Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Wioletta Stężewska, 2013-05-22
Chodecz

Pedagogika, Plany pracy

Program zajęć rewalidacyjnych

- n +

PODSTAWA PRAWNA:
Wybrane treści z:
1. „Podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół” z dnia 23 grudnia 2008r.
2. „Programu nauczania w gimnazjum specjalnym dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim”





Program został zatwierdzony do realizacji przez
Radę Pedagogiczną na posiedzeniu w dniu …….
Wpisany pod numerem …………….. do rejestru
programów szkolnych







PROGRAM ZAJĘĆ REWALIDACYJNYCH







Opracowanie:
XXXXXXXXXX














WSTĘP


„Program zajęć rewalidacyjnych” został opracowany dla uczennicy klasy V a i realizowany będzie na zajęciach rewalidacyjnych w ramach dwóch godziny tygodniowo.
Ewelina została poddana badaniom w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. Zespół orzekający wydał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego dla uczniów upośledzonych w stopniu lekkim. Dlatego też treści zostały zaczerpnięte z „ Programu nauczania w gimnazjum specjalnym dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim” oraz „Podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół” z dnia 23 grudnia 2008r.
Koncepcja programu została oparta na tendencjach współczesnej pedagogiki specjalnej, które cechują się takim podejściem do wychowania i nauczania jak szczególne usprawnienie funkcji najmniej zaburzonych oraz koncentrują się na potencjalnych możliwościach i zdolnościach ucznia.
Poniższy program zawiera podstawowe założenia edukacji, główny cel pracy oraz podporządkowane mu cele szczegółowe, a także podstawowe zasady pracy z uczniem.
Biorąc pod uwagę specyfikę zajęć rewalidacyjnych zwarte w programie cele nie zostaną ujęte terminami realizacji.
Program indywidualnej rewalidacji opracowano uwzględniając diagnozę pedagogiczno – psychologiczną oraz ogólne założenia dotyczące specyfiki pracy z dzieckiem specjalnej troski.


























ZALECENIA

1. Kształcenie specjalne dla dzieci upośledzonych w stopniu lekkim realizowane w szkole specjalnej, integracyjnej lub ogólnodostępnej;
2. Zajęcia rewalidacyjne ukierunkowane na:
 Usprawnianie funkcji percepcyjno – motorycznych, ze szczególnym uwzględnieniem procesów słuchowych i wzrokowych;
 Doskonalenie procesu pisania i czytania;
 Rozwijanie sfery werbalnej poprzez wzbogacanie zasobu słownictwa i kształtowanie umiejętności wyrażania myśli w formie zdania w wypowiedziach ustnych i pisemnych;
 Rozwijanie myślenia arytmetycznego, doskonalenie liczenia pamięciowego – utrwalanie podstawowych wiadomości i umiejętności szkolnych, szczególnie z zakresu matematyki i języka polskiego.
3. Systematyczna praca w szkole i w domu nad wyrównywaniem braków w zakresie podstawowej wiedzy z edukacji polonistycznej i matematycznej. Rozwijanie ogólnej wiedzy o świecie;
4. Wydłużenie czasu pracy z jednoczesnym udzielaniem dodatkowych wskazówek i wyjaśnień na przykładzie.
5. Wspieranie dziewczynki w pracy nad pokonywaniem trudności, budowanie wiary we własne możliwości i poczucia własnej wartości, przez częste chwalenie i nagradzanie wysiłku wkładanego w pracę, dostrzeganie drobnych osiągnięć.




















PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA PROGRAMU

Praca z uczennicą opierać się będzie na kilku założeniach:
 tak jak każde dziecko posiadają swoiste uzdolnienia i braki;
 rozwijają się we właściwym sobie tempie, do tego tempa należy więc dostosować zakres oddziaływań pedagogicznych;
 podstawowym warunkiem efektywnej pracy jest pozytywny kontakt nauczyciela z uczniem;
 warunkiem powodzenia w rewalidacji jest również nawiązanie kontaktu z rodziną ucznia;
 postępy uczniów powinny być wzmacniane pozytywnie, natomiast brak postępów nie podlega wartościowaniu negatywnemu;
 rozwój umysłowy i dojrzałość społeczna uczniów ulega poprawie w wyniku oddziaływań rewalidacyjnych (stymulujących, usprawniających, korekcyjnych, kompensacyjnych), uwzględniających czynniki indywidualne i społeczne.







CEL GŁÓWNY

Głównym celem edukacji jest wspomaganie rozwoju ucznia niepełnosprawnego, rozwijanie zainteresowań otoczeniem, wyrabianie cech osobowości, które warunkują samodzielne i poprawne funkcjonowanie w środowisku szkolnym, a także – w ramach posiadanych przez niego możliwości – wyposażenie w takie umiejętności i wiadomości, aby:
 mógł bez przeszkód uczestniczyć w życiu społecznym;
 radził sobie w życiu codziennym adekwatnie do własnego, indywidualnego poziomu sprawności i umiejętności.
Praca, która ukierunkowana jest na efektywne osiągnięcie celu, jest podporządkowana następującym zasadom:
 gruntowna znajomość dziecka i przychodzenie mu z pomocą;
 dostosowanie poczynań rewalidacyjnych do możliwości i potrzeb ucznia oraz warunków środowiskowych;
 aktywny udział dziecka w procesie nauczania – uczenia się;
 trwałość osiągnięć, umiejętności korzystania z nich i dalsze ich doskonalenie.





ZASADY PRACY


Na każdym etapie pracy z uczniem kierować się należy zasadami obowiązującymi w oligofrenopedagogice:
 zasada gruntownej znajomości dziecka i przychodzenia mu z racjonalną, specjalistyczną pomocą,
 zasada dostosowania poczynań pedagogicznych do możliwości i potrzeb ucznia oraz warunków środowiskowych,
 zasada indywidualizacji wymagań, metod, doboru środków dydaktycznych oraz organizacji i tempa pracy,
 zasada stopniowania trudności,
 zasada aktywnego udziału dziecka w procesie dydaktycznym,
 zasada zintegrowanego oddziaływania i współdziałania specjalistów,
 zasada systematyczności,
 zasada trwałości zdobytych umiejętności,
 zasada współpracy z rodziną.







CELE REWALIDACYJNE

 rozwijanie percepcji wzrokowej i słuchowej;
 rozwijanie koordynacji wzrokowo – ruchowej;
 wytwarzanie atmosfery wzajemnego zaufania, rozwijanie odporności emocjonalnej i wiary we własne siły;
 wyrównywanie szans edukacyjnych dziecka poprzez prowadzenie ćwiczeń usprawniających;
 przestrzeganie zasad stopniowania trudności i indywidualizacji w procesie kształcenia.
















ZAKRES ODDZIAŁYWAŃ REWALIDACYJNYCH
I OKRES WSTĘPNY
 Nawiązywanie przyjaznych kontaktów w relacjach nauczyciel – uczeń.
 Stworzenie atmosfery sprzyjającej dobremu samopoczuciu.
 Kształtowanie nawyku uważnego słuchania i komunikowania się z innymi.
 Trening skupiania uwagi na pracy i własnych czynnościach.
 Rozładowywanie i wyciszanie negatywnych emocji dziecka.
 Odzyskiwanie wiary we własne siły i zwiększanie motywacji do pracy.
 wyzwalanie potencjalnych możliwości i zainteresowań tłumionych przez niepowodzenia szkolne.


II OKRES WŁAŚCIWY
I. PODNOSZENIE SPRAWNOŚCI MOTORYCZNEJ I MANUALNEJ.
1. Zabawy rozluźniające napięcie mięśni:
 ugniatanie papierowych kul z gazet;
 nawlekanie koralików;
 rozdzieranie i rozcinanie papieru po narysowanych liniach.
2. Ćwiczenia rozmachowi mięśni rąk:
 malowanie dużych form falistych i szlaczków;
 kreślenie kredą na tablicy.
3. Ćwiczenia usprawniające mięśnie dłoni i drobne mięśnie palców:
 Zamalowywanie dużej dowolnej lub określonej powierzchni.
 Ćwiczenia usprawniające mięśnie dłoni i drobne mięśnie palców, np. zamalowywanie małych powierzchni, kopiowanie rysunków, pogrubianie konturu.
 Ćwiczenia płynnych, rytmicznych, ciągłych i postępujących ruchów pisarskich, np. obrysowywanie szablonów, próby odtwarzania eksponowanych wzorów z pamięci.
 kreślenie w powietrzu dużych płynnych swobodnych ruchów w kształcie fal, koła, ósemek itp.
 kreślenie kredą na tablicy, pędzlem, węglem na dużych arkuszach, palcem lub patykiem na tackach z sypkim materiałem różnorodnych linii pionowych, poziomych, falistych z zachowaniem kierunku od lewej do prawej pogrubianie konturów np. prostych szlaczków, figur geometrycznych zamalowywanie dowolnej przestrzeni dużych płaszczyzn (arkusze szarego papieru, gazety) farbami, kredą, węglem tworząc kolorowe pasy, kraty, układy pasowe łączenie wyznaczonych punktów linią ciągłą najpierw kropek a potem zaplanowanego przedmiotu np. domu, ula.

II. USPRAWNIANIE PERCEPCJI WZROKOWEJ
1. Koordynacja wzrokowo‐ruchowa:
 Kolorowanie, kreskowanie, kropkowanie.
 Łączenie punktów.
 Rysowanie linii po wyznaczonym torze ‐ rysowanie w ograniczonym polu.
 Wycinanie: cięcie po linii prostej (frędzelki) łamanej, koła i łuki.
 Klejenie.
 Wodzenie palcem po wzorze.
 Zabawy paluszkowe (m.in. ćwiczenia W. Szumanowej).
 Ćwiczenia grafomotoryczne H. Tymichovej w opracowaniu M. Bogdanowicz.
 Manipulowanie (np. nawlekanie koralików według określonych zasad).
 Konstruowanie.
 Czynności codzienne (samoobsługa, nalewanie płynów, wsypywanie cukru, kakao).
 Zabawy lokomocyjne (rytmika, zabawy z piłką, chodzenie po „linie”, logorytmika).
Cel: Wypracowanie umiejętności sterowania i kontrolowania wzrokiem precyzyjnych ruchów rąk.
Spostrzeganie figur i tła:
 Wskazywanie przedmiotów należących do tej samej kategorii (okrągłych, drewnianych, czerwonych).
 Wyszukiwanie wśród innych konkretnego przedmiotu (kwadratowego guzika w pudełku z okrągłymi guzikami).
 Sortowanie ‐ zbiór przedmiotów należących do różnych kategorii polecamy podzielić na grupy.
 Przecinające się linie, nakładające się figury.
 Spostrzeganie określonych figur ukrytych w rysunku.
 Uzupełnianie figur o brakujące elementy.
 Podobieństwa i różnice w szczegółach (znajdź taki sam, znajdź inny).
Cel: poprawne spostrzeganie przedmiotu poprzez wyodrębnienie go w relacji do tła, trening koncentracji na bodźcu i uporządkowanego
postrzegania i działania, unikania nadmiernego przywiązania do aktualnej stymulacji, odnajdowania właściwego bodźca, rozwój zdolności do czytania wyrazów we właściwej kolejności i do spostrzegania liter i wyrazów jako samoistnych jednostek, bez mylenia ich z sąsiadującymi
literami i wyrazami.
Stałość spostrzegania:
 Wskazywanie przedmiotów różniących się rozmiarami (pokaż większy, dłuższy, szerszy).
 Sortowanie przedmiotów ze względu na ich wielkość (układanie od największego do najmniejszego i odwrotnie).
 Znajdowanie przedmiotu o takim samym kształcie (pokazuję koło ‐ dziecko pokazuje zegar, talerz).
 Sortowanie przedmiotów ze względu na ich kształt.
 Porządkowanie klocków na zasadzie : wszystkie stożki do pudełka z narysowanym stożkiem (kształtowanie umiejętności „przekładania” bryły przedmiotu na dwuwymiarowy rysunek tego przedmiotu i odwrotnie).
 Znajdowanie takiej samej figury na obrazku.
 Znajdowanie figury należącej do wskazanej kategorii bez względu na jej położenie w przestrzeni (rotacje figury trójwymiarowej).
 Ćwiczenia utrwalające stałość spostrzegania takich kształtów jak: koło kwadrat, trójkąt, krzyż, gwiazda, półkole, elipsa, prostokąt, romb (początkowo nie więcej niż jeden‐dwa kształty jednocześnie).
Cel: kształtowanie zdolności do spostrzegania przedmiotu jako posiadającego stałe właściwości ‐ kształt, położenie, wielkość niezależnie od zmiennych wrażeń wywoływanych przez ten przedmiot na siatkówce oka; rozpoznawanie przedmiotów jako należących do pewnej kategorii kształtów niezależnie od wielkości, barwy, struktury powierzchni, sposobu prezentacji, czy kąta spostrzegania; rozpoznawanie figur i liter niezależnie od kontekstu, czy kroju czcionki.
Spostrzeganie położenia przedmiotów w przestrzeni:
 Ćwiczenia rozwijające obraz i schemat ciała.
 Składanie schematyczne pociętych rysunków postaci ludzkiej.
 Odtwarzanie, naśladowanie ułożenia ciała chłopca na podstawie demonstrowanego rysunku.
 Przeskakiwanie ponad ..., chodzenie dookoła..., czołganie się pod... ‐ utrwalanie związku między słowem czynnością i położeniem ciała
 Przeskakiwanie ponad ..., chodzenie dookoła..., czołganie się pod... ‐ utrwalanie związku między słowem czynnością i położeniem ciała
wobec przedmiotu.
 Odwrócenie i rotacja całej figury.
 Zmiana w położeniu szczegółu.
 Wierszyki i piosenki ułatwiające różnicowanie stron prawa‐lewa.
 Odbicia lustrzane ‐ dorysowywanie lub układanie według osi symetrii.
Cel: kształtowanie zdolności do spostrzegania relacji przestrzennych zachodzących między przedmiotem a obserwatorem; doskonalenie
umiejętności posługiwania się ze zrozumieniem słowami odnoszącymi się do położenia w przestrzeni: prawa, lewa, góra, dół... itd., ćwiczenia
ułatwiające orientację na kartce papieru.
Spostrzeganie stosunków przestrzennych:
 Układanie klocków według wzoru (wzorem są rzeczywiste przedmioty, a nie ich rysunki).
 Odwzorowywanie układów przestrzennych w mikroprzestrzeni.
 Dyktanda graficzne.
 Labirynty.
 Kolejność zdarzeń ‐ porządkowanie sekwencji czasowych i przestrzennych.
 Zapamiętywanie i odtwarzanie ciągu rysunków.
 Składanie figur ‐ składanie pociętych obrazków ‐ puzzle.
 Uzupełnianie figur o brakujące elementy.
 Określanie wzajemnych relacji między przedmiotami w przestrzeni i na kartce papieru używając określeń typu: nad, pod między,...
 Orientacja w schemacie ciała innych osób.
Cel: kształtowanie zdolności do spostrzegania położenia dwóch lub więcej przedmiotów w stosunku do samego siebie, a także relacji
przestrzennych zachodzących między tymi przedmiotami; kształtowanie zdolności koncentrowania uwagi w jednakowym stopniu na dowolnej
liczbie przedmiotów.


II. USPRAWNIENIE PERCEPCJI SŁUCHOWEJ.
1. Różnicowanie dźwięków:
 wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków dochodzących z najbliższego otoczenia i ich lokalizacja;
 różnicowanie i rozpoznawanie głosów przyrody oraz odgłosów wydawanych przez różne przedmioty codziennego użytku i dźwięków wydawanych przez instrumenty;
 rozpoznawanie melodii znanych piosenek;
 określanie właściwości dźwięków: wysokie – niskie, długie – krótkie, pojedyncze – kilka;
2. Odtwarzanie dźwięków:
 odtwarzanie rytmu zgodnie z układem przestrzennym;
3. Ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej:
 reagowanie sygnałem na określoną głoskę;
 segregowanie obrazów wg głoski pierwszej, ostatniej itd.;
 wymyślanie wyrazów zaczynających się określoną głoską;
 podawanie sylaby ze względu na jej lokalizację;
 tworzenie wyrazów do podanej sylaby;
 zabawy sylabami: loteryjki, domina;
 dobieranie par wyrazów, których nazwy się rymują;
 segregowanie obrazków wg wzrastającej liczby sylab;
 podział lub synteza wyrazu;
 rozpoznawanie danej spółgłoski w wyrazie;
 ćwiczenia słuchu fonetycznego na podstawie obrazków;
 ćwiczenia w poprawnej dykcji, wyrazistości mowy,
 ćwiczenia słuchu fonematycznego: różnicowanie sylab podobnych, podział wyrazów na głoski i sylaby,
 ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej,
 odróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej,
 ćwiczenia narządów mowy:
 usprawnianie płynności ruchów języka, warg, szczęk
 wielostronne ruchy żuchwą
 zabawy z lizakiem wymawianie samogłosek oraz spółgłosek p, b, m, f, w (ćwiczenia warg)
 wymawianie głosek d, t, n, l, s, z, c, dz, ćwiczenia przodu języka)
 wymawianie głosek h, g, k (ćwiczenie tyłu języka i pierścienia zwierającego)
 wymawianie na przemian t-d, t-d, t-d w szybkim tempie
 ustawienie i poruszanie języka za pomocą szpatułek, palca.
4. Ćwiczenia rozwijające mowę i wzbogacające słownik:
 uściślanie rozumienia znaczenia poszczególnych wyrazów;
 wzbogacanie pojęć;
 słuchanie treści opowiadań podawanych ustnie lub w połączeniu z materiałem konkretnym;
 dobieranie obrazków do całości z próbą uzasadnienia wyboru;
 dostrzeganie sytuacji nieprawdziwych w utworach literackich;
 układanie zdań z podanymi wyrazami;
 opowiadanie treści obrazków, historyjek obrazkowych;
 prowokowanie samorzutnych wypowiedzi;
 ćwiczenia w głośnym, szeptem i cichym czytaniu ze zrozumieniem;
 ćwiczenia usprawniające mowę pod względem gramatycznym;
 zabawy fonologiczne ( z rytmem, ortofoniczne, z sylabami, sylabami głoskami);
 zabawy morfologiczne.


III. USPRAWNIANIE TECHNIKI CZYTANIA I PISANIA
1. Usprawnianie techniki czytania i pisania
 Wyrazy wielosylabowe o różnym typie i układzie sylab bez grupy spółgłoskowej w obrębie sylaby.
 Wyrazy jednosylabowe z grupą spółgłoskową, typu: tłok, koszt ...
Stosowanie technik treningowych wg B.Zakrzewskiej:
- czytanie wyrazów łatwych w połączeniu z trudnymi,
- czytanie wyrazów sensownych i bezsensownych,
- czytanie wyrazów wizualnie podobnych,
- czytanie wyrazów zawierających tę samą sylabę,
- czytanie wyrazów z takimi samymi sylabami na początku i na końcu,
czytanie naprzemienne.
2. Doskonalenie umiejętności czytania i pisowni wyrazów z dwuznakami
 Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu wyrazów z głoskami / literami: sz, cz. szcz, dz, dź, dż
3. Wdrażanie do sprawnego posługiwania się słownikiem ortograficznym
 Ćwiczenia wstępne ze słownikami, encyklopedią, książką telefoniczną
 Utrwalanie alfabetu
 Ustalanie porządku alfabetycznego:
- według pierwszej głoski
według drugiej i trzeciej litery.
4. Opracowanie pisowni zmiękczeń
Okres wstępny:
 ćwiczenia utrwalające identyfikację samogłosek i spółgłosek,
 ćwiczenia w zakresie podziału wyrazów na głoski i sylaby,
 określanie miejsca głoski w słowie, litery w wyrazie z użyciem określeń „przed” i „po”,
 różnicowanie głosek twardych i miękkich w izolacji, sylabach i wyrazach

Okres właściwy:
 Opracowanie pisowni w zakresie opozycji: ś-si,
a) opracowanie pisowni wyrazów zawierających cząstki: sia, sio, sie, siu, sią, się,
b) opracowanie pisowni wyrazów zmiękczonych przez kreskę:
- wprowadzenie zasady dotyczącej pisowni zmiękczeń,
- różnice w pisowni w wyrazach pokrewnych typu: Baśka, Basia,
- zmiękczenie przez kreskę na końcu wyrazów,
- różnice w pisowni wyrazów po zmianie formy typu: miś:misie:misia,
c) opracowanie pisowni wyrazów, w których „i” spełnia podwójną rolę: zmiękczenia i spółgłoski, np. siwy,
d) ćwiczenia utrwalające pisownię zmiękczeń,
e) ćwiczenia sprawdzające

Opracowanie kolejno pisowni w zakresie opozycji: ć-ci, ń-ni, ź-zi, dź-dzi wg toku jak wyżej.
5. Opracowanie pisowni ortogramów typowych dla pisowni polskiej
 Opracowanie pisowni wyrazów z ó-u
- ó wymienne
- ó niewymienne
- ćwiczenia utrwalające
- ćwiczenia sprawdzające
 Opracowanie pisowni wyrazów z rz-ż
- rz wymienne
- rz niewymienne
- rz trudne do objaśnienia
- ćwiczenia utrwalające
- opracowanie pisowni wyrazów z ż
- ćwiczenia sprawdzające
 Opracowanie pisowni wyrazów z ch
- wyrazy z h
- wyrazy z ch
6. Kształcenie umiejętności rozumienia tekstu
 Ćwiczenia prowadzące do rozumienia tekstu na poziomach:
- rozumienie prostej informacji zawartej w tekście,
- wnioskowanie w oparciu o informacje zawarte w tekście,
czytanie krytyczno-twórcze.


IV. ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE KONCENTRACJĘ UWAGI
 wykonywanie pracy na czas (ze stoperem) w takich zajęciach, jak np. stemplowanie kopiowanie, układanie;
 kolorowanie ukrytego obrazka;
 wykonywanie rysunku wg dyktowanych poleceń.


V. ĆWICZENIA UMIEJĘTNOŚCI MATEMATYCZNYCH.
 ćwiczenia w rachunku pamięciowym;
 usprawnianie umiejętności rozwiązywania zadań tekstowych.
 działania na liczbach ze szczególnym uwzględnieniem kolejności wykonywanie działań w wyrażeniach bez nawiasów,
 utrwalanie wiadomości o dodawaniu i odejmowaniu liczb naturalnych wielocyfrowych, zapis liczb cyframi i słowami,
 proste figury geometryczne płaskie, kąty i wielokąty, mierzenie boków i kątów,
 liczby całkowite i ich zastosowanie w sytuacjach realistycznych: temperatura w dzień i w nocy w różnych miastach Polski i Europy, różnice temperatur, oś czasu,
 pogłębianie i utrwalanie wiadomości o mnożeniu i dzieleniu liczb naturalnych w zakresie 100,
 proste działania na ułamkach zwykłych i dziesiętnych,
 rozwiązywanie prostych zadań z jedną niewiadomą,
 wykonywanie działań sposobem pisemnym,
 działania na kalkulatorze: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie.



PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

Zastosowanie odpowiednich procedur prowadzących do realizacji celów rewalidacyjnych jest niezwykle ważnym elementem realizacji tego programu.
Wymaga zastosowania odpowiednich metod i form pracy oraz doboru środków dydaktycznych.
METODY:
 aktywne: zabawy tematyczne, manipulacyjno – konstrukcyjne, dydaktyczne,
 działania polisensoryczne, treningi percepcji wzrokowo – słuchowej ,
 pogadanki, rozmowy, swobodne wypowiedzi,
 ćwiczenia matematyzujące,
FORMY PRACY:
 indywidualna jednolita.


Lp. Metody pracy Usprawniane funkcje
1. Origami i inne prace plastyczne  myślenie,
 koncentracja uwagi,
 zapamiętywanie,
 wyobrażenia operacji i ich skutków.
2. Układanie klocków, puzzli  koncentracja uwagi,
 myślenie
 orientacja,
 podejmowanie decyzji,
 rozwijanie twórczości,
 pamięć.
3. Gry stolikowe, np. Domino  koncentracja uwagi,
 myślenie,
 pamięć wzrokowa,
 spostrzeganie,
 orientacja,
 podejmowanie decyzji,
 uwaga,
 liczenie,
 porównywanie liczebności zbiorów.
4. Czytanie, słuchanie i opowiadanie  pamięć słuchowa,
 mowa,
 myślenie,
 koncentracja uwagi.
5. Rozwiązywanie łamigłówek i zagadek  myślenie,
 uwaga,
 spostrzegawczość,
 koncentracja,
 pamięć.
6. Techniki komputerowe  koncentracja uwagi,
 pamięć wzrokowa,
 pamięć słuchowa,
 spostrzeganie,
 orientacja,
 podejmowanie decyzji.






EWALUACJA


Przeprowadzenie ewaluacji jest koniecznym warunkiem sprawdzenia skuteczności i przydatności opracowanego programu.
Celem ewaluacji będzie:
 okresowe sprawdzenie przebiegu realizacji programu,
 ocena skuteczności i efektywności działań wynikających z realizacji programu,
 stwierdzenie, w jakim stopniu zamierzone cele zostały osiągnięte,
 ocena skuteczności zaproponowanych form pracy,
 gromadzenie informacji o uczniach – ich osiągnięciach i zachowaniu,
 poszukiwanie nowych sposobów pracy z uczniami.
Ewaluacja dokonywana będzie na koniec każdego semestru na podstawie:
 obserwacji bieżących,
 oceny postępów ucznia ( oceny semestralnej i końcowej).








Akceptacja rodziców

Niniejszy program:


akceptuję w całości ..... nie akceptuję .....

akceptuję z wyjątkiem:
.................................................................................... .................................................................................... .................................................................................... .................................................................................... .................................................................................... ....................................................................................


XXXXXXXXX, dnia ................................ ....................................................


Opracowanie programu:
………………………………………



Zgłoś błąd    Wyświetleń: 7471
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014