Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Małgorzata Bogajewska, 2013-06-21
Zabrze

Język angielski, Sprawozdania

sprawozdanie z realizacji wymagań na stopień nauczyciela dyplomowanego

- n +

AWANS ZAWODOWY NA STOPIEN NAUCZYCIELA DYPLOMOWANEGO





mgr Małgorzata Bogajewska
nauczyciel języków angielskiego i francuskiego


Szkoła podstawowa nr 25
im. Jana Pawła II
w Zabrzu


Adres zamieszkania:
ul. Wiosny Ludów 30
41-807 Zabrze
Tel. 601634326

Adres miejsca pracy:
ul. Kotarbińskiego 18
41-819 Zabrze
Tel. (32) 275 25 12

DOKUMENTACJA W POSTĘPOWANIU KWALIFIKACYJNYM
NA STOPIEŃ NAUCZYCIELA DYPLOMOWANEGO

Spis treści:
CZĘŚĆ A
1. Wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego.
2. Poświadczone kserokopie dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje zawodowe:
a) Dyplom ukończenia Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych
w Gliwicach, specjalność język francuski,
b) Dyplom ukończenia studiów wyższych i uzyskania tytułu licencjata na kierunku filologia w zakresie filologii romańskiej Uniwersytetu Śląskiego
w Katowicach,
c) Dyplom ukończenia studiów wyższych i uzyskania tytułu magistra na kierunku filologia, w zakresie filologii romańskiej Uniwersytetu Śląskiego
w Katowicach,
d) Świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie Język angielski – metodyka nauczania i doskonalenie umiejętności językowych w Górnośląskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej im, Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach,
e) Certificate in Advanced English, ESOL Examinations University of Cambridge,
f) Świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego z zakresu oligofrenopedagogiki dla nauczycieli I wychowawców placówek dla dzieci upośledzonych umysłowo w Regionalnym Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli “WOM” w Katowicach.
3. Kserokopia aktu nadania stopnia awansu zawodowego z uzasadnieniem.
4. Zaświadczenie dyrektora szkoły o odbytym stażu.
5. Ocena dorobku zawodowego.
6. Kserokopia aktu małżeństwa.

CZĘŚĆ B

Opis i analiza realizacji wymagań na stopień nauczyciela dyplomowanego ze wskazaniem uzyskanych efektów

Rozdziały:
1. Rozdział 1 § 8 ust. 2 pkt 1
2. Rozdział 2 § 8 ust. 2 pkt 2
3. Rozdział 3 § 8 ust. 2 pkt 3
4. Rozdział 4 § 8 ust. 2 pkt 4 a
5. Rozdział 5 § 8 ust. 2 pkt 4 c
6. Rozdział 6 § 8 ust. 2 pkt 4 d
7. Rozdział 7 § 8 ust. 2 pkt 4 e
8. Rozdział 8 § 8 ust. 2 pkt 5
§ 8 ust. 2 pkt. 1
Uzyskanie pozytywnych efektów w pracy dydaktycznej, wychowawczej lub opiekuńczej na skutek wdrożenia działań mających na celu doskonalenie pracy własnej i podniesienie jakości pracy szkoły.

Dla uzyskiwania pozytywnych efektów w pracy nauczyciela – wychowawcy niezbędne jest ciągłe doskonalenie się. Wiedza zdobyta na studiach często okazuje się niewystarczająca, lub oderwana od szkolnej rzeczywistości, a metody, techniki i formy pracy ciągle się zmieniają i dezaktywują, podobnie jak przepisy prawa oświatowego. Aby sprostać wymaganiom i potrzebom uczniów i rodziców konieczne jest zdobywanie nowych umiejętności i doświadczeń.
Chcąc prowadzić atrakcyjne dla uczniów zajęcia, systematycznie wzbogacałam swój warsztat pracy - starałam się być na bieżąco z literaturą/prasą metodyczną, przeglądałam strony internetowe oraz uczestniczyłam w licznych szkoleniach dotyczących metodyki nauczania języków obcych oraz związanych z różnymi aspektami pracy nauczyciela – wychowawcy.
Szkolenia związane z nauczaniem języków obcych:
• Learning through stories, Learning about the world through English, Pearson Longman, luty 2011 r.
• How can we help young teens to write in English? Pearson Longman, luty 2011 r.
• The art of being a great manager, Pearson Longman, luty 2012 r.
• Exploring and discovering in classes IV-VI, Pearson Longman, luty 2012 r.
• In Quest for a genuine joy of learning (indywidualizacja w pracy ucznia ze słowem czytanym i pisanym w pierwszym etapie edukacji szkolnej, techniki pracy z grupą zróżnicowaną pod względem rozwoju umiejętności poznawczych, holistyczne podejście do nauczania języka angielskiego dzieci w wieku wczesnoszkolnym, tworzenie naturalnych kontekstów użycia języka angielskiego w klasach I-III), Macmillan, marzec 2012 r.
• Nowa Podstawa Programowa (założenia Nowej Podstawy Programowej w odniesieniu do nauczania języka obcego w II etapie edukacyjnym, kryteria doboru programu nauczania i materiałów dydaktycznych w odpowiedzi na wytyczne Nowej Podstawy Programowej), Macmillan, marzec 2012 r.
• Revolution or evolution? Organizing learning for Upper – primary students (techniki wprowadzania struktur gramatycznych z wykorzystaniem elementów kinestetycznych w drugim etapie edukacyjnym, stopniowe budowanie świadomości formy językowej przez wieloetapowe wprowadzanie I powtarzanie struktur, realizacja komunikacyjno – funkcjonalnych celów kształcenia jako podstawowego warunku osiągnięcia pożądanej kompetencji językowej, Nowa Podstawa programowa jako wyznacznik celów edukacji w zakresie języka obcego w klasach IV-VI), Macmillan, marzec 2012 r.
• Warsztaty dla nauczycieli języków obcych dotyczące rozumienia istoty dysleksji i pracy z uczniem z zaburzeniami dyslektycznymi w szkole, Poradnia psychologiczno – pedagogiczna w Zabrzu, kwiecień 2012 r.
• Konsultacje metodyczne podczas Językowych Dni Pearsona, Pearson Central Europe, sierpień 2012 r.
• Back to basics with an exam In mind. Listening and vocabulary in the upper – primary school. (rozwijanie umiejętności rozumienia ze słuchu jako kluczowej sprawności w II etapie nauczania, metody pracy ze słownictwem na lekcji języka angielskiego, sposoby systematycznego przygotowania uczniów do sprawdzianu szóstoklasisty z języka angielskiego.) Macmillan, luty 2013 r.

Szkolenia, konferencje i warsztaty dotyczące aspektów wychowawczych i opiekuńczych
• Świetlica szkolna – nowe funkcje i nowoczesne metody pracy, Instytut Doskonalenia Nauczycieli Wiedza, listopad 2010 r.
• Warsztaty metodyczne „8 strategii uczenia się „, Centrum Kształcenia Praktycznego i Ustawicznego w Zabrzu, rok szkolny 2010/2011
• Sposoby motywowania uczniów, Ośrodek Szkoleniowy Helios,
luty 2011 r.
• Uczeń niepełnosprawny a uczeń z opinią, Ośrodek Szkoleniowy Helios, marzec 2011 r.
• Debaty szkolne jako aktywne metody pracy z uczniem, instytut Doskonalenia Nauczycieli Wiedza, wrzesień 2011 r.
• Dziecko w rodzinnej opiece zastępczej. Rodzina, dom zastępczy, przedszkole/szkoła. Centrum Kształcenia praktycznego i Ustawicznego
w Zabrzu, listopad 2012r.
• Konferencja „Jedynie dzieci wiedzą czego szukają…”- praca dydaktyczno – wychowawcza z dziećmi z zaburzonym zachowaniem w szkołach zorganizowanych w ZOZ na dziennych i zamkniętych oddziałach psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży, Zespól szkół nr 38 w Zabrzu, marzec 2013 r.
• Asertywność, Centrum Kształcenia Praktycznego i Ustawicznego w Zabrzu, kwiecień 2013 r.
Szkolenia e-learningowe
• Edukacja XXI wieku (umiejętności, tematy i przedmioty, narzędzia i pomoce, kontekst nauczania), Pearson, styczeń 2013 r.
• Dokumentacja szkolna 2012/2013 ( Podstawa programowa i monitoring jej realizacji, program nauczania, rozkład materiału czy plan wynikowy, od wymagań edukacyjnych do oceniania, ocenianie – Wewnątrzszkolny System Oceniania vs. Przedmiotowy System Oceniania vs. Klasowe kryteria oceniania, testy diagnostyczne i różnicujące, ocenianie zewnętrzne i wewnętrzne), Pearson, wrzesień 2012 r.
• Dysleksja (rozpoznawanie dysleksji u różnych grup wiekowych, systemowe wsparcie dla nauczycieli pracujących z dyslektykami, ocenianie ucznia dyslektycznego, techniki pracy z uczniem dyslektycznym – pisanie i czytanie), Zapal się do nauki, Pearson, 2012 r.
• Opiekun Samorządu Uczniowskiego. Studium Prawa Europejskiego. Listopad 2012 r. – luty 2013 r.
Celem kursu było rozszerzenie oraz ugruntowanie wiedzy niezbędnej do pełnienia funkcji opiekuna samorządu uczniowskiego. Kurs składał się z pięciu modułów:
- Podstawy prawne funkcjonowania samorządu uczniowskiego
- Struktura i regulamin samorządu uczniowskiego. Zadania i kompetencje opiekuna samorządu.
- Planowanie działań samorządu. Aktywizacja uczniów.
- Pozyskiwanie wsparcia finansowego oraz organizacyjnego dla realizacji działań samorządu.
- Współpraca samorządu uczniowskiego z dyrekcją szkoły oraz radą pedagogiczną.
• Diagnoza Szkolna (Czym jest diagnoza szkolna?, Diagnoza – korzyści dla ucznia i rodzica., Diagnoza – korzyści dla nauczyciela i szkoły.), Zapal się do nauki, Pearson, kwiecień 2013r.
• Życie z pasją – jak wciąż kochać zawód nauczyciela. (Ja i mój zawód., Moja siła wewnętrzna.), Wydawnictwo Pedagogiczne Operon, Akademia Ortografitti, marzec/kwiecień 2013 r.
• Sojusznicy czy wrogowie? – O współpracy z rodzicami. Wydawnictwo Pedagogiczne Operon, Akademia Ortografitti, marzec/maj 2013 r.
Obserwując wzrost liczby uczniów z różnego rodzaju dysfunkcjami rozwojowymi oraz zaburzeniami chciałam poznać sposoby pomocy im oraz możliwości bardziej efektywnej pracy. W roku szkolnym 2011/2012 ukończyłam kurs kwalifikacyjny z zakresu oligofrenopedagogiki zorganizowany przez Regionalny Ośrodek doskonalenia Nauczycieli „WOM” w Katowicach i uzyskałam kwalifikacje do nauczania i wychowywania dzieci upośledzonych umysłowo. Wiedza i umiejętności zdobyte na kursie bardzo pomagają mi w pracy z uczniami słabymi, często na pograniczu normy i upośledzenia. Są to dzieci niezdiagnozowane, często zaniedbywane wychowawczo przez rodziców. Stosując wobec nich metody oligofrenopedagogiki często udaje mi się odnieść sukces na miarę ich możliwości. Wiadomości z kursu wykorzystywałam również w pracy podczas zajęć nauczania indywidualnego z chłopcem leczonym w oddziale psychiatrycznym dla dzieci i młodzieży.
Brałam udział w projekcie edukacyjnym „Sukces może każdy mieć trzeba tylko chcieć”. Projekt miał na celu pokazanie uczniom możliwości odniesienia sukcesu w różnych dziedzinach przy silnej determinacji i zaangażowaniu. W ramach projektu odbywały się w szkole spotkania z osobami, którym to się udało. Byli to piłkarze Klubu Sportowego Górnik Zabrze Adam Danch i Przemysław Oziębała, mistrz Europy w judo Sebastian Laskowski, fotograf i podróżnik Magdalena Jabłońska oraz aktor Teatru Śląskiego Dariusz Chojnacki. Do moich zadań w projekcie należała opieka nad sekcją naukową zajmującą się przygotowywaniem quizów na poszczególne tematy, tj. piłka nożna, judo i teatr. Członkowie mojej grupy dowodzili faktu, że „Nie wystarczy mieć w mięśniach, trzeba też mieć w głowie…” Przygotowując quizy sami zdobywali wiedzę w danych dziedzinach. Byłam również organizatorem spotkania z aktorem. Realizacja projektu bardzo pozytywnie wpłynęła na podniesienie jakości pracy szkoły. Uczniowie mieli możliwość spotkania interesujących ludzi, którzy są dla nich autorytetami. Zostali zachęceni do podejmowania wysiłków, rozwijania swoich pasji i zainteresowań.

Włączyłam się do działań na terenie szkoły promujących prezydencję Polski w Unii Europejskiej co przyczyniło się do uzyskania certyfikatu Uni - Sszkoła.
§ 8 ust. 2 pkt. 2
Wykorzystywanie w pracy technologii informacyjnej i komunikacyjnej.
W obecnych czasach nie sposób wyobrazić sobie wykonywania pracy nauczyciela bez wykorzystywania technologii informacyjnej i komunikacyjnej. Używanie multimedialnych pomocy naukowych i sieci internetowej jest masowe zarówno wśród dzieci i młodzieży jak i nauczycieli. Chcąc prowadzić atrakcyjne dla uczniów zajęcia na co dzień wykorzystuję narzędzia takie jak komputer z dostępem do Internetu oraz tablicę interaktywną.
Przy opracowywaniu dokumentacji szkolnej (plany pracy, rozkłady materiału, wymagania edukacyjne, opinie o uczniach, sprawozdania, protokoły itp.) najczęściej korzystam z programu Word Pakietu Microsoft Office. Aby przygotować ciekawe pomoce dydaktyczne sięgam zarówno po materiały opublikowane w serwisach internetowych takich jak profesor.pl, edukator.org.pl jak i na stronach www poszczególnych wydawnictw językowych. Samodzielnie opracowuję niezbędne materiały korzystając głównie z Word’a i Power Point’a. Są to konspekty, scenariusze zajęć, plansze, obrazki, ankiety oraz dyplomy, zaproszenia i podziękowania za udział w szkolnych i międzyszkolnych konkursach i uroczystościach.
Posługuję się programem komputerowym firmy Librus przygotowując i drukując świadectwa szkolne.
W 2010 r. uczestniczyłam w szkolnych warsztatach na temat „Prezentacje multimedialne z wykorzystaniem programu komputerowego Microsoft Office Power Point”, gdzie zdobyłam umiejętność samodzielnego tworzenia prezentacji multimedialnych, które wykorzystuję w swojej pracy.
W marcu 20111 r. wzięłam udział w szkoleniu dotyczącym obsługi tablicy interaktywnej zorganizowanym przez firmę Pearson. Od tego czasu na bieżąco pracuję z tablicą i jej oprogramowaniem oraz innymi multimediami. Na zajęciach lekcyjnych i pozalekcyjnych często korzystam z uczniami ze słowników/tłumaczy internetowych, oglądamy filmy online, szukamy w Internecie niezbędnych informacji np. przygotowując się do konkursów przedmiotowych. Zajęcia w pracowni komputerowej lub z tablicą interaktywną zawsze cieszą się dużym zainteresowaniem wśród uczniów.
W maju 2012 r. uczestniczyłam w konferencji szkoleniowej „Innowacyjne metody kształcenia WebQuest”, na której poznałam ciekawą, nową metodę pracy z użyciem komputera i Internetu, którą wykorzystuję w pracy z uczniami.
Wykorzystywanie przeze mnie TIK pozytywnie wpływa na atrakcyjność prowadzonych zajęć. Zwiększa się zaangażowanie uczniów, a co za tym idzie efektywność nauczania.
Umiejętne korzystanie z technologii informacyjnej i komunikacyjnej daje również ogromne możliwości wzbogacania swojego warsztatu pracy oraz podnoszenia kwalifikacji zawodowych między innymi ze względu na możliwość e-learningu. Uczestniczyłam w kursach i szkoleniach online o różnej tematyce, organizowanych przez różne instytucje, co pozwoliło mi na poszerzenie swojej wiedzy i umiejętności oraz nabycie biegłości w obsłudze poczty elektronicznej i wielu narzędzi TIK. Był to między innymi Kurs internetowy organizowany przez Fundację Rozwoju Systemu Edukacji „Jak uczestniczyć w Programie eTwinning? Trwający od 14 lutego do 24 kwietnia 2012 roku, który ukończyłam z wyróżnieniem.
Celem kursu było poznanie zasad realizacji programu eTwinning, narzędzi do komunikacji i tworzenia materiałów elektronicznych w projektach międzynarodowych oraz praktycznego użycia platformy Moodle i portalu eTwinning. Poznanie programów czatowych i komunikatorów internetowych np. Skype, Yahoo Voice Chat, blogi i Wiki, poznanie zasad przygotowania dobrego projektu, poznanie portalu Twin Space.
Mając świadomość, że posługiwanie się TIK przynosi wiele korzyści, ale również wiąże się z licznymi zagrożeniami i niebezpieczeństwami, szczególnie wśród dzieci i młodzieży, corocznie aktywnie włączam się w obchody Dnia Bezpiecznego Internetu w szkole. W roku szkolnym 2011/2012 organizowałam konkurs na rymowankę w języku angielskim promującą bezpieczne i rozsądne korzystanie z Internetu, a w roku szkolnym 2012/1013 zadaniem konkursowym było ułożenie 5 zasad bezpiecznego użytkowania komputera prawidłowo stosując czasowniki angielskie must, mustn’t, should, shouldn’t, have to. Udział uczniów w konkursach przyczynił sie do podwyższenia ich świadomości nt. zagrożeń płynących z nieodpowiedniego użytkowania Internetu oraz dał im możliwość wykorzystania i połączenia wiedzy ogólnej z umiejętnościami językowymi w formie zabawy z elementami rywalizacji, co zawsze pozytywnie motywuje do aktywnego działania.
W kwietniu 2013 r. przeprowadziłam cykl zajęć w klasach IV, V i VI w ramach projektu GIODO „Twoje dane – Twoja sprawa” mający na celu uwrażliwienie dzieci na problem i konieczność ochrony danych osobowych. Wprowadzone zostało pojęcie danych wrażliwych oraz poruszono kwestie bezpiecznego i kulturalnego zachowania się w sieci.
Na bieżąco przygotowuję materiały do zamieszczenia na stronie internetowej szkoły związane z konkursami przedmiotowymi z języka angielskiego i francuskiego oraz imprezami organizowanymi przez Samorząd Uczniowski.


§ 8 ust. 2 pkt. 3
Umiejętność dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami, w tym przez prowadzenie otwartych zajęć, w szczególności dla nauczycieli stażystów, nauczycieli kontraktowych, prowadzenie zajęć dla nauczycieli w ramach wewnątrzszkolnego doskonalenia zawodowego lub innych zajęć.

Wymiana doświadczeń i dzielenie się swoją wiedza jest cenną umiejętnością nauczyciela pozytywnie wpływającą zarówno na jakość pracy szkoły, ale przede wszystkim atmosferę w pracy i kontakty interpersonalne w gronie pedagogicznym. W atmosferze sprzyjającej wymianie spostrzeżeń, poglądów i wniosków pracuje się lepiej. Często rodzą się nowe, ciekawe pomysły wykorzystywane potem w pracy z uczniami. Dlatego też starałam się w mojej pracy wykazywać otwartą postawę i zarówno uczyć się od koleżanek jak i przekazywać innym swoje umiejętności, pomysły i doświadczenia.
W latach szkolnych 2011/2012 oraz 2012/2013 byłam opiekunem praktyk pedagogicznych studentów Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych w Zabrzu Pani Beaty Safuta i Pana Marcina Chudzik. Moje zadanie polegało na zapoznaniu ich z pracą szkoły z każdej strony (prowadzenie zajęć dydaktycznych, prowadzenie dokumentacji, ocenianie, udział w życiu szkoły itd.) Prowadząc te praktyki szczególną uwagę starałam się jednak zwrócić na wypracowanie u praktykantów umiejętności dostosowania się do potrzeb uczniów. Prowadząc zajęcia w obecności praktykantów stosowałam różnorodne metody i formy pracy chcąc pokazać, że każdy zespół klasowy ma swoją specyfikę. Uwrażliwiałam ich również na konieczność indywidualizacji procesu nauczania ze względu na różne style uczenia się i preferencje sensoryczne uczniów. Oceniając prowadzone przez moich podopiecznych lekcje koncentrowałam się na dostrzeganiu ich mocnych stron i ukazywaniu przede wszystkim pozytywnych efektów. Stosowałam wobec nich pedagogikę sukcesu licząc na to, że odwdzięczą się tym samym swoim przyszłym uczniom.
Prowadziłam lekcje otwarte z wykorzystaniem tablicy interaktywnej dla studentek Uniwersytetu Śląskiego odbywających praktyki w naszej szkole pod kierunkiem nauczycielek języka polskiego (wrzesień 2011r) oraz dla grupy dzieci z Białorusi wraz z nauczycielami odwiedzającymi nasze miasto i szkołę w ramach akcji „Lato w Polsce”. (czerwiec 2010 r.) Była to ciekawa okazja do wymiany doświadczeń oraz porównania systemu edukacji w Polsce i na Białorusi, a także do zintegrowania dzieci z praktycznym zastosowaniem języka angielskiego, w którym się porozumiewaliśmy.
Przeprowadziłam lekcje koleżeńskie oraz zajęcia otwarte dla rodziców:
• What do you know about English? – maj 2013 r – lekcja koleżeńska
• The personal data – kwiecień 2013 r. – cykl zajęć w klasach IV, V I VI w ramach projektu Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych „Twoje dane – twoja sprawa”
• Poznaj świat przez języki – wrzesień 2012 r. – cykl zajęć w ramach ogólnopolskiej kampanii „Ucz się języków – Język to podstawa”.
• Mother’s Day – maj 2011 r. – klasa II b, lekcja połączona z uroczystością Dnia Mamy i Taty
• Revision – luty 2011 r. – klasa II b, lekcja powtórzeniowa połączona z ankietą ewaluacyjną dla rodziców.
• Digital English Adventure – styczeń 1012 r. – zajęcia dodatkowe z języka angielskiego dla uczniów klas I-III - lekcja koleżeńska połączona ze szkoleniem dla nauczycieli nt. zastosowania tablicy interaktywnej na lekcjach języka obcego.
Przeprowadzenie tych zajęć pozwoliło na podzielenie się swoimi doświadczeniami i umiejętnościami z innymi nauczycielami oraz na uzyskanie informacji zwrotnej na temat mojej pracy.
Opracowałam scenariusze imprez szkolnych (min. Jasełka europejskie, zakończenie roku szkolnego, Dzień KEN, Dzień Patrona), które są dostępne w bibliotece szkolnej dla wszystkich chętnych nauczycieli.
Pełniłam funkcję przewodniczącej zespołu wychowawczego oraz pracowałam w zespole samokształceniowym humanistycznym, gdzie na bieżąco wymieniałyśmy się pomysłami, spostrzeżeniami oraz wiedzą zdobytą na różnego rodzaju szkoleniach i warsztatach.
Opublikowałam swój plan rozwoju zawodowego oraz sprawozdanie z jego realizacji w serwisie internetowym www.profesor.pl.
§ 8 ust. 2 pkt. 4a
Opracowanie i wdrożenie programu działań edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych lub innych związanych odpowiednio z oświatą, pomocą społeczną lub postępowaniem w sprawach nieletnich.

Od kilku lat prowadzę w szkole dodatkowe zajęcia pozalekcyjne z języka angielskiego dla uczniów klas I- III „Śpiewający angielski”. Ponieważ zajęcia cieszą się sporym powodzeniem wśród uczniów stały się one genezą dla opracowanego przeze mnie programu. Po uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta metodycznego pani Moniki Henel-Celis oraz Rady Pedagogicznej na konferencji w dniu 30.08.2013 r. program został wpisany do Szkolnego Zestawu Programów Nauczania pod numerem SP25/35/2012.
Głównym założeniem programu jest rozbudzanie wśród uczniów otwartości na inne kultury, motywowanie ich do doskonalenia umiejętności językowych zdobytych na lekcjach, poszerzania wiedzy i umiejętności w zakresie języka angielskiego oraz przybliżenie realiów kulturowych krajów anglojęzycznych. Założenia te realizowane są poprzez wykorzystanie metod aktywizujących, uczących twórczego myślenia, współdziałania w grupie, a także samodzielnego podejmowania decyzji oraz materiałów dydaktycznych dostosowanych do wieku i preferencji uczestników zajęć. Duzy nacisk kładziony jest również na samodzielne wykorzystywanie przez uczestników pomocy naukowych tradycyjnych i nowoczesnych (tablica interaktywna, CD roomy edukacyjne, słowniki on-line, strony www z grami i zabawami w języku angielskim itp.)
Adresatami programu są uczniowie klas I-III chcący poszerzyć swoje umiejętności językowe oraz zintegrować się w grupie rówieśniczej innej niż swoja własna klasa. Program skierowany jest zarówno do uczniów zdolnych dając im możliwość przyswojenia dodatkowych treści jak i dla słabszych, którzy podczas zajęć mogą oswajać się z językiem angielskim w formie zabawy.
Ewaluacja programu
Elementami ewaluacji są:
1. Obserwacja uczniów (zaangażowanie w zajęciach, udział w konkursach przedmiotowych, frekwencja)
2. Ankiety ewaluacyjne.
Ad.1
W zajęciach systematycznie uczestniczyło około 30 dzieci. Byli to zarówno uczniowie zdolni, poszerzający swoją wiedzę i umiejętności językowe jak i słabsi, którzy podczas zajęć mieli możliwość przypominania i utrwalania zagadnień z lekcji. Uczniowie chętnie wykonywali proponowane zadania oraz aktywnie włączali się w proponowane zabawy i gry językowe. To właśnie wśród uczestników zajęć znaleźli się laureaci miejskich konkursów przedmiotowych dla tej grupy wiekowej (konkurs karaoke w języku angielskim oraz Pocztówka do kolegi z Wielkiej Brytanii).
Ad.2
Przeprowadzona przeze mnie ankieta ewaluacyjna zajęć zawierała 3 pytania zamknięte oraz 2 otwarte. Ankietę wypełniło 28 uczniów. Odpowiedzi uczniów na pytania zamknięte przedstawia poniższy wykres. Zdecydowana większość uczniów z różnych względów chętnie uczestniczyła w zajęciach, jak dodawali w rozmowach ze mną był to dla nich ciekawy sposób na wykorzystanie wolnego czasu. Prawie wszystkie dzieci uznały zajęcia Śpiewający angielski za pomocne w nauce języka angielskiego. Mieli tu możliwość rozwijania swoich zainteresowań i poszerzenia wiedzy językowej a także poznania swoich mocnych stron, przełamania nieśmiałości w trakcie wypowiadania się. Ponieważ warunkami do realizacji programu były wytworzenie klimatu do poszukiwań i zachęcanie uczniów do dzielenia się swoimi pomysłami oraz dbanie o miłą i przyjazną uczniom atmosferę na zajęciach, tego właśnie dotyczyło trzecie pytanie ankiety ewaluacyjnej. Zdecydowana większość uczniów uznała atmosferę panującą na zajęciach za przyjazną.
Pytania otwarte ankiety dotyczyły ulubionych przez dzieci treści oraz ewentualnych zmian, które należałoby wprowadzić, aby dostosować się do potrzeb uczestników. Na pytanie „Co Ci się najbardziej podobało na zajęciach?” dzieci odpowiadały następująco: śpiewanie piosenek, zajęcia z „magiczną” – interaktywną tablicą, zabawy, gry, rysowanie, wycinanie, kolorowanie, karty pracy, różnorodność, historyjki obrazkowe, dzień postaci z bajek, poznawanie pisowni słów, wszystko. Na pytanie „Co chciałbyś/abyś zmienić?” 19 osób odpowiedziało, że nic, a pozostałe wypowiedzi dotyczyły terminu zajęć, większej częstotliwości lub innych proporcji proponowanych ćwiczeń np. Więcej śpiewania, mniej rysowania, więcej zabawy zamiast pisania, każdorazowe zajęcia z tablicą interaktywną itp.
Analiza wyników ankiety oraz obserwacja uczniów na zajęciach pozwalają stwierdzić, że główne cele programu zostały zrealizowane. Oczekiwania uczniów co do formy i treści zajęć zostały spełnione. Prowadzenie zajęć z grupą zmotywowanych i chętnych do działania dzieci dało mi dużo satysfakcji oraz radości. Wnioskiem jest kontynuowanie zajęć w kolejnych latach szkolnych.
§ 8 ust. 2 pkt. 4c
Poszerzenie zakresu działań szkoły, w szczególności dotyczących zadań dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych.
konkursy recytatorski, the bat kid, jersz,
W ramach poszerzenia zakresu działań szkoły prowadzę zajęcia dodatkowe dla uczniów klas I –III „Śpiewający angielski”, oraz dla klas IV – VI kółko językowe. Na zajęciach uczniowie przygotowują się do konkursów przedmiotowych oraz rozwijają swoją wiedzę i umiejętności językowe.
We wrześniu 2012 r. wraz z uczniami uczęszczającymi na zajęcia dodatkowe z języka angielskiego przystąpiłam do ogólnopolskiej kampanii „Ucz się języków – język to podstawa”. W ramach tej kampanii przeprowadziłam cykl zajęć przygotowujący uczniów do udziału w konkursie „Poznaj świat przez języki” w grupach wiekowych I –III i IV – VI. Kilkunastu uczniów próbowało swoich sił w konkursie, w którym musieli wykazać się zarówno wiedzą językową jak i umiejętnym korzystaniem z komputera i Internetu ponieważ konkurs miał formę online. Udział w kampanii pozytywnie wpłynął na świadomość uczniów i ich rodziców, którzy pomagali młodszym dzieciom logować się na stronie konkursowej. Dorośli i dzieci utwierdzili się w przekonaniu, że znajomość języków obcych oraz narzędzi TIK jest niezbędna.
W listopadzie 2012 r. uczniowie pod moją opieką uczestniczyli w warsztatach językowych zorganizowanych w szkole w ramach „Nocy z nauką i kulturą – W Zabrzu jest wszystko, co kocham”. Uczniowie pracowali w grupach zadaniowych. Moja grupa językowa tworzyła ulotkę w języku angielskim promującą nasze miasto. Ponieważ zajęcia odbywały się wieczorem, poza godzinami dydaktycznymi panująca na nich atmosfera była raczej luźna i otwarta. Uczniowie mieli możliwość pracy w grupie innej niż zespól klasowy, a co za tym idzie nawiązania nowych znajomości. Efekt ich kilkugodzinnej pracy -ulotka została wydrukowana oraz zamieszczona na stronie internetowej szkoły. Uczniowie z zapałem uczestniczyli w warsztatach ucząc się przez zabawę. Wykorzystywali umiejętności językowe ale również wykazali się wiedzą o swoim mieście oraz biegłym posługiwaniem się komputerem. Na dobranoc obejrzeliśmy film w angielskiej wersji językowej. Było to bardzo ciekawe doświadczenie integrujące społeczność uczniowską i wychowawców oraz rozwijające obie strony, uczestników i prowadzących.
Będąc opiekunem Samorządu Uczniowskiego organizuję szereg imprez uatrakcyjniających życie szkoły. Są to co roku kampania wyborcza i wybory przewodniczącego SU wdrażające uczniów do odpowiedzialnej postawy obywatelskiej, andrzejki, mikołajki, Halloween, akcja Dzieci Dzieciom, walentynki, pierwszy dzień wiosny, dzień dziecka oraz konkursy i dyskoteki integrujące społeczność uczniowską. Imprezy te pozwalają na integrację grup wiekowych oraz są ciekawą alternatywą spędzania czasu wolnego. Uczniowie maja możliwość poznania i kultywowania tradycji i zwyczajów różnych kultur.
Wybory przewodniczącego SU są w szkole dniem bardzo uroczystym. Uczniowie w galowych strojach głosują w odpowiednio przygotowanym lokalu wyborczym. Komisja wyborcza liczy głosy, a następnie sporządza protokół, który wywieszany jest na samorządowej tablicy. Na pierwszym spotkaniu przewodniczący/a SU dobiera sobie współpracowników, którzy tworzą Radę Samorządu. Według pomysłów uczniów opracowywany jest plan pracy, którego realizacja jest dokumentowana. Samorząd Uczniowski organizuje wiele konkursów zarówno dla grupy wiekowej I – III jak i IV –VI. Imprezy takie jak andrzejki, mikołajki, walentynki i kontrowersyjny Halloween na stałe wpisały się do kalendarza wydarzeń szkolnych. Pierwszy dzień wiosny jest zazwyczaj imprezą tematyczną. Były to między innymi „Dzień Życzliwości”, „Wiosenny savoir – vivre” czy „Witamy wiosnę ze świętym Patrykiem” Udział w takich wydarzeniach uczy otwartości na inne kultury i tradycje, a ich przygotowanie wymaga od uczniów zaangażowania. Wzmacnia się poczucie odpowiedzialności u dzieci i od początku zachęcane są do promowania idei samorządności i kreatywności. W Samorządzie Uczniowskim działają również uczniowie, którzy nie odnoszą sukcesów dydaktycznych – jest to dla nich możliwość zaistnienia na forum szkoły i wzmocnienia poczucia własnej wartości.
W czerwcu 2012 r. byłam opiekunem grupy uczniów klasy III a podczas dwutygodniowego pobytu na „zielonych lekcjach” zorganizowanych przez szkołę w ośrodku wypoczynkowym Słowińska Perła w Rowach. Dla wielu dzieci był to pierwszy samodzielny wyjazd tak daleko od domu. Rzucone na głęboką wodę wymagały szczególnego wsparcia wychowawców. Uważam, że nie ma lepszej możliwości prawdziwego poznania osobowości dziecka jak jego obserwacja 24 godziny na dobę. Zarówno pomiędzy dziećmi jak i wychowawcami wytworzyła się specyficzna więź i atmosfera zaufania i przyjaźni, która procentuje w dalszej pracy w szkolnych warunkach.
W latach szkolnych 210/2011 oraz 2012/2013 byłam wychowawcą grup uczniowskich podczas organizowanych w naszej szkole półkolonii w czasie ferii zimowych. W półkoloniach brało udział około 50 dzieci z klas IV – VI. Zajęcia odbywały się od godziny 8.30 do 31.30. Zorganizowanie półkolonii jest wyjściem naprzeciw oczekiwaniu rodziców, którzy z różnych względów nie mogą zaoferować dzieciom atrakcyjnych form spędzania czasu wolnego. Zaproponowane przez szkołę atrakcje bardzo się podobały zarówno dzieciom jak i rodzicom. Dzieci chętnie uczestniczyły w zajęciach i wycieczkach. Odbyły się min.:
• wyjazd do Aquaparku w Tarnowskich Górach oraz na basen Wodnik w Paniówkach
• wycieczka do Parku Św. Mikołaja w Zatorze
• wycieczka do Sztolni Czarnego Pstrąga w Tarnowskich Górach
• kulig i ognisko w Zielonej
• pobyt w sali zabaw Frajda oraz w Fantasy Parku
• wyjścia do Teatru Nowego w Zabrzu
• warsztaty plastyczne
Dla uczniów była to możliwość ciekawego spędzenia czasu wolnego w gronie rówieśników. Obserwowałam prawdziwą integrację dzieci z różnych zespołów klasowych. Podczas półkolonii młodsze dzieci miały okazję wykazać się samodzielnością, np. podczas wyjazdu na basen, a starsze zaprezentować koleżeńską, pomocną postawę wobec młodszych kolegów. Dla mnie było to ciekawe doświadczenie pozwalające na lepsze poznanie moich uczniów, ich potrzeb oraz mocnych i słabszych stron. Wiedzę wypływającą z obserwacji zachowań i postaw dzieci wykorzystuję w dalszej pracy dydaktycznej i wychowawczej.
W pierwszym semestrze roku szkolnego 2012/2013 prowadziłam innowację pedagogiczną dla uczniów klas IV „Uczymy się jak się uczyć”.
Genezą stworzenia tej innowacji były ukończony przeze mnie kurs „8 strategii uczenia się” oraz obserwacja uczniów wkraczających w drugi etap edukacyjny. Uczniowie klas IV pozbawieni komfortu ciągłego przebywania ze swoim nauczycielem nauczania zintegrowanego i rzuceni na „głęboką wodę” uczenia się poszczególnych przedmiotów czują się często zagubieni i zdezorientowani. Nagle, po trzech latach specjalnego traktowania wymaga się od nich dojrzałości, samodzielności, odporności na stres i niepowodzenia. Jest co prawda wychowawca, do którego mogą zwrócić się ze swoimi problemami, jednak nie jest on w stanie poświecić im tyle czasu i opieki ile nauczyciel nauczania zintegrowanego. Nawet uczniowie, którzy do tej pory nie mieli kłopotów w nauce zaczynają gubić się w natłoku szkolnych obowiązków. Przyzwyczajeni do osoby swojego nauczyciela często nie potrafią zaakceptować metod stosowanych przez poszczególnych przedmiotowców. Aby uniknąć u nich poczucia zniechęcenia do nauki szkolnej i poczucia porażki należy zachęcić uczniów do podejmowania wysiłku i brania odpowiedzialności za własne, świadome uczenie się. Chciałam, aby wiedza zdobyta na kursie oraz moje wcześniejsze wiadomości i umiejętności pozwoliły mi pomóc tym właśnie dzieciom w odnalezieniu się w nowej dla nich rzeczywistości. Uczestniczenie w dodatkowych „zajęciach z uczenia się” miało im pozwolić na lepszą organizację własnej pracy, poznanie swoich mocnych stron oraz pełne wykorzystanie możliwości, które daje nasz mózg w świadomym procesie uczenia się. Wiedząc jak się uczyć, jakie techniki i strategie stosować, aby pomóc sobie w opanowaniu nowych treści uczniowie mogą osiągnąć lepsze wyniki w nauce, a co za tym idzie podnieść swoją samoocenę.
Głównymi celami innowacji były:
• Kształtowanie postawy odpowiedzialności samego ucznia za wyniki w nauce.
• Przybliżenie możliwości osiągnięcia sukcesu (na miarę swoich możliwości intelektualnych).
• Nauka aktywnego korzystania z własnej edukacji.
• Poznanie zasad pracy mózgu.
• Poznanie własnego stylu uczenia się.
• Poznanie zasad funkcjonowania pamięci.
• Nuka higieny pracy umysłowej.
• Poznanie technik zapamiętywania (mnemotechnik).
• Poznanie techniki mapowania (aktywnego notowania).
• Poznanie modelu kompetencji.
• Poznanie i rozwijanie u uczniów rożnych typów inteligencji.
• Poznanie własnych preferencji sensorycznej.
• Wprowadzenie i zastosowanie w praktyce elementów kinezjologii edukacyjnej.
Prowadzenie zajęć przyniosło mi wiele satysfakcji i przyjemności. Cele innowacji zostały zrealizowane. Uczniowie dowiedzieli się, że głównie oni sami są odpowiedzialni za proces uczenia się. Nauczyli się efektywnie wykorzystywać w tym procesie różne techniki uczenia się i zapamiętywania. Poznali zasady pracy ludzkiego mózgu oraz funkcjonowania pamięci. Za pomocą kwestionariuszy i różnego rodzaju ćwiczeń poznali własne preferencje sensoryczne i style uczenia się. Dowiedzieli się jak wykorzystywać różne typy inteligencji oraz jak pomagać sobie w efektywnym uczeniu się stosując zasady higieny pracy umysłowej oraz elementy kinezjologii edukacyjnej. Żadne z dzieci systematycznie uczęszczających na zajęcia nie otrzymało oceny niedostatecznej na pierwszy semestr. Uczniowie zakończyli zajęcia ze świadomością, że każdy jest wyjątkowy, ma różnego rodzaju uzdolnienia, które należy rozwijać, a sukces w szkole jest osiągalny dla wszystkich. Analizując model kompetencji wspólnie opracowaliśmy listę korzyści płynących z aktywnego uczenia się nie tylko w szkole, ale w całym życiu.


§ 8 ust. 2 pkt. 4d
Uzyskanie umiejętności posługiwania się językiem obcym na poziomie zaawansowanym, a w przypadku nauczycieli języków obcych - uzyskanie umiejętności posługiwania się drugim językiem obcym na poziomie zaawansowanym.

Swoją karierę zawodową rozpoczęłam w 2000 roku jako nauczyciel języka francuskiego. W trakcie pracy dostosowałam się do potrzeb szkoły, gdzie językiem wiodącym stał się język angielski i w 2005 roku ukończyłam studia podyplomowe Język angielski – metodyka nauczania i doskonalenie umiejętności językowych w Górnośląskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach oraz zdobyłam certyfikat potwierdzający znajomość języka angielskiego na poziomie zaawansowanym Certificate in Advanced English (CAE) przyznawany przez Uniwersytet Cambridge ESOL. Zdobyłam uprawnienia do nauczania drugiego języka obcego.
W trakcie stażu prowadziłam zajęcia lekcyjne i pozalekcyjne zarówno z mojego pierwszego przedmiotu – języka francuskiego jak i drugiego – języka angielskiego. Starałam się zarazić swoją pasją do nauki języków moich uczniów poprzez różnorodne formy i metody pracy na lekcjach oraz na zajęciach dodatkowych. Przygotowywałam uczniów do konkursów przedmiotowych szkolnych i pozaszkolnych, w których odnieśli liczne sukcesy między innymi:

Rok szkolny 2010/2011
• I miejsce w Międzyszkolnym Konkursie Języka Francuskiego
• II miejsce w Międzyszkolnym Konkursie Języka Francuskiego
• II miejsce w Miejskim Konkursie Języka angielskiego „I am the best”
• III miejsce w Przeglądzie Małych Form Teatralnych w Języku Angielskim
• III miejsce w Międzyszkolnym Konkursie Wiedzy o Irlandii
Rok szkolny 2011/2012
• I miejsce w Miejskim Konkursie „Pocztówka do kolegi z Wielkiej Brytanii”
• Wyróżnienie w Przeglądzie Małych Form Teatralnych w Języku Angielskim
• Wyróżnienie w Międzyszkolnym Konkursie Karaoke w Języku Angielskim
• III miejsce w Miejskim Konkursie Recytatorskim w Języku Angielskim
• II miejsce w XV Wojewódzkim konkursie „Poezja i proza w języku Shakspeare’a”
Rok szkolny 2012/2013
• Wyróżnienie w Miejskim Konkursie „Pocztówka do kolegi z Wielkiej Brytanii”
• III miejsce w VIII Przeglądzie Małych Form Teatralnych w Języku Angielskim
• II miejsce w Międzyszkolnym Konkursie Karaoke w Języku Angielskim
• I miejsce w Miejskim Konkursie Recytatorskim w Języku Angielskim

W maju 2011 roku zorganizowałam dla uczniów klas VI wyjście do ZSO nr 1w Zabrzu połączone z udziałem w zajęciach otwartych z języka francuskiego w klasie I gimnazjum. Uczniowie zainteresowani nauką języka francuskiego i chętni do kontynuacji nauki w gimnazjum mieli możliwość sprawdzenia poziomu swojej wiedzy i umiejętności językowych oraz porównania się ze starszymi kolegami. Podczas wizyty w ZSO moi uczniowie zapoznali się również z zasadami rekrutacji na następny rok szkolny, zwiedzili szkołę, zintegrowali się z młodzieżą z gimnazjum. Efektem naszej wizyty i udziału w zajęciach było uświadomienie uczniom, że ich znajomość drugiego języka obcego, nawet w stopniu podstawowym jest dodatkowym atutem, który będą mogli wykorzystać na kolejnych etapach edukacji oraz dorosłego życia. Uczniowie zostali pozytywnie zmotywowani i zachęceni do nauki języka francuskiego.
W kwietniu 2013 roku przeprowadziłam w szkole ogólnopolski konkurs języka francuskiego Młody Lingwista organizowany przez Wiedzę i Edukację. Do konkursu przystąpiło 16 uczniów z klas V i VI. Test pozwolił im na zweryfikowanie takich umiejętności lingwistycznych jak rozumienie tekstu pisanego, posługiwanie się słownictwem, a także sprawdził wiedzę z zakresu kultury, historii i geografii Francji. Uczniowie mieli możliwość sprawdzenia się i porównania swojego poziomu językowego z rówieśnikami w całej Polsce.




§ 8 ust. 2 pkt 4 e
Wykonywanie zadań na rzecz oświaty, pomocy społecznej lub postępowania w sprawach nieletnich we współpracy z innymi osobami, instytucjami samorządowymi lub innymi podmiotami.

Od wielu lat współpracuję z Centrum Językowym Clan, które sąsiaduje ze szkołą. Jedną z form współpracy jest coroczna organizacja Szkolnego Konkursu Wiedzy o poszczególnych krajach anglojęzycznych, w którym CJ Clan jest fundatorem nagród. Konsultuję również z pracownikami CJ Clan przyznawanie stypendiów językowych dla uczniów naszej szkoły. Współpraca z CJ przynosi wiele pozytywnych efektów i korzyści. Przede wszystkim uczniowie naszej szkoły są motywowani do nauki języków obcych. Mają możliwość zdobycia ciekawych nagród rzeczowych oraz udziału w kursach językowych.
W roku szkolnym 2011/2012 opiekowałam się grupą uczniów biorących udział w akcji „Ja – wolontariusz” w ramach ogólnopolskiej kampanii „Zachowaj Trzeźwy Umysł”. Realizując zadania wynikające z akcji nawiązałam współpracę z wieloma instytucjami m.in.:
• Zakład Opiekuńczo – Leczniczy prowadzony przez Zakon Ojców Kamilianów w Zabrzu – dzięki uprzejmości kierownictwa sklepu ogólnospożywczego Delikatesy Rzecki znajdującego się na osiedlu przy szkole, uczniowie pod opieką nauczycieli przeprowadzili zbiórkę pieniędzy pomagając klientom w pakowaniu zakupów oraz zanoszeniu ich do samochodów. Dochód został przeznaczony na zakup profesjonalnych kosmetyków do pielęgnacji ciała i podniesienie komfortu pobytu osób chorych i samotnych przebywających w ośrodku.
• Przychodnia lekarska „Sanus” w Zabrzu – na terenie przychodni uczniowie naszej szkoły uczestniczyli w wolontariacie umilając czas małym pacjentom w poczekalni. Przebrani za postaci z bajek czytali im bajki, bawili się i pomagali poradzić sobie ze stresem przed wizytą w gabinecie.
• Ośrodek Wsparcia dla Kobiet w Zabrzu – na terenie szkoły przeprowadzona została zbiórka odzieży, zabawek i środków czystości dla podopiecznych Ośrodka.
Podsumowaniem akcji było zorganizowanie wystawy fotograficznej w CH Platan w Zabrzu przedstawiającej sprawozdanie z podejmowanych w ramach akcji działań.
Udział w akcji był dla uczniów wspaniałą przygodą oraz możliwością sprawdzenia się w nowej roli. Pozytywnie wpłynął na samoocenę uczestników. Dzieci poczuły się ważne, docenione i zmotywowane. Satysfakcja, że bezinteresownie zrobili wiele dobrego dla innych była dla nich równie ważna jak podziękowania od beneficjentów.
Jako opiekun Samorządu Uczniowskiego koordynuję w szkole wiele działań o charakterze dobroczynnym. Są to przede wszystkim akcja „Dzieci – Dzieciom” w ramach kolejnych finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy oraz „Góra Grosza” organizowana przez Towarzystwo Nasz Dom. Podczas trwania akcji Dzieci – Dzieciom w szkole odbywają się dyskoteki, kiermasze, licytacje prac uczniowskich i inne mające na celu zebranie pieniędzy dla WOŚP. Co roku wraz z liderami poszczególnych klas biorę udział w podsumowaniu akcji w zabrzańskiej fundacji Flota Zjednoczonych Sił. Otrzymujemy tam oficjalne podziękowania za zaangażowanie a kilkakrotnie udało na się zdobyć dla szkoły statuetkę Czara Dobroci – nagrodę dla najbardziej aktywnych placówek. Również Towarzystwo Nasz Dom każdorazowo przesyła nam podziękowanie za zbiórkę monet na wsparcie rodzinnych domów dziecka oraz rodzin zastępczych. Monety należy przeliczyć i odpowiednio przygotować do wysyłki co wymaga czasu i cierpliwości. Każdego roku w okresie świątecznym prowadzimy w szkole zbiórkę odzieży i zabawek dla podopiecznych lokalnego Caritas. Podkreślamy tu konieczność dyskrecji i taktu gdyż dary niejednokrotnie trafiają do koleżanek i kolegów ze szkoły, których rodziny są w trudnej sytuacji materialnej.
Angażując uczniów do działań charytatywnych uwrażliwia się ich na potrzeby innych oraz uczy empatii i tolerancji. Organizacja w/w akcji wymaga od uczestników kreatywności i efektywnego działania w zespole klasowym lub grupie rówieśniczej. Uczy odpowiedzialności za prawidłowe wykonanie powierzonych zadań. Uczniowie otrzymując podziękowania za swoje zaangażowanie czują się zmotywowani do dalszego działania oraz wzrasta poczucie ich własnej wartości.
W roku szkolnym 2011/2012 we współpracy ze Stowarzyszeniem „Przyjazna Szkoła” przeprowadziłam na terenie szkoły akcję „Warto Być Dobrym”. Akcja, w której nagrodą główną był rower górski miała na celu realizowanie działań, spełnianie dobrych uczynków w trzech obszarach: ja i bliźni, ja i grupa/społeczność oraz ja i świat. Wymagała od uczniów kreatywności oraz wytrwałości. Korzystnie wpłynęła również na zaangażowanie ze strony rodziców. Promowała pozytywne postawy i zachęcała do działania na rzecz drugiego człowieka.
Od wielu lat współpracuję z Radą Rodziców oraz Radą Osiedla Kotarbińskiego będącymi fundatorami nagród w organizowanych przez szkołę konkursach, głownie z okazji Dnia Patrona. Od 2010 roku zajmuję się organizacją szkolnych konkursów związanych z osobą Jana Pawła II oraz tematyką, której dotyczą kolejne Dni Papieskie. Zajmuję się również zakupem nagród oraz rozliczeniem z Radą Osiedla.
Działania te pozytywnie wpływają na integrację społeczności lokalnej ze szkołą.

§ 8 ust. 2 pkt 5
Umiejętność rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych, z uwzględnieniem specyfiki pracy szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony.
Opis i analiza przypadku rozpoznania i rozwiązania problemu wychowawczego
Identyfikacja problemu
Ewelina, uczennica klasy V wykazuje problemy natury emocjonalnej. Jej reakcje są bardzo żywiołowe, zarówno w pozytywnym jak i negatywnym znaczeniu. Potrafi wpadać w euforię jak i w histerię. Ze względu na napady agresji słownej i fizycznej jest nielubiana w klasie. Nie potrafi kontrolować swoich emocji, co zakłóca pracę na lekcjach. Nauczyciel ciągle musi monitorować nastrój dziewczynki i starać się neutralizować Jej skrajne reakcje. Dziecko jest nerwowe. W sytuacji stresu lub napięcia trzęsą Jej się ręce, ma kłopoty z oddychaniem, jąka się.
Geneza i dynamika problemu
Problemy emocjonalne dziewczynki ujawniały się już w wieku przedszkolnym, jednak zostały zbagatelizowane przez rodziców. Oboje rodzice pracujący zawodowo nie byli w stanie odpowiednio zadbać o rozwój emocjonalny swoich dzieci. Zarówno Ewelina, jak i Jej starszy brat, były uczeń naszej szkoły nie mieli dobrych kontaktów z rówieśnikami. Ewelina z powodu swojej natury choleryka, a brat ze względu na swoje wycofanie i zamkniętość w sobie. Rodzeństwo miało opinię „dziwaków” nie pasujących do reszty klasy. Dzieci były zostawione same sobie, obciążone moim zdaniem zbyt dużą odpowiedzialnością. Same przygotowywały sobie posiłki i strój do szkoły, nie mogły liczyć na pomoc w nauce ze strony rodziców. Ewelina została nauczona, że musi liczyć sama na siebie w rozwiązywaniu swoich problemów w związku z czym wybierała najczęściej argument siły. Stosowała przemoc fizyczną chcąc uchodzić za twardą dziewczynę, nie poddającą się trudnościom. Starała się za wszelką cenę zwrócić na siebie uwagę podejmując się różnorodnych wyzwań, którym nie potrafiła sprostać co pogłębiało problem bo stawała się przedmiotem żartów ze strony rówieśników. Szukając akceptacji opowiadała nieprawdziwe historie o życiu domowym. Nie mając w nikim oparcia przenosiła swoje frustracje na innych. Problemy z kontrolowaniem swoich emocji nasiliły się również ze względu na dosyć szybkie wejście dziewczynki w okres dorastania oraz na komplikacje sytuacji rodzinnej. Tata uległ wypadkowi, w wyniku którego stracił dłoń. Ekscentryczna mama jeszcze mniej czasu mogła poświęcić dzieciom z powodu konieczności opieki nad mężem.
Znaczenie problemu
Dziewczynka miała niską samoocenę, potrzebowała sukcesu, który pozwoliłby Jej na zaistnienie w grupie w pozytywnym sensie. Brak akceptacji zarówno ze strony rówieśników jak i nauczycieli i brak wsparcia rodziny może u dojrzewającej dziewczynki doprowadzić do różnego rodzaju zaburzeń.
Prognoza
Prognoza negatywna
Pozostawienie Eweliny bez pomocy spowoduje wykluczenie jej z grupy rówieśniczej oraz obniżenie poczucia własnej wartości u dziecka. Wybuchy agresji nasilą się i dojdzie do aktów przemocy w klasie. Dziewczynka zacznie wagarować i szukać akceptacji w nieformalnych grupach lub sektach.
Prognoza pozytywna
Polepszy się funkcjonowanie Eweliny w grupie rówieśniczej. Zacznie kontrolować swoje emocje. Wzrośnie jej wiara w siebie i polepszy się samoocena. Znajdzie wsparcie i akceptację wśród bliskich osób i zmieni się Jej negatywne nastawienie do kolegów i koleżanek w klasie.
Propozycje rozwiązania problemu
Cele oddziaływań wychowawczych:
• Podniesienie samooceny uczennicy
• Doprowadzenie do zmniejszenia agresywnych zachowań i przestrzegania norm społecznych
• Poprawa relacji w zespole klasowym, integracja grupy rówieśniczej
Zadania:
• Częste rozmowy z uczennicą, stosowanie pedagogiki sukcesu
• Nawiązanie współpracy z rodzicami Eweliny
• Skłonienie rodziców do wizyty w Poradni Pedagogiczno – Psychologicznej
• Zastosowanie indywidualizacji w traktowaniu uczennicy przez zespół uczących nauczycieli
• Przeprowadzenie godzin wychowawczych na temat empatii, asertywności, agresji, umiejętności rozwiązywania konfliktów itp.
Wdrażanie oddziaływań
Po objęciu wychowawstwa klasy V b, do której uczęszczała Ewelina obserwowałam szereg niepokojących zachowań zarówno u dziewczynki jak i reszty klasy. Szukając ich przyczyn często rozmawiałam z Eweliną indywidualnie i na forum klasy. Okazało się, że już w przedszkolu relacje dziewczynki z rówieśnikami były zaburzone. Ewelina prosiła o zmianę klasy twierdząc, że sedno problemu leży w negatywnym nastawieniu Jej kolegów i koleżanek. Tę samą opinię usłyszałam od mamy, z którą kontaktowałam się na początku roku szkolnego. Mama Eweliny na początku wydawała się nie dostrzegać problemu. Była wrogo i roszczeniowo nastawiona do szkoły. Nie chciała podjąć współpracy. Każdorazową prośbę o rozmowę traktowała jako atak na siebie i córkę. Kiedy zorganizowałam w klasie imprezę integracyjną Dzień Rodziny, Ewelina bardzo zaangażowała się w przygotowania jednak przyszła sama. Mama powiedziała, że nie zamierza tracić czasu na tego typu głupoty. Po bardzo burzliwych rozmowach, przy pomocy Pani Dyrektor oraz Pedagog udało się nakłonić mamę Eweliny do zwrócenia się o pomoc do Poradni Pedagogiczno – Psychologicznej.
Sytuacja uległa zmianie kiedy ze szkołą zaczął kontaktować się tata Eweliny. Ponieważ przez długi czas był na zwolnieniu lekarskim dysponował czasem i za moją namową często przychodził do szkoły porozmawiać o postępach córki. Ewelina zaczęła czuć, że tacie na Niej zależy, że interesują Go Jej sprawy. Po wypadku, któremu tata uległ w pracy sama Ewelina wyciszyła się i Jej zachowanie uległo zmianie. Każdorazową rozmowę z Eweliną i jej tatą zaczynałam od pozytywnych informacji, znajdowałam powody, z których oboje mogliby być dumni. Na koniec omawialiśmy kwestie nad czym należy jeszcze popracować. Zawsze podkreślałam, że zależy mi na dziewczynce i Jej obecności w zespole klasowym.
Skutkiem zwrócenia się do PPP było spotkanie zespołu nauczycieli uczących Ewelinę z psychologiem i opracowanie dla Niej strategii korygującej. Zalecenia zostały wdrożone w szkole. Tata na bieżąco dowiadywał się o ich realizację. Rodzinie zalecono terapię.
Podczas godzin wychowawczych przeprowadzałam pogadanki na tematy takie jak empatia, asertywność, rozwiązywanie konfliktów. Założyliśmy skrzynkę zaufania, gdzie uczniowie mogli wyrażać swoje uczucia. Graliśmy w gry i zabawy integracyjne takie jak „Nic przyjaźni” i inne pomagające nawiązać pozytywne relacje w grupie. Organizowałam szereg wyjść i wycieczek, do udziału w których zachęcałam Ewelinę.
Efekty oddziaływań
W efekcie wdrożonych działań Ewelina przede wszystkim nie zmieniła klasy na równoległą. Zauważalne stały się zmiany w zachowaniu dziewczynki, niestety również spowodowane reakcją na kalectwo taty. Ewelina miała gorsze i lepsze dni. Starała się jednak pracować nad sobą. Bardzo ważne dla Niej było zaangażowanie się w Jej sprawę zarówno dyrekcji szkoły, pedagoga, wychowawcy i całego zespołu nauczycieli uczących, jak i przede wszystkim taty. Ewelina stała się pewniejsza siebie, nie musiała już za wszelką cenę zwracać na siebie uwagi gdyż zostawała doceniana nawet za drobne sukcesy. Czas poświęcony dziecku okazał się najlepszym lekarstwem na dotychczasowe problemy. Ewelina z zapałem zaangażowała się w akademię na koniec roku szkolnego, którą z klasą przygotowywaliśmy. Na komersie klas VI bawiła się w gronie koleżanek i kolegów z klasy.
Opis i analiza przypadku rozpoznania i rozwiązania problemu dydaktycznego.
Identyfikacja problemu
Daniel, uczeń klasy IV ma duże problemy z nauką języka polskiego, a co za tym idzie języków obcych. Jego pismo jest nieczytelne. Przestawia litery. Nie potrafi zapamiętać graficznej formy danego słowa. Pisze tak, jak słyszy. Jest zniechęcony. Na lekcjach często wyłącza się, nie prowadzi notatek, nie śledzi toku lekcji, nie zapisuje pracy domowej, co skutkuje kolejnymi ocenami niedostatecznymi z języków.
Geneza i dynamika problemu
Daniel jest przekonany, że nauka języków obcych nie jest dla Niego. Nie lubi zajęć z języka angielskiego ani francuskiego. Ma obniżone poczucie własnej wartości, czuje się gorszy od innych. Daniel jest chłopcem puszystym z lekką wadą wymowy. Bywa płaczliwy i zdarza się, że reaguje nieadekwatnie do sytuacji. Nie ma najlepszego kontaktu z rówieśnikami. Jego cechy charakteru (bałaganiarstwo, brak dokładności i dbałości o własny wygląd i rzeczy) przekładają się na postawę uczniowską. Podręczniki i zeszyty są zniszczone już na początku roku szkolnego, ubrania poplamione śniadaniem itp. Dzieci coraz mniej chętnie spędzają
z Nim czas. W domu porównywany jest do starszego brata, który nie miał większych problemów w nauce. Mama chłopca, w natłoku obowiązków służbowych i domowych nie zawsze ma czas dla syna. Zdaje się bagatelizować problem. Nie potrafi pomóc swojemu dziecku, gdyż wszystkie podejmowane w domu próby pomocy w nauce języków nie przynoszą efektów.
Znaczenie problemu
Niepodjęcie przez Daniela wysiłku do nauki języków i przełamania swojej niechęci może skutkować uzyskiwaniem ocen niedostatecznych. Dla dojrzewającego chłopca ważna jest akceptacja ze strony rówieśników, ale też rodziców, której Daniel nie ma, co powoduje pogorszenie się Jego samopoczucia i coraz większe obniżenie pewności siebie.
Prognoza
Prognoza negatywna
Daniel zrezygnuje z nauki języka francuskiego, z którego może zostać zwolniony na prośbę rodziców ponieważ jest językiem dodatkowym. Z obowiązkowego języka angielskiego otrzyma ocenę niedostateczną i będzie potarzał klasę. Zmieni zespól klasowy, gdzie trudno mu będzie nawiązać nowe znajomości, dzieci będą się z Niego wyśmiewać, a rodzice dadzą odczuć, że ich zawiódł i nie spełnił oczekiwań. Chłopiec będzie przekonany, że jest gorszy od innych. Nasilą się zaburzenia emocjonalne.

Prognoza pozytywna
Daniel otrzyma wsparcie i poradzi sobie z dotychczasowymi trudnościami. Zespól klasowy zacznie dostrzegać Jego dobre, pozytywne cechy charakteru. Wzrośnie poczucie wartości chłopca. Ukończy w terminie szkołę podstawową. Opanuje podstawowe wiadomości z języka angielskiego i francuskiego pozwalające na podstawową komunikację w tych językach.
Propozycje rozwiązania problemu
Cele oddziaływań wychowawczych:
• Uzyskanie fachowej pomocy dla Daniela
• Umocnienie wiary we własne siły i podniesienie samooceny
• Motywowanie do podejmowania wysiłków
Zadania
• Nawiązanie współpracy z pedagogiem oraz nauczycielem języka polskiego
• Nawiązanie współpracy z rodzicami Daniela
• Skłonienie rodziców do wizyty w Poradni Pedagogiczno – Psychologicznej
• Zastosowanie się do zaleceń PPP
• Przeprowadzenie pogadanek w klasie na temat tolerancji, akceptacji i zajęć poświęconych budowaniu pozytywnej samooceny oraz radzeniu sobie
z niepowodzeniami, uczuciem wstydu czy złości
• Poszerzenie swojej wiedzy na temat pracy z dzieckiem z trudnościami w uczeniu się
Wdrażanie oddziaływań
Obserwację Daniela rozpoczęłam gdy zaczynał naukę języka angielskiego w klasie IV. Zauważyłam liczne trudności, na które napotykał, przede wszystkim kłopoty z robieniem czytelnych notatek, które byłyby dla Niego pomocą w nauce. Przeprowadziłam liczne rozmowy z ówczesnym wychowawcą klasy – nauczycielem języka polskiego, które potwierdziły moje przypuszczenia, że Daniela należy otoczyć fachową opieką i wsparciem ponieważ nie jest w stanie sam poradzić sobie z pojawiającymi się trudnościami. Podczas konsultacji z rodzicami wspólnie z wychowawcą klasy uświadamialiśmy mamę Daniela, że jak najszybsza wizyta w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej jest niezbędna i będzie pomocna zarówno dla samego ucznia, ale tez dla rodziców i nauczycieli, którzy otrzymają wskazówki do dalszej pracy z dzieckiem. Ze zgłoszeniem się do PPP mama zwlekała jednak aż do końca klasy IV. Przez ten czas starałam się motywować Daniela do pracy, zachęcać do podejmowania wysiłków, dostrzegać nawet małe sukcesy w uczeniu się języka, tym bardziej, że zapamiętywał słówka oraz zwroty i dosyć dobrze kojarzył struktury gramatyczne. Jednak prace pisemne Daniela, jego zeszyt przedmiotowy i zeszyt ćwiczeń pozostawiały wiele do życzenia. W roku szkolnym 2010/1011 objęłam wychowawstwo w klasie V, do której uczęszczał Daniel oraz nauczanie języka francuskiego. Zaraz na początku roku szkolnego skontaktowałam się z mamą w sprawie wizyty w PPP. Daniel został zbadany w czasie wakacji. Badanie wykazało dysleksję rozwojową, której przyczyną są deficyty w zakresie funkcji słuchowych i sprawności grafomotorycznej. Opinia wpłynęła do szkoły 15 września, po czym zaczęto stosować się do jej wskazań. Przede wszystkim Daniel zaczął uczęszczać na zajęcia korekcyjno – kompensacyjne, gdzie miał możliwość pracy pod okiem fachowca – pedagoga szkolnego. W zakresie języka polskiego oraz języków obcych (francuskiego i angielskiego) zostały opracowane dla Daniela dostosowania wymagań edukacyjnych do Jego możliwości percepcyjnych. Na sprawdzianach, testach i kartkówkach Daniel miał wydłużony czas pracy, co pozwoliło mu pracować w swoim tempie, bez dodatkowego stresu. Pojawiły się jednak kłopoty w zespole klasowym gdy dzieci zauważyły, że Daniel jest traktowany inaczej. Padały głosy, że jest faworyzowany, że to niesprawiedliwe, że może dłużej pisać test oraz, że pani nie sprawdza jego błędów w pisowni. Wtedy przeprowadziłam w klasie pogadanki na temat tolerancji i akceptacji. Podawaliśmy swoje mocne i słabe strony, zwracaliśmy uwagę, że każdemu z nas można przypiąć jakąś łatkę, że nie ma ludzi idealnych bez żadnych wad
i dysfunkcji. Graliśmy na lekcjach wychowawczych w gry integracyjne, gdzie należało doszukać się w każdej osobie pozytywów. Wiele dzieci zauważyło, że Daniel jest bardzo wrażliwy, szczególnie na los zwierząt (opiekuje się przygarniętymi z ulicy psami i kotami) oraz, że ma poczucie humoru (potrafi żartować ze swojej tuszy i małej sprawności fizycznej). Uświadomiłam dzieciom i rodzicom, że stwierdzona dysleksja i opinia z PPP nie jest
w żadnym wypadku zwolnieniem od obowiązków. Wręcz przeciwnie jest to zobligowanie do ciężkiej pracy wymagające wielu wysiłków ze strony ucznia, rodzica i nauczyciela. Czytałam literaturę dotyczącą dysleksji, uczestniczyłam również w warsztatach, gdzie uświadomiono mi jak trudno funkcjonować dyslektykowi w szkolnej rzeczywistości. Na lekcjach angielskiego i francuskiego robiłam wszystko, żeby zapewnić komfort nauki Danielowi i pozostałym dzieciom w grupie chociaż było to duże wyzwanie.
Efekty oddziaływań
Daniel ukończył szkołę podstawową uzyskując pozytywne oceny z języka polskiego
i angielskiego, a także ocenę z dodatkowego języka francuskiego. Sprawdzian szóstoklasisty napisał w warunkach dostosowanych dla uczniów ze stwierdzoną dysleksją otrzymując wysoką liczbę punktów.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2476
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014