Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Joanna Chmielewska, 2012-05-29
Grajewo

Lekcja wychowawcza, Scenariusze

„ Inny nie znaczy gorszy”- tolerancja wobec osób niepełnosprawnych- scenariusz zajęć wychowawczych

- n +

Temat : „ Inny nie znaczy gorszy”- tolerancja wobec osób niepełnosprawnych

Poziom: klasa II, III gimnazjum.

Cele wychowawcze:
Po przeprowadzonej lekcji uczeń powinien:
-umieć wyjaśnić termin „tolerancja”,
-określić pojęcie „niepełnosprawność”,
-rozwijanie empatii,
-rozwijanie umiejętności otwartego wyrażania uczuć,
-uwrażliwianie na niesienie pomocy osobie potrzebującej,
-ukształtowanie tolerancji i zrozumienia dla szeroko pojętej odmienności.

Metody:
•„burza mózgów”
• pogadanka połączony z prezentacją multimedialną
• praca indywidualna, w grupach

Formy pracy: indywidualna, grupowa.

Pomoce dydaktyczne: prezentacja multimedialna, długopisy, karty dla uczniów z tekstami źródłowymi lub ilustracjami

Przebieg lekcji:

I. Część wstępna.
1. Czynności organizacyjno-porządkowe:
-przywitanie klasy,
-sprawdzenie listy obecności,
2. Przedstawienie tematu i celów zajęć
Prowadzący prezentuje motto zajęć:
„ Tylko głupcy chcą, żeby ludzie wszyscy byli podobni do siebie. Kto rozumny, tego cieszy, że są na świecie; dzień i noc, lato i zima, młody i stary, że jest i motyl i ptak, że są różne kolory kwiatów i oczu ludzkich, że są dziewczęta i chłopcy. Kto nie lubi myśleć, tego niecierpliwi rozmaitość, która zmusza do myślenia.”
(J. Korczak).
II. Część właściwa.
1.Prowadzący dzieli klasę na grupy -praca w grupach
Każda grupa dostaje przygotowane wcześniej teksty lub ilustracje i odpowiada na postawione pytania.
Grupa I- „Przeczytajcie uważnie wiersz i zastanówcie się, jakie zachowania można uznać za nietolerancyjne i w związku z tym, co to jest tolerancja? Napiszcie własną definicję tolerancji.”( załącznik nr.1)
Grupa II- „Uważnie przeczytajcie tekst i zastanówcie się, kto to jest osoba niepełnosprawna i jakie może mieć problemy w swoim życiu? ( załącznik nr.2)
Grupa III- Uważnie przeczytajcie tekst i zastanówcie się, jakie cechy charakteryzowały Anię, czy Ania różniła się od swoich rówieśników, czy była gorsza? ( załącznik nr. 3)

Grupa IV- Przyjrzyjcie się ilustracji, co przedstawia? Czy niepełnosprawni mogą osiągać sukcesy mimo ograniczeń ? Czy można odnieść tą ilustrację do powiedzenia „ inny nie znaczy gorszy”?
Grupa V- Przyjrzyjcie się ilustracji, czy jest piękna? Czy można podziwiać talent jej autora?
Jak można porównać tą pracę z powiedzeniem „sprawni inaczej”?
2. Prezentacja prac grup, podsumowanie prowadzącego połączone z prezentacją multimedialną. Podsumowanie: Nie bójcie się przebywać w towarzystwie osób niepełnosprawnych. Starajcie się traktować takie osoby zwyczajnie, bo przecież one tak samo jak my kochają, tęsknią, smucą się i weselą. Jeśli tylko będziecie mieli otwarty umysł i serce – spotkanie z osobą niepełnosprawną może być dla Was ubogacającym doświadczeniem.
3. Drama,
1. Wprowadzenie dokonane przez nauczyciela poprzez przedstawienie sytuacji wyjściowej, omówienie zdarzenia.

„Jesteś osobą niepełnosprawną poruszającą się na wózku inwalidzkim. Na twojej drodze pojawiła się przeszkoda w postaci wysokiego progu, którego bez pomocy drugiej osoby nie jesteś w stanie pokonać. Próbujesz prosić o pomoc przechodniów, jednak nikt nie zwraca na ciebie uwagi ponieważ tak bardzo się spieszą...”

1.Wybór kilku chętnych osób do udziału w dramie.
2.Odgrywanie ról przez uczestników.
3.Omówienie przedstawionej sytuacji, jej aktorzy opisują uczucia, emocje, jakie im towarzyszyły (pytania, rozmowy i komentarze).

III. Zakończenie: Prowadzący powraca do prezentowanego na wstępie motta i prosi uczniów do jego wyjaśnienia. Rundka: Co chciał przekazać autor? Jak myślicie, dlaczego wybrałam to motto do naszej dzisiejszej lekcji?.



Opracowanie: J. Chmielewska


















Załącznik nr.1


Gr.I

Przeczytajcie uważnie wiersz i zastanówcie się, jakie zachowania można uznać za nietolerancyjne i w związku z tym, co to jest tolerancja? Napiszcie własną definicję tolerancji.

Nie wiem, co to tolerancja,
Zawsze tylko moja racja,
A ten, kto ma inne zdanie,
Zaraz za swoje dostanie.
Trzeba wyśmiać go, ukarać,
Niech się zmieni szybko, zaraz!

Niech będzie taki jak ja,
I poglądy moje ma,
I ubiera się podobnie,
Głową potakuje zgodnie.

Autor:
M. Wiśniewski-Koszela



























Załącznik nr.2

Uważnie przeczytajcie takst i zastanówcie się, kto to jest osoba niepełnosprawna i jakie może mieć problemy w swoim życiu?



Na świecie żyje około 500 ml ludzi niepełnosprawnych, a w Polsce, co siódmy obywatel to osoba w jakimś stopniu niepełnosprawna. Są wśród nich dzieci, młodzież, dorośli. Niewidomi, głuchoniemi, niepełnosprawni intelektualnie, bez kończy, chorzy na przewlekłe choroby. Z osobami niepełnosprawnymi mamy coraz częstszy kontakt w naszym codziennym otoczeniu, na ulicy a także w szkole. Każdy z nas może kiedyś dołączyć do „świata” niepełnosprawnych. Niepełnosprawność jest wynikiem wypadków, chorób, oraz wad wrodzonych, stanowi wyzwanie, barierę i przeszkadza w wykonywaniu zadań życiowych.

Osoby niepełnosprawne często doświadczają poczucia zależności, gdy inni muszą im pomagać, lub zupełnie wyręczać ich w czynnościach codziennych takich jak jedzenie, kąpanie, czy toaleta. Przed wieloma osobami stoją nadal
ograniczenia architektoniczne, lub transportowe, a także trudności w przekształcaniu informacji werbalnych i niewerbalnych i w formułowaniu odpowiedzi. Musimy ich w tym wspierać, dowartościowywać, sprawić by czy czuli się potrzebni, kochani i niezbędni.

Ludzie niepełnosprawni doświadczyć mogą kłopotów w relacjach społecznych, w rezultacie ignorowania ich, odrzucania lub bardziej subtelnego unikania ich przez osoby w pełni sprawne. Odwracanie oczu, sztuczny brak powagi, oraz niezręczne milczenie osób pełnosprawnych powoduje deformację interakcji społecznych. Uprzedzenia lub wyśmiewanie prowadzi do poczucia obniżonej własnej wartości, bezsilność. Nie możemy przechodzić obojętnie koło osób, które na pierwszy rzut oka widząc, że bardzo potrzebują naszej pomocy. Niekiedy wystarczy dobre słowo, uśmiech lub podanie torby z zakupami.

























Załącznik nr.3


Uważnie przeczytajcie tekst i zastanówcie się, jakie cechy charakteryzowały Anię, czy Ania różniła się od swoich rówieśników, czy była gorsza?

„Będę biegać w niebie”- świadectwo dziewczynki z porażeniem mózgowym, poruszającej się tylko na wózku inwalidzkim

Promienna, ujmująca uśmiechem, otwarta na świat i zaskakująco wymowna. Kiedy pewna pani zaczepiła ją na ulicy i zapytała „z troską”, czy kiedyś będzie mogła chodzić, Ania odpowiedziała dobitnie: „Ależ oczywiście, że tak. Będę biegać w niebie! Aniołowie też nie chodzą po ziemi, a są szczęśliwi”. Komuś innemu, kto użalał się nad tym, jaka z niej biedna, chora dziewczynka, odparła: „Nie jestem wcale chora, w zeszłym tygodniu miałam chrypkę, ale już mi przeszło”. Znała swoje ograniczenia i wiedziała, że bez pomocy innych nie da sobie rady, ale też umiała pomagać dobrym słowem, pocieszeniem, a czasem dopingowaniem innych do pracy. Koledzy i koleżanki w szkole zapamiętali, że Ania była bardzo ambitna i nie tolerowała taryfy ulgowej dla siebie tylko dlatego, że jeździła na wózku. Była druhną w harcerstwie, gospodynią klasy i aktywnie działała na rzecz misji.
Mała misjonarka
Ania miała szczęście, bo miała mądrych rodziców, którzy nie pozwolili, aby świat kręcił się wokół jej wózka. Doktor Kazimierz Szałata, wykładowca filozofii i etyki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i założyciel Fundacji Polskiej Raoula Follereau, pomagającej trędowatym i ubogim, bardzo wcześnie zaraził swoją córkę sprawami misyjnymi. Ania chętnie brała udział w różnych akcjach misyjnych, a przede wszystkim zaczęła się żywo interesować losem ubogich dzieci w krajach misyjnych. Opowiadała o tym swoim rówieśnikom, brała udział w telewizyjnym programie Ziarno, jeździła w trasy koncertowe z Arką Noego. Robert Litza wspomina, że kiedy raz podpisywał płytę dla niej, chciał napisać: „Aniu, bądź świętą!”, ale zamiast tego, sam nie wie czemu, wyszło: „Aniu, jesteś święta!”.
Ania była misjonarką nie tylko z racji zainteresowań swojego taty, które podzielała. Podobnie jak wiele innych osób niepełnosprawnych stała się też znakiem dla współczesnego świata, że prawdziwą sprawnością jest zdolność serca do kochania – o wiele ważniejsza niż zdolność nóg do biegania. Znakiem, że człowiek zamknięty w sobie, pogrążony w smutku i lęku przed ludźmi, jest o wiele bardziej niepełnosprawny niż ten, kto potrzebuje pomocy, żeby podnieść z podłogi długopis, który spadł ze szkolnej ławki.
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 3137
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014