Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Danuta Truszkowska
Zajęcia zintegrowane, Scenariusze

O dwunastu miesiącach - scenariusz baśni

- n +

Scenariusz baśni "O dwunastu miesiącach" wg Janiny Porazińskiej

Osoby:
1. Narrator:.................................................
2. Gospodyni.................................................
3. Pasierbica:...............................................
4. Córka:....................................................
5. Styczeń:..................................................
6. Luty:.....................................................
7. Marzec:...................................................
8. Kwiecień:.................................................
9. Maj:...................................................
10. Czerwiec:.............................................
11. Lipiec:...............................................
12. Sierpień:.............................................
13. Wrzesień:.................................................
14. Październik:..........................................
15. Listopad:.................................................
16. Grudzień:.................................................

SCENA I

Narrator:
To, co dzisiaj zobaczycie i usłyszycie molo wydarzyć się zawsze i wszędzie. Wiele jest baśni o biednych sierotach, strasznych macochach i ich wstrętnych córkach. Dzisiaj opowiem o złej gospodyni, która miała córkę i pasierbicę.
(podczas charakterystyki dziewczynki mogą pokazać się na scenie)

Pasierbica była dobrą i dbającą o siebie dziewczynką. Twarzyczkę miała zawsze umytą, a sukienkę, choć biedniutką, zawsze czystą.
Córka natomiast rzadko się myła, a gdy spódniczkę zabłociła, to i przez tydzień jej nie uprała.
Na Pasierbicę ludzie wołali:

Głosy:
Ładniutka, ładniutka, ładniutka!

Narrator:
Za Córką zaś krzyczeli:

Głosy:
Brzydulicha, brzydulicha, brzydulicha!
/Na scenę wchodzi Gospodyni/

Narrator:
Gospodyni nie lubiła za to Pasierbicy i9 ciągle myślała jak by tu jej dokuczyć
/ Gospodyni tuli Córkę, a Pasierbicę przepędza/

Narrator:
Na dworze szalała zamieć i królował srogi Grudzień, a Gospodyni wciąż myślała, jak
się Pasierbicy pozbyć. W końcu...
/Córka schodzi ze sceny, a Gospodyni mówi do publiczności/

Gospodyni:
Pozbędę się jej! Do lasu ją wyślę. Niech tam w borze zamarznie i koniec!
/Woła/
A pójdźże tu do mnie, Pasierbico moja!
/Wbiega Pasierbica/
Idź mi zaraz do lasu i nazbieraj fiołków. Jak ich nie znajdziesz, do domu nie wracaj, bo
precz przepędzę, do izby nie wpuszczę!
/Wychodzi, a Pasierbica bierze koszyczek, odziewa się chustą, chodzi w koło mówi do siebie/

Pasierbica:
Hej, świecie, świecie! Gdzie ja w tym śniegu kwiatów będę szukać?
/Chodzi dalej w kółko, a na scenę wchodzi Narrator i dwanaście Miesięcy. Miesiące siadają wokół ogniska w głębi sceny/

Narrator:
Idzie dziewczyna lasem i nie może zrozumieć, gdzie ma kwiatów szukać. Nawet wiosną ich tu nie widziała, a cóż dopiero zimą!
/Wychodzi/

Pasierbica:
Pewnie zamarznę w lesie albo zginę z głodu lub, nie daj Boże, dopadną mnie wilki /Nagle staje i patrzy w stronę ogniska, i mówi do publiczności/
A może to zbójcy? Iść tam? Nie iść? Zresztą, wszystko jedno, i tak pewnie zginę!
/Podchodzi do ogniska/
Witajcie, mili panowie!

Miesiące:
Witajże, dziewczynko!

Grudzień:
Powiedz nam milutka, który z nas najbardziej ci się podoba?

Pasierbica:
Wszyscy jesteście piękni, bo wszyscy potrzebni!

Listopad:
Po co chodzisz po lesie w czasie takiej zimy?

Pasierbica:
Macocha mnie wygnała i kazała fiołków nazbierać! Ale gdzie ja jej w taką zimę kwiaty
Znajdę?
/Płacze/

Październik:
Ech, nie trap się dziewczynko, poradzimy sobie.
/Na miejscu Grudnia siada Kwiecień, a na scenę wchodzi Narrator/

Narrator:
I usiadł Kwiecień na miejscu Grudnia, a śnieg od razu stopniał, a rozciekli wsiąkły w Ziemię na oczach dziewczynki. Brzozy i leszczyny pokryły się liśćmi, a ptaki leśne śpiewały wesoło. Od strony lasu pachniało czeremchą.
/Wychodzi/

Wrzesień: / do Pasierbicy/
Idźże, sierotko, za tę pierwszą sosnę i szukaj fiołków. Może je tam znajdziesz?
/ Pasierbica wybiega ze sceny i po chwili wraca z koszykiem pełnym fiołków/

Pasierbica:
Znalazłam fiołki, jestem ocalona! Jakże dziękować wam za wasze serce?

Sierpień:
Wracaj szybciutko do domu, bo zmarzniesz, a Grudzień niech zajmie należne mu miejsce.
/Miesiące wychodzą, a dziewczynka woła za nimi/

Pasierbica:
Dziękuję wam Miesiące! Dziękuję, dziękuję!
/ Chodzi po scenie uśmiechnięta, po chwili wpada gospodyni/

Gospodyni:
Jeśli nie masz fiołków, to wynocha z domu!

Pasierbica:
Mam, mam, popatrzcie, jakie piękne!
/Wpada Córka/

Córka:
Popatrzcie, matulu, fiołki w środku zimy.

Gospodyni:
Na Boga, fiołki, a gdzież je znalazłaś? Czy rosły w lesie?

Pasierbica:
W lesie, w lesie rosły.
/Wychodzi ze sceny, za nią wychodzą Gospodyni i Córka, zabierając ze sobą koszyk z fiołkami. Wchodzi Narrator/

SCENA II

Narrator:
Minęły trzy dni, mróz się wciąż nasilał, wichry coraz bardziej szalały po świecie.
/Wchodzi Gospodyni/
A macocha wciąż myśli, jak tu Pasierbicy najmocniej dokuczyć.
/Wychodzi/

Gospodyni: /Krzyczy do publiczności/
Za pierwszym razem mi się nie udało. Może za drugim razem lepiej pójdzie!
/Do Pasierbicy/
Dawaj tu biegiem, ty wstrętna dziewucho!
/Wbiega Pasierbica/

Gospodyni:
Biegnij mi zaraz do lasu i przynieś poziomek! Mają być duże i dojrzałe. Jak ich nie
znajdziesz to nie wracaj więcej!
/Wychodzi, a Pasierbica znów bierze chustkę i koszyczek, i znów chodzi po scenie, na której pojawiają się Miesiące. Dziewczynka zauważa ich i mówi/

Pasierbica:
Witajcie, panowie!

Grudzień:
To ty, dziewczynko? Czego teraz chcesz od nas?

Pasierbica:
Wstydzę się prosić.

Grudzień:
Mów śmiało, sierotko!

Pasierbica:
Macocha chciała poziomek dojrzałych, a jak nie znajdę to mam już nie wracać!
/Płacze/

Grudzień:
To się da zrobić, to się da zrobić. Tylko proszę, nie płacz!
/Grudzień zamienia się na miejsca z Czerwcem i po chwili mówi/

Grudzień:
Mówisz, sierotko, że chciałaś poziomek? Więc idź za sosnę i tam ich poszukaj.
/Dziewczynka wybiega i po chwili wraca uradowana/

Pasierbica:
Znów pomogliście mi, mili panowie. Tak wam dziękuję!

Czerwiec:
Idźże, sierotko, spokojnie do domu, a jak będziesz w potrzebie to wracaj tu do nas.
/Miesiące wychodzą, a Pasierbica, jak wyżej, powraca do domu/

Gospodyni:
Jeśli nie masz poziomek, to po co tu wracasz? Już cię tu nie ma!

Pasierbica:
Mam, mam poziomki!
/Stawia koszyk przed Gospodynią. Wbiega Córka i wchodzi Narrator/

Narrator:
W sieni pachnie, jak na leśnej polanie, gdy ją czerwcowe słońce ogrzeje. Po chwili cała izba poziomkowa wonią się napełniła. Czuli ten zapach ludzie przechodzący drogą.

Głosy:
Darosławo, a cóż to tak pachnie w waszej zagrodzie?

Gospodyni: /Krzyczy/
Nic, nic! Miałam trochę poziomkowych liści, które do pieca wrzuciłam, i z dymem tak pachnie!
/Cisza, a po chwili Gospodyni i Córka jedzą poziomki i wychodzą. Wchodzi Narrator/

Narrator:
Zjadły poziomki matka i córka, sierotce nic nie dały!

SCENA III

Narrator:
Znów minęło kilka dni
/Wchodzi Gospodyni/
Gospodyni znów myśli!
/Wychodzi/

Gospodyni: /do publiczności/
Głupia byłam, że chciałam fiołków, że chciałam poziomek. Kwiaty zwiędły, poziomki zjedzone-nic nie zostało. Teraz każę sierotce przynieść talarów z lasu- gospodarkę powiększę, siebie i córkę ubiorę...
/Krzyczy/
Dawaj mi tu, sierotko!
/Wbiega Pasierbica/

Gospodyni:
Leć mi migiem do lasu i przynieś talarów e szczerego srebra, a jak ich nie znajdziesz, to już wiesz- nie wracaj!
/Wychodzi, a Pasierbica przygotowuje się do drogi, po czym znów chodzi po scenie, na której pojawiają się Miesiące. Gdy dziewczynka ich zauważa, mówi/

Pasierbica:
Znów do was idę- nie wiem, co mam robić?

Maj:
Co teraz macocha kazała ci przynieść?

Pasierbica:
Talarów chce, ze szczerego srebra!

Grudzień:
Pochyl się zatem, dziewczynka, nad ogniskiem, i weź sobie węgielków.

Pasierbica:
Ale jakże? Węgielki spódniczkę przepalą, a macocha mnie zabije! To lepiej już do chaty nie wracać!
/Znów płacze/

Grudzień:
Nie bój się, bierz węgielki, a jak macocha a jak macocha cię jeszcze po coś wyśle, to przyjdź tu do nas i z nami pozostań. W naszej zagrodzie będziesz mieszkała, gospodarkę nam będziesz prowadziła.
/Miesiące wychodzą, a Pasierbica węgielki bierze i do domu wraca/

Pasierbica:
Zabije mnie macocha, jak węgle zobaczy!
/Wbiega macocha/

Gospodyni:
Masz talary? A jak masz, to ile- pokazuj szybko!
/Pasierbica wysypuje węgielki- talary, które z brzękiem wysypują się na podłogę/

Gospodyni:
Uciekaj mi z oczy, tylko szybko!
/Pasierbica ucieka, a Gospodyni woła/
Córuchno, a szybko tu do mnie!
/Wbiega Córka i razem zbierają talary/

Gospodyni:
Będzie na nowy grunt, na krowę, na woły i jeszcze na prosiaki, a nawet na gęsi czy kury! A to na odziewek i buty dla nas.
A za co korale? A za co bursztyny? A za co czepce jedwabne, pierzyny, poduchy?
/ Krzyczy/
Dawaj mi tu, sieroto!

Gospodyni i Córka:
Tyleś tylko przyniosła? A gdzie reszta?!

Córka:
Pewnie pod śniegiem połowę schowała!

Gospodyni:
Biegnij mi zaraz i wszystkie tu przynieś!

/Wychodzą, a Pasierbica bierze chustkę i schodzi ze sceny, na której pojawia się na
Narrator/

SCENA IV

Narrator:
Poszła sierotka i przystała na służbę u braci Miesięcy. Czeka Macocha do późnej nocy, czeka ranek, dzień następny i wieczór, ale Pasierbicy nie widać,

/ Wychodzi, a na scenę wchodzą Gospodyni i Córka /

Gospodyni:
Nie wiadomo, co się z sierotą stało - pewnie zamarzła, albo wilki ją zżarły.
Wiesz co? / do Córki / - ty teraz pójdziesz!

Córka:
Matko, chcecie, żebym też zamarzła?

Gospodyni:
Nie bądź głupia. Tamta - co na sobie miała? Sukieneczkę? Chuścinę? Ja ciebie W kożuch ubiorę, nie poczujesz zimna, a talarów przyniesiesz!
Tamta potrafiła - potrafisz i ty!

Córka:
Pewnie, że potrafię! Jeszcze więcej przyniosę!
/ Wybiega macocha, przynosi kożuch, worek i garnek. Ubiera córkę i mówi /

Gospodyni:
Weź na talary w jedną rękę worek, a w drugą garnek. Nadźwigasz się, ale idź powoli, odpoczywaj.
/ Macocha wychodzi, a Córka, jak Pasierbica, idzie do lasu. Na scenę wchodzą Miesiące. Córka patrzy w stronę ogniska i mówi do publiczności /

Córka:
Pewnie to talary tak świecą. Pójdę się przekonać.
/ Podchodzi do ogniska /

Grudzień:
Dzień dobry, dziewczynko! Może nam powiesz, kto my jesteśmy?

Córka: / ze złością /
Jasne, że powiem! / i wskazując kolejno/.
Ten tu, to Marzec - kłapie wargą jak starzec!
A ten, to Maj - tylko mu kij żebraczy daj!
A ten, Luty - ma koślawe buty!
Stary Grudzień - największy leń!

Marzec:
Dlaczegoś taka niemiła?

Córka:
Bo zamiast talarów, was tutaj znalazłam!

Styczeń:
Ach, talarów szukasz, więc zaraz znajdziesz, nie talary jednak!
Dalejże Luty, zamieniaj się z Grudniem!

Luty:
Z przyjemnością rozgrzeję tę niegrzeczną małą.
/Luty zamienia się miejscem z Grudniem, a Córka otula się kożuchem/

Córka:
Trzeba do domu uciekać!
/ Chodzi w kółko. Miesiące schodzą ze sceny. Światło gaśnie, słychać wiatr.
Wchodzi Narrator /

Narrator:
Mróz ścisnął nagle taki, że aż drzewa trzeszczały. Wicher tumany śniegu rozhulał w śnieżną zamieć. Chodzi Córka w koło i drogi do domu szuka. Ognisko z oczu straciła, a tu bór coraz ciemniejszy, a mróz coraz okrutniejszy, a zaspy coraz większe. W końcu zmęczona kładzie się i zasypia. A matka czeka /Wychodzi matka/ i wygląda córki, która nie wraca i nigdy nie wróci. Niech teraz macocha kupuje za sieroce talary i krowy, i woły,niech powiększa gospodarkę! A sierotka? Służy do dzisiaj dwunastu Miesiącom i jest jej tam dobrze- wierzcie mi na słowo!
/Wychodzi/

KURTYNA

§5 ust. 2 pkt 1 Opis i analiza uczestnictwa w różnych formach doskonalenia zawodowego

1. dyplom ukończenia studiów magisterskich
2. Świadectwo ukończenia kursu terapii pedagogicznej
3. Zaświadczenie ukończenia kursu gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej
4. Świadectwo ukończenia warsztatów "Edukacja alternatywna"
5. Zaświadczenie o ukończeniu warsztatów programowo-metodycznych.
6. Świadectwo ukończenia seminarium - "Kształcenie integracyjne"
7. Świadectwo ukończenia warsztatów planowania pracy
8. Świadectwo ukończenia warsztatów z pomiaru dydaktycznego
9. Zaświadczenie ukończenia warsztatów - Ja i mój uczeń pracujemy efektywnie
10. Zaświadczenie ukończenia szkolenia -ocenianie w nowej szkole
11. Zaświadczenie ukończenia warsztatów - Umiejętności interpersonalne nauczyciela
12. Zaświadczenie ukończenia warsztatów na temat przemocy w szkole
13. Zaświadczenie ukończenia warsztatów- Metody poznawania ucznia
14. Zaświadczenie ukończenia kursu - Ścieżki miedzyprzedmiotowe
15. Zaświadczenie ukończenia warsztatów - o pracy z uczniem trudnym
16. Zaświadczenie ukończenia kursu doskonalącego- Ewaluacja PSO
17. Zaświadczenie ukończenia kursu doskonalącego I - KE Paula Dennisona
18. Zaświadczenie ukończenia warsztatów - Wywiadówka...

§ 5 ust. 2 pkt 1

Opracowanie i wdrażanie przedsięwzięć i programów na rzecz doskonalenia swojej pracy i podwyższania jakości pracy szkoły, w tym wykorzystywanie i doskonalenie umiejętności stosowania technologii komputerowej i informacyjnej.

Opis i analiza
U podstaw doktryny jakości wg prof. Andrzeja Bliklego leżą trzy zasady: doskonalenia, jedności i racjonalności.. Od początku swojej pracy szczególnie mocno odczuwałam potrzebę stałego jej doskonalenia, stąd też starałam się w miarę możliwości korzystać z różnych interesujących form, by ulepszać zarówno sam proces edukacji, jak i jego efekty.
Ukończyłam następujące formy doskonalenia zawodowego:


- Studia magisterskie w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie w zakresie pedagogiki wczesnoszkolnej, 1985 rok.
- Kurs terapii pedagogicznej o profilu reedukacyjno-kompensacyjnym, 1993 rok - 100 godzin, WOM Łomża. Dzięki zdobytym kwalifikacjom mogę prowadzić już od 10 lat zespół korekcyjno- kompensacyjny.
- Kurs gimnastyki korekcyjnej, !998rok - 103 godziny, WOM Łomża.
Obecnie nie prowadzę zajęć, ale zdobytą wiedzę wykorzystuję sprawując nadzór pedagogiczny.
- Warsztaty - Edukacja alternatywna, 1993 rok - 30 godzin, WOM Łomża.
- Warsztaty programowo- metodyczne w zakresie edukacji wczesnoszkolnej, 1993rok - 30 godzin Polskie Stowarzyszenie Edukacji "Szkoła dla dziecka". Udział w ww. dwóch warsztatach pozwolił mi na inne, bardziej nowatorskie podejście do spraw nauczania
- Seminarium - Kształcenie integracyjne 1994 rok - 30 godzin, WOM Łomża.
- Warsztaty - Planowanie pracy w systemie integralnym, 1999 rok-23 godziny, WOM Łomża. Wiedza zdobyta podczas szkoleń ułatwiła mi zaplanowanie procesu edukacji wczesnoszkolnej w nowym stylu.
- Warsztaty - Pomiar dydaktyczny w nauczaniu blokowym, 2000 rok - 40 godzin, ODN Łomża. Zapoznałam się z teorią pomiaru osiągnięć dydaktycznych i nauczyłam się konstruować narzędzia oraz przeprowadzać analizę ilościowo-jakościową testu. Umiejętność tę wykorzystuje ciągle w swojej pracy dydaktycznej.
- Warsztaty - Ja i mój uczeń pracujemy efektywnie - 16 godzin, 2000 rok, ODN Łomża. Poznane nowe metody i ćwiczenia wykorzystuję w codziennej pracy.
- Szkolenie - Ocenianie w nowej szkole 2001rok - 16 godzin, ODN Łomża.
Nowe doświadczenia zdobyte na szkoleniu pozwalają mi uwzględniać różne konteksty kształcenia w procesie nauczania - uczenia się.
- Warsztaty - Umiejętności interpersonalne nauczyciela, 2001rok -16 godzin, ODN Łomża.
- Warsztaty - Przemoc w szkole/ jak sobie z nią radzić? 2001 rok -16 godzin,
ODN Łomża.
Wymienione wyżej dwa warsztaty wybrałam dlatego, ponieważ w mojej szkole w tym okresie czuło się taką potrzebę, a wiedza i materiały szkoleniowe okazały mi się
bardzo przydatne, gdy przeprowadziłam dwie rady samokształceniowe dla naszych nauczycieli.
- Warsztaty - Metody poznawania ucznia i klasy szkolnej, 2001rok, ODN Łomża.
- Kurs - Ścieżki międzyprzedmiotowe w programie wychowawczym szkoły 2001rok,
35 godzin - ODN Białystok. Poznałam różne sposoby tworzenia obszarów współpracy międzyprzedmiotowej i projektowania działań edukacyjnych na różnych etapach kształcenia. Zdobytą wiedzą podzieliłam się z nauczycielami w swojej szkole.
- Warsztaty - Praca z uczniem o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych, 2001rok,
ODN Łomża i WSiP.
- Kurs doskonalący - Ewaluacja Przedmiotowego Systemu Oceniania, 2002 rok, 30 godzin - ODN Łomża. Przez poznanie metod oraz procedur planowania i projektowania ewaluacji zostalam przygotowana do przeprowadzenia ewaluacji w swojej szkole.
- Kurs doskonalący - Kinezjologia Edukacyjna Paula Dennisona, 2002 rok, 20 godzin ODN Łomża. Poznalam techniki wspomagające proces uczenia się i nauczania, a także możliwości wykorzystania technik w stymulowaniu rozwoju dziecka. Po kursie przeprowadzilam szkolenie dla nauczycieli.
- Warsztaty - Wywiadówka, czyli jak rozmawiać z rodzicami ucznia, 2003 rok, 16 godzin, CEN Suwałki. Udział w warsztatach pozwolił mi zrozumieć jeszcze wiele przyczyn problemów w relacjach nauczyciel - rodzic. Wykorzystuję narzędzia konstruktywnej komunikacji i uważam je za bardzo pomocne w niwelowaniu barier.


Uczestnictwo w wyżej wymienionych szkoleniach przyczyniło się do stałego nabywania kompetencji potrzebnych do odpowiedzialnego podejmowania nowych wyzwań i samodzielnego rozwiązywania problemów. Wzrastała przy tym moja samoocena, dzięki czemu coraz łatwiej było mi budować w uczniach pozytywny obraz samego siebie. Doświadczałam poczucia sukcesu i zaufania do swych kompetencji, a poczucie to doskonale broni przed wypaleniem zawodowym i jest wspaniałym czynnikiem motywującym do dalszej pracy oraz warunkiem wysokiej jakości życia zawodowego.

Opracowywałam i wdrażałam różne programy i przedsięwzięcia na rzecz doskonalenia swojej pracy i podwyższania jakości pracy szkoły. Do ważniejszych mogę zaliczyć np. to, że:

W styczniu i lutym 2002r opracowałam narzędzia i przeprowadziłam mierzenie jakości pracy szkoły w obszarze oceniania poprzez ewaluację przedmiotowych systemów oceniania. Wyniki badania przedstawiłam na Radzie Pedagogicznej 25 lutego 2002r. Dzięki temu przedsięwzięciu i wprowadzeniu zmian, system oceniania w szkole stał się bardziej czytelny i zrozumiały dla wszystkich uczniów.

Opracowanie: Danuta Truszkowska

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 7118
 
   Komentarze
  • J.Sałacka, 2012-01-06

    Bardzo ładny scenariusz.



  • Dodaj komentarz
      Barometr
    1 2 3 4 5 6  
    Średnia ocena: 4.67



    Ilość głosów: 3
      Publikacje

    Nowe zasady publikacji
    Szukaj autora i tytuł
    Ostatnio dodane materiały
    Ranking publikacji 
    Najczęściej zadawane pytania
      Twoje konto
    Zaloguj się
    Załóż konto
    Zapomniałem hasła
      Forum
    Nauczyciel - awans zawodowy
    Matura
    Korepetycje
    Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


    O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

    2000-2014