AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Małgorzata Bobak, 2010-07-11
Kraków

Uroczystości, Scenariusze

Scenariusz pożegnania absolwentów gimnazjum.

- n +

SCENARIUSZ POŻEGNANIA ABSOLWENTÓW GIMNAZJUM


Małgorzata Bobak

Gimnazjum nr2
Skawina

Część oficjalna


1. Przywitanie wszystkich przybyłych.
2. Przemówienie dyrektora szkoły.
3. Pożegnanie klas 3. przez klasy 2. Przekazanie symboli szkoły.

Część artystyczna



Na środku sceny stoją recytatorzy z klas drugich , z lewej strony sceny stoi 2-ch prowadzących z klas 3 , z prawej strony uczennica prowadząca z klasy drugiej.

Szanowna Pani Dyrektor, Drodzy Wychowawcy i Nauczyciele! (uczennica klasy 3)
Spotykamy się dziś z okazji zakończenia edukacji na poziomie gimnazjalnym. Dla nas, absolwentów jest to szczególny dzień. Warto przy tej okazji przywołać słowa pisarza Wiktora Hugo, który stwierdził, że „Życie składa się z powitań i pożegnań”. Mam zaszczyt w imieniu tegorocznych absolwentów serdecznie podziękować całemu Gronu Pedagogicznemu za trud i czas, który nam poświęcili.

Prezentacja z rzutnika
Piosenka Marka Grechuty „ ile razem dróg przebytych „i pokaz slajdów ( zdjęcia obecnych absolwentów z różnych śmiesznych chwil spędzonych w gimnazjum , gdy byli uczniami klas młodszych)

Po prezentacji

(uczeń klasy 2)

Nie wierzyłem
Stojąc nad brzegiem rzeki,
która była szeroka i rwista
Że przejdę ten most,
Spleciony z cienkiej, kruchej trzciny
Powiązanej łykiem.
Szedłem lekko jak motyl
I ciężko jak słoń,
Szedłem pewnie jak tancerz
I chwiejnie jak ślepiec.
Nie wierzyłem, że przejdę ten most.
I gdy stoję już na drugim brzegu,
Nie wierzę, że przeszedłem.


Prowadząca ( klasa 2)
I nam się wierzyć nie chce, że to już drugi brzeg. Szliśmy przez te lata szkolnej drogi lekko jak motyl i wtedy były szczęśliwe dni z czwórkami, piątkami, a nawet szóstkami, ale i kroczyliśmy ciężko jak słoń, kiedy nie udała się klasówka, czegoś nie nauczyliśmy się, coś przegapiliśmy.
Czasem był to krok chwiejnego ślepca, czasem pewnego tancerza, szczególnie wtedy, gdy ktoś podał pomocną dłoń, zachęcił pochwałą, zrozumiał naszą niemoc. To, że w końcu dotarliśmy do brzegu wydarzeń złożonych z dni, miesięcy i lat, zawdzięczamy naszym nauczycielom i wychowawcom.

( uczennica kl 2)

.

Już szmat drogi
przebytej za nami,
bardzo długi,
więc żegnać się trzeba.

Stąd pójdziemy
każdy w swoją stronę,
gdzie wskazówek
i drogowskazów już nie ma.
Cały ciężar naszego życia
spocznie teraz na naszych ramionach.


Prowadząca ( klasa 2)

Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy niestety…………
Za chwilę staniecie się absolwentami Gimnazjum Nr 2 i nigdy już nie spotkacie się wszyscy w tym samym gronie, bo jak mówi znana poetka, Wisława Szymborska:


( uczennica klasy 2))


Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choć byśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy



Prowadząca ( klasa 2)

Dziś wasze serca przepełnia nie tylko radość z otrzymania świadectwa ukończenia gimnazjum,
ale także smutek z powodu rozstania.
Szkoła to nie tylko budynek, ławki, krzesła, tablice, sala gimnastyczna. Szkoła to przede wszystkim uczniowie, nauczyciele, pracownicy administracji. Wszyscy razem i każdy z osobna tworzą niepowtarzalny klimat szkoły. Każda szkoła jest inna, jedyna w swoim rodzaju, specyficzna. Każdy z nas współtworzył naszą szkołę, sprawiał, że jest ona właśnie taka, a nie inna. Każdy z was – trzecioklasistów zostawi tu kawałek siebie.


( uczeń klasy 2)


Życie jest drogą, życie jest snem…
A co będzie potem? Nie wiem i wiem…
Jesteś piasku ziarenkiem w klepsydrze,
Zbłąkaną łódeczką wśród raf,
Kroplą deszczu,
Trzciną myślącą wśród traw
Ale jesteś…
Trzeba żyć naprawdę,
Trzeba żyć najpiękniej, żyje się tylko raz.
Trzeba żyć w zachwycie:
Marzyć, kochać i śnić.
Trzeba czas oszukać, naprawdę żyć.



Prowadząca ( klasa 3)
„Tak niedawno żeśmy się spotkali, a już pożegnania nadszedł czas…” te słowa znanej piosenki wydają się szczególnie adekwatne dzisiaj, gdy po trzech latach nauki opuszczamy mury tej szkoły. Chciałabym na krótko przywołać kilka chwil z naszego szkolnego życia. Chyba każdy z nas pamięta ten pierwszy wrześniowy poranek, gdy zadzwonił budzik i wyruszaliśmy do szkoły. Nowej szkoły. Właściwie zaczynaliśmy wszystko od nowa, poznawaliśmy nowych kolegów i zwyczaje gimnazjalne. Zdobyliśmy tutaj właściwą szeroką wiedzę, stawialiśmy czoła przeciwnościom losu, ale w tych niełatwych chwilach bardzo często z pomocą przychodziliście nam Wy, Nauczyciele. Szkoła pomogła nam odnaleźć nie odkryte dotąd talenty i rozwijać nowe pasje. Pedagodzy zaś zaszczepili w nas wrażliwość na cudzą krzywdę, na piękno, na sztukę, na muzykę, na otaczający nas świat. Dzięki Waszej motywacji uparcie dążyliśmy do celów, z których kilka osiągnęliśmy. W gimnazjum zawarliśmy bezcenne przyjaźnie. Ze szkolnymi przyjaciółmi dzieliliśmy radość i smutki. Byliśmy jak jedna wielka rodzina. Klasowe wycieczki, powroty ze szkoły, czy strach przed klasówką uczynił z nas zżytą grupę.




(prowadząca z klasy 3)
Chcemy dziś po raz ostatni podziękować:
(prowadzący uczeń klasy 3)
Pani, Dyrektor i Wam drodzy wychowawcy za troskę i opiekę aż do końca.
Dziękujemy – wszystkim, którzy sprawili, że nowe nieznane nam przed trzema laty gimnazjum było nam przyjazne. Tutaj czuliśmy się swobodni, rozumiani i bezpieczni. Stawaliśmy się coraz doroślejsi, bogatsi w umiejętności i wiedzę.
Kłaniamy się bardzo nisko:

(prowadząca z klasy 3)

Nauczycielom, którzy rozbudzali w nas duszę humanistów i ciekawość życia, tym którzy ukazywali nam piękno ojczystego języka, głębię poezji i wielkość miłości do ojczyzny naszych przodków.

(prowadzący uczeń z klasy 3)

Jesteśmy serdecznie wdzięczni nauczycielom matematyki, fizyki, informatyki, chemii, geografii
i biologii za to, że często wbrew naszej woli – uparcie udowadniali nam, że wiedza jest wielka, ciekawa i nieskończona.



(prowadząca z klasy 3)

Dziękujemy tym, którzy rozbudzili w nas miłość do sztuki, prowadząc nas przez świat plastyki
i muzyki.

(prowadzący uczeń z klasy 3)


Pragniemy też podziękować wszystkim za sprawą których jesteśmy sprawni, silni, zdrowi.
(prowadząca z klasy 3)
Dziękujemy gorąco pracownikom administracji i obsługi za to, że troszczyli się o to, by w szkole było dobrze, czysto i bezpiecznie, by nikt ze szkolnej stołówki nie wychodził głodny, a po lekcjach bezpiecznie wrócił do domu.



(prowadzący uczeń z klasy 3)


Przepraszamy za to, że tak daleko nam do ideału. Wiemy i pamiętamy, jakie było nasze zachowanie, ale Was, Drodzy Wychowawcy i Nauczyciele, prosimy: zapomnijcie, że to my:
- ściągaliśmy na klasówkach
- podpowiadaliśmy i ciągle narzekaliśmy, że tak dużo zadane.

(prowadząca z klasy 3)

Po latach wielu z nas z rozrzewnieniem będzie wspominać szkolne lata, a wtedy powie:


(prowadzący uczeń z klasy 3)


Szkoło! Uczelnio moja! Ty jesteś jak zdrowie
Ile Cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto Cię stracił. Dziś piękność Twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.

Wy mury piękne, które z dala lśnicie
Otuchą napełniałyście me naukowe życie.
I mnie ucznia do wiedzy naganiałyście z trudem,
I godnie czuwałyście nad tym szkolnym ludem.
Chociaż łzy się obficie z oczu nieraz lały,
Gdy do dziennika jedynki się sypały,
I nad niejedną głową zbierały się chmury
To nikt z całej ferajny nie bywał ponury.


Prowadząca ( klasa 2)


Dziś po raz ostatni przyszliście do tej szkoły; ostatni dzwonek, ostatnie spotkanie z przyjaciółmi.

( uczennica klasy 2)


Czy to ta mała dziewczynka?
Chłopczyk, co w piłkę lubił grać?
Kiedy i jak się dorosłymi mogli stać?
Ona się w piękność zamieniła,
A on – wprost nie uwierzyłbyś…
Wczoraj uczyli się tu razem, a dziś… ,
Płyną szybko dnie. Ale zostaje po nas ślad.






Prowadząca (klasa 2)


Drogie koleżanki, kochani koledzy. Wielki Polak, Jan Paweł II, powiedział ludziom młodym: „Czasem nie zaszkodzi, jak się nad sobą zamyślisz. To lepsze niż gdybyś miał lekkomyślnie przeżywać swą młodość i gubić wielki skarb, wielki niepowtarzalny skarb, który w sobie nosisz, którym jesteś Ty sam – każdy, każda.” Pamiętajcie o tych słowach, wybierając dalszą drogę i strzeżcie niepowtarzalnego skarbu swej młodości.
Od nas, młodszych koleżanek i kolegów, przyjmijcie najlepsze życzenia. Życzymy Wam radości zasiewu, wytrwałości oczekiwania i najpiękniejszych zbiorów tam, gdzie codziennie zostawicie swoje serce, swój umysł i swoje siły. Życzymy niepokoju, który nie pozwala trwać bezczynnie, szerokiego spojrzenia, które pomaga dostrzegać prawdy ukryte, takiej radości, przy której smutek zamiera, a pragnień tak czystych, że od nich niebo błękitnieje. Życzymy jasnych dni i ładu w duszy, prostej ścieżki w gąszczu codzienności. Niech Wasze serca będą wolne od nienawiści, ręce pełne dobrych czynów, zrywanych jak kwiaty – w trudzie codzienności. I niech błękit rozpościera się nad Waszym wędrowaniem.



(uczennica kl. 2 )


Miejcie nadzieję!...Nie tę lichą, marną,
Co rdzeń spróchniały w wątły kwiat ubiera,
Lecz tę niezłomną, która tkwi jak ziarno
Przyszłych poświęceń w duszy bohatera.




Miejcie odwagę!...Nie tę tchnącą szałem
Która na oślep leci bez oręża,
Lecz tę, co sama niezdobytym wałem
Przeciwne losy stałością zwycięża.



(prowadząca z klasy 3)


Drodzy nauczyciele, pracownicy szkoły przyjmijcie te kwiaty, które są symbolem naszej wdzięczności.

Wręczenie kwiatów.


Do zobaczenia w dorosłym życiu
Na innej drodze, na innym szlaku
Z bagażem wspomnień na dnie, w ukryciu
Wśród masy pytań w pełnym plecaku.
Przyszłość jak wielki znak zapytania
Pełna rozterek i niepokoju. Uczennica klasy 3
Bez odpowiedzi na takie pytania
W codziennej pracy, w chwilach spokoju.
Stoimy w progu tej naszej drogi
Tacy malutcy, tacy nieśmiali
Z cichą nadzieją, by los nie był srogi
Byśmy do celu dotarli cali
Otwarci, prawi, pełni miłości,
Idźmy odważnie przez nasze życie,
By w końcu drogi bez wątpliwości
W lustro popatrzeć na swe odbicie.

Prezentacja , pokaz slajdów ze zdjęciami absolwentów z muzyką M .Grechuty „ ważne są
tylko te dni których jeszcze nie znamy”


Zgłoś błąd    Wyświetleń: 4300


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.