AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Joanna Szczubełek, 2018-08-01
Warszawa

Język polski, Konspekty

Opis przeżyć wewnętrznych.

- n +

Temat: Opis przeżyć wewnętrznych.

Cel ogólny:
- doskonalenie umiejętności rozpoznawania i opisywania emocji.


Cele operacyjne – uczeń:
– rozumie pojęcie emocji,
– dysponuje zasobem słownictwa nazywającym uczucia,
– potrafi zróżnicować nazewnictwo emocji w zależności od stopnia ich nasilenia,
– zna elementy poprawnie skonstruowanego opisu przeżyć wewnętrznych,
– dysponuje zasobem frazeologizmów opisujących przeżycia wewnętrzne.


Metody:
- wykład,
- pogadanka,
- metoda inscenizacji,
- pokaz filmu,
- burza mózgów.


Formy pracy:
- indywidualna,
- zbiorowa.


Typ lekcji:
- opracowanie nowego materiału.


Środki dydaktyczne:
- tablica interaktywna,
- prezentacja multimedialna,
- fragment filmu „Forrest Gump” w reżyserii Roberta Zemeckisa,
- wydrukowane materiały dodatkowe dla uczniów zawierające przydatne słownictwo,
- wydrukowany dla uczniów przykładowy opis przeżyć wewnętrznych.

Przebieg lekcji:
I Część wstępna
1. Przywitanie się i sprawdzenie obecności/2 min.
II Część właściwa
1. Wprowadzenie do tematu – zapis tematu lekcji, uruchomienie prezentacji/2min.
2. Zapoznanie uczniów z definicją emocji i słownictwem stosowanym zamiennie do tego terminu, zapisanie informacji w zeszycie/ 4 min.
3. Zapoznanie uczniów z wynikami prac prof. Paula Ekmana dotyczących t.zw. emocji podstawowych- gniewu, radości, smutku, zdziwienia, wstrętu i strachu. Wybrani chętni uczniowie prezentują wskazaną przez nauczyciela emocję, pozostali starają się wskazać podobieństwa w mimice do osób sfotografowanych przez Ecmana podczas prac w latach 70. XX wieku./9 min.
4. Zapoznanie uczniów ze wskazówkami dotyczącymi redagowania opisu przeżyć wewnętrznych (zapisanie wskazówek w zeszycie). W trakcie prezentacji wskazówek na tablicy multimedialnej, uczniowie starają się nadawać róże nazwy różnym stopniom nasilenia radości, gniewu, smutku (burza mózgów) i uhierarchizować je, podawać możliwe reakcje ciała człowieka na wskazane przez nauczyciela emocje, a także wskazywać frazeologizmy dotyczące przeżyć wewnętrznych/12 min.
5. Rozdanie uczniom wydrukowanych dodatkowych materiałów zawierających przydatne do opisywania przeżyć wewnętrznych słownictwo (załącznik nr 1) i przykładowy opis przeżyć wewnętrznych (załącznik nr 2)/2 min.
6. Uczniowie w grupach 3- lub 4-osobowych odnajdują w otrzymanym opisie przeżyć wewnętrznych następujące informacje: opis sytuacji, która doprowadziła bohatera do przeżywania emocji, nazwy uczuć, opisy reakcji mimiki i ciała bohatera na emocje, frazeologizmy związane z przeżywaniem emocji. Wybrani uczniowie prezentują wyniki pracy swojej grupy/6 min.
III Część końcowa
1. Podsumowanie lekcji (powtórzenie zasad budowania opisu przeżyć wewnętrznych)/2 min.
2. Prezentacja fragmentu filmu „Forrest Gump” w reżyserii Roberta Zemeckisa, poprzedzona informacją na temat nieszczęśliwego dzieciństwa bohaterki/ 4 min.
3. Rozdanie pracy domowej wydrukowanej na kartkach:
Opisz przeżycia wewnętrzne Jenny w momencie, gdy zobaczyła podczas spaceru z Forrestem stary dom swojego nieżyjącego ojca. Skorzystaj ze wskazówek zapisanych w zeszycie i słownictwa podanego na lekcji w materiałach dodatkowych/ 2 min.

Inf. do prezentacji

W latach 70. badania amerykańskiego psychologa Paula Ekmana wykazały, że podstawowe emocje są determinowane biologicznie oraz uniwersalne, czyli wyrażane i odbierane tak samo w każdej kulturze. Podstawowe emocje, które opisał Ekman to: złość, strach, smutek, radość, zniesmaczenie oraz zaskoczenie. Pod koniec lat 60. Ekman oraz Walter Friesen przebadali plemię Fore zamieszkujące Papuę Nową Gwineę. Tubylcy nie mieli wcześniej styczności z cywilizacją Zachodu. Badacze zaprezentowali członkom plemienia zdjęcia ukazujące twarze Amerykanów wyrażające sześć podstawowych emocji. Zadaniem badanych było ich nazwanie i opisanie. Następnie Ekman i Friesen opowiedzieli sześć historii nacechowanych emocjonalnie. Każda z nich miała na celu wywołanie reakcji u tubylców. Zadaniem członków plemienia Fore było zademonstrowanie wyrazów twarzy, które odpowiadałyby emocjom zawartym w opowiedzianych historiach. Efekty tych badań zostały udokumentowane fotograficznie i na ich podstawie naukowcy przeprowadzili analogiczne badania na Amerykanach. Rezultaty owych badań potwierdziły słuszność tezy Darwina, że niezależnie od kultury, sześć opisanych przez Ekmana podstawowych ekspresji jest niezmienna zarówno w wyrażaniu, jak i w odbieraniu. Emocje podstawowe są zatem emocjami ponadkulturowymi, pozostałe zaś wytworem kulturowego doświadczenia.
Ekman zidentyfikował 43 mięśnie twarzy kontrolujące wyrażanie ludzkiego samopoczucia. Bez ich prawidłowego działania wyrażanie szczęścia, smutku bądź złości byłoby niemożliwe. Co ciekawe, używając wszystkich możliwych kombinacji tych 43 mięśni, możemy wykonać do 10 tysięcy grymasów! Twarz ludzka może jednocześnie wyrażać dwie emocje za pomocą różnych regionów mimicznych (np. oczy wyrażające gniew a dolny region twarzy – szczęście). Wynika to z faktu, że emocje odczuwane mogą nakładać się na siebie w czasie. Tego typu zmiany emocji trwają ułamki sekund. Można wtedy mówić o zjawisku mikroekspresji. Mikroekspresja emocjonalna jest krótką, niezamierzoną reakcją mięśni mimicznych twarzy.
Here’s Why
The New Guinea man featured below was living in an isolated, preliterate culture using stone implements which had never seen any outsiders before. Dr. Paul Ekman asked him to show what his face would look like if:
• His child had just died
• He stepped on a smelly dead pig
• He was about to fight
• Friends had come

Przykład opisu przeżyć

Radek wpadł do swojego pokoju niczym samolot odrzutowy i omal nie przewrócił się o leżącą na podłodze deskorolkę. Rzucił się w kierunku swojego szkolnego plecaka i zaczął w nim nerwowo czegoś szukać.
W głowie kołatała mu jedna myśl, że na dole czeka Beata, która przyszła pożyczyć od niego zeszyty. Nie było jej dwa dni w szkole i chciała uzupełnić lekcje. Najważniejsze było jednak to, że nie poszła do prymusa Kuby, lecz do niego. To było coś nadzwyczajnego. Musiał się spieszyć, ale cały był roztrzęsiony i nie mógł się skupić. Brakowało jeszcze zeszytu z biologii, którego nigdzie nie mógł znaleźć. Nie było go na żadnej półce ani w szufladach biurka. Był coraz bardziej zdenerwowany. Ręce zaczęły mu się pocić. Był z jednej strony szczęśliwy, że najładniejsza dziewczyna w klasie przyszła do niego, a z drugiej strony ogarniała go rozpacz. Jeżeli nie znajdzie tego zeszytu, spali się ze wstydu, a Beata na pewno pójdzie do Kuby. Oddychał ciężko i czuł się jak czajnik, w którym za chwilę zacznie się gotować woda. Stanął w miejscu i zamknął oczy. Nagle przypomniał sobie, że biologii nie było, bo pani zachorowała. Bez chwili zastanowienia chwycił zeszyty i zbiegł na dół.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.