AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Anna Gąsior, 2014-01-16
Chorzów

Różne, Scenariusze

Wigilia świetlicowa

- n +

Scenariusz zajęć świetlicowych

Temat: Wigilia świetlicowa
Osoba prowadząca: Anna Gąsior
Data: 20.12.2013 r.
Czas trwania: 1,5 h

Cele ogólny:
uczeń rozwija umiejętność pracy w grupie

Cele szczegółowe:
uczeń poznaje tradycję jasełek, poprzez uczestnictwo czynne lub bierne w tego typu przedstawieniu;
uczeń potrafi współdziałać w grupie rówieśniczej;
uczeń rozwija małą i dużą motoryką;
uczeń działa kreatywnie, w trakcie przewidzianych zajęć plastyczno – technicznych.

Metody: przedstawienie, ćwiczenia, zabawy, metoda praktyczna
Środki dydaktyczne: scenariusz, płyty, rekwizyty sceniczne, rekwizyty gimnastyczne, gałęzie, doniczki, pianka florystyczna, lameta, bibuła, bombki, czekolada, budyń

Wprowadzenie do zajęć:

1. Nauczyciel zaprasza dzieci do wzięcia udziału w jasełkach.
2. Krótkie jasełka - „Kaftanik dla Dzieciątka” /zał.1/

Część właściwa zajęć:

Część I:

Tworzenie stroików świątecznych z wykorzystaniem wcześniej przygotowanych materiałów naturalnych /gałęzie/ i sztucznycvh /lameta, bombki, bibuła, gąbka florystyczna, doniczki/ według wcześniejszej instrukcji nauczyciela.

Część II:

Gry i zabawy sportowe:
„Mały pomocnik” - zabawa bieżna polegająca na zbieraniu rekwizytów przygotowanych wcześniej przez nauczyciela, przy czym jednorazowo uczestnik może zabrać dodatkowo tylko jeden przedmiot;
„Zimowy savoire-vivre” – dzieci jedzą czekoladę nożem i widelcem. Wcześniej ubierają one szalik i czapkę. Zmiana uczestnika następuje po wyrzuceniu przez niego „6” na kostce. Wygrywa ta drużyna, która najszybciej zje czekoladę;
„Nakarm głodnego” - drużyna ma za zadanie nakarmić najbardziej głodnego uczestnika zabawy. „Głodomorek” siedzi przy stoliku z rękami za plecami, w tym czasie poszczególni członkowe zespołu podbiegają do niego i łyżeczką go karmią. Każdy zawodnik może mu jednorazowo podać jedną łyżeczkę budyniu;
„Bitwa na śnieżki” - uczniowie przygotowuję po 5 papierowych śnieżek każdy, następnie każda drużyna staje naprzeciwko siebie. Ta drużyna, która na swoim polu będzie miała po określonym przez nauczyciela czasie więcej kulek przegrywa.

Zakończenie zajęć:

Podsumowanie zajęć, wspólne zdjęcie i życzenia świąteczne.

Zał.1.
Kaftanik dla Dzieciątka
Narrator 1:
W pewnej krainie niemieckiej, w Kresburgu, na Boże Narodzenie wszystkie dzwony rozbrzmiewają co roku z pięciominutowym opóźnieniem... Wyjaśnienie tego faktu, niezwykłego i prawdopodobnie jedynego, dostarczyła tradycja wraz z legendą, którą warto opowiedzieć, gdyż jest bardzo pouczająca.

Narrator 2:
Legenda mówi o pewnej niewieście z Kresburga, która nazywała się Małgorzata, ale nie była młodziutką dziewczyną, lecz już zgrzybiałą staruszką, choć jeszcze pracowitą i nader pobożną.

Narrator 3:
Pewnego zimowego wieczoru, 24 grudnia, stara Małgorzata w swoim małym, ale schludnym domu pracowała przy świetle kaganka, robiąc na drutach kaftanik. Była już noc, kiedy drzwi samotnego domku otworzyły się bezszelestnie i weszła Śmierć, ledwie muskając Małgorzatę zimnymi i suchymi palcami. Staruszka spokojnie podniosła na nią wzrok.

Staruszka:
Już czas?

Śmierć:
Czas

Narrator 1:
Małgorzata nie przerwała pracy.

Staruszka:
Musisz poczekać /nie przestaje robić na drutach./ Wiem, że żyłam długo, i wiem, że zbyt długo nie nadchodziła moja ostatnia godzina. Od dawna jestem przygotowana do tej drogi. Lecz teraz, w tym właśnie momencie nie mogę iść za tobą. Proszę cię, byś pozwoliła mi dokończyć ten wełniany kaftanik.

Śmierć
To niemożliwe. Prawo jest prawem. Sama wiesz, że nie ja tu rozkazuję. Wykonuję tylko postanowienie Boże.

Staruszka:
Proszę cię jednak, żebyś odrobinę poczekała. Ta noc jest inna niż wszystkie.

Śmierć:
Ile czasu potrzebujesz?

Staruszka:
Wystarczy dwie godziny.

Śmierć:
Dwie godziny to za długo. Chcesz być nieposłuszna wobec praw Bożych. Powinnaś za to być ukarana.

Staruszka:
To nieważne. Wystarczy mi, że skończę ten kaftanik. Od tylu lat robię co rok wełniany kaftanik dla Dzieciątka, które się rodzi. A jeśli nie skończę. Dzieciątko zmarznie. Nie czujesz, jaki mróz?

Śmierć:
Dwie godziny lekceważenia znaku, który ci dałam tutaj oznacza dwieście lat pokuty tam, nim będziesz mogła w pokoju osiągnąć niebo!

Narrator 2:
Małgorzata zadrżała.

Staruszka:
Dwieście lat!... Ale trudno... Dzieciątko nie może zostać bez kaftanika. /I nie przerywa pracy./

Narrator 3:
Pracuje tak przez dwie godziny, prawie do północy. Kiedy skończyła, wstaje i wychodzi z domu, a za nią jej nocny gość. Po drodze spotkali Dzieciątko, które zstąpiło między ludzi. Małgorzata przyklęknęła przed Nim i po raz ostatni włożyła Mu kaftanik, by nie zmarzło, tak samo jak czyniła to przez tyle już lat.

Dzieciątko:
A teraz dokąd idziecie?

Staruszka:
Idę odbyć dwieście lat kary, by dostąpić potem szczęśliwości, a ona towarzyszy mi, gdyż czekała dwie godziny, bym skończyła kaftanik dla Ciebie.

Dzieciątko /mówi do śmierci/:
Nie trać dłużej czasu. Ja sam odprowadzę tę poczciwą staruszkę do miejsca, gdzie na nią czekają.

Narrator 4:
Bierze ją za dłoń i zawraca do raju, skąd dopiero co przybyło.

Narrator 5:
Dzieciątko wróciło czym prędzej, wiedząc, że jest oczekiwane na ziemi. Ale nie zdążyło dotrzeć do Kresburga punktualnie jak zazwyczaj. Było już pięć minut po północy. Dokładnie pięć minut, tyle czasu, ile trzeba było na dodatkową wyprawę do raju.
I od tego czasu, według legendy, dzwony w Kresburgu wybijają Boże Narodzenie z pięciominutowym opóźnieniem w stosunku do reszty świata.

Narrator 4:
A kiedy rozbrzmiewają o dwunastej pięć, zda się, iż chcą przypomnieć, że prawo może być naruszone tylko z miłości i że takiego naruszenia nie można karać, a nawet godzi się nagradzać, choćby na przekór wszystkim prawom ludzi i czasu, jeśli okaże się to konieczne.


Na podstawie: Pierro Bargellini, II libro degli esempi, Firenze 1963.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 493


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.