AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Małgorzata Łacwik
Język polski, Scenariusze

"Czy moje miasto godne jest podziwu?" - scenariusz lekcji z j. polskiego dla klasy I technikum budowlanego

- n +

Hasło programowe: Mała Ojczyzna


Cele lekcji:

Uczeń:
- Czyta ze zrozumieniem ;
- Odnajduje i opanowuje istotne informacje zawarte w tekście popularno - naukowym;
- Redaguje opis miasta;
- Nanosi ciekawe miejsca na plan miasta;
- Redaguje notatkę na podstawie wypowiedzi nauczyciela i innych uczniów;
- Dobiera odpowiednie słownictwo i rodzaj zdań;
- Ubarwia rzeczową wypowiedź legendą;
- Wykonuje zdjęcia do opisu dawnego miasta;
- Efektywnie działa w zespole;
- Organizuje, planuje, ocenia własne uczenie się;
- Skutecznie komunikuje się w różnych sytuacjach.

Metody:
Praca w grupach, elementy dramy, pogadanka.

Środki dydaktyczne:
- L. Wł. Stano - Pomniki i tablice pamiątkowe w Pabianicach (maszynopis)
- Plan miasta
- L. Ramisz, E. Gaszewski - "Pabianice - przewodnik - informator" Pabianice 1977 r.
- M. Baruch - "Pabianice, Rzgów i wsie okoliczne", Warszawa 1903 r.
- A. Barszczewska - "Dzieje Pabianice", Łódź 1968 r.

Plan lekcji:
1. Podanie tematu lekcji.
2. Uświadomienie celu głównego (poszerzenie wiedzy o swoim mieście).
3. Przydzielenie zadań grupom.
4. Realizacja zadań, ich prezentacja, omówienie.
5. Podanie pracy domowej.

Uwagi dotyczące realizacji lekcji:

Zajęcia odbywają się na 2 godzinach lekcyjnych.

Tok lekcji:

1. Nauczyciel prosi uczniów o dokończenie zdania:
"Najciekawsze, moim zdaniem, miejsce w Pabianicach to..." Uczniowie zapisują odpowiedzi na wcześniej przygotowanych kartkach i odczytują swoje propozycje . Uświadamiają sobie, że ich wiedza na temat miasta jest nierzetelna. Nauczyciel dzieli klasę na trzy grupy. Każda z grup wyznacza swego sekretarza. Otrzymują kserokopię wcześniej wymienionych tekstów i plan miasta. Zapoznają się ze swoimi zadaniami. Nauczyciel: Koleżanka z Łodzi pragnie zwiedzić Twoje miasto. Zaproponuj jej do obejrzenia to, co uważasz za godne zainteresowania. Zredaguj opis wskazanego przez siebie miejsca, uwzględnij jego historię, wykonując elementy opowiadania.
Na prezentację masz 15 minut.

2. Uczniowie realizują zadania.
Nauczyciel sugeruje treści, które powinni uwzględnić.

Grupa I Pomniki

Wykaz miejsc, przy których znajdują się owe pomniki:
- ulica Grobelna 6
- kościół św. Mateusza
- Park Wolności
- Stary Rynek
- cmentarz katolicki

- Pomniki i symboliczna mogiła z napisem:
"Harcerzom, żołnierzom Szarych Szeregów i Armii Krajowej, którzy oddali życie za Polskę - Pabianiczanie"
Na pomniku wyryte nazwiska 68 osób. Projektował go K. Karpiński w 1987 roku.

- Pomnik w Parku Wolności z tablicą:
"Żołnierzom 15 Pułku Piechoty "Wilków" w 35 - rocznicę walk o Pabianice - Społeczeństwo. Pabianice wrzesień 1974 r."
Pomnik projektował artysta A. Biłas.

- Pomnik św. Maksymiliana przy kościele św. Mateusza na Starym Mieście.
Wzniesiony został na placu kościelnym. Odsłonięty dnia 13.10.1991 roku. w 50 - lecie Jego męczeńskiej śmierci. Postać świętego ma 2 metry wysokości i stoi na wzniesieniu z kostki granitowej. Autorami projektu są artyści - rzeźbiarze Krystyna Fołdyga - Solska i Bogusław Solski z Łodzi.
Pomnik został odlany przez inż. Kluczaka - pabianiczanina.

- Pomnik Niepodległości (Legionisty) na Starym Rynku przy kościele św. Mateusza.
Stoi od strony północnej kościoła. Został odsłonięty dnia 11.11.1989 roku. Tabliczka na cokole od strony zachodniej zawiera napis:
"Na tym miejscu wzniesiono w 1933 roku Pomnik Niepodległości zburzony przez okupanta niemieckiego w 1939 r. Odbudowany przez Społeczeństwo Pabianic w 1989 roku jest dokładnym odtworzeniem oryginału."
Oryginał projektował artysta - rzeźbiarz Lubelski.

- Obok tego pomnika, po lewej jego stronie, stoi pomnik - obelisk, którego twórcą jest artysta plastyk Antoni Biłas.
Ze względu na swój wygląd nazywany jest przez pabianiczan piekarnią.
Napis na nim głosi:
"Cześć i chwała bojownikom o wyzwolenie społeczne i narodowe. Pabianice, grudzień 1968 roku".

Grupa II Zamek stojący naprzeciwko kościoła św. Mateusza.

Jest to najpiękniejszy zabytek naszego miasta. Już w średniowieczu istniał w tym miejscu drewniany dwór mieszkalny będący siedzibą administracji Kapituły Krakowskiej oraz pomieszczeniem na skarbiec włości.

W 1432 roku podejmował tu posłów czeskich król Władysław Jagiełło.

W 1532 roku pożar zniszczył ów dwór i całe miasto.

W 1550 roku kapituła podjęła uchwałę o wybudowaniu nowego murowanego dworu. Budowa zamku trwała 5 lat - od 1566 do 1571 r. Prace budowlane prowadził Wawrzyniec Lorek, którego nazwisko figuruje na kartach rejestrów rachunkowych.

Zamek był siedzibą administracji kapitulnej aż do 1795 r., a następnie (po III rozbiorze Polski) przeszedł na własność rządu pruskiego, który ulokował w nim zarząd swojej administracji.

W 1833 r. Zamek uczyniono ratuszem, przenosząc doń władze miejskie. Funkcję tę pełnił aż do 1939 r.

W 1947 r. Urządzono w nim muzeum regionalne. Obecnie przeznaczony jest na stałą ekspozycję historyczną związaną z dziejami Pabianic, na wystawy czasowe i koncerty (sala kominkowa na I piętrze).

Jest wybudowany w stylu późnego renesansu. To budynek jednopiętrowy powstały na planie prostokąta 13 x 18 m. Składający się z czterech płaszczyzn Dach jest pogrążony i ukryty za attyką. W attyce znajdują się otwory, przez które przechodziły dawniej tzw. rzygacze - długie, drewniane rynny odprowadzające wodę z dachu. Attyka jest zróżnicowana: inna dla elewacji frontowej, inna dla ścian bocznych. Jej część frontowa posiada rytmiczne podziały pionowe na przedłużeniach osi skarp oraz ślepe arkadki.

Attyka ścian bocznych zbliżona jest wyglądem do ówcześnie stosowanych zwieńczeń szczytowych.

Okna ukryte w głębokich wnękach arkadowych, umieszczone są asymetrycznie. W renesansowych obramowaniach okien I piętra widnieją małe tarcze herbowe z herbem Poraj.

Od strony północnej zwracają uwagę potężne skarpy wspierające mury, a wybudowane ze względu na podmokły teren.

Wchodzimy do wnętrza od strony wschodniej ryzalitu. Znajdujemy się w sklepionej kolebkowo sieni z lunetą nad wejściem do dużej izby po prawej.

Na piętro wchodzimy po drewnianych schodach, mijając po drodze okienko strzelnicze. Przez drewniane odrzwia dostajemy się do małego przedsionka na piętrze. Warte uwagi jest bogate renesansowe obramowanie drzwi.

Pomieszczenia piętra otrzymały w pierwszej połowie XIX wieku sufity z profilowanymi drewnianymi gzymsami.

W największej sali znajduje się kominek pochodzący z przełomu XVIII i XIX w. Zdobiony płaskorzeźbami. Jedna z sal posiada wnękę narożnikową oddzieloną od sali głównej ciekawym podwójnym łukiem, tzw. "oślim łękiem".


Grupa III Kościół parafialny pod wezwaniem św. św. Mateusza i Wawrzyńca

Na miejscu obecnego kościoła istniał już w 1354 roku drewniany kościółek erygowany przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię ze Skotnik. Jan Długosz podawał w swoich sprawozdaniach z lustracji, że był to kościółek "mały i szczupłych rozmiarów". Był on jednak świadkiem pobytu królów polskich: Władysława Jagiełły i Kazimierza Jagielończyka. Kontrakt na budowę obecnego kościoła został zawarty w 1583 r.z "muratorem" Ambrożym Włochem. Wzniósł on w latach 1583 - 1588 okazały kościół z cegły w stylu późnorenesansowym, przypominającym swym wyglądem katedrę w Płocku. Kościół jest orientowany, zbudowany na planie krzyża, trójnawowy, bazylikowy. Nad nim wznosi się wieża kościelna o czworobocznej podstawie. Wejściem głównym wchodzimy do jego wnętrza. W kruchcie, po prawej stronie znajduje się krucyfiks z dawnej tęczy, nieznanego autora, szkoła krakowska XVII wiek. Kruchta oddzielona jest od wnętrza kościoła półkolistym portalem ujętym dwiema półkolumnami. Wnętrze ma sklepienie kolebkowe z lunetami. Nawa główna oddzielona jest od bocznych stojącymi na przemian filarami i kolumnami. Od wejścia kierujemy się w lewo (patrz plan):

(3) - Ołtarz M.B. Pocieszenia z końca XVII w. Ufundowany przez cech sukienników.
(4) - Ambona drewniana z przełomu XVII / XVIII w.
(5) - Szafy ścienne na sprzęt kościelny, drzwi rzeźbione.
(6) - Ołtarz św. Józefa z końca XVII w.
(7) - Ołtarz M.B. Zwycięskiej z XVII w.
(8) - Tablica Judyty ufundowana przez kapitułę w XVII w.
(9) - Tablica pamiątkowa ks. Miklińskiego fundatora posadzki i ołtarzy: św. Józefa i św. Anny.
(10) - Drzwi do zakrystii zwieńczone pięknym renesansowym gzymsem.
(11) - Ołtarz główny wykonany na początku XVII w., późnorenesansowy z wyraźnymi tendencjami baroku, szkoła krakowska.
(12) - Obraz "Ecco Homo" (Oto Człowiek) nieznanego malarza włoskiego z XVII w. o dużej wartości artystycznej.
(13) - Tablica Władysława Hermana - pamiątka fundacji kościoła wmurowana po zakończeniu jego budowy.
(14) - Chrzcielnica gotycka. Piaskowiec. Prawdopodobnie XV w.
(15) - Lichtarze cynowe, odlewane z XVIII w.
(16) - Ołtarz św. Trójcy - szkoła krakowska z końca XVII w.
(17) - Epitafium Anny Sułowskiej - zmarłej w 1613 r., córki Krzysztofa Sułowskiego.
(18) - Ołtarz św. Anny Samotrzeć wykonany po 1616 roku.
(19) - Nowoczesna rzeźba Chrystusa wykonana przez profesora ASP w Krakowie - Jerzego Bandurę. Rzeźbę zawieszono w 1966 r.
(20) - Ołtarz św. Antoniego Padewskiego z końca XVII w.

3. Uczniowie wczuwają się w rolę przewodników i opisują wybrane przez siebie miejsca. Szczególną uwagę zwracają na późnorenesansowe zabytki miasta. Następnie dokonują oceny swoich wystąpień.

4. Odpowiadają na pytanie zawarte w temacie lekcji, uwzględniając wiedzę zdobytą na niej.

Praca domowa (omówienie)

1. Wykonanie zdjęć i krótkiego komentarza.
2. Wywiad z kustoszem Muzeum p. A. Dopart lub historykiem pracującym w Muzeum Miasta Pabianic - p. R. Adamkiem.
3. Konkurs na najciekawszą pracę:
Pabianice - moje miasto.

Opracowanie: Małgorzata Łacwik
nauczycielka języka polskiego w ZS nr 1 w Pabianicach

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2872


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.