Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Anna Dąbek, 2013-05-07
Bielsko-Biała

Zajęcia przedszkolne, Scenariusze

scenariusz zajęć

- n +

Scenariusz zajęć dla opiekuna stażu

Prowadząca: mgr Anna Dąbek
Data: 05.04.2012
Grupa wiekowa: „Średniaki”
Obserwujący: mgr Agnieszka Słuszniak
Blok tematyczny: „Wkrótce Wielkanoc”
Temat dnia: Zestaw ćwiczeń gimnastycznych z wykorzystaniem elementów metody Weroniki Sherborne.
Cele ogólne:
- poznanie własnego ciała, odkrywanie swoich możliwości
- wyczucie przestrzeni ograniczonej i nieograniczonej
- budowanie pozytywnej oceny samego siebie
- rozwijanie ogólnej sprawności fizycznej dzieci
Cele szczegółowe: dziecko:
- poznaje możliwości swojego ciała
- uważnie słucha i wykonuje polecenia nauczyciela
- z chęcią ćwiczy samodzielnie i z partnerem
- odczuwa przyjemność i radość z dobrze wykonanego zadania
- rozwija płynność ruchów w czasie ćwiczeń
-potrafi się odprężyć, zrelaksować
- uświadamia sobie ciężar swojego ciała oraz partnera
- dopasowuje swoje ruchy do rodzaju muzyki
Samodzielnie rozbiera się i ubiera w strój gimnastyczny
Metody pracy: elementy metody W.Sherborne
Formy pracy: zbiorowa, indywidualna.
Środki dydaktyczne: kolorowe karteczki, grzechotka, szarfy, odtwarzacz CD, płyty: „Zabawy z dźwiękami i nietypowymi przyborami”

PRZEBIEG:
1. Przebieranie się w stroje gimnastyczne.
2. Przywitanie do muzyki różnymi częściami ciała- głowami, noskami, łokciami, kolanami, w dowolny sposób.
3. Wyczucie własnego ciała
 witamy głowy, noski, uszy, ręce (całe od ramion aż po końce palców)
 witają się części ciała- łokcie witają kolana, stopy witają czubek nosa, pięta wita się z dłonią, ręce (całe od ramion po palce) witają się z brzuchem
 przemieszczenie się w dowolną cześć sali (karteczkę zostawiamy i zapamiętujemy gdzie leży) różnymi sposobami zmierzanie w kierunku karteczki:
- leżenie na plecach i jazda po podłodze
- leżenie na brzuchu i jazda na podłodze
- przesuwanie się siedząc pośladkami po podłodze
 „Roboty”- chodzenie na sztywnych nogach na końcu piosenki znalezienie sobie innego robota do pary
4. Wyczucie ciężaru i ciała
 Paczka- jedno dziecko zwija się w kłębek (jest paczką) a drugie próbuje je odpakować, ciągnąc za nogi i ręce, na dźwięk grzechotki zmiana.
 Przepychanki- w siadzie przepychanie się plecami, na dźwięk grzechotki zmiana.
 Obracanki- jedna osoba leży na brzuchu nieruchoma jak kamień, druga próbuje ją obrócić albo przynajmniej poruszyć, n dźwięk grzechotki następuje zmiana.
5. Wyczucie przestrzeni:
 Dywanik- wszyscy kładą się ciasno na podłodze, tworzą dywanik. Nauczycielka wskazuje kolejno dzieci, które turlają się po dywanie, gdy się przeturlają kładą się na końcu dywanu.
6. Rozwijanie wyczucia płynności ruchów i ciężaru ciała w przestrzeni i czasie
 Niedźwiedzie w lesie- podział na dwa zespoły (rozdanie w trakcie marszu 2 rodzajów szarf, czerwone dla misiów, niebieskie dla dzieci). Gdy niedźwiedzie śpią dzieci tańczą wokół niedźwiedzi cicho, omijając je tak by je nie zbudzić. Na hasło „Niedźwiedzie budzą się”- dzieci zamierają bez ruchu a niedźwiedzie przechodzą kilka kroków na czworakach i znowu zasypiają.
 Przez gęsty las- dzieci swobodnie tańczą z towarzyszeniem muzyki, naśladując przedzieranie się przez gęsty las; w czasie przerwy w muzyce zastygają w bezruchu.
- pozbieranie szarf przez dwójkę dzieci
7. Adaptacja ruchów własnych do ruchów partnera- nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem.
 Pomnik- wszystkie dzieci tańczą swobodnie przy żywej muzyce. Gdy muzyka milknie, każdy dotyka dowolnej części ciała sąsiada, tworząc fantazyjny pomnik. Pozostają w bezruchu, aż muzyka pobudzi je do tańca.
 Fotelik- w parch jedno dziecko siedząc z szeroko rozstawionymi nogami jest fotelikiem, drugie siada wewnątrz plecami do partnera, wtedy fotelik zaczyna się bujać.
8.Zakończenie: masaż w parach do wierszyka ‘Pani na szpileczkach”.
Ida słonie, konie (uderzanie otwartymi rzekoma o plecy partnera, następnie piąstkami)
Pani na szpileczkach ( po jednym palcu z każdej reki uderzanie w plecy partnerami)
Przepłynęła rzeczka (dalej pojedynczymi palcami slalom wzdłuż pleców)
Zaświeciło słoneczko (otwartą ręką masowanie w koło po plecach)
Czy chwycił Cię dreszczyk? (łaskotanie pod pachą partnera).



Zgłoś błąd    Wyświetleń: 433
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014