AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Anna Pańków, 2011-05-24
Opole

Krystyna Kichman-Konik
Lekcja wychowawcza, Konspekty

Teoria Howarda Gardnera

- n +

Scenariusz zajęć

Inteligencja wieloraka
w nauczaniu międzyprzedmiotowym oraz wielopoziomowym
w oparciu o teorię Howarda Gardnera
a niepowodzenia szkolne


Prowadzące: mgr Anna Pańków, mgr Krystyna Konik-Kichman, mgr Magdalena Witkowska.
Uczestnicy: kl. I (20 uczniów, w tym 4 sześciolatków) i kl. VI (11 uczniów) PSP nr 10 im. H. Sienkiewicza w Opolu
Miejsce: boisko trawiaste PSP nr 10 w Opolu
Data:17.05.2010 r
Czas trwania: 45 minut.

Cele ogólne:
- Poznanie teorii Howarda Gardnera o inteligencji wielorakiej.
U jej podstaw leży teza, że każde dziecko ma potencjalną możliwość do rozwinięcia zdolności w różnych dziedzinach, każde jest wyjątkowe, ma prawo do pełnego rozwoju umysłowego, fizycznego, motorycznego, emocjonalnego i społecznego. Rolą dorosłych jest wspierać jego zdolności, pasje i talenty, zainteresowania, ale także rozwijać słabe strony poprzez wykorzystywanie mocnych.
- Zastosowanie ww. teorii w korelacji międzyprzedmiotowej: logopedii, edukacji wczesnoszkolnej oraz wychowania fizycznego.
- Stosowanie nauczania wielopoziomowego.

Cele operacyjne:
Uczeń:
- rozwija mowę i myślenie poprzez ćwiczenia doskonalące sprawność motoryczną aparatu artykulacyjnego,
- doskonali słuch fonematyczny,
- usprawnia koordynację słuchowo-ruchową.
I. Inteligencja językowa:
- rozwija słownictwo,
- odczytuje proste instrukcje słowne i zgodnie z nimi wykonuje zadania.
II. Inteligencja ruchowa
- współpracuje w zespole,
- rozwija koordynację słuchowo-ruchową.
III. Inteligencja wizualno-przestrzenna:
- przekłada koncepcję językową na koncepcję symboliczną poprzez znak graficzny.

Metody:
- oparte na werbalnym przekazie: objaśnienia, instrukcje,
- oparte na działalności uczniów: zabawowo - naśladowcza, metody logopedycznej (słuch-ruch-głos), pantomimicznej,
- metoda bezpośredniej celowości ruchu - zadaniowa,
- oparte na obserwacji: pokaz.

Formy:
- indywidualna
- grupowa
- zbiorowa

Środki dydaktyczne:
- identyfikatory,
- bajka terapeutyczna pt. „Leśna szkoła”
- teatrzyk kukiełkowy - leśne zwierzęta,
- odtwarzacz CD,
- puzzle o tematyce leśnych zwierząt,
- folia pakunkowa,
- farby w sprayu,
- fartuchy, rękawice, maseczki ochronne,
- materace.

Przebieg zajęć:

1. Część wstępna (10 min.):
Zbiórka w dwuszeregu. Powitanie uczniów i podanie tematu oraz sposobu prowadzenia lekcji. Rozdanie identyfikatorów.
W kole powitanie słowno-ruchowe: każde dziecko wymawia swoje imię sylabami, wykonując przy tym dowolny rytmiczny ruch (klaskanie, podskoki, pstrykanie itp.)

2.Część główna (30 min.):
-Przedstawienie bajki terapeutycznej pt. „Leśna szkoła” w formie teatrzyku kukiełkowego (załącznik nr 1).

- Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze - uczniowie podzieleni na trzy grupy: ptaki, deszcz, wiatr odzywają się kolejno lub według wskazań nauczyciela, rytmicznie w różnych kombinacjach.

- Zabawy ruchowe - (szanuję, pomagam, wolę młodszego):
• zabawa naśladowcza „Lustro”- dziecko młodsze pokazuje ćwiczenia, starsze naśladuje,
• zabawa „Rzeźba”- starsze dziecko jest rzeźbą, młodsze jest rzeźbiarzem,
• zabawy w kole - uczniowie ustawieni twarzami do siebie, młodsze dzieci wykonują różnorodne ćwiczenia (biegi, skoki) po obwodzie koła, przy wsparciu starszych uczniów.

-Fabularyzacja obrazu - przełożenie wysłuchanej bajki na znak graficzny.
Uczniowie kl. I podzieleni na 7 grup układają puzzle przedstawiające zwierzęta: wiewiórkę, zająca, lisa, jeża, kreta, żabę, kruka. Nauczyciel przypomina, że nazwy zwierząt to rzeczowniki. Uczniowie głośno wymawiają nazwy zwierząt, głoskują i sylabizują. Następnie naklejają na folię prawidłowo ułożone puzzle.
Uczniowie kl. VI wykonują do wysłuchanej bajki ilustracje na folii, rozciągniętej pomiędzy drzewami. Pracę wykonują z użyciem farb w sprayu, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa. Wykonują rysunek cieni innych uczniów. Powstaje praca zbiorowa uczniów kl. I i VI.

Część końcowa (5 min):
Ćwiczenia oddechowe.
Podsumowanie zajęć i podziękowanie uczniom za miłą i twórczą atmosferę.

















Załącznik nr 1:

Bajka terapeutyczna pt. „Leśna szkoła”, autor Anna Panków.

Bardzo daleko stąd, a nawet jeszcze dalej, w olbrzymim lesie, gdzie szum drzew mieszał się z odgłosami zwierząt, a silny wiatr dął na przemian ze słabym wietrzykiem, rozpoczął się wspaniały koncert, muzyczne arcydzieło, w którym zagrały liście drzew, leśne trawy, krzewy i zarośla. W tym niezapomnianym spektaklu wzięły też udział ptaki ze swym wesołym ćwierkaniem, wiatr szeleszczący liśćmi drzew i deszcz, który swymi ogromnymi kroplami uderzał o te liście.
Wtedy właśnie Pan Kruk uroczyście otworzył leśną szkołę. Rada lasu postawiła przed Panem Krukiem bardzo trudne zadanie. Wszyscy wiedzieli, że młodzi mieszkańcy lasu jeszcze nigdy nie siedzieli w szkolnych ławkach. Czasu na naukę też nie było zbyt wiele – zwierzątka musiały wszystkiego się nauczyć przed nastaniem zimy. Oczywiście niektóre wiele już umiały – wiewióreczka pięknie skakała po drzewach i umiała znaleźć smakowite orzeszki, żaba wspaniale pływała, zając był mistrzem w bieganiu, a lis opowiadał ciekawe historie. Nie wiadomo, co umiał jeż, bo zwykle trzymał się z boku i zasłaniał ostrymi kolcami. Także kret, który miał słaby wzrok, najchętniej siedział w kąciku, by nikomu nie wchodzić w drogę. Siedział i martwił się, jak będzie się uczył, jeśli tak słabo widzi.
Wszystkie zwierzątka cieszyły się, że idą do szkoły, choć też bardzo się bały, bo żadne z nich nie wiedziało dokładnie, jak tam będzie i czy to, co już umieją, przyda im w nauce.
Wkrótce okazało się, że leśna szkoła to dla małych zwierzątek cudowne miejsce. Lubiły tam przychodzić i uczyły się z prawdziwą pasją i zainteresowaniem. Nawet jeż pokazał, jak bardzo jest inteligentny, nawet kret, choć miał taki słaby wzrok, znakomicie się uczył, a inne zwierzątka chętnie mu pomagały.
Pan Kruk był zachwycony swoimi uczniami i wszystkim wokół powtarzał, że z tak mądrymi zwierzętami jeszcze nigdy nie pracował. Bardzo je chwalił za chęć do nauki.
Wszyscy, którzy obserwowali Pana Kruka i jego uczniów, zaczęli w końcu pytać, jak to możliwe, że zwykłe zwierzęta, takie, jakie możemy spotkać w każdej leśnej szkole, tak znakomicie się uczą?
Odpowiedź jest bardzo prosta i Pan Kruk dobrze ją znał: tak naprawdę każde małe zwierzątko jest uzdolnione i inteligentne. Każde rodzi się wyposażone we wszystkie zdolności i możliwości, choć o tym nie wie. Jeśli dorosłe zwierzęta dają im szansę, aby same się o tym przekonały i poznały siebie od jak NAJLEPSZEJ STRONY, to wkrótce młode staną się właśnie takie: ciekawe świata, odważne, pełne zapału do nauki.


Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1122


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.