Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Piotr Jażdżewski, 2013-05-27
Wejherowo

Historia, Scenariusze

Scenariusz Święta Niepodległości

- n +

Scenariusz akademii- Święta Niepodległości
Narrator 1.
To już bardzo dawna historia, kiedy Polska utraciła niepodległość. Trzej sąsiedzi: Rosja, Prusy i Austria zawarły między sobą sojusze i dokonały rozbiorów Polski. Było to w 1772, 1793 i 1795 roku. W 1795 roku państwa rozbiorowe, które ostatecznie zniszczyły dawną Rzeczpospolitą, poprzysięgły uroczyście, że nawet nazwę,, Polska” na zawsze wymażą z historycznych dokumentów.
Do ustawionej mapy podchodzą trzej zaborcy ubrani na czarno składając przysięgę.
TRZEJ ZABORCY
Przysięgamy uroczyście iż nazwa Polska z tą chwilą przestaje istnieć. A kto odważy się je wypowiedzieć czeka go śmierć!
Zaborcy przykrywają mapę następnie owijają Polskę łańcuchem.( w oddali słychać odgłosy bębenka)
.RECYTATOR I.(dziewczynka podchodzi do mapy płacząc i wycierając łzy, gdy kończy przypina białą różę do ustawionej mapy Polski)
Żegnaj nam, żegnaj droga kraino!
Żegnaj nam, kraju kochany!
Niech dzisiaj jeszcze krew i łzy płyną...
Niech się upoją tyrany!
Krew i łzy zmogą wszelkie kajdany...
Nędza i ucisk przeminą...
Tymczasem żegnaj, kraju kochany!
Żegnaj nam, biednych kraino!
Narrator 1.
Mimo, że Polskę wymazano z mapy świata, nie wymazano jej z serc Polaków.
(przypinamy serduszko do mapy)
RECYTATOR 2
O Polsko, święte Twe imię
po cichu i po kryjomu
z trwogą za siebie i innych
szeptano w ojców mych domu.

Prawdziwie jakieś nieprawdy
opowiadano o Tobie –
mówiono, że jesteś święta,
mówiono, że leżysz w grobie.

NARRATOR I
Polacy nigdy nie pogodzili się z utratą niepodległości, wielokrotnie chwytali za broń i stawali do walki przeciw silniejszym wrogom ojczyzny. Już w 1797 r. u boku Napoleona, Legiony Polskie we Włoszech podjęły walkę z austriackim zaborcą. Wtedy też Józef Wybicki, poeta i oficer legionowy napisał słowa hymnu narodowego. (Wskazuje na siedzącego Wybickiego)

RECYTATOR I
„Jeszcze Polska nie umarła,
Kiedy my żyjemy,
Co nam obca moc wydarła,
Szablą odbijemy.
Marsz, marsz Dąbrowski,
Do Polski z ziemi włoski,
Za twoim przewodem,
Złączem się z narodem.

NARRATOR I(wyciszona muzyka)
Napoleon zawiódł oczekiwania Polaków. Po kilku latach niepodległości upadło utworzone przez niego Księstwo Warszawskie, a wielu rodaków zginęło podczas wojen napoleońskich.
Nadzieje Polaków odżyły ponownie dopiero w roku 1830.
NARRATOR II
Powstanie listopadowe zakończyło się klęską, lecz narodowi polskiemu z tych czasów pozostały barwy narodowe. To właśnie 7 lutego 1831 roku sejm ustanowił flagę polską. Barwy biało-czerwone oparte na kolorystyce godła.
Na scenę wchodzi uczeń i maszeruje z flagą podniesioną do góry.
NARRATOR I
NARRATOR II
Rok 1846 i kolejne powstanie. Tym razem do walki z zaborcą zerwali się mieszkańcy Krakowa. Dwa lata później ożywczy powiew Wiosny Ludów obudził ducha walki również w mieszkańcach Wielkopolski.
W styczniu 1863 r. na ziemiach zaboru rosyjskiego wybuchło największe z polskich powstań narodowych- powstanie styczniowe.

NARRATOR I
W kraju po klęsce powstania nasiliły się rusyfikacja i germanizacja. Polakom zabroniono posługiwać się językiem ojczystym w miejscach publicznych. W roku 1901 w zaborze pruskim wprowadzono nakaz nauczania religii w języku niemieckim. To przelało czarę goryczy. Do walki z zaborcą przystąpili najmłodsi Polacy- wasi rówieśnicy.

RECYTATOR II
Tam od Gniezna i od Warty
Biją głosy w świat otwarty,
Biją głosy, ziemia jęczy:
-Prusak dzieci polskie męczy!
Za ten pacierz w własnej mowie,
Co ją zdali nam ojcowie,
Co go nas uczyły matki,
-Prusak dzieci polskie męczy.
A jak prześladowano dzieci w pruskiej szkole? Zobaczmy.
SCENKA: STRAJK DZIECI.
Scenka 1 (uczniowie siedzą w ławkach, nagle wbiega do sali jeden uczeń ciężko oddychając i mówiąc)
Uczeń 1: Słuchajcie, słuchajcie! Tatulek mi mówili, że przyszło pismo od władz pruskich
i teraz mamy się uczyć religii po niemiecku!
Uczeń 2. Nie będziemy!
Wszyscy. Nie będziemy!
Uczeń 3. Wiecie co? Jak nauczyciel będzie nas pytał to my odpowiadamy tylko po polsku.
Wszyscy. Zgoda.
Uczeń 4. A gdy każe mówić ,, vater unser”, to niech, nikt gęby nie otworzy.
Uczeń 5. To się niech w piętę ugryzie ze złości.
Uczeń 6. Tak, a potem nas zbije, ile wlezie.
Uczeń 1. Jak po rękach będzie prał, to trzeba zaraz polizać. To mniej boli.
Uczeń 2. Dobrze. Choćby nas prał kijem, nie ustąpimy.
Wszyscy. Zgoda.

Scenka 2.
Nauczyciel wchodzi z dziennikiem.
Nauczyciel: Zgodnie z pismem które dzisiaj otrzymałem( podnosi rękę do góry trzymając list) od dzisiaj obowiązkowym językiem na lekcji religii jest niemiecki, powtarzam modlimy się po niemiecku!
Ojcze nasz któryś jest....................................................................................................
Wszyscy. Cisza.
Nauczyciel: Zapomnijcie o swoim języku, od dziś wasz jedyny język to niemiecki! Zrozumiano!?.......................................................................................................................................................................................................................................................................................
Wszyscy. Cisza.
Po chwili. Uczeń 1(Detlaf)
Nie będziemy się uczyć po niemiecku, my już mamy swój język, nasz ojczysty, polski, a nie niemiecki!
Wszyscy! Nie będziemy się uczyć po niemiecku, myśmy nie Niemcy, tylko Polacy!
Nauczyciel: ( wskazuje ucznia i podchodzi z kijem). To ja ci pokażę twój język ojczysty!
.................................................................................................................................................
Nauczyciel: chwyta ucznia za kołnierz, wyciąga z ławki, kładzie na krzesło.
(uczeń stoi przerażony) Nauczyciel –Połóż się na krzesło(krzyczy)
U- płacze, wraca do ławki.
Nauczyciel: A teraz modlić się, tylko pamiętajcie po niemiecku!
Cisza
Po chwili jeden z uczniów przez skinienie głową daje znak reszcie.
Wszyscy
My z Tobą rozmawiać chcemy
Lecz vater unser nie rozumiemy
I nikt nie zmusi nas Ciebie tak zwać
Boś ty nie Vater, lecz Ojciec nasz
Nauczyciel(zdenerwowany, łapie się za włosy)
To jeszcze nie koniec! Wy małe wstrętne, polskie paskudztwa. Zobaczycie, ja tu jeszcze wrócę!
Dzieci biorące udział w inscenizacji śpiewają „ROTĘ” M. KONOPNICKIEJ.

Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród,
Nie damy pogrześć mowy!
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep piastowy,
Nie damy, by nas zniemczył wróg...
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Do krwi ostatniej kropli z żył
Bronić będziemy ducha,
Aż się zapadnie w proch i pył
Krzyżacka zawierucha.
Twierdzą nam będzie każdy próg.
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz,
Ni dzieci nam germanił,
Orężny wstanie hufiec nasz,
Duch będzie nam hetmanił.
Pójdziem, gdy zabrzmi złoty róg.
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Kurtyna zasłonięta, w tle słychać muzykę)
NARRATOR II Ostatnim etapem w walce o niepodległość Polski był okres I wojny światowej.

Piosenka: PIERWSZA BRYGADA
Pierwsza brygada
Legiony to - żołnierska nuta,
Legiony to - ofiarny stos,
Legiony to - żołnierska buta,
Legiony to - straceńców los.

My, Pierwsza Brygada,
Strzelecka gromada,
Na stos rzuciliśmy swój życia los,
Na stos, na stos.

O, ile mąk, ile cierpienia,
O, ile krwi, wylanych łez.
Pomimo to - nie ma zwątpienia,
Dodawał sił - wędrówki kres.
My, Pierwsza Brygada...itd

Krzyczeli, żeśmy stumanieni,
Nie wierząc nam, że chcieć - to móc.
Leliśmy krew osamotnieni,
A z nami był nasz drogi wódz!
My, Pierwsza Brygada...itd

Inaczej się dziś zapatrują
I trafić chcą do naszych dusz,
I mówią, że nas już szanują,
Lecz właśnie czas odwetu już!
My, Pierwsza Brygada...itd

Nie chcemy dziś od was uznania,
Ni waszych mów, ni waszych łez.
Skończyły się dni kołatania
Do waszych serc, do waszych kies.
My, Pierwsza Brygada...itd

Dziś nadszedł czas pokwitowania
Za mękę serc i katusz dni.
Nie chciejcie więc politowania,
Zasadą jest: za krew chciej krwi.
My, Pierwsza Brygada...itd

Umieliśmy w ogień zapału
Młodzieńczych wiar rozniecić skry,
Nieść życie swe dla ideału
I swoją krew i marzeń sny.
My, Pierwsza Brygada...itd

Potrafim dziś dla potomności
Ostatki swych poświęcić dni,
Wśród fałszów siać siew szlachetności
Miazgą swych ciał, żarem swej krwi.
My, Pierwsza Brygada...itd


Gazeciarz :
(Ogłoszenie o wybuchu wojny) biegnie trzymając w ręku gazety, rozdaje je publiczności
Wojna! Wojna! Wojna!
W Sarajewie zabito arcyksięcia Ferdynarda! Austro–Węgry wypowiedziały wojnę Serbii! Wojna! Wojna! Wojna!

NARRATOR I: Trzy państwa zaborcze rozpoczęły między sobą wojnę. Polacy odziani w mundury wrogich armii zmuszeni byli strzelać wzajemnie do siebie.
RECYTATOR I: wiersz Ta, co nie zginęła

Podzielił nas, mój bracie
Zły los i trzyma straż.
W dwóch wrogich sobie szańcach
Patrzymy śmierci w twarz.
W okopach, pełnych jęku,
Wsłuchani w armat huk,
Stoimy na wprost siebie
Ja- wróg twój, ty- mój wróg!
Las płacze, ziemia płacze,
Cały świat w ogniu drży…
W dwóch wrogich sobie szańcach
Stoimy- ja i ty…
A gdy mnie z dala ujrzysz,
Od razu bierz na cel
I do polskiego serca
Moskiewską kulą strzel.
Bo wciąż na jawie widzę
I co noc mi się śni,
Że ta, co nie zginęła
Wyrośnie z naszej krwi.

NARRATOR VIII
I oto sen o wolnej Polsce spełnia się. Zmagania wojenne trwały ponad cztery lata i zakończyły się
klęska Niemiec i Austrii oraz rewolucją Niemiec Rosji.
GAZECIARZ

Najświeższe wiadomości! W niedzielę, wczesnym rankiem Józef Piłsudski po rocznym pobycie w twierdzy magdeburskiej przybył do Warszawy.
Nazajutrz, 11 listopada 1918 roku Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu naczelne dowództwo Wojska Polskiego i powierzyła misję utworzenia Rządu Narodowego.

Tego samego dnia Niemcy podpisały kapitulację. Koniec wojny! Ludzie! Koniec wojny!
Mamy wolną Polskę!. Gazeciarz wyrzuca do góry wszystkie gazety, bierze w ręce biało-czerwoną flagę i woła1
Nasza Ojczyzna znowu wolna. Wolna. Kocham cię Polsko!
Wszyscy wychodzą na scenę.
RECYTATOR I
Ojczyzna wolna, znowu wolna!
Tak bije serce, huczą skronie!
A Biały Orzeł w słońcu kwiatów
Przyleciał, by go ująć w dłonie.

Zawsze był z nami – ptak wspaniały,
Choć czasem ktoś odszedł daleko…
Bronił tej ziemi, bo ją kochał
Sercem pokoleń już od wieków.

Dziś w całej Polsce brzmi Mazurek…
Dzisiaj radości kanonada!
Witamy wszyscy Niepodległość
i Jedenasty Listopada…
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 368
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014