AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Alicja Joanna Grzybek
Wychowanie do życia w rodzinie, Artykuły

Wychowanie do miłości

- n +

Wychowanie do miłości

Człowiek przychodząc na świat z jednej strony rodzi się z potrzebą miłości- jest mu ona wrodzona; z jednej strony musi się nauczyć kochać i uczy się przez całe życie. Wychowanie do miłości, szczególnie zaś do miłości małżeńskiej- bo ta jest przedmiotem niniejszej refleksji- ma swój początek w rodzinie, w zawartym sakramentalnie związku małżeńskim. Dlatego też do małżonków i różnych grup społecznych mających wpływ na kształt rodziny papież Paweł VI kieruje swoje wezwania. Przede wszystkim wzywa papież do wielkiego dzieła wychowania, które owoc przyniesie zarówno światu jak i Kościołowi (H V 31).

Zagadnienie wychowania do miłości małżeńskiej podejmuje również Sobór Watykański II. Postuluje on wychowanie seksualne pozytywne i ostrożne, dostosowane do wieku, rozwoju wychowanka i jego aktualnych potrzeb (DWCH 1). W pierwszym rzędzie wychowanie seksualne należy do rodziców, współpracujących jednak z wychowawcami oraz z całym społeczeństwem. We współpracy tej chodzi o właściwe formowanie opinii publicznej w tej materii.

Zasadniczym przeznaczeniem człowieka jest miłość a celem miłości jest kształtowanie i rozwój człowieka. Ostatecznym sprawdzianem dojrzałości jest zdolność do miłości. Zanim dwoje ludzi stworzy wspólnotę miłości, muszą ukształtować w sobie potrzebę miłości ku wszystkim ludziom. Miłość tę określa się w literaturze psychologicznej miłością dojrzałą. Miłość dojrzała jest rezultatem wychowania, zatem podlega prawom rozwojowym. Zaś miłość małżeńska czyli oblubieńcza jest szansą dla zrealizowania powołania do rozwoju miłości.

Terenem wychowania do miłości jest rodzina stanowiąca początek źródła kontaktów z ludźmi, początek bycia z ludźmi i źródło zjednoczenia z nimi. Ponieważ to w rodzinie tworzą się pierwsze więzy z człowiekiem, dlatego to ona właściwie powinna być szkołą miłości. Powinna przygotowywać do realizacji głównych zadań życiowych wypełnianych najczęściej w małżeństwie i życiu rodzinnym. Specjalne zadanie rodziny jako szkoły miłości ma swoje źródło w fundamencie z którego sama pochodzi, na którym jest zbudowana czyli miłości.

Dziecko jest ucieleśnieniem miłości małżeńskiej, rozszerzeniem aktu zjednoczenia i jego owocem. Powiększając się rodzina otwiera się ku przyszłości, a miłość - ulegając podziałowi, ma szansę zwielokrotniania się. Rodzice nie wychowują dziecka ani dla siebie, ani dla niego samego, lecz dla innych ludzi czyli do miłości. Największą wartością jaką dziecko jest obdarzone przez rodziców jest środowisko rodzinne, warunki w których będzie ono miało zapewniony optymalny rozwój osobowości a szczególnie zdolność kochania. Dziecko ma prawo do tego, aby jego życie miało fundamenty w dobrej i zdrowej rodzinie. Dobro dziecka wymaga pełnej wierności małżonków i przynagla do nieprzerwanej jedności ich współżycia (KDK48).

Zadaniem rodziny i miłości małżeńskiej jest wychowanie potomstwa do miłości. Zadanie to rodzice realizują obdarzając dziecko miłością oraz stwarzając w rodzinie klimat życia przesiąknięty miłością. Życie rodzinne niesie ze sobą wiele okazji do wychowania postawy miłości. Dziecko uczy się kochać poprzez wypełnienie stawianych mu wymagań oraz przyzwyczaja się do tego, iż jest potrzebne otoczeniu. Niezastąpioną natomiast rolę w wychowaniu do miłości ma przykład rodziców. Rodzice stanowią dla dziecka ważny model zachowań tak moralnych jaki i społecznych, zwłaszcza w pierwszych latach jego życia, zanim inne modele nie dotrą do jego świadomości. Jeśli ów model będzie dobrze ugruntowany, stanowić będzie zasadniczy filtr, przez który przechodzić będą nowe normy i wartości We współczesnej psychologii dużo uwagi poświęca się wpływom naśladownictwu na proces kształtowania osobowości dzieci i młodzieży. Szczególny wpływ na rozwój mają wzory z którymi dziecko jest emocjonalnie związane. Dzieci uczą się od rodziców gestów miłości, zdolności liczenia się z potrzebami innych, przyjmują ich sposób oceniania i wartościowania. Rodzice jako wzory do naśladowania towarzyszą dziecku nie tylko w okresie dzieciństwa.

W parze z naśladowaniem wzorców idzie identyfikacja. Dziecko identyfikuje się z rodzicami swojej płci. Próbuje naśladować jego sposób zachowania, jego nastawienie do drugiego człowieka, a co za tym idzie-sposób kochania. Wzajemna miłość rodziców jest nie tylko wzorem miłości w ogóle, ale również miłości małżeńskiej. Jak podkreśla C. Czapów, najlepszym sposobem przedstawienia dzieciom czym jest miłość, jest przykład dawany przez rodziców. Wzajemna troskliwość i serdeczność, wzajemny szacunek i wyrozumiałość cechująca stosunki miedzy matka i ojcem stanowią decydujący czynnik utrwalenia w dziecku postaw skłaniających do traktowania małżeństwa jako instytucji opierającej się na wzajemnej miłości i poczucia odpowiedzialności wobec społeczeństwa.

Nie ulega wątpliwości fakt, iż dzieci przenoszą wzory miłości małżeńskiej i rodzicielskiej na swoje rodziny. W rodzinie dzieci zdobywają pierwsze i najważniejsze przygotowanie do życia małżeńskiego i rodzinnego. Jednym z celów rozwoju w rodzinie jest dojrzałość do ról małżeńskich i rodzicielskich. W zakres wychowania do miłości wchodzi również wychowanie seksualne. Jego zadaniem jest ukształtowanie postawy szacunku do człowieka oraz do zagadnień związanych z tajemnicą życia. Dziecko w miarę rozwoju oraz własnych potrzeb powinno otrzymać odpowiednią wiedzę dotycząca ludzkiej płciowości i związanych z nią procesów zachodzących w jego ciele i w psychice. Płciowość przeżywana jako jedność duchowo - cielesna wraz z bogactwem uczuć pomaga w przeżyciu prawdziwej miłości jako daru z siebie dla osoby kochanej (por. FC 37). Także przeżywanie płciowości przez rodziców ma duży wpływ na wychowanie dzieci do czystości, która stanowić będzie istotną wartość okresu bezpośredniego przygotowania do małżeństwa.

Życie rodzinne niewątpliwie najlepiej uczy prawdy, iż osoba ludzka aby osiągnąć dojrzałą osobowość oraz rozwój, nie może się zamykać się w sobie. Poprzez otwarcie na drugiego człowieka w rodzinie, człowiek zdobywa sprawności wchodzące w zakres miłości. Dzięki uczuciu do drugiej osoby uczy się właściwego postępowania. Rodzina jest więc miejscem życia we wspólnocie i dla wspólnoty. Dlatego umiejętności, które nabędą w niej dzieci, będą stanowiły podwaliny ich własnych wspólnot małżeńskich i rodzinnych. Zatem rodzina oparła na miłości małżeńskiej jest najlepszym środowiskiem w którym rozwija się człowiek zdolny do kochania.


Literatura

J. Bielicka, Rozmowy o rodzicach i dzieciach, Warszawa 1968 r.
M. Grzywak-Kaczyńska, Pojęcie zdrowia psychicznego, zagadnienia wychowawcze, Warszawa 1974 r.
G. Malcher, Wychowanie do miłości, Kraków 1984 r.
 

Opracowanie: Alicja Grzybek

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2640


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.