AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Monika Kosman
Uroczystości, Scenariusze

Montaż słowno-muzyczny z okazji Odzyskania Niepodległości.

- n +

Scenariusz montażu słowno - muzycznego przygotowanego z okazji Powiatowego Przeglądu "A gdy wolności nadszedł czas" - z okazji rocznicy Odzyskania Niepodległości

Dekoracja: nastrojowo przystrojone wnętrze, krzyż, flaga, płonące świece. Na tle poloneza Ogińskiego recytacja wiersza J. Szczepkowskiego "Opowiedz nam, Ojczyzno".

Recytator I
Opowiedz nam, moja Ojczyzno
jak matka dzieciom ciekawym.
o latach znaczonych blizną
Na wiekach chwały i sławy.

O wojach mieszka nam powiedz,
o słupach nad Odrą stawianych.
Niech niesie Twoją opowieść
wiatr halny i morskie szkwały.

Matczynej ucz nas miłości.
Jak ojciec w życie wprowadzaj.
Nie żałuj serdecznej troski,
za trudy szczodrze nagradzaj.

Biel śniegu i żar czerwieni
i orły dumne, piastowskie,
to wieczne symbole tej ziemi
najbliższej sercu, bo polskiej!

Wytłumacz nam, tak jak umiesz,
skąd czerwień i biel sztandarów.
niech ludzie żyją tu w dumie,
że taki wydał ich naród.

Prowadzący:
STACJA PIERWSZA.
Ojczyzna upada pod ciężarem niewoli.

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

Recytator II
Narodzie! Niegdyś wielki, dziś w smutnej kolei
Wyzuty z sił, bogactwa, sławy i nadziei,
Co niegdyś mocą miecza i nauk wyborem
Postronnych byłeś dziwem, pogromem i wzorem!
Dziś pod jarzmem zhańbienia, klęsk i niewoli
Dumnych jesteś igrzyskiem i pastwą swawoli.
Ty, coś orężem obce przemierzał narody,
Patrz, co z tobą zrobiły domowe niezgody!

Recytator III (tle melodia poloneza "Pożegnanie Ojczyzny")

Nad polską smutną Golgotą
Przydrożne krzyże boleją,
A gwałt z bezprawiem pospołu
Toczą się dawną koleją...

Ojczyzno miła, Ojczyzno!
Na co nam przyszło wraz z tobą
Jesteśmy jeno już klęską,
Jesteśmy jeno żałobą...

Polonez cichnie, a na scenę wchodzą uczniowie grający scenę z "Dziadów cz.III" A. Mickiewicza.

Jan:
Północ niedaleko.

Feliks:
Dobry wieczór.

Tomasz:
Żegoto! Ty tu kochany!

Feliks:
Dziś mię porwali z domu. O co nas oskarżono,
Jaki jest powód sprawy?

Tomasz:
Powód - że Nowosilcow przybył tu z Warszawy.
Nie może w Polsce spisku żadnego wyśledzić;
Wiec postanowił świeży kraj, Litwę nawiedzić
Gwałtem chce nas karać - nie unikniem kary.
Został nam jeszcze środek smutny - lecz jedyny.
Kilku z nas poświęćmy wrogom na ofiary,
I ci na siebie muszą przyjąć wszystkich winy.

Feliks:
Wiec aż do tego przyszło?

Tomasz:
Patrz, jak się zasmucił.
Nie wiedział, że dom może na zawsze porzucił.

Feliks:
Jeśli mię w łańcuchach stad na Sybir wyślą
Obaczą mię Litwini bracia i pomyślą:
Wszakci to krew szlachecka, to młódź nasza ginie,
Taki jak ja, Tomaszu, dałby się powiesić,
Żebyś ty jedną chwilę żył na świecie dłużej;
Taki jak ja - ojczyźnie tylko śmiercią służy;
Umarłbym dziesięć razy, byle cię raz wskrzesić
Ciebie, lub ponurego poetę Konrada
Który nam o przyszłości, jak cygan powiada.

- Śpiew: chłopcy śpiewają refren piosenki "A mury runą" J. Kaczmarskiego.

Prowadzący:
STACJA DRUGA.
OTO POLSKA IDZIE! OJCZYZNA SPOTYKA MATKI POGRĄZONE W BÓLU.

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

Recytator IV (Wiersz A. Mickiewicza "Do Matki Polki"
O matko Polko
(...)
Syn twój wezwany do Boju bez chwały
I do męczeństwa - bez zmartwychwstania.
(...)
wcześnie mu ręce okręcaj łańcuchem,
do taczkowego każ zaprzęgać woza,
by przed katowskim nie zbladnął obuchem.
Ani nie spłonił na widok powroza:

Bo on nie pójdzie jak dawni rycerze;
Utkwić zwycięski krzyż w Jeruzalemie;
Albo jak świata nowego żołnierze
Na wolność orać....krwią polewać ziemię.

Wezwanie przyszle mu szpieg nieznajomy,
Walkę z nim stoczy sąd krzywoprzysięgły,
A placem boju będzie dół kryjomy,
A wyrok o nim wyda wróg potężny.

Zwyciężonemu za pomnik grobowy
Zostaną suche drewna - szubienicy,
Za całą sławę krótki płacz kobiecy
I długie rodaków rozmowy.

Prowadzący:
STACJA TRZECIA.
OJCZYZNA ODARTA Z SZAT - UMIERA.

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

- Wszyscy śpiewają "Rotę"

Recytator V (recytuje fragment "Mazowsza" K. K. Baczyńskiego, w tle podkład muzyczny.
Jeszcze tu wczoraj słyszałem trzask:
salwa jak poklask wielkiej dłoni.
Był las, pochłonął znowu las
kaski wysokie, kości i konie.

Zda mi się, stoi tu jeszcze szereg,
mur granatowy. Strzał jak baty.
Czwartego pułku czapy i gwery
i jak obłoki - dymią armaty.

Znowu odetchniesz, grzywo zieleni,
piasek przesypie się w misach pól
i usta znowu przylgną do ziemi,
będą całować długo świst kul.

Wisło, pamiętasz? Lesie, w twych kartach
widzę ich, stoją - synowie powstań
w rozdartych bluzach - ziemio uparta -
jak drzewa prości.

W sercach rozwianych, z hukiem dwururek
rok sześćdziesiąty trzeci.
Wiatr czas zawiewa. Miłość to? Życie?
Płatki ich oczu? Płatki zamieci?

Piasku, pamiętasz? Ziemio, pamiętasz?
(...)

- Wszyscy śpiewają piosenkę zespołu Czerwone Gitary pt. "Biały krzyż".

Recytator VI
Ojczyzno moja na końcu upadłaś
Zamożna kiedyś w sławę i w siłę.
Ta, co od morza do morza władała
Kawałka ziemi nie ma na mogiłę.

Prowadzący:
STACJA CZWARTA.
OJCZYZNA ZŁOŻONA DO GROBU.

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

- Scena 16 Aktu III z "Wesela" S. Wyspiańskiego.

Poeta
Panna Młoda ze snu, z nocy?

Panna Młoda
A sen to miałam,
choć nie spałam,
(...)
śniło mi się, że siedzę w karecie
i pytam się, bo mnie wiezą przez lasy,
przez jakiesi murowane miasta -
"a dokąd mnie, biesy, wieziecie?"
a oni mówią: "do Polski" -
A kaz tyz ta Polska, a kaz ta?
Pon wiedzą?

Poeta
Po całym świecie
możesz szukać Polski, panno młoda,
i nigdzie jej nie najdziecie.

Panna Młoda
To może jej szukać szkoda.

Poeta
A jest jedna mała klatka -
O, niech tak Jagusia przymknie
Rękę pod pierś.

Panna Młoda
To zakładka
Gorseta, zresztą trochę przyciaśnie.

Poeta
A tam puka?

Panna Młoda
I cóż za tako nauka?
Serce!?

Poeta
A to Polska właśnie.

Na tle melodii "Roty" uczeń recytuje wiersz "Wstań, Polsko moja".

Recytator VII
Wstań, polsko moja!
Uderz w czyn!
Idź znów przebojem w bój szalony.
Już plonie lont podziemnych min -
Zerwane pęta - uderz w czyn!
Wstań, Polsko moja!

- Wszyscy śpiewają "Legiony"

Recytator VIII

Wpatrz się i wsłuchaj!...
Oto Polska idzie,
Żywcem w męczeńskiej pogrzebana trumnie,
I zmartwychwstaje królewsko i dumnie.

Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!
Łańcuch twych kajdan stał się tym łańcuchem,
Na którym z lochu, co był twą stolicą
Lat sto, swym własnym dźwignęłaś się duchem.
(...) Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą!
Lecz czymś największym, czym być można: soba!

Prowadzący:
STACJA PIĄTA.
I BYŁEŚ WOLNY GROBIE POKOLEŃ.
I ŚMIERĆ SIĘ STAŁA!

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

Recytator IX (wiersz K.K. Baczyńskiego "Mazowsze")

I byłeś wolny, grobie pokoleń.
Las się zabliźnił i piach przywalił.
Pługi szły, drogi w wielkim mozole,
zapomniały.

A potem kraju runęło niebo.
Tłumy obdarte z serca i ciała,
I dymił ogniem każdy kęs chleba,
I śmierć się stała.

Piasku, pamiętasz? Krew czarna w supły
związana - ciekła w wielkie mogiły,
jak złe gałęzie wiły się trupy
dzieci - i batów skręcone żyły.

Piasku, to tobie szeptali leżąc,
Wracając w ciebie krwi nicią wąską.
Dzieci, kobiety, chłopi, żołnierze:
"Polsko, odezwij się, Polsko".

Piasku, pamiętasz? Wisło, przepłyniesz
szorstkim swym suknem po płaszczu plemion
gdy w boju padnę - o, daj mi imię,
moja ty twarda, żołnierska ziemio.

- Wszyscy śpiewają "Czerwone maki"

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

Prowadzący:

Wyznanie wiary w Ojczyznę

Wierzę w jedną i wszechmogącą Ojczyznę. I tych, co za Ojczyznę życie swe oddali. Ojczyzna z Ojczyzny, zrodzona a nie stworzona, współistotna Bogu. Ona to dla nas i dla naszej wolności wiele wycierpiała. Ukrzyżowana, umęczona i pogrzebana - zmartwychwstała. A ci co za Nią polegli do nieba wstąpili. Siedzą po prawicy Boga, powtórnie przyjdą w chwale.

Wierzę w jedną świętą Ojczyznę. I oczekuję wskrzeszenia i chwały tych, co za Nią życie oddali.
Amen.

Wszyscy: Kłaniamy się przed Tobą, Ojczyzno i oddajemy pokłon.

W scenariuszu wykorzystano teksty:
1. K.K. Baczyński "Mazowsze".
2. A. Mickiewicz "Dziady cz.III", "Do Matki Polki".
3. S. Wyspiański "Wesele".
4. J. Szczepkowski "Opowiedz nam, Ojczyzno".
 

Opracowanie: Monika Kosman - nauczyciel języka polskiego w Publicznym Gimnazjum w Miechowicach Wielkich

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 3281


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.