AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Marta Kaiser, 2017-01-11
Góra

Lekcja wychowawcza, Scenariusze

Juz się nie boję, czyli jak radzić sobie ze stresem - scenariusz lekcji wychowawczej dla uczniów gimnazjum

- n +

Już się nie boję, czyli jak radzić sobie ze stresem
scenariusz lekcji wychowawczej dla uczniów gimnazjum

CELE:
• przybliżenie uczniom pojęcia „stres” oraz czynników go wywołujących
• kształcenie umiejętności radzenia sobie ze stresem
• kształcenie umiejętności relaksacji
• integracja grupy
• rozwijanie wyobraźni
METODY:
• pogadanka
• dyskusja
FORMY:
• praca indywidualna
• praca w grupach
ŚRODKI DYDAKTYCZNE:
• słownik języka polskiego
PRZEBIEG ZAJĘĆ
1. Sprawy organizacyjne
2. Rozmowa kierowana. Nauczyciel zaznacza, że celem dzisiejszych zajęć będzie rozwijanie w uczniach umiejętności radzenia sobie ze stresem, bowiem życie każdego człowieka obfituje nierzadko w sytuacje trudne. W każdym okresie życia, stając przed trudnościami, doświadczamy uczuć określanych mianem negatywnych. Odczuwamy więc strach, złość, smutek,, czasem przerażenie, poczucie bezradności lub wściekłość. Rozpoczyna się dyskusja na temat „Co to jest stres”? Nauczyciel zapisuje na tablicy propozycje uczniów, po czym podaje definicję stresu („zespół warunków wywołujących zagrożenie, zakłócenie działań lub zablokowanie realizacji ważnych potrzeb człowieka”). Można zmienić swój stosunek do nowych, trudnych doświadczeń, można też nauczyć się radzić sobie w sytuacjach stresowych. Nauczyciel proponuje serię ćwiczeń mających na cele uporanie się ze stresem.
a) Ćwiczenie 1.
Spróbuj napinać i rozluźniać poszczególne partie mięśni:
Czoło, powieki, policzki, szczęki…… napnij i rozluźnij mięśnie szyi, ramiona, ręce…… napnij i rozluźnij brzuch i nogi. Przez chwilę posiedź rozluźniony. Jak się czujesz? Czy wiesz, że uwolniłeś z mięśni sporo adrenaliny – hormonu wytwarzanego w stresie? Rozluźniając świadomie mięśnie przestajesz się denerwować. Przede wszystkim koncentrujesz się nie na problemie, a na sobie, swoim ciele, więc problem trochę się odsuwa. Poza tym w stresie mięśnie są napięte, a oddychanie szybkie i płytkie. Działając więc na ciało, rozluźniając je, powodujesz ogólne uspokojenie i wyciszenie emocji.
b) Ćwiczenie 2.
Uczniowie siadają na podłodze, rękami obejmują nogi (kolana podciągnięte do brody), głowa znajduje się między kolanami, plecy skulone. Stopy, łydki, uda, pośladki, brzuch, szyja, pięści są zaciśnięte. Wszyscy ćwiczący starają się maksymalnie napiąć każdy mięsień. Tę pozycję należy utrzymać przez minutę, a potem bardzo wolno rozprężać się, aż do momentu uzyskania poczucia odprężenia. Należy starać się rozciągać się palce nóg i rąk, rozciągnąć wszystkie stawy i mięśnie twarzy. Po upływie minuty rozciągania można się już całkiem zrelaksować.
c) Ćwiczenie 3.
Uczniowie kładą się na podłodze, zamykają oczy. Każdy musi mieć tyle miejsca, by mógł swobodnie i wygodnie się położyć. Prowadzący mówi głosem spokojnym i jednostajnym. Prosi ćwiczących o zwrócenie całej swojej uwagi na to, co dzieje się wewnątrz ich ciała. Mówi o naczyniach krwionośnych, w których płynie krew, o płucach, które napełniają się świeżym powietrzem, o żołądku, który trawi pokarm. Nauczyciel zwraca uwagę uczniów na to, by byli oni świadomi swego ciała bez sprawdzania dotykiem.
d) Ćwiczenie 4.
Usiądźcie w parach, plecami do siebie, ale tak, by stykać się całą powierzchnią pleców. W ciszy i spokoju oddychaj w swoim rytmie i staraj się po chwili wyczuć oddech koleżanki/kolegi. Zwróć uwagę na indywidualny rytm oddechu.
A teraz usiądź osobno i postaraj się wydłużyć swój oddech. Weź głęboki wdech i bardzo powoli wypuszczaj powietrze. Jeszcze jeden wdech i na wydechu możesz zacząć liczyć. Do ilu możesz doliczyć? Do 4,5, a może 10? Gdy będziesz zdenerwowany, np. przed odpowiedzią lub w innej, trudnej dla Ciebie sytuacji, spróbuj się skoncentrować i liczyć na wydechu. Zobaczysz, że trudniej Ci będzie wydłużyć oddech będąc w stresie, ale po pewnym czasie, gdy oddech się uspokoi i minie napięcie, Twoje zdenerwowanie będzie mniejsze.
e) Ćwiczenie 5.
„Jak myślę będąc w stresie?” Przypominamy sobie różne sytuacje stresowe z ostatniego okresu oraz nasz sposób myślenia razie napotkania problemu („Nic nie umiem”, „Znowu mi się nie uda!”, „Co ja zrobię, gdy dostanę jedynkę?”). Zwracając uwagę na to „jak myślę?”, można zwiększyć samoświadomość i umożliwić zmianę niekorzystnych wzorców myślowych. Możemy nauczyć się myśleć inaczej, myśleć pozytywnie.
f) Ćwiczenie 6.
Nigdy nie dość przypominania o sposobach odreagowywania stresu (innych niż krzyczenie na najbliższych!). warto je omówić na forum klasy, łącząc to z rozmową o zainteresowaniach uczniów. Przecież te zajęcia określane mianem hobby dają nam dużo zadowolenia, są najlepszym antystresowym czynnikiem. Jeśli spotkała nas duża przykrość, przygnębiające myśli opanowały umysł, zmieńmy swój nastrój zajmując się tym, co sprawi nam przyjemność. Może to być ulubiona muzyka, dobra książka czy komedia. Rozmawiając z młodzieżą o ich zainteresowaniach umożliwiamy uczniom „nudzącym się” poznanie ciekawych sposobów spędzania czasu, a więc więcej możliwości wywoływania w sobie pozytywnych uczuć.
g) Ćwiczenie 7.
A oto pytania, jakie możesz sobie zadać, aby uwolnić się od zdenerwowania, aby przestać myśleć o przykrej sytuacji:
„Z czego mógłbym być zadowolony, gdybym chciał?”, „Jakie jest moje najprzyjemniejsze wspomnienie?”, „Czego nauczyłem się w tej sytuacji?”
h) Ćwiczenie 8.
Warto je przeprowadzić w grupach 4-5 osobowych. Zadaniem młodzieży będzie znalezienie jak największej ilości sposobów na stres, sposobów jak można wykorzystać wyobraźnię jako czynnik antystresowy. Uczniowie muszą mieć na tzw. „burzę mózgów” minimum 5 minut. Następnie przedstawiciel grup przedstawią na forum efekty pracy.
3. Po wykonaniu wszystkich ćwiczeń uczniowie je analizują, dyskutują o uczuciach, wątpliwościach i emocjach, jakie nimi targały podczas ich wykonywania.
PODSUMOWANIE
Nauczyciel przypomina pojęcia stresu, dokonuje podsumowania zajęć. Podkreśla, iż zmiana sposobu myślenia zmieni nasze odczucia, co z kolei spowoduje poprawę kondycji psychicznej. Ludzie pogodni, pozytywnie nastawieni do innych, spokojniej przyjmujący nowe doświadczenia są mniej podatni na stres, zdrowsi i bardziej zadowoleni z życia.

BIBLIOGRAFIA
1. Garstka T.: Jak pomóc uczniom w radzeniu sobie ze stresem? W: Poradnik wychowawcy. T. 4. Warszawa 2000.
2. Mały słownik języka polskiego. Warszawa 1999.
3. Sadowska E.: Lekcje wychowawcze: ćwiczenia dla uczniów gimnazjum i szkól ponadpodstawowych. Część II. Warszawa 1999.
4. Sadowska E.: Lekcje wychowawcze: opracowanie dla nauczycieli gimnazjum i szkól ponadpodstawowych. Część II. Warszawa 1999.
5. Zajączkowski K..: Lekcje wychowawcze w gimnazjum . Kielce 2003.



Zgłoś błąd    Wyświetleń: 0


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0