AWANS INFORMACJE Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Bożena Wiercińska
Edukacja czytelnicza, Artykuły

Czytanie to radość

- n +

Czytanie to radość

"... mów dziecku, że jest dobre, że może, że potrafi...."

J.Korczak

Wstęp.

W moim artykule chciałabym krótko przedstawić problem rozwijania sprawności czytania u uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim uczęszczających do gimnazjum.

W pracy pedagogicznej z dziećmi przyświeca mi nadzieja, że wysiłek wkładany w pracę z nimi pomoże tym dzieciom w osiągnięciu drobnych sukcesów w nauce i lepszym wykorzystaniu swoich możliwości rozwojowych.

Prowadząc zajęcia rewalidacji indywidualnej, zwróciłam uwagę na duże trudności jakie występują u nich w zakresie umiejętności czytania.Jeszcze gorzej jest ze zrozumieniem tego co się czyta. Natomiast w szkole powszechnej na tym etapie nauki (gimnazjum) uczniowie w dużej mierze czynność tą opanowali dobrze. Skąd więc ta dysproporcja, czy rzeczywiście obok obiektywnych czynników zaburzających osiągnięcie tej umiejętności nie występują tu przyczyny innego stopnia.

Większość uczniów szkół specjalnych to dzieci pochodzące z tzw.rodzin patologicznych,są zaniedbane wychowawczo, mają obniżony iloraz inteligencji a za sobą wiele niepowodzeń szkolnych i ogromną niechęć do podejmowania nowych zadań .Często też są obciążone chorobami, wymagają specjalistycznej opieki, akceptacji ze strony pedagogów i ich pomocy.

Maraton czytania.

Po zapoznaniu się z uczniami mającymi uczęszczać na zajęcia rewalidacyjne ,wybrałam dziesięciu uczniów, których umiejętność czytania była na bardzo niskim poziomie a z orzeczeń psychologa wynikało, że nie posiadają oni zbyt dużych zaburzeń funkcji elementarnych.Wszyscy jednak wykazywali ogromną niechęć do czytania i do uczenia się w ogóle.To typowa postawa ucznia w tego typu placówce, chociaż zdarzają się wyjątki.

Ponieważ czytanie jest umiejętnością niezwykle ważną dla każdegoczłowieka, z którą wiążą się inne umiejętności, takie jak komunikowanie się z otoczeniem oraz zdolność współżycia i współdziałania w zespole.,podjęłam się próby doskonalenia u uczniów tej umięjętności na moich zajęciach.Głównym celem jednak było przełamanie niechęci uczniów do czytania, bo to ona była ogromną blokadą dla uczniów.

Najtrudniejsze było znalezienie sposobu realizacji mojego zadania.Przejrzałam sporo publikacji na temat doskonalenia umiejętności czytania u uczniów, ale nie znalazłam w nich tego czego szukałam.Dotyczyły one etiologii zaburzeń procesu czytania albo zalecały żmudne ćwiczenia usprawniające technikę czytania.Uczniowie gimnazjum. którzy nie opanowali w stopniu przynajmniej dostatecznym umiejętnosci czytania wymagają jednak specjalnej zachęty do podjęcia nowego zadania i szczególnej motywacji, by nabrać przekonania do własnych możliwości i osiągnąć zadowolenie z wykonanej pracy.

A więc przede wszystkim atrakcyjność zajęć, budzenie zaciekawienia, dostarczanie wrażeń i satysfakcji.Wpadłam na pomysł przedsięwzięcia, które nazwałam maratonem czytania.

Zajęcia odbywały się cotygodniowo w wyznaczone dni i polegały na czytaniu głośnym przez uczniów wybranej na początku roku szkolnego ksiązki.Książka miała średni stopień trudności, liczyła ponad 250 stron i zawierała opowiadania przyrodnicze.Wszyscy uczniowie czytali tę samą książkę, a po każdych zajęciach odnotowywali na specjalnej tablicy umieszczonej w gabinecie, obok swojego nazwiska stronę na której w danym dniu zakończyli czytanie. Przychodząc na następne zajęcia, uczeń zaczynał czytanie od następnej strony.O zakończeniu maratonu decydowało przeczytanie ksiązki, aż do końca.

Sam maraton przebiegał w sposób bardzo urozmaicony.Czasami uczeń miał ochotę czytać całą godzinę, czasem tylko 10 minut, zdarzało się, że nie chciał czytać wcale.Spotkania nasze było dostosowane do możliwości uczniów, przeplatane rozmowami, wyjaśnianiem przeczytanych zagadnień, dzieleniem się własnymi wrażeniami.Wszystko to odbywało się bez pośpiechu.i w pełnej akceptacji atmosferze, co miało też swoiste oddziaływanie terapeutyczne.

Uczniowie, którzy ukończyli maraton czytania otrzymali na zakończenie roku szkolnego piękne dyplomy podpisane przez dyrektora szkoły, ze zdjęciami na których trzymają w rękach książkę.

Maraton czytania ukończyło sześciu uczniów. Jedna uczennica, pod koniec roku szkolnego wyjechała do sanatorium, druga zrezygnowała po miesiącu, reszta czytała zbyt wolno i słabo, w związku z czym nie zdążyła do końca roku szkolnego.

Podsumowanie.

Jestem przekonana, że prowadzone w takiej formie zajęcia spełniły w dużym stopniu postawiony cel. Zaproponowana forma współzawodnictwa, nie powodowała szkodliwych napięć emocjonalnych a wyzwalała w uczniach aktywność i mobilizowała do pokonywania trudności na zasadzie "jeżeli on potrafi, to ja też spróbuję" .Tutaj wszyscy byli zwycięzcami, bowiem każdy kto przeczytał książkę do ostatniej strony, w tempie dostosowanym do swoich możliwości otrzymywał dyplom i pochwałę a więc odnosił sukces.

Oprócz przełamania niechęci do samej czynności czytania, widoczne były u wielu uczniów postępy w płynności czytania, wyrobienie nawyku systematyczności i być może nawet przekonania o wartości hasła "czytanie to radość".

Literatura:
I. Czajkowska, K.Herda "Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w szkole"
B. Sawa "Jeżeli dziecko źle czyta i pisze"
 

Opracowanie: Bożena Wiercińska

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1001


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Średnia ocena: 4



Ilość głosów: 1

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.