AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Joanna Ozga, 2010-05-13
Frysztak

Uroczystości, Scenariusze

SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI Z OKAZJI ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI: "NIE DEPCZCIE PRZESZŁOŚCI OŁTARZY"

- n +

JOANNA OZGA
POLONISTA
SP TUŁKOWICE

SCENARIUSZ UROCZYSTOŚCI Z OKAZJI ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI
NIE DEPCZCIE PRZESZŁOŚCI OŁTARZY

(na scenie stoi stolik, na nim w wazonie suche kwiaty, obok niezapalone znicze i suche , kolorowe liście porozrzucane po stole i podłodze, na gazetce powieszone godło i flaga
oraz hasło przewodnie akademii)

RECYTATOR 1: (na podkładzie muzycznym)
(Wiersz T. Różewicza „ Oblicze ojczyzny”)
Ojczyzna to kraj dzieciństwa
Miejsce urodzenia
To jest ta mała najbliższa ojczyzna
Miasto miasteczko wieś
Ulica dom podwórko
Pierwsza miłość
Las na horyzoncie
Groby
W dzieciństwie poznaje się
Kwiaty zioła zboża
Zwierzęta
Pola łąki
Słowa owoce
Ojczyzna się śmieje
Jest blisko
Na wyciągnięcie ręki
Dopiero później rośnie
Krwawi
Boli

RECYTATOR 2:
Jest w duszy polskiej ukryty zakątek
Gdzie błądzą ciche lat umarłych cienie.
Leży tam kamień grobowych pamiątek
A pod kamieniem krwawi się wspomnienie
A kiedy bliska zbierze się drużyna
I drzwi zamknięte i okna zawarte
To Polak kamień duszy swej odklina
I wydobywa tę krwawiącą kartę
To, co przeżyło jedno pokolenie
Drugie przerabia w sercu i w pamięci
I tak pochodem idą cienie…(…)

(uczeń zapala znicze)
NARRATOR:
Spotykamy się dzisiaj na apelu z okazji rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jedenasty listopada to symbol miłości do ojczyzny, walki o wolność, symbol wiary i zwycięstwa.
Niedawno sprzątaliśmy groby swoich bliskich, kładliśmy kwiaty, paliliśmy świece. Zapaliliśmy również znicze na grobach nieznanych żołnierzy, którzy w różnym czasie oddali życie za Ojczyznę. Nigdy nie wrócili do swoich matek, żon, dzieci…


RECYTATOR:
warto się czasem zasłuchać w wiatru granie,
szum gałęzi, listopadowe przemijanie.
Warto się czasem zasłuchać w grobów ciszę,
by mowę wieków usłyszeć. One mówią…
Co? Cóż groby nam powiedzieć mogą?
Tam taka cisza.
Cisza, która przejmuje trwogą.
Kto tę ciszę raz usłyszał,
Wiele mówi mu ta cisza.
Tam zapisane są przodków marzenia,
wszystkie tęsknoty, bóle i cierpienia
i słowa trzy
przez które pokolenia szły:
BÓG, HONOR, OJCZYZNA

osoba 1
Dawno, dawno temu naszym krajem rządzili królowie. Niektórzy byli dobrymi władcami, inni złymi, jednak Polska miała się wtedy całkiem dobrze.


osoba 2
Pewnego razu Polacy zawarli unię z Litwinami i połączyli 2 kraje. Powstało jedno olbrzymie nowe państwo. Nazwano je Rzeczpospolitą Obojga Narodów, bo składało się z 2 części: polskiej i litewskiej. Nowe państwo było bardzo duże i bardzo silne.
osoba 3:
Polacy przez wieki dzielnie bronili swojego państwa przed wrogami. Jednak z czasem coraz mniej dbali o jego dobro, a coraz bardziej o własną korzyść. Ważniejsze niż dobro państwa stały się bogactwo, wygoda, zabawy, uczty-

osoba 4:
Dlatego Rzeczpospolita stawała się coraz słabsza, a sąsiednie państwa coraz silniejsze. Pewnego razu 3 państwa :Austria, Prusy i Rosja, których herbami były czarne orły, sprzymierzyły się i podzieliły między siebie ziemie naszego państwa.

osoba 5:
Po tym podziale Polska na 123 lata zniknęła z mapy Europy. Nasze państwo przestało istnieć. Nie było już Polski. Ludzie stali się obywatelami obcych państw. W szkołach dzieci musiały mówić tylko po niemiecku lub rosyjsku. Zmieniono też nazwy miast na rosyjskie lub niemieckie. Przez wiele lat zaborcy próbowali narzucić Polakom swoją kulturę, język
i obyczaje. Polacy nie załamali się jednak i wszystkimi możliwymi sposobami walczyli
o zachowanie polskości.

(uczniowie śpiewają ROTĘ)

osoba 6:
Polacy próbowali walczyć o wolność. Wywoływali powstania .Starali się też walczyć o swoje państwo u boku sławnego wodza Napoleona.


RECYTATOR
Przeminęło wiele lat nadziei i marzeń,
Nasze dzieje rosły pośród smutnych zdarzeń.
Było wiele powstań, wiele klęsk, żałoby...
Lecz wciąż brzmiał mazurek Pieśni Narodowej.
Listopad lub styczeń, wciąż biało- czerwony,
Walczył, by nasz orzeł, trwał w blasku korony.

RECYTATOR:
O Polsko, święte twe imię
Po cichu i po kryjomu
Z trwogą za siebie i innych
Szeptano w ojców domu.
Prawdziwe jakieś nieprawdy
Opowiadano o Tobie-
Mówiono, że jesteś święta,
Mówiono, że leżysz w grobie

Osoba 7:
Mocarstwa zaborcze były bardzo silne. Liczne powstania narodowe nie pomagały odzyskać wolności. Polak walczył o wolność naszą i waszą, a że wolność krzyżami się mierzy, pozostawił po sobie wiele mogił. Wierzył, że jeśli komuś droga otwarta do nieba, to tym, co służą Ojczyźnie.


RECYTATOR:
Nikt im nie kazał, poszli, bo wiedzieli
Za co idą walczyć, komu spłacać dług.
Nikt im iść nie kazał, poszli, bo tak chcieli,
Bo takie dziedzictwo wziął po dziadach wnuk.
A gdy ciemną nocą kiedyś na ugorze
Niósł po nocnej rosie głuchy armat huk.
Ktoś się cicho modlił w murowanym dworze,
Ktoś w bielonej izbie cicho bił o próg.


(piosenka WOJENKO, WOJENKO)

NARRATOR:
Wielu Polaków chcąc uniknąć prześladowań, wyjeżdżało za granicę. Tęskno im było do Ojczyzny i bliskich, dlatego też działali dla dobra kraju rodzinnego. Wielu poetów swój ból po utracie ojczyzny i tęsknotę za nią wyrażało w swojej twórczości. Tak pisał Cyprian Kamil Norwid:


RECYTATOR:

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów nieba...Tęskno mi, Panie.
Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą...Tęskno mi, Panie.
Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
Są jak odwieczne Chrystusa wyznanie:
„ Bądź pochwalony”...Tęskno mi, Panie.


osoba 7:
I przyszedł taki czas dopiero na początku XX wieku , który przeszedł do historii pod nazwą I wojny światowej .Rozpoczęła się ona w 1914 roku.. Zaborcy po raz pierwszy stanęli przeciwko sobie. Powoływali do swych armii Polaków, którzy często stali w walce po przeciwnych stronach.
RECYTATOR

Podzielił nas, mój bracie
zły los i trzyma straż,
w dwóch wrogich sobie szańcach
patrzymy śmierci w twarz.

W okopach pełnych jęku,
wsłuchani w armat huk,
stoimy na wprost siebie-
ja wróg twój, ty - mój wróg!

Las płacze, ziemia płacze,
świat cały w ogniu drży...
w dwóch wrogich sobie szańcach
stoimy - ja i ty.

Osoba 8
Skłócone państwa zaborcze walczyły ze sobą. Doszło do niesamowitej sytuacji, otóż wszyscy trzej zaborcy przegrali wojnę i nie byli już w stanie przeszkodzić w odrodzeniu państwa polskiego.
Polakom udało się odzyskać własne państwo. Stało się to 11 listopada 1918 roku,
a przyczynił się do tego m.in. Józef Piłsudski jego Legiony.

(piosenka PERWSZA BRYGADA)


NARRATOR:
Dziś właśnie obchodzimy kolejną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Uroczystość ta przypomina nam, że dzięki patriotycznym sercom naszych przodków, najcenniejsze wartości zostały uratowane
RECYTATOR
(Wiersz pt."11 Listopada" Ludwika Wiszniewskiego )
Dzisiaj wielka jest rocznica-
Jedenasty listopada !
Tym,co zmarli za ojczyznę,
hołd wdzięczności Polska składa.
Im to bowiem zawdzięczamy
wolność - polską mowę w szkole,
to,że tylko z ksiąg historii
poznajemy dziś niewolę.
Uroczyście biją dzwony,
w mieście flagi rozwinięto
i me serce się raduje,
że obchodzę Polski święto.
NARRATOR:
Ojczyzna jest dla mnie domem – jednym, wielkim, pięknym domem. Należy pamiętać,
że Polska to nie tylko kawałek miejsca na mapie, ale i my Polacy, którzy ją budujemy, tworzymy...

RECYTATOR:

Ojczyzna zwykłe słowo,
A tyle znaczy(...)
Ojczyzna - to czas dawny, Ojczyzna – to czas bliski
To miły dom rodzinny i matki oczy jasne
Ojczyzna – to jest mowa znajoma od kołyski
Ojczyzna – to my sami, to serca nasze własne


NARRATOR:
Dziś , w rocznicę odzyskania niepodległości , warto zwrócić się myślą ku naszym przodkom. Wspomnieć, jak z patriotyzmu i entuzjazmu, z walki i idei wyłoniła się Polska. Pamiętajmy również, że naród bez historii błądzi jak człowiek bez pamięci, zatem, aby
człowiek wiedział dokąd zmierza, musi wiedzieć skąd pochodzi, musi znać swoje korzenie, musi pracować dla dobra ojczyzny i kochać ją, bo miłość jest potęgą odżywczą. Dzięki niej żyjemy, z niej czerpiemy odwagę i ufność .


RECYTATOR ( W. Szymborska” Gawęda o miłości ziemi ojczystej”)
Bez tej miłości można żyć.
Mieć serce suche jak orzeszek,
malutki los naparstkiem pić
z dala od zgryzot i pocieszeń,
na własną miarę znać nadzieję,
w mroku kryjówkę sobie uwić,
o blasku próchna mówić „dnieje”,
o blasku słońca nic nie mówić.
(...)
Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie będę powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
radością, smutkiem, dumą, gniewem.
Nie będę jak zerwana nić.
Odrzucam pusto brzmiące słowa.
Można nie kochać cię – i żyć ,
ale nie można owocować.


NARRATOR:
Do hymnu!
(wszyscy wstają i śpiewają hymn państwowy)

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1621


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.