AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Jerzy Olender
Wychowanie fizyczne, Artykuły

Gimnastyka korekcyjna we współczesnym systemie wychowania fizycznego

- n +

Gimnastyka korekcyjna we współczesnym systemie wychowania fizycznego

Wady podstawy ciała stanowią obecnie poważny problem społeczny, gdyż dotyczy on 20-40% ogóle badanych, z czego 8-9% posiada znaczne zaburzenia postawy. Znaczenia nabiera więc zapobieganie powstawaniu wad postawy. Działania korekcyjne obejmują zatem:
- Kształtowanie nawyku prawidłowej postawy, kształtowanie wytrzymałości posturalnej i świadome współdziałanie dziecka w procesie korekcji.
- Utrwalanie prawidłowej postawy w najrozmaitszych warunkach zbliżonych do życia codziennego, utrwalanie automatyzacji nawyku.
- Wprowadzanie zajęć z pływania korekcyjnego do harmonogramu ćwiczeń.
- Wyrównywanie ujemnych skutków wpływów środowiska zewnętrznego w domu i w szkole po przez zmianę niekorzystnych warunków.

Postawa jest określana jako swobodny układ ciała w pozycji stojącej, inaczej-sposób "trzymania się" osobnika. Pełniejsze sformułowania zawierają jeszcze uzupełnienie, że jest to nawyk ruchowy, w dużej mierze uzależniony od budowy naszego ciała, sprawności funkcjonowania jego narządów i układów, a także działalności człowieka - charakteru jego pracy. w poszczególnych okresach życia różne czynniki mają wpływ na zmiany postaw ciała - od stanów przygnębienia, przemęczenia, po długotrwałe stany chorobowe, wady rozwojowe i długotrwałe przeciążenia. Postawa związana jest z różnymi sferami i zaburzeniami i może mieć podłoże:
- morfologiczne, dotyczące osłabienia mięśni, ich przykurczu lub rozciągnięcia np gdy dziecko garbi
się na wskutek wady wzroku.
- funkcjonalne, dotyczące nawyku prawidłowej postawy. Musimy eliminować złe nawyki a wytwarzać nowe, prawidłowe. Należy wytwarzać u dziecka motywację, aby dziecko było aktywne we współdziałaniu.
- związane ze środowiskiem, w którym dziecko przebywa jak reagują rodzice, nauczyciel w klasie, jak dobrane jest odpowiednie oświetlenie, odpowiednia dobrana ławka i krzesło, biurko i krzesło w domu, odpowiedni rozkład lekcji.
Dziecko codziennie spędza dużo czasu nad odrabianiem lekcji, więc działanie pozycji i czasu może być wykorzystywane w celach poprawy postawy. Najwygodniejsze jest produkowanie na wzór szwedzki krzesło z regulacją w pionie i poziomie wysokości siedzenia i oparcia z wymodelowanym oparciem odcinka lędźwiowo-piersiowego kręgosłupa, oraz możliwością dostosowania go do wzrostu dziecka i częściowo do wady.

Model krzesła i prawidłowej pozycji:


Najczęściej występujące błędy w pozycji roboczej:

Egzekwowanie od dziecka przy pracy wyłącznie w pozycji siedzącej prawidłowej, wyżej opisanej postawy jest wręcz szkodliwe. Częściowe odciążenie kręgosłupa uzyskuje się w pozycji klęczącej z podparciem na przedramionach. Można w niej odrabiać część lekcji ustnych, wymagających w nie wielkim stopniu notowania.

Prawidłowy sposób pozycji


Pozycja do przygotowania lekcji wyłącznie ustnych


Rodzinne występowanie wad postawy ciała.
W roku szkolnym 1994/1995 przeprowadzono na terenie Cieszyna badania dzieci w wieku 9 lat oraz ich matek w wieku 26-49 lat i ojców w wieku 28-56. W badaniach wzięły wyłącznie rodziny dzieci uczęszczających na gimnastykę korekcyjną. Łącznie przebadano 460 osób, w tym 110 dziewczynek, 90 chłopców, 130 matek i 130 ojców. Badania były poprzedzone wywiadem dotyczącym przebytych chorób z uwzględnieniem narządów ruchu. Wśród 130 przebadanych rodzin wadę postawy wykryto w 91% przypadków! Badania potwierdziły, że z wad postawy ciała nie tylko nie wyrasta się z wiekiem, ale nie leczone utrwalają się i pogłębiają. Badania te wykazały, że istnieje zależność w rodzinnym występowaniu wad postawy. W związku z tymi spostrzeżeniami zachodzi konieczność kształtowania prawidłowych zachowań dotyczących zdrowia i reakcji na jego zaburzenia w ciągu całego życia. Szczególnie jest to ważne w okresie dzieciństwa, gdy kształtuje się sylwetka dziecka, doskonali jego sprawność ruchowa, kiedy najłatwiej i najskuteczniej można wytwarzać określone nawyki postawy na całe życie. Dlatego należy przeprowadzać szeroką akcję pedagogizacji rodziców w zakresie roli aktywności ruchowej dziecka w profilaktyce i korekcji wad postawy.

W innych badaniach przeprowadzonych w 1999 r. w Krakowie, które mogą być pomocne we współpracy nauczyciela ze środowiskiem domowym, mając na względzie potoczne stwierdzenie, że "dzieci mądrych rodziców są zdrowsze" postanowiono odpowiedzieć na następujące pytania:
1. Jaka wiedzę posiadają rodzice o najczęściej występujących wadach postawy i ciała?
2. W jaki sposób postępują rodzice, aby uchronić swoje potomstwo przed wystąpieniem lub pogłębianiem się wad postawy?

Opracowano anonimową ankietę, dotyczącą profilaktyki i korekcji wad postawy, Udział w niej wzięło 69-ciu rodziców, których dzieci uczęszczały do I-IV klasy szkoły podstawowej. Wyniki ujawniły, że 62% ankietowanych rodziców[43 uczniów] było przebadanych przez ortopedę, w tym u 37%[25 uczniów] stwierdzono: - boczne skrzywienie kręgosłupa[52%]
- płaskostopie[28%]
- plecy okrągłe[12%]
- kolana koślawe[4%]
- klatkę kurzą[4%]

We wszystkich przypadkach dyfuzji lekarze zalecali uczestnictwo w gimnastyce korekcyjnej, pływaniu, oraz wkładki ortopedyczne. Wszystkie dzieci uczęszczały na zajęcia gimnastyki korekcyjnej. Niestety, tylko 8-ro dzieci[33%] dodatkowo wykonuje ćwiczenia korekcyjne w domu średnio 0,5h dziennie. Natomiast 66% rodziców, których dzieci mają wady postawy pozostawia korygowanie sylwetki tylko nauczycielom gimnastyki korekcyjnej.

Wyniki badań ankietowanych wykazały, że rodzice doskonale zdają sobie sprawę z nie leczonych wad postawy. Odpowiedzi 4 osób zasługują na uwagę. Uważają one, że będzie to w przyszłości przeszkodą w podjęciu pracy zawodowej. Wiadomości rodziców o wadach postawy pochodzą głównie z telewizji, [50%], z literatury. Na trzecim miejscu jest dopiero szkoła, jako źródło wiedzy o kształtowaniu i doskonaleniu postawy u dzieci.

Wnioski.
1. Wady postawy nie są rodzicom dobrze znane. Nie wiedzą na czym polega profilaktyka, fundament kształtowania sylwetki u dzieci.
2. W obserwacji i dbałości o postawę ciała rodzice zwracają głównie uwagę na utrzymanie prostych pleców podczas siedzenia, stania lub siedzenia.
3. Udział szkoły w edukacji rodziców jest niedostateczny. Większość z nich sama musiała poszukiwać wskazówek, porad w telewizji lub literaturze, literaturze których nie zawsze znajdują zrozumiałe i wyczerpujące odpowiedzi.

Literatura:

Maria Kutner-Kozińska, Kazimiera Wlażnik "Gimnastyka korekcyjna dla dzieci 6-10-letnich" Podręcznik dla nauczycieli, wyd. I. W-wa 1988 Wyd. Szkol. i Pedał.
Alina Nagórska "Świadomość rodziców dotycząca postawy ciała dziecka" Wych. Fiz. i Zdrow. 4/2000 r
Ilona Pawlik "Rodzinne występowanie wad postawy ciała" Wych. fiz. i Zdrow. 5/1998 r
Dorota Trzcińska "Gimnastyka korekcyjna w przedszkolu' Wych. fiz. i Zdrow. 4/1999 r
Izabela Gelleta Mac "Korekcja wad postawy w warunkach szkolnych" Wych. Fiz. i Zdrow. 2/2001 r
Zofia Żukowska "Nauczyciel kreatorem zdrowia w reformującej się szkole" Wych. Fiz. i Zdrow. 5/1999 r

Opracowanie: Jerzy Olender

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2717


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Średnia ocena: 6



Ilość głosów: 1