak krzyża).

Uczeń gra na instrumencie pieśń „ Wojenko, wojenko”.

Narrator:
Chociaż Polski nie było na mapie.Polacy raz po raz czynili wysiłki, by odzyskać niepodległość. Nocą z dnia 29 na 30 listopada 1830 roku wybuchło powstanie listopadowe. Polacy byli słabo przygotowani. Po kilku zwycięskich bitwach, wojsko źle dowodzone, następnie zdradzone przez Generała Krukowieckiego poniosło klęskę. W 1863 roku wybuchło powstanie zwane styczniowym. Ono również zakończyło się klęską. Jednak nikt nie mógł wymazać w człowieku pamięci o przeszłości, a tym bardziej zabić ducha wolności.

(W tle muzyka „ Jeszcze jeden mazur dzisiaj” z taśmy.Chłopiec podchodzi do dziewczyny, zaprowadza ją do stolika).

Recytator V:
Schowaj matko, suknie moje,
Perły, wieńce z róż:
jasne szaty, świetne stroje
to nie dla mnie już.

Niegdyś jam stroje, różne lubiła,
gdy nam nadziei wytrysnął zdrój,
lecz gdy do grobu Polska zstąpiła,
jeden mi tylko pozostał strój:
czarna sukienka!

(Dziewczyna zabiera kuferek z kosztownościami i kładzie go na „ołtarzu”).

Zespół muzyczny: Pieśń „Ułani”.

Narrator:
Przez 123 lata zaborcy próbowali narzucić Polakom swoją kulturę, język, obyczaje. Ale dzięki patriotycznym sercom naszych pradziadów najcenniejsze
wartości zostały uratowane.
To rodzic, który był przykładem dla swoich dzieci.
To nauczyciel, który uczył języka polskiego, mimo zakazu zaborców.
To ksiądz, który bronił wiary chrześcijańskiej.
To żołnierz, który musiał służyć w armii carskiej, ale pamiętał, że jest Polakiem.
To wszystko było dla nich skarbem narodowym. Polacy wtedy byli biedni, nie mieli wolnego kraju, ale mieli polską tradycję i polską kulturę; to dzięki nim wytrzymali lata niewoli. Polska wykreślona z mapy Europy istniała.

Zespół muzyczny: Pieśń „Rota”.

Narrator:
Marzenia Polaków o odzyskaniu niepodległości zaczęły się spełniać na początku 20 wieku – w 1914 roku, kiedy to po raz pierwszy w historii trzech zaborców stanęło przeciwko sobie w I wojnie światowej. Sierpień 1914 roku stał się wstępem do straszliwego kataklizmu, wstrząsnął światem. Polsce jednak przyniósł niepodległość okupioną niestety krwią wielu rodaków wcielonych do armii rosyjskiej, pruskiej lub austriackiej.

Recytator VI:
Synkowie moi, poszedłem w bój,
Jako wasz dziadek, a ojciec mój,
Jak ojca ojciec i ojca dziad,
Co z Legionami przemierzał świat,
Szukając drogi przez krew i blizny
Do naszej wolnej Ojczyzny.
Synkowie moi da nam to Bóg,
Że spadną wreszcie kajdany z nóg
I nim wy męskich dojdziecie sił,
Jawą się stanie, co pradziad śnił,
Szczęściem zakwitnie, krwią wieków żyzny,
Łan naszej wolnej Ojczyzny!
J.Żuławski „Do moich synów”

Zespół muzyczny: Pieśń „Legiony”.

Scenka

Żołnierz:
Zawsze noszę przy sobie list ukochanej córeczki mojego przyjaciela.
Ja zdawałoby się, twardy żołnierz, płakałem, gdy on czytał słowa skreślone ręką jego Krysi.

Dziewczynka:
(Skromna spódniczka, biała bluzka, warkocze z kokardami, w ręce lalka szmacianka. Podchodzi do stolika i zaczyna pisać list, czyta na głos).
Najukochańszy i drogi Tatusiu!
Wpierw Cię Najświętszej polecam Panience i promyk słońca posyłam najrańszy.
(Odkłada pióro i mówi).
Żebyś Ty wiedział, tatusiu, jak smutno w domu bez Ciebie i jak bardzo źle, jak dzień przechodzi w noc ciemna, okrutną, jak za serduszko coś chwyta i rwie, jak my już dawno uśmiechu nie znamy, obyś do Krysi Ty wrócił i do Mamy!
Po coś, tatusiu tak długo w tej walce, tutaj słoneczko pomalej się toczy,
Wszystkich coś boli, nawet mojej lalce, drogi tatusiu, posmutniały oczy, a i w ogródku mniej pachnie kwiat róży, tak wszystko w smutku wlecze się i dłuży!
Długo bym jeszcze po papierze białym kreśliła słowa mą rączką niewprawną, Krysia tatusia kocha sercem całym i nie widziała go już bardzo dawno. Tatusiu, dziś się Twa Krysia nie smuci, bo tatuś list ten przeczyta i wróci.
(Dziewczyna zabiera list i kładzie go na „ołtarzu”).

Żołnierz:
(Wyjmuje z kieszeni kartkę). Tylko ta zmięta kartka została mi po moim drogim przyjacielu. Kiedy umierał na moich rękach, prosił, bym oddał ją jego najbliższym. Da Bóg, że odnajdę ich całych i zdrowych.

Zespół muzyczny: Pieśń „Rozkwitły pąki białych róż”.

Narrator:
Nadchodzi wreszcie rok 1918 – 11 listopada. Polska odzyskała niepodległość. Żołnierze mogli wrócić do domów, a wszyscy Polacy zacząć nowe życie w niepodległej Polsce – II Rzeczypospolitej.

Recytator VII:
Polsko nie jesteś ty już niewolnicą!
Łańcuch twych kajdan stał się tym
Na którym z lochu, co był twą stolicą lat sto,
Swym własnym dźwignęłaś się duchem,
Żadne cię miana nad to nie zaszczycą,
Co być nie mogło przez wiek twą ozdobą!
Polsko nie jesteś ty już niewolnicą!
Lecz czymś największym, czym być można: Sobą!
L.Staff „Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą”.

Zespół muzyczny: Pieśń „ Szara Piechota”.

Recytator VIII:
Każda epoka ma swe własne cele
i zapomina o wczorajszych snach;
nieście więc wiedzy pochodnię
na czele
i nowy udział bierzcie w wieków dziele,
przyszłości podnoście gmach!
Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy,
choć macie sami doskonalsze wznieść,
na nich się jeszcze ogień święty żarzy,
i miłość ludzka stoi tam na straży,
i wy winniście im cześć!
A. Asnyk „Każda epoka ma swe własne cele”

Narrator:
Właśnie tak patrzymy na świat i takie wartości liczą się dla nas, przeżyć życie najpiękniej, jak to jest możliwe, żyjąc nie tylko dla siebie, ale i dla innych. Żyć dla innych, to żyć dla kraju, dla Ojczyzny. Ojczyzna to my. Oto dzisiejsza miara patriotyzmu.

Recytator IX:
Dzisiaj wielka jest rocznica-
Jedenasty Listopada!
Tym, co zmarli za Ojczyznę,
Hołd wdzięczności Polska składa

Im to bowiem zawdzięczamy
Wolność – polską mowę w szkole
To, że tylko z ksiąg historii
Poznajemy dziś niewolę.

Uroczyście bija dzwony,
W mieście flagi rozwinięto
I me serce się raduje,
Ze obchodzę Polski Święto!
L.Wiszniewski „11 listopada”.


Zakończenie:
(W tle pieśń z taśmy „ Zagrajcie nam wszystkie srebrne dzwony”. Uczniowie wychodzą na środek sceny tworząc koło. Po środku koła staje uczeń wymachując flagą biało-czerwoną).
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1571


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.