Katalog

Bogumiła Niewiadomska
Zajęcia pozaszkolne, Różne

Co zrobić, aby uczniowie polubili i chętniej grali w warcaby?

- n +

Zajęcia świetlicowe

Świetlica przy Publicznym Gimnazjum w Leśnicy imienia Świętego Franciszka z Asyżu

Co zrobić, aby uczniowie polubili i chętniej grali w warcaby?

W świetlicy można spotkać się z kolegami, odrobić lekcje, zagrać w szachy, warcaby, bierki, poczytać gazety, rozwiązać krzyżówkę, posłuchać muzyki, zagrać w tenisa stołowego, pomóc w dekorowaniu świetlicy, obejrzeć ciekawy film i zrobić tysiące innych rzeczy.

Jest to taki neutralny teren, nie przynależny żadnej klasie, żadnemu przedmiotowi, ale całej społeczności uczniowskiej szkoły.

Korzystają z niej wszyscy uczniowie dojeżdżający do szkoły przed i po lekcjach, na tzw. "okienkach" i miejscowi, którzy po skończonych lekcjach chcą pozostać w świetlicy.

W każdej szkole znajdują się takie dzieci, które są bardzo nieśmiałe i uważają, że lepiej nic nie robić myślą, że i tak im się nie uda, boją się porażki. Także tacy, którym wszystko "pali się w rękach", brak im cierpliwości, kłócą się o drobiazgi. Myśląc o tych uczniach zwróciłam uwagę na warcaby.

Bo przecież w warcaby mogą grać wszyscy, bardzo sprawni fizycznie a także ci, którzy ze względów zdrowotnych nie mogą brać udziału w innych ćwiczeniach fizycznych i konkurencjach sportowych. Ta gra uczy cierpliwości i wytrwałości, przestrzegania przepisów, umiejętności zwyciężania i sportowego godzenia się z porażką, jeśli przeciwnik okaże się lepszy. Może właśnie grając w warcaby dziecko zaspokoi swoją potrzebę afiliacji, tzn. potrzebę pozytywnych kontaktów z otoczeniem i emocjonalnego zaakceptowania przez innych, potrzebę osiągnięć, pokonywania trudności, potrzebę uznania przez rówieśników. Przeżycie zwycięstwa czy porażki grając w warcaby może być początkiem pozytywnych zmian u tych uczniów.

Na początku mojej pracy w gimnazjum zauważyłam, że uczniowie niechętnie grają w warcaby, ponieważ uważają, że jest to gra dla maluchów.

Postanowiłam to zmienić organizując w świetlicy drużynowy turniej warcabowy z podziałem na klasy pierwsze, drugie i trzecie. Ogłosiłam, że drużyna może wygrać puchar dla swojej klasy, którym będzie mogła się nacieszyć przez cały rok. W następnych latach rozgrywki będą toczyć się o tę samą nagrodę. Każdy zawodnik zwycięskiej drużyny otrzyma medal, pozostali dyplomy za udział, a wszystko to odbędzie się na uroczystym apelu przed całą społecznością uczniowską. W skład drużyn wchodzili między innymi i tacy uczniowie o których wspomniałam wyżej. Kiedy podchodzili po nagrody widziałam ich radość i wzruszenie, gdy wręczałam im przy wszystkich puchary, medale i dyplomy. Te głośne oklaski, gratulacje kolegów i koleżanek były dla nich wielkim przeżyciem. Cel został osiągnięty. Od momentu pierwszego konkursu na zajęciach świetlicowych nie musiałam zachęcać do gry, wszystkie plansze zawsze były i są zajęte. Grali i tacy, którzy do tej pory drwili z innych lub bardzo przeszkadzali w prowadzeniu zajęć. Interesowało to nie tylko samych graczy, ale kibicowało im zawsze kilku kolegów.

Oto kilka wskazówek dla wychowawców świetlic, którzy chcieliby wprowadzić w takiej formie rozgrywki warcabowe w swoich placówkach:

1. Ważne jest, aby z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem poinformować uczniów o terminie turnieju.

2. Dla klas pierwszych, drugich i trzecich terminy rozgrywek powinny być ustalone w odstępach tygodniowych.

3. Na wręczenie nagród wykorzystać pierwszy nadarzający się moment, w którym zbierze się cała społeczność uczniowska.

4. W skład 4 osobowej drużyny powinna wejść przynajmniej jedna dziewczynka, ponieważ dziewczynki trudniej zachęcić do gry.

5. Skład drużyny powinien być ostatecznie zaakceptowany przez wychowawcę danej klasy. Jeżeli jest zbyt dużo chętnych z jednej klasy (tak właśnie już jest w szkole, w której pracuję) uczniowie przeprowadzają rozgrywki, aby wyłonić tych najlepszych.

6. Podczas turnieju zawodnicy z drużyn muszą pamiętać, że jeżeli ktoś gra na pierwszej planszy, to musi już na niej grać do końca.

7. Punktacja: wygrana partia 1 punkt, przegrana 0, remis ½ punktu. Zawodnicy powinni grać po dwie partie, raz białymi raz czarnymi pionkami.

8. Wszystkie drużyny powinny zagrać między sobą. Jeżeli dwie drużyny uzyskały taką samą ilość punktów po ogólnym podliczeniu, to decyduje bezpośredni wynik partii jaką grali ze sobą. Jeżeli był remis, to decyduje wygrana zawodnika na pierwszej planszy, i tak kolejno.

9. W załączeniu przesyłam regulamin gry w warcaby, który ja stosuję. Jest on powieszony w świetlicy i uczniowie na bieżąco mogą przyswajać sobie reguły.

Z warcabowym pozdrowieniem
mgr Bogumiła Niewiadomska
kierownik świetlicy


REGULAMIN GRY W WARCABY KLASYCZNE


1. Gra i jej uczestnicy.

Warcaby są sportem umysłowym między dwoma osobami, których nazywamy warcabistami. Warcabistów biorących udział w zawodach nazywamy zawodnikami / zawodniczkami.

2. Sprzęt.

Zawodnicy posługują się następującym sprzętem:

* planszą podzielona na 64 kwadratowe pola (na przemian jasne i ciemne) zwana warcabnicą,
* kamieniami - warcaba zwykła (czarna i biała).

3. Ruchy warcab.

W przebiegu gry rozróżniamy następujące warcaby;

* Warcaby zwykłe - kamienie,
* Warcaby uprzywilejowane - damki.

Damki i kamienie - warcaby różnią się sposobem poruszania i bicia.
Przesunięcie warcaby z jednego pola na drugie nazywamy ruchem.
Przeciwnicy wykonują kolejno po jednym ruchu (na przemian) własnymi warcabami. Pierwszy ruch wykonuje zawodnik grający białymi warcabami.
Warcaba zwykła porusza się obowiązkowo po przekątnej na wolne pole do przodu. Warcaba zwykła napotkawszy na swojej drodze po przekątnej warcabę przeciwnika ( warcabę zwykła lub damkę), za którą jest wolne pole może warcabę przeciwnika przeskoczyć (zbić) i zdjąć ja z warcabnicy.

Warcaba zwykła, która doszła do pola przemiany staje się damką (warcabą uprzywilejowaną). W tym celu nakładamy damce koronę - warcabę tego samego koloru. Nowo utworzona damka może rozpocząć grę dopiero w następnym ruchu.

Damka porusza się po przekątnej we wszystkich kierunkach, po dowolnej ilości pól. Ruch uważa się za zakończony gdy po przesunięciu warcaby na wolne pole zawodnik puścił rękę od warcaby, a w przypadku bicia gdy zawodnik puścił i zdjął z warcabnicy zbitą warcabę.

4. Bicie.

Bicie warcaby przeciwnika jest obowiązkowe - można bić zarówno do przodu i do tyłu. Jeżeli w czasie bicia warcabą ma ona jeszcze dalsze możliwości bicia to musi ona zbić tę drugą i tak aż stanie ona na polu z którego nie ma już możliwości bicia. Przeskoki przez własna warcabę są niedozwolone.

Bicie większej ilości warcab ma pierwszeństwo, jest więc obowiązkowe.
(Na przykład, mając do wyboru zbicie dwóch warcab lub trzech musi zbić trzy).

Damka nie ma przywileju bicia - o wyborze bicia decyduje sam zawodnik czyli może bić damką lub zwykłą warcabą w zależności co uważa za ważniejsze.

Damka może zbić warcabę przeciwnika, jeśli po przekątnej jest jedno lub więcej wolnych miejsc. W tym celu damka przeskakuje przez warcaby przeciwnika i zajmuje jedno z dowolnych miejsc.

5. Wyniki partii.

Partię uważa się za skończoną, jeśli;

a) jedna ze stron nie ma już warcab na warcanicy,
b) jedna ze stron nie może wykonać posunięcia,
c) jedna ze stron poddała partię uznając swoja pozycję za przegraną.

 

Opracowanie: Bogumiła Niewiadomska

Wyświetleń: 1603


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.