Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Małgorzata Kempińska
Różne, Artykuły

Opis i analiza przypadku edukacyjnego Artur

- n +

Opis i analiza przypadku edukacyjnego

I. IDENTYFIKACJA PROBLEMU

1. W niniejszej pracy opisuję w jaki sposób diagnozowałam i rozwiązywałam następujący problem:

Jak zaspokoić specjalne potrzeby edukacyjne ucznia klasy trzeciej, przejawiającego specyficzne trudności w czytaniu, pisaniu oraz jak zmienić jego niską samoocenę?

Z powyższego problemu wyprowadziłam następujące problemy szczegółowe;
1) Jakie potrzeby specjalne wykazuje dziecko ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się?
2) Jaki program zaspokajania potrzeb specjalnych należy zrealizować wobec dziecka objętego pomocą terapeutyczną?
3) Jakie efekty terapii uzyskano w zaspokojeniu specjalnych potrzeb edukacyjnych ?
4) Jakie prognozy terapeutyczne należy opracować w zakresie profilaktyki niepowodzeń szkolnych, wspierania rozwoju i podtrzymywania efektów terapii?

2. Podstawowe informacje na temat osoby badanej.

Artur jest uczniem klasy trzeciej. W poprzedniej klasie uzyskał bardzo słabe wyniki w nauce mimo iż posiada dobre możliwości intelektualne. Rozwój funkcji poznawczych kształtuje się powyżej przeciętnej dla wieku i jest nieharmonijny. Chłopiec jest dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo, z bardzo niską samooceną, pogłębiającą się jeszcze bardziej przez izolację dziecka w klasie.
Środowisko domowe sprzyja dziecku, chociaż ze względów zawodowych rodzice poświęcają mu mało czasu. Jednak Artur ma zawsze opiekę podczas nieobecności rodziców. Mama chętna do współpracy.
W momencie rozpoczęcia badań (IX 2002) uczeń ukończył 9 lat.

3. Objawy wskazujące na istnienie problemu:

* Duże trudności w czytaniu: myli litery, zgaduje, przekręca wyrazy, zamiast czytać-opowiada. ilustracje,
* Zaburzona orientacja w schemacie własnego ciała
* Obniżona jakość pisma, opuszczanie liter
* Nieprzestrzeganie zasad ortograficznych mimo znajomości reguł
* Objawy nadpobudliwości w sferze poznawczej, ruchowej i emocjonalnej
* Bardzo niska samoocena
* Niechęć do szkoły

II GENEZA I DYNAMIKA ZJAWISKA

1. Historia i rozwój zjawiska w czasie:
Artur rozpoczął naukę w SP nr 3 w Tucholi we wrześniu 2000 roku. W wywiadzie z poprzednią. wychowawczynią dowiedziałam się, że jest dzieckiem sprawiającym duże trudności wychowawcze,. zdarzyło się, że uciekł z lekcji, ma problemy ze skupieniem uwagi, zaburza proces dydaktyczny, nie. wykonuje poleceń. Z tego powodu został posadzony sam w ostatniej ławce. Uczęszczał również na. zajęcia terapii pedagogicznej.

Z moich obserwacji i poprzedniej wychowawczyni wynika, że uczeń podczas pisania:
- ma trudności w zapamiętywaniu drobnych elementów, np. kropek, kresek, ogonków
- robi błędy ortograficzne, mimo znajomości zasad pisowni,
- opuszcza litery lub cząstki wyrazów,
- myli litery o podobnych kształtach, np. n-u, b-d, d-g, l-ł
- ma trudności z techniką pisania, obniżona grafika pisma
- wykazuje mała sprawność manualną

Natomiast podczas czytania:
- myl litery o podobnym wyglądzie, np. m-w, n-m
- opuszcza wyrazy w tekście,
- przekręca końcówki wyrazów,
- przekręca słowa zmieniając kolejność sylab

Podczas zachowania:
- zwraca na siebie szczególną uwagę poprzez niedostosowanie się do poleceń,
- zgłasza się by powiedzieć coś od rzeczy i wywołać śmiech
- śpiewa głośno na lekcjach
- ma bałagan na stole, w piórniku, niczego nie może znaleźć
- po kulturze fizycznej często ubiera rzeczy odwrotnie lub na lewą stronę
- stwarza wrażenie, że nic dla niego nie jest ważne
- przed rozpoczęciem pracy z góry zakłada, że nie będzie w stanie jej wykonać
- gubi swoje przybory, jest haotyczny

2. Wniosek:

Pierwotną przyczyną trudności w uczeniu się i zachowaniu są prawdopodobnie mikrozaburzenia podstawowych funkcji mózgowych, związanych ze stanem układu nerwowego. Częste niepowodzenia w nauce mimo starań i dużych wysiłków chłopca, oraz uwagi dotyczące nadpobudliwego zachowania sprawiają że Artur ma bardzo niską samoocenę, dlatego próbuje zwrócić na siebie uwagę. Ponadto jest wrażliwy i mało odporny na stres. Zauważyłam również, że bardziej radzi sobie z naganami niż z pochwałami. Należy to zmienić.

III ZNACZENIE PROBLEMU

Na podstawie moich wieloletnich doświadczeń, zainteresowań tym problemem i szkolenia które odbyłam od 16 lutego- 21 stycznia 2003 roku stwierdzam, że Artur jest dzieckiem dyslektycznym.
Według ekspertów Światowego Kongresu Neurologów, dysleksja to specyficzne zaburzenia objawiające się trudnościami w nauce czytania i pisania mimo stosowania konwencjonalnych metod nauczania, normalnej inteligencji i sprzyjających warunków społeczno-kulturowych. Dysleksja jest spowodowana zaburzeniami podstawowych funkcji poznawczych, które często uwarunkowane są konstytucjonalnie, a więc związane ze stanem układu nerwowego.

Uznałam, że powyższy problem tj. dysleksja ma decydujący wpływ na funkcjonowanie ucznia w szkole i w grupie rówieśniczej. Wolne tempo czytania utrudnia korzystanie z tekstu, wymaga dłuższego czasu i większego wysiłku. Uczeń pisze wolno, i z błędami a szybkie męczenie dłoni podczas pisania prowadzi do braku kontroli nad stroną graficzną i ortograficzną pisma. Zarówno jakość pisma, jak i ilość popełnianych błędów nasila się w sytuacjach dla niego trudnych np. praca na czas, sprawdziany. To wszystko odbija się negatywnie w rozwoju psychicznym dziecka.

IV PROGNOZA

1. Prognoza negatywna
Jeżeli postępowanie terapeutyczne wobec Artura zostanie zaniechane, a jego problemy będą zbagatelizowane przez nauczycieli i rodziców wówczas:
- trudności w czytaniu i pisaniu pogłębią się,
- na poziomie nauczania 4-6 problemy uogólnią się na wszystkie przedmioty, a co za tym idzie pojawią się zaburzenia emocjonalne i \ lub motywacyjne,
- może dojść do wtórnych zaburzeń percepcyjnych - regres, w ślad za nimi wtórne zaburzenia emocjonalne,
- to może doprowadzić do zaburzeń osobowości
- niepowodzenia szkolne dziecko może kompensować przynależnością do grup nieformalnych, zachowaniami przestępczymi, agresywnymi.

2. Prognoza pozytywna
Jeżeli postępowanie terapeutyczne zostanie wdrożone, wymagania wobec chłopca zindywidualizowane, spodziewam się, że:
- nastąpi podwyższenie sprawności analizatora słuchowego, wzrokowego oraz kinestetyczno-ruchowego,
- usprawni to technikę czytania i pisania,
- uczeń zdobędzie nową wiedzę i umiejętności stymulujące dalszy rozwój
- podniesie wiarę we własne możliwości i umiejętności,
- wyciszy swoje nadpobudliwe zachowania,
- zmieni swoją samoocenę na pozytywną,
- dostosuje się do ogólnie przyjętych norm zachowania na lekcjach,
- poprawi się w wykonywaniu prac manualnych
- ukończy szkołę podstawową z wynikiem pozytywnym oraz na dobrym poziomie napisze test kompetencji na koniec szóstej klasy.
- przyzwyczai się do dokładnego i kilkakrotnego czytania poleceń, aby poprawnie odpowiadać na pisemne polecenia.
- w szkole będzie oceniany zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty, która mówi o dostosowaniu treści, metod i organizacji nauczania do możliwości psychofizycznych ucznia oraz zgodnie z Rozporządzeniem MEN z dnia 19 kwietnia 1999 roku w sprawie zasad oceniania..., które nakazuje obniżenie wymagań dla uczniów posiadających potwierdzone dysfunkcje.

V PROPOZYCJE ROZWIĄZANIA
Uświadomienie rodzicom ucznia, że problemy niechęci do szkoły i niskiej samooceny są wynikiem nieharmonijnego rozwoju dziecka, a co za tym idzie problemów z czytaniem i pisaniem wynikających prawdopodobnie z dysleksji. Dlatego należy je przebadać w specjalistycznej placówce tj. Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Ponadto uznałam, że Artur powinien chodzić również na zajęcia do logopedy w celu wyeliminowania wad wymowy.

Bez względu na wynik badania z poradni podjęłam działania służące zaspokajaniu specjalnych potrzeb emocjonalnych i edukacyjnych.

- Dowartościowanie ucznia przez zauważanie zalet dziecka, bądź jego małych postępów na forum klasy,
- Przesadzenie Artura z ostatniej ławki do drugiej od przodu ze spokojnym kolegą,
- Dostosowanie swoich wymagań i sposobu uczenia się do "wzorca uczenia się" ucznia,
- Ocenianie na podstawie włożonego wysiłku i pracy, a nie uzyskanych efektów,
- Częstsze ocenianie na podstawie odpowiedzi ustnych niż pisemnych, gdyż są one lepszym wskaźnikiem umiejętności dziecka,
- Nie wyręczanie dziecka w jego pracach, lecz zachęcanie do samodzielnego ich wykonywania,
- Dążenie do spokoju i wzajemnego zaufania z uczniem

Wytyczyłam sobie następujące cele:
1. Usprawnianie percepcji wzrokowo-słuchowo-ruchowej.
2. Korektura zaburzeń związanych z orientacją przestrzenną.
3. Eliminowanie specyficznych błędów w czytaniu i pisaniu.
4. Doskonalenie techniki czytania o metodę sylabową.
5. Wyciszanie zachowań niepożądanych, związanych z nadpobudliwością.

VI WDRAŻANIE ODDZIAŁYWAŃ
Kiedy zostałam wychowawczynią Artura od września 2002 roku, moim pierwszym krokiem było włączenie dziecka w życie rówieśników. W tym celu przesadziłam go z ostatniej ławki ze spokojnym chłopcem do ławki drugiej od przodu. Następnie zauważałam głośno jego postępy aby Artur i dzieci myślały o nim pozytywnie. Moje działania dotyczyły wszystkich lekcji nauczania zintegrowanego, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, oraz podjęłam się społecznie nauczania indywidualnego. Prowadziłam zajęcia terapeutyczne bajkoterapię, stosowałam muzykoterapię i inne ćwiczenia dla dzieci dyslektycznych:
- zajęcia manualne
- ćwiczenia graficzne
- ćwiczenia usprawniające spostrzeganie wzrokowe i orientację przestrzenną
- ćwiczenia usprawniające analizę i syntezę słuchową, koordynację słuchowo-ruchową i słuchowo-wzrokową
- analizę zdań na wyrazy i wyrazów na sylaby
- rozpoznawanie i wyodrębnianie głosek z wyrazów
- czytanie i pisanie sylab, wyrazów, zdań i krótkich tekstów
- czytanie zdań i dłuższych tekstów
- czytanie tekstów z przesłoną, praca ze słownikiem ortograficznym

VII ANALIZA EFEKTÓW ODDZIAŁYWAŃ
Moje działania obejmowały jeden rok szkolny, ale zmiany jakie nastąpiły pozwalają stwierdzić, że praca terapeutyczna jaką włożyłam przyniosła pozytywne rezultaty.

1. KORZYSTNE ZMIANY W ZACHOWANIU.
Artur już od półrocza zachowywał się na lekcjach tak jak inni uczniowie, chętnie chodził do szkoły i dobrze pracował. Wykonywał każde moje polecenie, a pytany na lekcji odpowiadał rzeczowo. Przestał robić z siebie błazna, śpiewać na lekcjach i lekceważyć uwagi. Pochwały już go nie zawstydzały czy hamowały, lecz mobilizowały do pracy. Gorszych jego prac nie komentowałam przy klasie lecz na zajęciach indywidualnych. Odkryłam również u chłopca słuch muzyczny i wykorzystałam to na Dniu Matki, kiedy sam z podkładem muzycznym zaśpiewał piosenkę. Był bardzo dumny, bo wiedział, że wiersze do deklamacji rozdałam wszystkim dzieciom, a piosenki do samodzielnego śpiewania tylko dzieciom uzdolnionym. Poprawiła się samoocena dziecka i motywacja do pracy.

We wrześniu 2002 roku, kiedy Artur jeszcze nie czuł się w klasie dobrze, przeprowadziłam badania socjometryczne, które wykazały odrzucenie dziecka przez grupę. Jednak w ostatnich miesiącach klasy trzeciej przeprowadziłam ponownie te same badania i moje obserwacje się potwierdziły. Artur stał się docenianym chłopcem i lubianym przez dzieci. Uważam, że moja praca nie tylko pedagogiczna, ale także wychowawcza odniosła oczekiwany przeze mnie rezultat.

2. POPRAWA TECHNIKI PISANIA I CZYTANIA
Z satysfakcją zauważyłam, że moje ćwiczenia poprawiły technikę czytania. Artur przestał mylić litery, chociaż jeszcze czasem zamienia kolejność sylab w wyrazach, lub nie zauważa niektórych liter. Postęp w zakresie techniki czytania sprawił, że chłopiec rozumie podstawowe informacje zawarte w tekście. Rozwiązuje nawet dobrze zadania pisemne dotyczące cichego czytania ze zrozumieniem.

Poziom graficzny pisma jest nadal obniżony, ale już lepszy niż we wrześniu. Wszystkie notatki są w zeszytach.

Podsumowując stwierdzam, że założone przeze mnie cele zostały zrealizowane w przewidywanym zakresie. Potwierdza to trafność diagnozy oraz zastosowanie postępowania terapeutycznego. Choć umiejętności chłopca wymagają jeszcze pracy to jednak ulegają korzystnym zmianom i są prawidłowo przeze mnie ukierunkowane. To pozwala na formułowanie optymistycznych prognoz, co do dalszych losów dziecka w klasach starszych.

Opracowanie: Małgorzata Kempińska

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 7626
 
   Komentarze
  • agata, 2004-03-26

    artykuł pomógł mi w napisaniu pracu na temat specjalnych potrzeb
    edukacyjnych dobra strona

  • robert, 2004-09-29

    Dzięki, teraz wiem jak napisać opis i analizę przypadku

  • effcia:), 2010-04-22

    Chwała Ci, dobra kobieto, za tą stronę!!!! pozdrawiam i dziękuje;*



  • Dodaj komentarz
      Barometr
    1 2 3 4 5 6  
    Średnia ocena: 5



    Ilość głosów: 4
      Publikacje

    Nowe zasady publikacji
    Szukaj autora i tytuł
    Ostatnio dodane materiały
    Ranking publikacji 
    Najczęściej zadawane pytania
      Twoje konto
    Zaloguj się
    Załóż konto
    Zapomniałem hasła
      Forum
    Nauczyciel - awans zawodowy
    Matura
    Korepetycje
    Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


    O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

    2000-2014