AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Arletta Mielcarek, 2013-05-28
Gliwice

Lekcja wychowawcza, Konspekty

Scenariusze godzin wychowawczych dot. problemu agresji.

- n +

Zamieszczone poniżej opisy przebiegu sesji socjoterapeutycznych mogą być wykorzystane w szkole podstawowej jako scenariusze godzin wychowawczych. Prezentowany blok zajęć dotyczy problemu agresji, przede wszystkim miękkiej.

I

Zrozumienie, że gniew to reakcja normalna, ale należy nauczyć się nad nim panować
Cele:
uświadomienie dzieciom, że każdy ma mocne strony, tylko trzeba je właściwie rozpoznać
nauczenie dzieci, że trzeba umieć uznawać i odpowiednio odczuwać wszystkie emocje, także te zwane złymi
uświadomienie dzieciom, jak mogą wyrażać gniew we właściwy, społecznie akceptowany sposób
Przebieg:
krąg rozpoczynający – rozmowa na temat tego, czego udało się dzieciom dokonać ubiegłym tygodniu (zdobycie jakiegoś dobrego doświadczenia)
sprawdzenie samopoczucia przy pomocy gry: Narysuj uczucie. Każde dziecko kolorowymi mazakami narysowało kolorowe symbole oznaczające ich obecne samopoczucie. Inni odgadują ich emocje na podstawie obrazka (bardzo ważne są użyte barwy)
odczytanie fragmentu „Zaczarowanego miasta”, zwrócenie uwagi, że bohaterowie tez przezywali uczucia negatywne
gra: Góra lodowa. Każda mała grupa lepi z plasteliny górę lodową, którą umieszcza na styropianie i wkłada do naczynia z wodą. Na tej części, która była zanurzona dzieci wypisują negatywne uczucia, a na drugiej – pozytywne. Prowadzący pokazuje im, co się stanie, gdy ich dzieło odwróci. Ta gra pomoże dzieciom zrozumieć, że uczucia są zmienne i biegunowe, więc nie należy wstydzić się ich, ale uczyć je opanować i wykorzystywać dla dobra wspólnego i innych.
gra: Jestem najlepszy w… Dziecko na środku pokazuje jakąś czynność, którą potrafi naprawdę wspaniale wykonywać. Pozostali zgadują, co to jest. Uświadamia to dzieciom, że okazywanie negatywnych emocji, w niektórych sytuacjach nie dyskredytuje ich, że mają dobre cechy i umiejętności, które trzeba rozwijać
gra – eksperyment psychologiczny: Moja złość. Każde dziecko wypełnia formularz „Moja złość” ( formularz Vospela: Moja złość w załączniku nr 2). Potem dzieci tworzą 3 – osobowe grupy, aby porozmawiać o tym, czego się dowiedziały uzupełniając go. Prowadzący uświadamia dzieciom, że on także ulega złości i, że jest to normalne (aby przełamać ich zażenowanie). Uświadamia dzieciom, że nasza kultura nie uznaje fizycznych sposobów okazywania złości, dlatego może nam towarzyszyć napięcie i niepokój, które powodują złe skutki społeczne. Dzieci powinny też zrozumieć, że czasem (np. w relacjach rodzinnych lub szkolnych) gniewamy się na kogoś, kto jest dla nas bardzo ważny. Dlatego gniew jest ważny w relacjach społecznych, ale należy go odpowiednio traktować
krąg kończący – zadanie do domu: staram się panować nad sobą, tak jak umiem radząc sobie ze swym gniewem
Materiały: kolorowe mazaki, kartki, plastelina, kawałki styropianu, naczynie z wodą, formularze „Moja złość”

II

Nauka zaspokajania swych potrzeb bez wyrażania i używania agresji
Cele:
uświadomienie dzieciom, jakie są najważniejsze potrzeby każdego człowieka
przypomnienie, że agresja ma formy inne niż fizyczne i, że są one równie krzywdzące i niebezpieczne
wdrożenie dzieci do pracy nad sobą w innym niż dotąd zaspokajaniu swych potrzeb (bez konfliktów z innymi)
Przebieg:
krąg rozpoczynający – okrzyk grupy, opowiadanie o tym, co udało się w zeszłym tygodniu, uzupełnianie planszy: Zaczarowane Miasto
gra: Szczęśliwy człowiek – w parach dzieci wpisują w gotowy kontur ludzkiej postaci to, co według nich jest potrzebne do szczęścia każdemu człowiekowi i rozmawiają na ten temat, uzasadniając swoje wybory
gra: Pal męczeński – prowadzący staje na środku, a dzieci tańczą wokół i wyobrażają sobie, że zrobił im coś, co rozgniewało, np. odebrał coś lub przeszkodził w czymś bardzo ważnym. Dzieci mogą wyładować swój gniew, ale bez agresji fizycznej i obraźliwych epitetów. Jeśli znajdzie się ochotnik to może zmienić prowadzącego. Dzieci uświadamiają sobie, że gniew mona wyrazić inaczej niż zwykle to czynią
gra: Moja pięta Achillesa – dzieci indywidualnie wypełniają formularze. Gra uświadamia im, jakie są ich wrażliwe psychicznie punkty, w których najłatwiej je urazić i wywołać w nich agresywne reakcje
krąg zakończenia – zadanie do domu: w tym tygodniu staram się jak najczęściej prosić, dziękować i przepraszać
Materiały: kontury ludzkiej postaci, kolorowe mazaki, formularze: Moja pięta Achillesa

III

Ćwiczenie panowania nad negatywnymi uczuciami (głównie gniewem)
Cele:
nauczenie dzieci, w jaki sposób mogą zapanować nad negatywnymi uczuciami
uświadomienie im, jak ważne jest opanowanie tych uczuć w kontaktach społecznych
ukazanie dzieciom sposobów na pozbycie się blokowanych uczuć, a zarazem uniknięcia fizycznej konfrontacji
Przebieg:
krąg rozpoczynający – okrzyk grupy, opowiadanie o tym, co udało się w zeszłym tygodniu, uzupełnianie planszy: Zaczarowane Miasto
gra: Wybierz zwierzątko sprawdzająca samopoczucie uczestników. Dzieci wybierają spośród zwierzątek – miniatur jedno to, które odbija ich samopoczucie. Potem dokonany wybór analizują razem z grupą, która próbuje domyślić się jakie są uczucia danej osoby
odczytanie kolejnego fragmentu „Zaczarowanego miasta” – jak bohater zdołał zapanować nad negatywnymi uczuciami
gra ruchowa „Przepychanka” – prowadzący we wstępie wyjaśnia dzieciom, że często bywa tak, że złość wywołuje np. rywalizację, a negatywne uczucia wpływają na ciało i na ducha. Jeśli nie wyrażamy ich fizycznie, bo jest to społecznie nieakceptowane w mięśniach powstają napięcia, które mogą stać się powodem fizycznych, psychicznych i umysłowych blokad. Mamy się tu nauczyć, jak wyrazić gniew i podobne mu emocje bez agresji i w taki sposób, aby nikogo nie skrzywdzić. Uwaga: do tej gry potrzeb dużo miejsca (np. na hali sportowej) i prowadzi się ją w grupie, która ma już doświadczenie z zabawami interakcyjnymi. Prowadzący wyjaśnia dzieciom, że w trakcie gry nauczą się, jak pozbyć się gniewu, nie krzywdząc innej osoby. Pokazuje, na czym gra polega. Najpierw zaprasza ochotnika – stają i wyciągają ręce do przodu, na wysokości bioder. Przykładają do siebie nawzajem dłonie. Potem prowadzący zaprasza 2 – ch ochotników – każdy przykłada dłonie do jednej jego ręki. Potem omawia z dziećmi jej przebieg: O czym myślały w czasie gry? Kto był ochotnikiem? Jak myślicie, dlaczego? (może np. gniewał się o coś na prowadzącego). Dzieci bawią się w parach. Prowadzący sugeruje, aby wybrały partnera, na którego ostatnio gniewały się: dzieci stoją w odpowiedniej pozycji i na znak prowadzącego przepychają się jeśli chcą coś sobie powiedzieć lub nawet zawołać, czynią to; mogą stroić miny i wydawać dźwięki. Po 1 min. Rozmawiają ze sobą, dlaczego wybrali właśnie tego partnera. Można używać w tej grze także bioder, pleców. Całą zabawę kończy przepychanka grup. Prowadzący dba o to, aby wszyscy byli ostrożni
gra: Ręka z moim planem panowania nad sobą – dzieci odrysowują na kartkach swoje dłonie i na każdym palcu wpisują swoje pomysły na to, jak opanować lub wyrazić swój gniew tak, aby nikogo nie skrzywdzić. Jest to zarazem zadanie do domu.
krąg na zakończenie – pożegnanie się „iskierką”
Materiały: arkusze papieru, flamastry, miniaturki zwierząt

IV

Nauka rozwiązywania problemów bez agresji
Cele:
nauka, jak osiągać swe cele bez posługiwania się agresją w różnych formach
uświadomienie dzieciom, że wiele zależy od ich własnych decyzji, że na nich spoczywa odpowiedzialność za prawidłowe kontakty z innymi
uświadomienie dzieciom, że inni nie mogą rozwiązywać za nie wszystkich ich problemów
praca nad pogłębieniem odpowiedzialności u dzieci
umożliwienie dzieciom zobaczenia siebie w roli sprawcy wielu czynów, także negatywnych
Przebieg:
krąg rozpoczynający – omówienie pracy domowej: jaką swoja wartościową cechę pokazałem innym i w jaki sposób?
„Robimy bukiet” – rozpoznanie samopoczucia dzieci przez wybór roślin do bukietu i uzasadnienie wyboru. Dzieci, aby zebrać rośliny poruszają się po całej Sali. Potem wspólnie naklejają duży bukiet
Zabawa: Decyduje, że… - prowadzący tłumaczy, że każdy człowiek podejmuje małe i wielkie decyzje. Każde dziecko po kolei mówi o czym samo ostatnio zadecydowało. Potem mówią, o czym decydują za nich inni (np. rodzice). Na koniec zastanawiają się, na ile są samodzielne. Prowadzący tłumaczy dzieciom, że o swym zachowaniu w kontaktach społecznych decydują w głównej mierze one same, a tymczasem starają się często usprawiedliwiać, zwalając winę na innych
gra ruchowa: Zabawa z minutnikiem – dziecko – ochotnik odmierza czas. Reszta grupy wykonuje różne czynności na kilku stanowiskach rozmieszczonych w Sali. Po pierwszym sygnale – powoli kończą, po drugim – idą do następnego. Gra ta pokazuje uczestnikom, że napotykamy w swych działaniach przeszkody, co rodzi frustracje. Często musimy podejmować trudne decyzje i przerwać swe działanie, nie reagując złością.
zabawa: Wierzę we własne siły – dzieci dzielą się na podgrupy. Zapisują (każdy indywidualnie) 2 wybrane rzeczy, które są dla nich z jakiegoś powodu bardzo trudne. Opisują: co czuja wtedy, co myślą, co robią, jak się to najczęściej kończy. Rozmawiają w podgrupach, dzieląc się doświadczeniami. Zabawa ta uświadamia im, że czasami trzeba decydować o czymś trudnym, co koniecznie trzeba zrobić i ciężko wtedy wybrać najlepsze rozwiązanie, a potem je wykonać. Prowadzący uświadamia dzieciom, że odwaga nie polega na używaniu agresji, ale właśnie na rozwiązywaniu trudnych sytuacji w inny sposób
krąg zakończenia – przy pomocy skarpetkowych kukiełek dzieci wypowiadają się, czego dziś dowiedziały się o sobie. Praca do domu: Decyduję, że w tym tygodniu: Ani razu…; Jak najczęściej…
Materiały: obrazki z roślinami (przede wszystkim kwiatami), minutnik, rekwizyty do stanowisk z różnymi czynnościami (np. małe puzzle), kartki, flamastry

Opracowanie: mgr-lic. Arletta Mielcarek, Szkoła Podstawowa nr 26 w Zabrzu.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 653


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.