AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Joanna Szczubełek, 2018-08-01
Warszawa

Język polski, Konspekty

Dwa oblicza dramatu.

- n +

Scenariusz zajęć edukacyjnych z języka polskiego w klasie VI
Ilość jednostek lekcyjnych – 1 godz. lekcyjna


Temat: Dwa oblicza dramatu.


1. Cel ogólny: poszerzenie wiedzy na temat dramatu.

2. Cele operacyjne (uczeń):
- zna pojęcie dramatu jako dzieła literackiego i inscenizacji;
- zna termin: didaskalia (tekst poboczny),
- wskazuje funkcje didaskaliów w tekście dramatu;
- potrafi odróżnić zapis didaskaliów w utworze dramatycznym od dialogów i monologów postaci;
- potrafi przyrównać didaskalia do narratora w prozie,
- czyta utwór dramatyczny z podziałem na role;
- posługuje się w wypowiedzi na temat inscenizacji terminami związanymi z teatrem: aktor, rekwizyt, kostium, scenografia, operator światła.

3. Metody pracy: wykład, pogadanka, pokaz, inscenizacja, ćwiczenia przedmiotowe.

4. Formy pracy: praca indywidualna, praca zbiorowa.

5. Pomoce dydaktyczne:
• komputer, głośniki, tablica interaktywna,
• nagrania video z fragmentami inscenizacji dramatów: „Boska!” i „Księżyc i magno lie
• kartki z wydrukowanym fragmentem dramatu „Księżyc i magnolie”,
• egzemplarz powieści Margaret Mitchell „Przeminęło z wiatrem”,
• kartki z wydrukowaną pracą domową.









Przebieg zajęć edukacyjnych:
I Część wstępna
1. Powitanie i czynności organizacyjne. (2 min.)
2. Wprowadzenie do tematu zajęć edukacyjnych, zapisanie tematu zajęć na tablicy i w zeszy-tach, uświadomienie celów lekcji. (2 min.)
3. Ćwiczenie utrwalające słownictwo związane z teatrem z wykorzystaniem nagrania video in-scenizacji dramatu „Boska” (5 min.)

II Część podstawowa
4. Przypomnienie, że dramat jest jednym z trzech, obok liryki i epiki, rodzajów literackich. (2 min.)
5. Zapisanie na tablicy dwóch znaczeń słowa dramat- tekst literacki i inscenizacja. Wskazanie na wyjątkowość tego rodzaju. (3 min.)
6. Przybliżenie uczniom akcji dramatu „Księżyc i magnolie” i rozdanie kartek z fragmentem tekstu sztuki (5 min.)
7. Czytanie z podziałem na role- troje uczniów czyta kwestie postaci, nauczyciel czyta dida-skalia. (5 min.)
8. Pogadanka na temat znaczenia tekstu, który czytał nauczyciel. (5 min.)
Pytania:
Kto z nas czytał słowa, które nie zostałyby wypowiedziane na scenie, gdyby ten tekst był insce-nizowany?
Po co autor umieścił w tekście słowa, które nie padają ze sceny?
Dla kogo informacje te mają znaczenie, są wskazówką?
9. Zapisanie na tablicy i w zeszytach definicji didaskaliów (tekstu pobocznego). (4 min.)
didaskalia (tekst poboczny)- wskazówki i objaśnienia autora dotyczące sposobu wystawienia dramatu, umieszczone w tekście, zazwyczaj wyróżnione innym krojem pisma, mogą doty-czyć np. scenografii, zachowań aktorów, oprawy muzycznej itd.
10. Zaprezentowanie nagrania video inscenizacji omawianego fragmentu sztuki (5 min.)
11. Krótka pogadanka o tym, w jaki sposób widz odbiera inscenizację, co oddziałuje na jego zmysły, uzupełnienie schematu podziału na tablicy i zapisanie go w zeszytach. (4 min.)

DRAMAT
TEKST LITERACKI INSCENIZACJA
(PRZEDSTAWIENIE TEATRALNE)
NA CZYTELNIKA ODDZIAŁUJE SŁOWO PISANE, WAŻNĄ ROLĘ PEŁNIĄ DIDASKALIA, INFORMUJĄ O MIEJSCU I CZASIE WYDARZEŃ, ZACHOWANIACH BOHATERÓW NA WIDZA ODDZIAŁUJE SŁOWO MÓWIONE, GRA AKTORSKA, SCENOGRAFIA, MUZYKA I ŚWIATŁO
III Część końcowa


12. Podsumowanie zajęć edukacyjnych (1 min.)
13. Rozdanie materiałów zawierających pracę domową i objaśnienie jej (2 min.)
14. Pożegnanie uczniów (1 min.)




Księżyc i magnolie
Ron Hutchinson
Występują:
David Selznick- producent filmowy
Ben Hecht- scenarzysta
Victor Fleming- reżyser
Miss Poppenghul- sekretarka Selznicka


Akt 3 scena 1
Wnętrze biura Selznicka, bałagan, wszędzie porozrzucane łupinki po orzechach i skórki bananów. Na środku stół z maszyną do pisania i stertą kartek maszynopisu. Hecht, Selznick i Fleming w wymiętych koszulach, z rozluźnionymi krawatami. Hecht siedzi przy maszynie do pisania. Selznik i Fleming stoją na schodkach dzielących pomieszczenie na dwie części . W głębi biurko Selznicka.z lampą i telefonem.


Selznick: Widzisz...i tu czegoś brakuje. Kurcze... tu mi brakuje.../Bierze ze stołu egzemplarz powieści i zaczyna go wertować/ Muszę to sprawdzić./siada przy biurku/
Hecht: Dobrze. Melania umiera, Rhett daje Scarlett kosza i...?
Fleming: Koniec.
Hecht: Koniec?
Selznick: Koniec.
Hecht /przygląda się maszynopisowi/ Aha, coś przeoczyłem, tak? Wycięliśmy jakieś sceny? Schodzą się na koniec czy nie?
Selznick: Tak
Hecht: Co tak?
Selznick: Nie.
Hecht: No to tak czy nie?
Selznick: I tak, i nie.
Hecht: I nie?
Selznick: Nie.
Hecht /podnosi głos/ Nie?
Selznick: Tak.
Hecht: Zeszli się na koniec czy nie?
Fleming: Ale czy to jest ważne?
Hecht: Pięć dni czekam, żeby się dowiedzieć.
Selznick: Tak Margaret Mitchell zakończyła książkę.
Hecht /ze zniecierpliwieniem, coraz głośniej/ Moment, moment. Czyli co? Po tym wszystkim Rhett odjeżdża? Tak po prostu? I co? I nic się nie wyjaśnia? I nie wiemy, czy ta Scarlett go odzyska, czy Rhett zmieni zdanie, czy nie wiem, czy przejedzie go wóz strażacki, jak będzie przechodził przez ulicę?! A ty? Uważasz, że tak można skończyć film?
Fleming: Słuchaj, jest mi wszystko jedno. Ja chcę być na planie a nie tutaj. Skończcie to, jak chcecie, tylko skończcie.
Hecht: Nie, nie , nie, nie. To...to nie jest zakończenie. Na ostatniej stronie musi być napisane:Koniec. A nie coś w rodzaju końca.
Fleming: Dobra, może zgodziłbyś się na takie alternatywne zakończenie. Mogę?
/Siada na miejscu Hechta przy maszynie do pisania./ Dialogi zostawiamy bez zmian. Cięcie. Przechodzimy na Scarlett /zaczyna pisać/, która siedzi na schodach z oczami wzniesionymi ku górze
Hecht /siada na schodach, patrzy w górę/: O tak.
Fleming /wciąż pisze/: Nagle słychać stukot kopyt. Zjawia się Rhett i bierze ją w ramiona.
Hecht: Oczywiście przeskakuje przez płot.
Fleming: Przez taki rów z wodą.
Hecht Z dzikim błyskiem w oku.
Fleming: Z wyzywającym uśmiechem.
Hecht: I... i... i razem odjeżdżają w siną dal, a jej włosy targane wiatrem...
Fleming: O... to jest dobre! Te włosy targane wiatrem. To jest dobre.
Hecht: I on mówi...
Fleming /uśmiechając się pobłażliwie/: Ty głuptasie
Hecht: A ona wzdycha...
Fleming: Ach, Rhett.
Hecht: I razem przeskakują przez jeszcze jeden płot czy rów...
Fleming: I pogalopowali w stronę zachodzącego słońca.
Hecht /klaszcze w dłonie/ I to jest zakończenie!
Selznick: Owszem, ale autorka inaczej zakończyła swoją książkę i wiedziała, co robi. Dobrze wiedziała. /podnosi z biurka egzemplarz powieści i podaje go Hechtowi/ Przepisz ostatnie zdanie.
Hecht /czyta ostatnie zdanie w książce, kręci głową, wrzeszczy/ Nie, nie, nie, nie. Nie! Nie! Nie! To jest ostatnie zdanie?! Przecież to chyba oczywiste, że jutro jest nowy dzień! Powiedz mi / dopada do Selznicka, łapie go za kołnierz marynarki/ Ja tyle musiałem czekać, żeby się o tym dowiedzieć?/załamany opiera ręce na biurku, zaczyna szlochać, podchodzi do niego Fleming, obejmuje go/ Nie.
Fleming: Chodź.
Hecht: Nie. Nie mogę. Nie zmuszajcie mnie, żebym, żebym to napisał.
Fleming: Chodź. Trzeba to zrobić. /prowadzi Hechta do maszyny i sadza przed nią, klepie go po ramieniu/ Dasz radę.
Hecht /zaczyna pisać/: Jutro jest... jakby ktoś nie wiedział... nowy...ale Selznick się upiera, żeby było to powiedziane...dzień.
Fleming: Koniec?
Hecht /z rezygnacją/: Naszych karier... na pewno.








Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.