|
| ||||
Katalog Ewa Skowiera Różne, Program nauczania Teatr drogą do rozwoju osobowości - program zespołu teatralno-recytatorskiegoProgram zespołu teatralno - recytatorskiego "Teatr drogą do rozwoju osobowości"działający przy Gimnazjum nr 5 w Rudzie Śląskiejopracowany przez mgr Ewę Skowierę Charakterystyka programu Program zespołu teatralno- recytatorskiego stworzony został w celu aktywizacji uczniów o zdolnościach artystycznych. Przeznaczony jest dla gimnazjalistów zainteresowanych tematyką teatru, pracą aktora, tworzeniem dzieła scenicznego. Realizowany będzie przez okres trzech lat na popołudniowych zajęciach teatralno- - recytatorskich (przewidziany czas zajęć: trzy godz. tygodniowo) przez nauczyciela j. polskiego w grupie ok. dwudziestoosobowej.
TREŚCI 1. Kultura żywego słowa(dykcja, modulacja głosu, mówienie z różnymi intencjami, likwidacja błędów językowych). 2. Teatr na przestrzeni wieków: od antycznego poprzez średniowieczny, renesansowy, szekspirowski, romantyczny aż do teatru współczesnego. 3. Warsztat pracy aktora-praktyczne zajęcia z aktorami, udział w próbach teatralnych. 4. Stały kontakt z teatrami regionalnymi np. z Teatrem Rozrywki w Chorzowie. 5. Współpraca z Towarzystwem Kultury Teatralnej. 6. Uczestnictwo w ciekawych wydarzeniach kulturalnych- wystawach, koncertach, przedstawieniach profesjonalnych. 7. Konfrontowanie swoich umiejętności poprzez udział w spotkaniach teatralnych, przeglądach działalności amatorskiej, konkursach recytatorskich. 8. Oglądanie spektakli TV, spotkania z ludźmi teatru. 9. Prace plastyczne ilustrujące odczucia uczniów po obejrzeniu spektakli teatralnych. 10. Próby dyskusji, wyrażanie własnych opinii na temat obejrzanych przedstawień. 11. Pisanie scenariusza teatralnego. 12. Tworzenie własnych podkładów muzycznych do przedstawień. 13. Budowa scenografii. 14. Projektowanie afisza teatralnego oraz opracowanie innych materiałów promujących grupowe przedstawienia. 15. Przygotowanie inscenizacji dla uczniów, rodziców, nauczycieli, mieszkańców dzielnicy. 16. Akcentowanie Międzynarodowego Dnia Teatru poprzez organizowanie Dnia Teatru w szkole. 17. Okazjonalne występy dla niepełnosprawnych oraz mieszkańców domu seniora. 18. Prowadzenie segregatorów gromadzących słowniczki, wycinki, zapiski dotyczące teatru. 19. Rejestracja ciekawych wydarzeń z życia zespołu teatralnego kamerą oraz aparatem fotograficznym. 20. Prowadzenie kroniki zespołu teatralnego bądź wpisy do kroniki szkolnej. PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA UCZNIÓW 1. Rozumie pojęcia z dziedziny teatru dotyczące budowy tekstu dramatycznego, tworzyw teatralnych, współtwórców spektaklu, różnych technik i form teatralnych. 2. Posiada ogólna orientację na temat historii teatru. 3. Praktycznie stosuje zdobyte umiejętności służące do przygotowania inscenizacji. 4. Usprawnia narządy mowy i oddychania. 5. Bogaci słownictwo. 6. Rozwija prawidłowe posługiwanie się formami językowymi. 7. Panuje nad własnym ciałem, odkrywa emocje. 8. Rozwija zainteresowania w dziedzinie wybranej na początku swojej pracy w zespole. 9. Sprawdza nabyte umiejętności artystyczne, teatr., recytatorskie poprzez udział w konkursach i przeglądach teatralnych. 10. Wzmacnia więzi międzyludzkie, uczy się tolerancji i współpracy w grupie. MONITOROWANIE 1. Scenariusze form teatralnych. 2. Zdjęcia. 3. Zaproszenia. 4. Zaświadczenia z kursów. 5. Wpisy w kronice kółka lub kronice szkolnej. 6. Podziękowania. EWALUACJA 1. Ankiety skierowane do rodziców. 2. Spektakle teatralne. PODSUMOWANIE Podstawowym założeniem programu pracy zespołu teatralno-recytatorskiego było uporządkowanie wszelkich działań, jakie wcześniej podejmowałam w tym zakresie, jak również wzbogacenie ich o pomysły, które uczynią zajęcia znacznie atrakcyjniejszymi dla ucznia, podniosą efektywność wykonywanych zadań, a co za tym idzie, przyniosą zarówno członkom jak i prowadzącemu nauczycielowi satysfakcję z twórczej pracy. W moich dotychczasowych zajęciach teatralno-recytatorskich kładłam nacisk na stworzenie uczniom właściwych warunków do rozwoju ich zainteresowań. Mam na myśli przychylną uczniowi atmosferę, otwarcie na jego kreatywność, wykorzystywanie pomysłów młodego człowieka w tworzeniu wspólnych przedstawień. Program koła teatralno-recytatorskiego, mam nadzieję, pomoże mi ukształtować osobowość uczniów, może też przygotuje do odgrywania przez nich różnych ról w przyszłym życiu rodzinnym i społecznym. Wreszcie, co niezwykle istotne, uświadomi młodym ludziom budzące niepokój zjawisko zubożenia kultury, a szczególnie języka we współczesnym świecie (niechlujna wymowa, zaśmiecanie języka wyrażeniami żargonowymi, monotonia głosu, błędy gramatyczne).Chciałabym w tym miejscu przytoczyć słowa prof. Zenona Klemensiewicza o języku: "Chamstwo językowe, jak wszelkie chamstwo, nie jest środkiem społecznie skutecznym. Nie doradza się przez to językowego safandulstwa i ekspresyjnej słabości. Życie dostarcza niewątpliwie okazję do wzruszeń, gniewu, sporu, zaczepki, obrony, które muszą znaleźć właściwy wyraz, właściwą intonację." Jeśli zatem uda się obudzić w uczniach potrzebę pielęgnacji żywego słowa, będzie to niewątpliwy sukces wychowawczy w dobie, kiedy język mówiony odgrywa znacznie ważniejszą rolę aniżeli język pisany. Wreszcie na zakończenie pragnę podkreślić, iż wszelkiego rodzaju koła zainteresowań, również teatralno-recytatorskie powinny zmierzać do pozyskiwania najbardziej uzdolnionych w określonej dziedzinie uczniów w myśl zasady: "Orły nie latają stadami. Trzeba ich szukać pojedynczo" Praca w zespole teatralno-recytatorskim według przyjętych w programie celów i zasad, mam nadzieję, pozwoli mi zaszczepić w uczniach uzdolnionych artystycznie zamiłowanie do teatru i pięknego słowa, jak również nauczy czerpać z pokładów wyobraźni. Być może stanie się dla kilku z nich początkiem wspaniałej przygody bądź drogi zawodowej. BIBLIOGRAFIA 1. Bertold M. Historia teatru. Tłum. D, Żmij-Zielińska. Warszawa 1980. 2. Dziedzic A. Drama w wychowaniu dzieci i młodzieży. Warszawa 1998. 3. Dziedzic A., Gudro M. Drama w szkole podstawowej. Warszawa 1995. 4. Hausbrandt A. Elementy wiedzy o teatrze. Warszawa WSiP 1982. 5. Iłowski S. Vademecum teatru amatorskiego. Kraków 1986. 6. Kram J. Zarys kultury żywego słowa. Warszawa WSiP 1981. 7. Najdek B. Małe formy teatralne w pracy nauczyciela polonisty. W: Język Polski w Szkole dla klas IV-VIII, rok szk. 1992/1993 8. Way B. Drama w wychowaniu dzieci i młodzieży. Warszawa WSiP 1990 9. Wieczorkiewicz B. Sztuka mówienia.Warszawa1979. 10. Żydek-Bednarczuk Kultura żywego słowa na lekcjach języka polskiego. W: Język Polski w Szkole dla klas IV-VIII, rok szk.1990/91. Opracowanie: Ewa Skowiera Wyświetleń: 2301
Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. |