AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Monika Ziółkowska, 2016-01-19
Lwówek Śląski

Uroczystości, Scenariusze

Scenariusz z okazji Dnia Nauczyciela.

- n +

Dzień Nauczyciela 14.10.2015 r.
Początek apelu:
Scena początkowa oscyluje wokół monologu, a potem dialogu narracyjnego.
Wchodzi narrator nr 1 mówiąc: (Dominik)
N1: Nauczyciel Hmm Trudne do wyjaśnienia słowo Może pomoże mi ciocia Wikiepdia ( w tym momencie wchodzi osoba przebrana za panią profesor - Wikipedię). O, moja mądra głowo!
Wikipedia: Nauczyciel: KRÓLESTWO: DZIWOLĄGI
GATUNEK: BELFER
PODGATUNEK: JUŻ TAKICH GŁUPICH NIE MA
OBSZAR ZAMIESZKIWANIA: KRAINA KREDY
TYPOWE ZACHOWANIA: HISTERIA, EUFORIA, STANY NERWICY ZWYCZAJNEJ PRZEPLATANE TAK ZWANĄ ZAWIECHĄ.
ANTAGONIZMY W PRZYRODZIE: NATURALNA PRZECIWWAGA DLA UCZNIA, JAK SPRITE DLA PRAGNIENIA.
N1: To za bardzo skomplikowane, czy jest prostsza odpowiedź na to pytanie?! Wujku Google, może Ty pomożesz mi odpowiedzieć na nie????
( Na scenie pojawia się, trochę roztrzepany, ale również wystylizowany na profesora, wujek Google.)
Google: NAUCZYCIEL: To jedyny zawód, w którym kradnie się rzeczy z domu i przynosi się je do pracy!!!
N1: A jaki byłby nauczyciel idealny, ten jedyny w swoim rodzaju, prosty, niebanalny?
(Odpowiedzi udziela Wikipedia i Google na przemian).
W: Opowiadałby bez przerwy kawały, a dzieci z niego ciągle by się śmiały. On by jednak się nie obrażał wcale, bo sam występowałby w tym kawale!
G: Byłby w dobrym humorze od rana i sam za uczniów robiłby zadania!
W: Przerwy ogłaszałby na lekcjach, a na przerwach lekcje! Takie uczenie się byłoby skuteczne!
G: Podczas lekcji pozwalałby uczniom jeść drugie śniadanie, a na polaku sam pisałby wypracowanie!
W: Na wodzy zawsze by trzymał nerwy, nawet wobec Jakuba Kocerby! (przyp. autora)
N1: Tak jak idealnych nauczycieli nie ma, niestety, nie ma też idealnych dzieci Z tego wynika, drodzy uczniowie, że oni są najlepsi, zapamiętajcie to sobie! (Na słowo wykonuje ruch ręką w kierunku nauczycieli).
(W tym miejscu uczeń nr 2 wchodzi na scenę czytając wiersz).
N:2 Gdyby do szkoły chodziły anioły

Gdyby do szkoły chodziły anioły,
wyglądałoby to dosyć normalnie.
Tyle tylko, że anioł anioła
w czasie lekcji piórnikiem nie walnie.

Gdyby do szkoły chodziły anioły,
nie wiem, jakie stawiano by stopnie.
Tyle tylko, że przerwa tyle tylko, że przerwa
wyglądałaby całkiem okropnie.

Bo na anielskiej przerwie
chodzono by parami:
- Dzień dobry.
- Przepraszam.
- Och! Ach!
Bo anielskiej przerwie,
tak mówiąc między nami,
nudno byłoby, że aż strach.

Do naszej szkoły nie chodzą anioły.
Rzec by można że nawet odwrotnie.
Czasem słychać tu wrzaski piekielne,
podkreślano to jeż wielokrotnie.
A jak coś fruwa po klasie, to gąbka
Albo trampki ciśnięte w zapale.
N1 (do siebie): Na szczęście naszej szkoły to się nie tyczy, nasi uczniowie są jak spuszczeni ze smyczy
( Na scenę wchodzą dwie uczennice i śpiewają piosenkę Sarsy Naucz mnie pod zmienione słowa):
Uczennica 1 i 2:
Słowa pod muzykę Sarsy Naucz mnie
Ref.: Jutro znowu gonić, biec, latać ponad!
Ile sił mam, krzyczę: to ja!
Kiedy miga świat w twoich oczach,
Naucz mnie...
1. W zeszycie pomażę
I nic nie pokażę
2 metry ma strach
Nie wolno się bać.
Te szyfry pułapki
Pokonać chcą nas, ja się nie dam.

Nie chcę Ciebie, o matmo!
Nie pojmę Cię nigdy,
Choć staram się cały czas.
Nie mogę Ciebie już zakuć.
Nie będziesz zatruwać
Umysłu i serca w nas.
Ref. Jutro znowu gonić, biec, latać ponad!
Ile sił mam, krzyczę: to ja!
Kiedy miga świat w twoich oczach,
Naucz mnie, naucz mnie od nowa! 2x
2. W zeszycie pomażę
I nic nie pokażę.
Ostatnią już noc mi zabierasz.
I męczy mnie ciągle myśl, że już nie zdążę
Ogarnąć ten ciężki temat.

Nie chcę Ciebie, o matmo!
Nie pojmę Cię nigdy,
Choć staram się cały czas.
Ref. Jutro znowu gonić, biec, latać ponad!
Ile sił mam, krzyczę: to ja!
Kiedy miga świat w twoich oczach,
Naucz mnie, naucz mnie od nowa! 2x
N1(do publiczności) : Ze wszystkich pór roku, które są piękne, Dzień Edukacji NARODOWEJ przypada właśnie na jesień. Nie tę burą, szarą, lecz mieniącą się bogactwem kolorów: złotem, zielenią, purpurą. Taka jesień jest niezwykła w swojej urodzie, w niciach babiego lata, w pełnej słońca pogodzie
(Na scenę wchodzi kolejny narrator Wiktor):
N. 3 Idzie ścieżynką
Złocista Jesień
I tysiąc liści niesie.
A w każdym liściu
Pani Jesieni
Zaklętych tysiąc
Słońca promieni.
O jeden listek
Jak serce złote
Poproszę Jesień,
W bukiet go wplotę.
I dam go naszej
Pani. Bo wiecie:
Ta nasza Pani jest
Najlepsza na świecie.
( W tym momencie uczniowie wcześniej wyznaczeni rozdają bukiety dla nauczycieli, zrobione własnoręcznie z suszonych liści. W recytacji następuje krótka przerwa).
N4: ()To Ona, czujna, cierpliwa, (Władek)
z troską serdeczną i szczerą,
czuwa nad piórem i ręką,
nad twoją pierwszą literką.
To Ona wita cię w progu,
jak własne wita się dzieci.
To Ona uczy cię patrzeć,
słyszeć, i myśleć, i świecić.
To Ona ma serce matki,
które się cieszy i trudzi,
w drogę wyprawia cię mądrze,
uczy cię świata i ludzi.
To z nią rozpoczynasz podróż
po świecie pięknym i wielkim,
w tej ławce - łódeczce kruchej
pod okiem Nauczycielki.
Bez Niej nie ruszyłbyś w drogę,
tkwiłbyś jak kamień w miejscu,
po latach jeszcze pamiętać
będziesz o ciepłym Jej sercu.

N1: Nauczyciele i wychowawcy drodzy, rodzaju męskiego i żeńskiego, starsi i młodzi. Wszystkim Wam wdzięczność okazujemy i tym o to wierszem szczerze dziękujemy:
N2: A kiedy minie czas i miną lata, ( Radek)
I nie wiem, ile lat upłynie nawet
Gdy przyjdzie rozwiązywać trudną sprawę
Wrócą do nas słowa spośród ławek.
A jeśli sami staniemy w środku klasy,
I kiedy pierwszy zrobimy ręką znak,
Przypomnimy sobie tamte szkole czasy
I to, że właśnie tę literę trzeba pisać tak.
A kiedy staniemy u rozstajnych dróg
I ciężko nam będzie w niejednej chwili,
Zrozumiemy, że spłacić trzeba dług,
I wytrwamy jak ci, co kiedyś nas uczyli
(Czesława Kuriata A kiedy minie czas)
N1: Na koniec , drodzy nauczyciele, wychowawcy, pracownicy administracji, przyjmijcie życzenia: zdrowia, cierpliwości, marzeń spełnienia.
Idąc szlakiem wspomnień naszych nauczycieli, przygotowaliśmy dla Was jeszcze jedną niespodziankę. Za chwilę zostaną wyświetlone zdjęcia naszych wspaniałych pedagogów. Owe podobizny będą jednak prezentowały buzie dziecięce, buzie uśmiechnięte, pełne słońca :D. Waszym zadaniem będzie odgadnięcie, czyje zdjęcie przedstawia daną osobę. Zapraszamy do wspólnej zabawy:
( Narrator nr jeden wybiera 3 chętne osoby do zabawy. Reszta publiczności może pomóc uczestnikowi, gdy ten wybiera koło ratunkowe pt. Publiczność. Zabawa jest tym lepsza, im więcej osób zostanie w nią zaangażowanych. Zdjęcia są prezentowane w formie pokazu slajdów, po wcześniejszym uzgodnieniu z nauczycielami, których podobizny są przedstawiane).
N1: Dziękujemy za uwagę!
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 111


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.