Drama i video na lekcjach języka angielskiego

Metody nauczania języków obcych można wzbogacić o techniki dramy i video. Efektem będą ciekawe zajęcia, pełne ruchu i dynamiki. Odejdziemy od rutyny podręcznika i razem z uczniami będziemy się dobrze bawić.

Praca z podręcznikiem, nawet najbardziej ciekawym może okazać się mało efektywna w uzyskaniu przez naszych uczniów umiejętności prawdziwej komunikacji, w której zawarte są zarówno elementy werbalne jak i gesty i ich ekspresja, mimika twarzy, kontekst sytuacyjny. Różnorodne techniki dramy i video, które możemy zastosować na lekcjach języka angielskiego wspomagają efektywność nauczania, czyniąc je bardziej interesującym dla uczniów nie tylko przez swoja istotę, ale także przez wprowadzenie elementu niespodzianki. Dla nas samych odejście od rutyny podręcznika i wprowadzenie nowych metod pracy powoduje, że nabiera ona świeżości i daje nam więcej satysfakcji. Odgrywanie przez studentów ról i scenek zarówno znanych z własnego życia jak i opartych na inscenizacjach teatralnych powoduje zbliżenie się do odgrywanych postaci, poznanie ich sposobu myślenia i reagowania. Takie sytuacje wzbogacają proces uczenia się, ponieważ mobilizują uczniów do większej staranności wymowy, lepszej intonacji, stosowania akcentu zdaniowego.

Na początek przedstawię kilka aktywności "na rozgrzewkę" , kiedy sami inicjujemy ćwiczenia.

a) Przedstaw się swoim imieniem i przymiotnikiem zaczynającym się od pierwszej litery imienia:
"I am Martha and I am modest. I am Kate and I am kind. I am Sue and I am sad, itd."
Kolejni studenci powtarzają wszystkie imiona i przymiotniki wymieniane wcześniej i dodają swoje własne. Można kontynuować tę aktywność tworząc krótkie opowiadanie. Podajemy pierwsze zdanie opowiadania, a studenci dodają kolejne zdania z powtarzaniem poprzednich.

b) Na dwóch kartkach napisz (hasłowo) dwie pozytywne i dwie negatywne rzeczy, które przytrafiły ci się w ubiegłym tygodniu. Przyczep kartki do swojego ubrania i przechodząc po klasie poproś uczniów, aby w ten sam sposób napisali o swoich doświadczeniach na własnych kartkach, a następnie wyjaśnili to, co napisali. Uczniowie pytani mogą dodatkowo pokazywać swoje kartki kolegom i odpowiadać na ich pytania szczegółowe.

c) "Bądź kimś innym". Odpowiedz na następujące pytania zgodnie z prawdą:
Jak masz na imię?
Jakiej jesteś narodowości?
Gdzie mieszkasz?
Czym się zajmujesz?
Następnie bądź kimś kompletnie innym i odpowiedz na te same pytania. Odpowiedz także na inne pytania studentów dotyczące twojego życia.

Powyższe aktywności stawiają nas w roli partnera, wzbudzają także ciekawość studentów powodując ich wzmożoną uwagę.

Drama i wymowa.
Ćwiczenie wymowy może być związane nie tylko z powtarzaniem pojedynczych wyrazów, ale także całych zdań, sekwencji wyrażeń. Studenci czytają razem głośno wiersz (rap poem) dzieląc się rolami kobiecymi i męskimi. To doświadczenie ułatwia naukę wymowy i uatrakcyjnia ją.

Innym ćwiczeniem może być powtarzanie napisanych na tablicy zdań ze szczególnym zwróceniem uwagi na akcent zdaniowy np.:
This is the house that Jack has built.
This is the house that Jonathan has built.
This is the article that Jonathah has written.
This is the refrigirator that Alexander has repaired.

Studenci chętnie czytają razem limeryki. Oto dwa przykłady:

There was an old man from Darjeeling Who travelled from London to Ealing It said on the door "Don't spit on the floor." So he carefully spat on the ceiling.
	There was an old fellow of Lyme Who married three wives at a time. When asked, "Why the third?" He explained, "One's absurd And bigamy, sir, is a crime.

Innym przykładem mogą być" łamacze języka ":

" History. "	" Ouarrel. "
Gold thrones,	His word
Cold stones	Hurt her
Old bones	Heart hard

Kolejną formą pracy nad wymową jest przekazywanie tej samej informacji z ust do ust. Studenci ustawiają się w rzędzie i pierwszy z nich zadaje proste pytanie np.: " What time is it? ", które przekazywane jest kolejnym osobom. Ostatnia osoba w rzędzie odpowiada na pytanie i ta odpowiedź wraca do pierwszego rozmówcy. Można poszerzyć tę formę o mini dialogi pomiędzy kolejnymi parami rozmówców np.:" When is the bus coming? - I don't know. Then ask him/her. "Przekazana odpowiedź może brzmieć:" In five minutes. Thank you ".

Drama i słownictwo.
Pokazywanie czasowników.
Jednym z przykładów jest naśladowanie przez studentów czasowników kojarzonych z czasownikiem" walking "-" stroll, march, stagger, loiter, sway, tiptoe, stride, ramble, creep ". Po ustawieniu się w kole wszyscy poruszają się na komendę " walk ", a następnie naśladują ruch związany z kolejnymi słowami.

Pantomima.
Jeden ze studentów siada tyłem do tablicy, na której zapisujemy jeden wyraz lub całe zdanie. Inny student - ochotnik próbuje mu pokazać zapisaną treść. W tym ćwiczeniu można doskonale nawiązać do sytuacji, które właśnie się wydarzyły. Studenci z zapałem przedstawiają sytuacje takie jak opisane w zdaniu:" I have just dug a box with treasure in my garden. "

Anegdota.
Należy wybrać dobrą anegdotę z krótkimi zdaniami i wybrać z niej 10 -15 słów, na które chce się zwrócić uwagę studentów i napisać parafrazy tych słów zastępując nimi wybrane wyrażenia w tekście. Oryginalne słowa powinny być napisane na kartkach i rozdane studentom po przeczytaniu historii. Należy dać im czas na sprawdzenie znaczeń. Następnie czytamy tekst jeszcze raz prosząc ich o przerwanie czytania w chwili, kiedy widzą parafrazę słowa, które mają na kartce papieru.

Drama i gramatyka.

Czasowniki nieregularne.
To ćwiczenie - zabawa polega na" pisaniu "przez studentów czasowników nieregularnych na plecach kolegów. Partnerzy próbują odgadnąć słowa.

Tryby warunkowe mieszane. Prezentacja i praktyka.
Należy zaprezentować prostą historyjkę obrazkową np.:
1. Last week my friend, John decided to go to the cinema.
2. The film started at 8'clock and it was already 7.30.
3. John got into his car and drove very fast.
4. He had an accident.
5. Now John is in hospital with his leg broken.

Studenci podają przykłady zdań w II i III trybie warunkowym, a następnie łączą je w zdania w - trybie warunkowym mieszanym.
1. John wouldn't have had an accident if he hadn't been speeding.
2. John wouldn't be in hospital if he hadn't his leg broken.
3. John wouldn't be in hospital if he hadn't been speeding.
.
Drama i praca metodą projektu.

Projekt: It reminds me of the time when...
Zapisujemy na tablicy następujące wyrażenia:
It reminds me of time when...........
It takes me back to the time..............
When i look at it,         I go back to the time....
                                    I remember the time....

Następnie pracujemy według schematu:
1. Połóż różne obrazki na stołach.
2. Studenci patrzą na nie i wybierają jeden przypominający im wydarzenia z przeszłości.
3. Wszyscy zabierają obrazki starając się przypomnieć sobie przeszłe wydarzenia.
4. Pary: Studenci pokazują obrazek partnerom i wyjaśniają swoje wspomnienia, używając wyżej wymienionych wyrażeń.
5. Studenci zapisują swoje wspomnienia na kartkach (frazy!)
6. Zbierz obrazki i przytwierdź je do ściany.
7. Przytwierdź wspomnienia do ściany przeciwnej.
8. Studenci czytają wspomnienia innych i przytwierdzają je pod właściwymi obrazkami. (Nie dotykać swojego własnego wspomnienia!)
9." Autorzy "sprawdzają czy ich wspomnienia są przytwierdzone pod odpowiednimi obrazkami.

Drama i opowiadania.
Krótkie scenki.
Po podziale klasy na grupy każda z nich otrzymuje kartę z pomysłem na scenkę. Mogą być to sytuacje takie jak: u dentysty, w kolejce do autobusu, w restauracji, śniadanie w domu, na plaży. Studenci chętnie przedstawiają takie scenki. Wskazane jest wystąpienie na środku klasy gdyż stwarza to sytuacje teatralne (my - aktorzy, pozostali studenci - widzowie).

Przedstawienia.
Studenci podzieleni na grupy zapoznają się z podanymi czasownikami odgadując powszechnie znaną historię (tutaj:" Czerwony kapturek "):

put	ran	saw
put on	went in	said
went out	ate up	jumped out
walked	put on	ate up
stopped	lay down	heard
picked	came	came in
saw	knocked	killed
asked	said	lived
answered	went in

Następnie układają historię stosując podane czasowniki. Jeden z nich przyjmuje role narratora, pozostali przygotowują swoje role (dialogi). Inne grupy przygotowują całość narracji, aby potem przedstawić ją jako pantomimę. Przygotowując swoje prezentacje studenci korzystają z informacji napisanych na tablicy, dotyczących stereotypowych cech głównych bohaterów i porządku chronologicznego:

L.R.R.H. WOLF GRANDMOTHER WOODCUTTER
sweet, innocent... devious, wicked... frail, ill... brave, strong.....

Start-----------------------------------------------------------------------------------------------------End
    L.R.R.H.  WOLF  GRANDMOTHER   WOODCUTTER


Właściwa historia jest przedstawiana w porządku chronologicznym przez narratora zewnętrznego, kiedy jednak wprowadzimy narratora wewnętrznego zmienia się perspektywa i chronologia wydarzeń, pojawiają się wspomnienia niektórych bohaterów. Wilk może rozważać swoje przygotowania do spotkania z dziewczynką, babcia, która ją zna przez całe życie i jest przez nią regularnie odwiedzana słyszała historie o wilkach itd. Dodatkowym zadaniem może być opowiedzenie historii przez wybranego bohatera w postaci kolejnej wersji przedstawienia. Na zakończenie studenci wybierają najlepszą prezentację, która może być przez nas oceniona jedną z wyższych ocen wystawionych dla wszystkich członków grupy.

Kolejną metodą, którą chciałabym przedstawić jest praca z odtwarzaczem video. Nauczanie przy pomocy video i stosowanie technik o tej samej nazwie powinno być nieodzowne w procesie nauczania. Jeśli poprzestaniemy tylko na słuchaniu tekstów z kaset magnetofonowych lub płyt CD z czasem staje się to mało interesujące dla naszych studentów. Stosowanie kaset video wprowadza dodatkowo obraz historii z jej tłem sytuacyjnym, kulturowym. Język jest czymś nie tylko słyszanym, ale i widzianym w postaci towarzyszących mu gestów, wyrazu twarzy, postawy rozmówców. Często język ciała może pomóc w odczytaniu pełnej informacji, chociaż zależy on także od kontekstu kulturowego. Studenci mogą poznawać sposób zachowania rozmówców w różnych sytuacjach społecznych takich jak umawianie się na spotkanie, rozmowy w biurze, sklepie, szkole itd. Dodatkowo mogą obserwować także sposób ubierania się, poznawać lokalną żywność oraz to jak żyją w swoich domach i społeczeństwach. Materiały video możemy znaleźć w niektórych podręcznikach np. "Hot Line", ale także uzyskamy je nagrywając fragmenty filmów fabularnych i reklamowych z telewizji. Należy jednak pamiętać, że kopiowanie w zgodzie z prawem zakazuje nam czerpania z nich zysków oraz nakazuje używania ich wyłącznie do celów edukacyjnych. Najważniejszą rzeczą w naszej pracy powinno być zrezygnowanie "z pasywnego oglądania na rzecz formy aktywnej. Długość i poziom językowy oglądanych materiałów zależy od poziomu grupy. Oglądanie filmów w całości może odbywać się na lekcjach łączonych lub na zajęciach pozalekcyjnych np. prowadzonym przez nas klubie video. Po seansie studenci mogą pisać streszczenia filmów lub ich recenzje. Poniższe ćwiczenia są oparte na pracy z video, z zastosowaniem tzw. technik video, związanych z oglądaniem reklam telewizyjnych i fragmentów filmów.
1. Słuchane materiału dźwiękowego przy wyłączonej wizji. Studenci wyobrażają sobie" obraz "- miejsce, sytuację, rozmówców. Swoje pomysły przekazują nauczycielowi, który po zebraniu opinii pokazuje pełną wersję materiału. Następuje wtedy skonfrontowanie pomysłu reżysera z ich wyobraźnią.
2. Oglądanie wizji przy wyłączonym materiale dźwiękowym. Tutaj studenci widząc sytuacje układają swoją wersję dialogu. Po zakończonej pracy i przedstawieniu swoich propozycji mogą usłyszeć oryginalną wersje dialogu.
3. Oglądanie wybranego fragmentu ponownie, aby skoncentrować się na wybranych obszarach językowych. Ponowne przedstawienie materiału jest pomocne w zapamiętaniu nowych struktur i wyrażeń.
4. Zatrzymywanie filmu, aby przewidzieć, co będzie się działo później. Studenci uważnie obserwujący przebieg rozmowy próbują ją kontynuować według swoich przypuszczeń. Film powinien być włączony ponownie po przedstawieniu niektórych dialogów opowiadania na forum klasy.
5. Tworzenie poprzednich wydarzeń. Po obejrzeniu przez studentów wybranego przez nas fragmentu wydajemy polecenie przygotowania przebiegu poprzednich wydarzeń. Muszą oni cofnąć do tyłu" taśmę "w swojej wyobraźni starając się odgadnąć początek wydarzeń. Po wykonaniu tego ćwiczenia udostępniamy im pełną wersję historii. Na koniec studenci porównują swoje pomysły z oryginałem wskazując na różnice. Wybieramy wtedy wersję najbardziej zbliżoną do oryginału.
6. Tworzenie własnych dialogów, innych od tych przedstawianych na video. Studenci otrzymują tutaj możliwość stosowania innych wersji przebiegu całej akcji lub jej fragmentu. Scena w samolocie pełna uprzejmej wymiany zdań może się zmienić w pokazanie czyjegoś niepokoju czy zdenerwowania.
7. " Zamrożona scena ". To ćwiczenie jest nawiązaniem do nagle zatrzymanej sceny na taśmie i odtwarzacz video nie jest nam tutaj potrzebny. Studenci podzieleni na grupy otrzymują krótki opis sytuacji wyobrażając sobie, że jest ona częścią video i że oni grają określone role. Sami wybierają określony moment, aby przycisnąć wyobrażeniowy przycisk" pause "i ćwiczą swoje role. Kiedy są gotowi wychodzą na środek klasy i zastygają w wybranej pozycji. Pozostali studenci próbują odgadnąć sytuację, kim są ludzie, co się zdarzyło i co ma się zdarzyć.

Przedstawione przeze mnie materiały mogą stanowić pewną bazę do rozszerzania ich o własne pomysły i zamierzenia. Mogą być stosowane zarówno jako pełen materiał na lekcję jak i jej dopełnienie. Mając pozytywne doświadczenia we własnej pracy pragnę zachęcić do ich stosowania, aby przeprowadzane zajęcia były bardziej efektywne. Wprowadzenie ruchu i dynamiki stanowi ważny, twórczy element w nauce języka obcego. Sądzę, że jest to potrzebne nie tylko naszym studentom, ale także nam samym.


Bibliografia:

" Drama Techiques in Language Learning: A Resource Book of Communicative Activities For Language Teachers. "A. Malley, A. Duff (1992). Cambridge University Press.
" Drama. "Ch. Wessels (1993). Oxford University Press.
" Drama with Children. "S, Philips (2000) Oxford University Press
" Video in Action. "S. Stempleski, B.Tomalin (1990). Oxford University Press.
" Video. "R.Cooper, M. Lavery (1991). Oxford University Press.
" Film. "S. Stempleski, B. Tomalin (2001). Oxford University Press.
 

Wyświetleń: 5128