Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Ewa Pęczak
Różne, Artykuły

Opis i analiza przypadku agresywnego zachowania u ucznia klasy V

- n +

Opis i analiza przypadku agresywnego zachowania u ucznia klasy V

Analiza przypadku: Agresywne zachowanie u ucznia.

1. Identyfikacja problemu.

Uczeń ma 12 lat. Pochodzi z wielodzietnej rodziny. Jest trzecim z kolei dzieckiem. Jego dwaj starsi bracia przebywają w ośrodku szkolno-wychowawczym. Trojgiem młodszych dzieci zajmuje się matka, która jest osobą nieodpowiedzialną i niesłowną. Łukasz trafił do mojej klasy, ponieważ nie otrzymał promocji. Jest o rok starszy od swych rówieśników, ale mimo to ma duże problemy z opanowaniem minimum programowego. W szkole nie ma przyjaciół. U chłopca występuje zarówno agresja słowna jak i fizyczna. Bez powodu bije słabszych i młodszych, wyłudza od nich pieniądze, a niekiedy szantażuje i straszy starszymi braćmi. Często używa wulgarnych słów i gestów. Ma do wszystkich pretensję. Gdy zrobi coś złego, nie ma poczucia winy. Sądzi, że tak należy postępować, bo mu wszystko wolno, gdyż ma dopiero 13 lat i jest bezkarny. Dla niego nie ma żadnych norm społecznych, żadnych zahamowań. Jest nastawiony negatywnie do wszystkich szkolnych obowiązków. Jest uczeniem niezdyscyplinowanym i niesystematycznym. W czasie lekcji rzadko wykonuje polecenia nauczyciela. Przeważnie zajmuje się własnymi sprawami. Nie odrabia zadań domowych. Uczeń poza szkołą utrzymuje kontakty ze starszymi kolegami, którzy niejednokrotnie byli notowani przez policję. Oni imponują chłopcu swym stylem życia. Są dla niego autorytetami. Stara się do nich upodobnić, zasłużyć na ich akceptację, szacunek i uznanie. Zainteresowałam się tym uczniem nie tylko dlatego, że zostałam jego wychowawczynią i starałam się mu pomóc, ale dlatego że w tym zadufanym w sobie, samolubnym dziecku, pozbawionym miłości i poczucia bezpieczeństwa, tli się malutka iskierka dobroci. Potrafi zaopiekować się swą młodszą siostrą. Jest wobec niej bardzo życzliwy, troskliwy. Stara się jej zastąpić rodziców.

2. Geneza i dynamika zjawiska.

Pierwsze przejawy zaburzeń pojawiły się, kiedy chłopiec rozpoczął naukę w klasie I szkoły podstawowej. Został skierowany do poradni psychologiczno-pedagogicznej (25.04.1998. r. i 08.04.1998. r.), ale matka nie stawiła się z dzieckiem na umówione spotkanie. Wyznaczono dodatkowy termin 15.04.1998. roku. Tym razem udało się przeprowadzić badanie. Wydano opinię o dostosowaniu wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb ucznia. Zalecono stosować metody wzmocnień pozytywnych. Stwierdzono, że dziecko wymaga intensywnej stymulacji również ze strony domu. 13.11.2001. r. uczeń został przebadany przez logopedę, który wykrył u chłopca parasygmatyzm (ś-s). Dziecko miało pod opieką matki uczestniczyć w zajęciach logopedycznych, jednak z powodu nieodpowiedzialności rodzica zalecenie to nie zostało zrealizowane. W związku z nasilającą się agresją został ponownie skierowany do poradni psychologiczno-pedagogicznej. Po rozpoznaniu problemu zalecono stworzyć przejrzysty system zasad i reguł postępowania społecznie akceptowanego. Wzmacniać pozytywnie i dostrzegać dodatnie cechy osobowości ucznia. Umacniać w dziecku poczucie własnej wartości oraz minimalizować zachowania aspołeczne. Problemy wychowawcze stwierdzono u niego już w I klasie. Początkowo były to pojedyncze przypadki wybuchu gniewu, złości. Później pojawiały się coraz częściej. Sądzę, iż nasilenie tych zachowań można powiązać z sytuacją panującą w domu rodzinnym dziecka (brak zainteresowania ze strony matki, wpływ starszych braci i ich kolegów) . Biologiczny ojciec jest dziecku znany, chociaż nie zamieszkuje on z rodziną. Rozmowy przeprowadzone z matką, babcią, siostrą, nauczycielami, rówieśnikami chłopca, a także orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej pozwalają mi na wysunięcie następujących wniosków:
- matka zaniedbuje syna (nie interesuje się jego wynikami w nauce, nie uczestniczy w spotkaniach z wychowawcą, kontaktuje się z nauczycielami dopiero wtedy, kiedy otrzyma pisemne wezwanie - i to nie zawsze),
- destrukcyjny wpływ środowiska patologicznego na dziecko,
- jest izolowany przez grupę rówieśniczą, ponieważ uczniowie się go boją,
- rodzice uczniów, uczęszczających do szkoły podstawowej, wysunęli propozycję, aby przenieść go do innej szkoły oddalonej o 10 km w celu odizolowania chłopca od swych dzieci.

3. Znaczenie problemu.

Nieprzewidywalne i agresywne zachowania ucznia niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie całej społeczności szkolnej. Młodsze i starsze dzieci nie czują się bezpiecznie w jego towarzystwie i dlatego starają się go unikać. Wagary, ucieczki z domu przyczyniły się do powstania zaległości w nauce, których uczeń nie jest w stanie nadrobić i w związku z tym prawdopodobnie kolejny raz będzie powtarzał klasę. Kłopoty w nauce, niezrozumienie różnych zagadnień, sytuacje konfliktowe wyzwalają w nim agresję, przybierającą różne formy. Brak wpojenia pewnych zachowań, norm życia społecznego, szacunku dla rodziców, starszych i samego siebie doprowadziło do tego, że uczeń nie tylko nie liczy się ze zdaniem rówieśników, ale i osób dorosłych.

4. Prognoza.

a. Prognoza negatywna.
Jeżeli problem agresywnego zachowania się ucznia nie zostanie dostrzeżony przez rodzinę i matka nie podejmie odpowiednich działań wychowawczych, nie otoczy dziecka szczególną troską, chłopiec nie będzie miał szansy na zmianę swego zachowania, a co za tym idzie zostanie odrzucony przez najbliższe mu otoczenie. Wówczas będzie szukał akceptacji i uznania wśród osób o podobnych cechach z marginesu społecznego. Przystanie do grup kryminogennych i wtedy jego nieodpowiednie zachowanie może ulec nasileniu. Pod presją środowiska stanie się pospolitym przestępcą i w ten sposób historia się powtórzy. Spotka go los braci i trafi do ośrodka szkolno-wychowawczego lub zakładu poprawczego. Stanie się małoletnim terrorystą.

b. Prognoza pozytywna.
Będzie brał udział w cyklu spotkań z pedagogiem i psychologiem zgodnie z zaleceniami poradni psychologicznej-pedagogicznej. Matka zacznie interesować się tym, co robi jej dziecko, dostrzeże zaistniałą sytuację problemową i podejmie odpowiednie działania oraz współpracę z wychowawcą. Sądzę, iż po pewnym czasie dziecku uda się nadrobić braki w materiale nauczania i skorygować niewłaściwe zachowania. Doprowadzi to do tego, że stanie się osobą akceptowaną w środowisku szkolnym, znajdzie przyjaciół oraz zdobędzie odpowiednią pozycję w zespole klasowym. Wpłynie to pozytywnie na jego rozwój emocjonalny oraz rozwinie zdolność koncentracji. Mam nadzieję, iż chłopiec zacznie szanować siebie samego, innych oraz cudzą własność.

5. Propozycja rozwiązania.

Celem działań jest eliminacja agresywnych zachowań u chłopca, integracja dziecka z grupą oraz poprawa wyników w nauce. Zadania do realizacji przewidziane podczas nauki ucznia w klasach V-VI:
- wychowawca klasy spotka się z matką chłopca, spróbuje uświadomić jej istotę problemu oraz nakłoni ją do aktywnych działań na rzecz dobra dziecka,
- systematyczne kontakty matki z wychowawcą,
- otoczenie chłopca szczególną opieką przez wszystkich nauczycieli,
- częste pochwały nawet za drobne osiągnięcia w celu zachęty do dalszej pracy (wzmocnienie pozytywne),
- realizacja na lekcjach wychowawczych programu mającego na celu przeciwdziałanie agresji,
- zachęcenie chłopca do udziału w życiu klasy,
- zorganizowanie spotkania z policjantem, który w swym wystąpieniu poruszyłby problem młodocianych przestępców,
- przeprowadzenie spotkania przez pielęgniarkę szkolną i poruszenie przez nią zagadnienia związanego z uzależnieniami,
- stały kontakt z poradnią psychologiczno-pedagogiczną,
- wygłoszenie referatu dla rodziców na temat dzieci z rodzin dysfunkcyjnych,
- poddanie ucznia terapii psychologicznej,
- zachęcenie ucznia do udziału w życiu klasy,
- powierzanie dziecku zadań (początkowo błahych, później coraz bardziej odpowiedzialnych),
- utrwalanie u chłopca nawyków właściwego, kulturalnego zachowania się i prawidłowej relacji w grupie.

Opracowanie: Ewa Pęczak

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 5917
 
   Komentarze
  • ester, 2013-12-10

    bardzo trafne spostrzeżenia i ujęcie problemu

  • angee, 2014-01-09

    Życzę powodzenia w realizacji działań naprawczych!



  • Dodaj komentarz
      Barometr
    1 2 3 4 5 6  
    Oceń artukuł!



    Ilość głosów: 0
      Publikacje

    Nowe zasady publikacji
    Szukaj autora i tytuł
    Ostatnio dodane materiały
    Ranking publikacji 
    Najczęściej zadawane pytania
      Twoje konto
    Zaloguj się
    Załóż konto
    Zapomniałem hasła
      Forum
    Nauczyciel - awans zawodowy
    Matura
    Korepetycje
    Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


    O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

    2000-2014