AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Małgorzata Maćkowiak, 2019-03-06
Czempiń

Zajęcia przedszkolne, Scenariusze

Scenariusz przedstawienia "Kłótnia pór roku".

- n +

Scenariusz przedstawienia pt. „Kłótnia pór roku”.

Występują: wiosna, lato, jesień, zima, skrzaty: 1, 2, 3, 4,5,6 ,7, słońce, wiatr, chmura 1, 2, 3, rośliny - 2 kwiaty.

Piosenka: „Wiosna w błękitnej sukience”( Wiosna chodzi w kole, pozostali mają wachlarze z ul. Nowej) – 1 zwrotka i refren

Skrzaty siedzą na pieńkach.
(W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego – „Wiosna”.)

Skrzat 1:
Wiejską dróżką, w sukni nowej , idzie wiosna kolorowa.
Wystrojona i pachnąca, lekko ziemię, różdżką trąca.
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa:

Wiosna: ( przechodzi przez scenę i chowa się po wierszu roślin)
Idę sobie, idę śmiało, chociaż chłodem mi powiało.
Ale jedna na to rada: zimie odejść już wypada!
Może się obrazi siostra, ale była ciut za ostra.
Teraz niech odpocznie sobie, a ja tu porządki zrobię.

Skrzat 1:
Tak śpiewając, szła przez kraje, a za wiosną młode gaje,
wszystko kwitnie dookoła i za wiosną cicho woła.

Rośliny ( kwiaty):
Wiosno, wiosenko zatrzymaj się, nie idź tak prędko- prosimy cię.
Ogrzej nas słonkiem, podlej ciepłym deszczem,
nie odchodź stąd jeszcze!

Skrzat 1:
Wiosna tylko się zaśmiała i z daleka pomachała,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Piosenka: „Lato, lato”– 1 zwrotka i refren

(W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego – „Lato”)

Skrzat 2:
Wiejską dróżką, w sukni nowej, idzie lato kolorowe.
Wystrojone i pachnące, lekko pola różdżką trąca.
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa.

Lato:( przechodzi przez scenę i chowa się)
Idę sobie, idę śmiało żeby chłodem już nie wiało.
Niech słoneczko mocno grzeje i wiatr ciepły znów powieje.
Niech na polach łany zbóż, można kosić będzie już.
A kto wypoczywać chce – słonkiem może cieszyć się!

Skrzat 2:
Tak śpiewając, szło przez świat, a za latem każdy kwiat,
motyl, pszczoła i biedronka, trawa, pole, las i łąka.

Rośliny ( kwiaty):
Lato, lato zatrzymaj się, nie idź tak prędko – prosimy cię.
Ogrzej nas słonkiem, podlej ciepłym deszczem,
nie odchodź stąd jeszcze!

Skrzat 2:
Lato tylko się zaśmiało i z daleka pomachało,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Piosenka : „Pani jesień” - 1 zwrotka i refren ( Pani Jesień rozrzuca kwiaty na zwrotkę, w środku wiruje wiatr, podczas refrenu skrzaty zbierają liście i robią bukiety, pozostali aktorzy mają liść w ręce)

(W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego – „Jesień”)
Skrzat 3:
Wiejską dróżką, w sukni nowej, idzie jesień kolorowa.
Wystrojona i pachnąca, lekko ziemię różdżką trąca.
A po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa.

Jesień: ( przechodzi przez scenę i się chowa po wierszu roślin)
Idę sobie, idę śmiało żeby chłodem trochę wiało.
Niech słoneczko tak nie grzeje i wiatr zimny znów powieje.
Niech owoce i warzywa każdy prędko, chętnie zrywa,
to wiadomo o jesieni, że się kolorami mieni!

Skrzat 3:
Tak śpiewając, szła przez świat, za jesienią wrzosu kwiat,
Kosz owoców i warzywa. Wszystko jesień prosi, wzywa.

Rośliny ( kwiaty):
Jesień, jesieni, zatrzymaj się, nie idź tak prędko – prosimy cię.
Otul nas wiatrem, podlej chłodnym deszczem,
nie odchodź stąd jeszcze!

Skrzat 3:
Jesień tylko się zaśmiała i z daleka pomachała,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Piosenka: „Zima , zima” – tylko refren piosenki, który jest na początku ( Zima jest w środku, a skrzaty tworzą koło wokół zimy, pozostali aktorzy mają po 2 wiewaczki białe)
(W tle muzyka z "Czterech pór roku" Vivaldiego - „Zima”)
Skrzat 4:
Wiejską dróżką, mroźna cała, idzie prędko zima biała
Wystrojona w płatki śniegu, różdżką trąca ziemię w biegu,
a po drodze wita drzewa i tak sobie cicho śpiewa.

Zima: ( przechodzi przez scenę i się chowa)
Idę sobie, idę śmiało, bo już chłodem tu powiało.
Zaraz w bieli będzie świat, nie urośnie żaden kwiat.
Białym puchem sypię właśnie i niech wszystko wokół zaśnie…
Teraz mroźno być już ma, bo króluję teraz ja!
Skrzat 4:
Tak śpiewając szła w zamieci, a za zimą grupka dzieci.
Roześmiana dziatwa chciała, aby zima tam została….

Rośliny ( kwiaty):
Zimo kochana, zatrzymaj się, nie idź tak prędko – prosimy cię.
Syp puszystym śniegiem, a nie zimnym deszczem,
nie odchodź stąd jeszcze!

Skrzat 4:
Zima tylko się zaśmiała i z daleka pomachała,
bo wiedziała mądra pani, że ją nowy czas już goni….

Skrzat 5:
Wszystkie cztery pory roku
pełne dumy i uroku,
Kolorowe są i młode,
własną mają też pogodę.
Wiosną słońce, gwiazdy gasną,
zimą śnieg i już jest jasno,
z małej chmurki duży deszcz,
w ciepłe lato miło jest.
A jesienią? Tak jesienią
chłodne wiatry w polu wieją.
To jest właśnie polski klimat.
Pory roku klimat trzyma.
Wszystko ma swe miejsce, czas.
Pory roku cieszą nas.

Piosenka: „Znów minął rok”

Skrzat 6:
Kłóciły się pory roku
w piękny noworoczny ranek,
która z nich jest najważniejsza,
która królową zostanie.
Pierwsza przemówiła wiosna.

Wiosna: ( wchodzi z kwiatami)
Jestem piękna i radosna.
Ze mną życie się zaczyna,
nie to, co ta sroga zima.
Budzę pąki, sypię kwiatem
i przyjemniej jest niż latem.
Czyż nie jestem najpiękniejsza,
najzieleńsza i najszczersza?

Skrzat 6:
Pokiwało głową lato.

Lato: ( wchodzi z koszem pieczywa, może mieć kłosy zbóż )
A ja na to, jak na lato.
Zanim się tu zazielenisz,
wiele błota jest na ziemi.
Zimno, ciemno, deszcz i słota
- to wiosenna jest robota.
Są i burze i roztopy,
potem powódź i potopy.
Latem wszystko jest inaczej
- ja na świecie więcej znaczę.
Dam jeść wszystkim, to ma rola,
bo bogato w lasach, polach.

Jesień: ( wchodzi z koszem owoców i warzyw)
Jak nie upał, to znów susza,
co do głodu wszystkich zmusza.
Bo gdzie susza – tam jest głód
i pomoże tylko cud.
Nie ma to jak sad jesienią:
wszystkie jabłka się rumienią,
pełne warzyw są ogrody,
zanim przyjdą późne chłody.

Zima: ( wchodzi z puchową kołderką)
Jakie to są twoje chłody
- dużo błota, dużo wody.
Brudno robi się , ponuro
- brzydkie niebo z ciemną chmurą.
No a zimą czysto, jasno,
ziemia ma kołderkę własną.
Śpią roślinki i zwierzęta,
jest wesoło, idą święta.

Wiosna:
Zima – pora doskonała?
Lodem skuta ziemia cała.
Twardo, zimno, zawierucha,
nie wychodzić bez kożucha.
Wiosną można zdjąć czapeczkę
i zamienić na chusteczkę.

Skrzat 6 :
I tak długo kłótnia trwała.
Każda pora rację miała.

Skrzat 7:
Tej kłótni się przyglądały
trzy malutkie chmurki białe.
Na niebie się zatrzymały,
z kłótni nic nie zrozumiały.

Chmura 1:
Taki dzisiaj piękny dzionek.
O co kłócą się, szalone?
Każda pora jest wspaniała,
czemu nie chcą wspólnie działać?


Chmura 2:
Każda pora roku płynie
i ze swych zwiastunów słynie:
wiosna ze snu ziemię budzi.
Lato w mig opala ludzi,
a jesień liście maluje,
zima śnieżką w nas celuje.

( wstaje słońce, które było za chmurkami)

Słońce:
Macie rację moje panie.
Lepiej niech już tak zostanie
choć bywają zagadkowe
złe warunki pogodowe,
To najbardziej ja się wściekam
na działalność złą człowieka.

Chmura 3:
A co człowiek ma do tego,
że w pogodzie dużo złego?
Jak człowiek postąpić może,
żeby już nie było gorzej?

Słońce:
Wszystkim ludziom dobrze znany
Straszny efekt cieplarniany.
No a to się wzięło stąd,
Że nieoszczędzany jest prąd.
Ludzie mogą porom roku pomóc,
A nie prąd marnować w domu.
( przez scenę przelatuje wiatr, który szumi )

Wiatr:
Szszszszszszszsz! Co za czasy,
wycinają ludzie lasy!
Gdzie ja teraz się podzieję?
Nie powieję – oszaleję.
I w tornado się zawinę
i popsuję coś lub zginę.

( Wiatr mocno wiruje , wtedy słońce łapie wiatr za ramię)

Słońce:
Cicho, wietrze! Plany snuję,
kto dziś ciebie potrzebuje?....
Błyskawiczny pomysł taki:
tam na polu są wiatraki,
zatańcz z nimi, niech się kręcą,
dużo prądu zaoszczędzą.

( z boku stoi wiatrak, który wskazuje słońce)
Wiatr:
Lecę, pędzę tam na pole,
zamiast jęczeć, pomóc wolę!

( wiatr odlatuje robiąc okrążenie wokół sceny, dolatuje do wiatraka i porusza jego skrzydłami)

Chmura 1:
Takich ludzi nam potrzeba,
bo na ziemi działać trzeba:
uspokoić roku pory
i złagodzić wszystkie spory.

Chmura 2:
Żeby ludzie na rowerze,
albo pieszo, mówiąc szczerze,
mogą też dla zdrowia żaglówką,
a nie wciąż tylko taksówką.

Chmura 3:
Błyskawicznie działać trzeba,
by nie było dymu z nieba,
a deszcze czyste padały
i zdrową wodę dostarczały.

Piosenka: „Kiedy jesteś smutny” - 1 zwrotka i refren ( wszyscy naśladują ruchem treść piosenki, pory roku na środku)
( po piosence pory roku godzą się i ustawiają się w półkole z innymi)

Skrzat 7:
Wiecie, co się stało dalej?
Wszyscy ciężko pracowali
i uczyli ludzi co dzień,
by z klimatem żyli w zgodzie.

Taniec : „Pory roku” wg Klanzy ( chustki szyfonowe)

Skrzat 7:
Wszystko do normy wróciło
i dobrze się zakończyło.
Na jakiś czas, daję słowo,
każda pora jest królową.

Chmury 1,2 3:
Ziemia naszym domem jest
czy w pogodę, czy też w deszcz.
Bądź dziś królem- dbaj o klimat.
Klimat nas przy życiu trzyma.
Pomagajmy póki czas,
by był zdrowy każdy z nas.

Piosenka: „Ziemia – zielona wyspa”

Opracowała: Małgorzata Maćkowiak
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.