Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Ewa Jekiełek, 2010-03-29
Osiek

Pedagogika, Referaty

REFERAT "Wpływ alkoholizmu rodziców na członków rodziny"

- n +

REFERAT

„WPŁYW ALKOHOLIZMU RODZICÓW NA CZŁONKÓW RODZINY”


Alkoholizm to choroba, którą można jedynie zaleczyć. Choroba ta atakuje podstępnie i polega na tym, że u chorego stale lub co jakiś czas odzywa się przymus picia. Chory traci kontrolę nad ilością wypitego alkoholu. Stopniowo przestaje kierować całym swoim życiem i staje się mniej odpowiedzialny– zarówno w stanie upojenia, jak i na trzeźwo. Alkoholizm rujnuje pijącego fizycznie, emocjonalnie, duchowo i intelektualnie. Wpływa też na członków rodziny.
Osoby znajdujące się najbliżej uzależnionego dotyka syndrom współuzależnienia. Współuzależnienie to nic innego, jak tylko głębokie uwikłanie w chorobę alkoholową. Osoby uzależnione cechuje:
- poczucie konieczności kontrolowania postępowania i odciągania od alkoholu,
- odpowiedzialność za niewłaściwe zachowanie,
- huśtawka emocjonalna i naiwna wiara w zaprzestanie picia,
- próba ochraniania przed konsekwencjami picia,
- gotowość do poświęcania siebie,
- przejmowanie wszystkich obowiązków związanych z domem,
- usprawiedliwianie osoby uzależnionej,
- koncentracja życia na osobie uzależnionej.
Sprawcą współuzależnienia jest zawsze osoba współuzależniona, a nie osoba uzależniona. Jeśli w domu pije jeden z rodziców drugi zazwyczaj wchodzi w rolę tzw. „ułatwiacza”, czyli poalkoholowego wspomagacza rodziny. Nie potrafi on oderwać się emocjonalnie od alkoholika i wszystko co czyni- w imię źle zrozumianej miłości- pozwala alkoholikowi pić dalej.
W szczególnie trudnej sytuacji w rodzinie z problemem alkoholowym, znajdują się dzieci. Żyją one w warunkach wysokiego ryzyka i niskiego stopnia przewidywalności reakcji znaczących osób. Często są ofiarami przemocy psychicznej, fizycznej a nawet seksualnej. Dzieci w takiej rodzinie poddawane są silnej deprywacji potrzeb emocjonalnych i biologicznych. Często są niedożywione, niewyspane, zaniedbane i źle ubrane.
Jak podaje PARPA:
- żyją w ciągłym poczuciu zagrożenia,
- mają zaburzenia emocjonalne, związane z lękiem,
- czują się osamotnione i częściej zapadają na różne choroby.
U takich dzieci wytwarza się postawa obronna: nie ufać, nie mówić i nie odczuwać.
Związana jest ona z urazami, których doznaje dziecko.
NIE UFAĆ.
Ufności i porządku świata, dziecko uczy się od rodziców i poprzez rodziców. W rodzinie z problemem alkoholowym, dziecko nie ma oparcia w dorosłych. Wcześnie uczy się, że nie może polegać na swych rodzicach. Często przejmuje ich obowiązki i bierze na siebie nadmierną odpowiedzialność za problemy rodzinne. Otaczający je świat wydaje się dziecku wrogi i obcy, stąd całkowicie przestaje ufać innym ludziom.
NIE MÓWIĆ.
„Nie mówić” oznacza zamknięcie się na tematy związane z rodziną wobec obcych. Alkoholizm to temat zakazany w domu! Dzieciom nie wolno źle mówić o swoich rodzicach. Zaprzeczanie to obowiązująca i obwarowana surowymi sankcjami norma komunikacyjna.W samoobronie dzieci często też kłamią o sobie, bo to je uspokaja (nie rani i nie rozbudza lęku).
Najczęściej dzieci jednak starają się utrzymywać w tajemnicy picie rodziców, również z poczucia gorszości od innych.
NIE ODCZUWAĆ.
To efekt nauki „znieczulania się”. W sytuacji wielkich, paraliżujących uczuć, dzieci w samoobronie odcinają się od nich, dzięki temu czują się bezpieczniej. Nie oznacza to jednak, iż dzieci nie odczuwają żadnych uczuć.
Na co dzień dzieciom towarzyszy duża huśtawka emocjonalna. Żyją one w napięciu, osamotnieniu i niezrozumieniu swych uczuć. Popadają w poczucie winy zarówno w stosunku do pijącego ojca (matki), ale i też wobec drugiego, udręczonego rodzica. Wskutek wielokrotnego doświadczania niezaspokajania własnych potrzeb i związanych z nim cierpień i rozczarowań, odczuwają duże poczucie krzywdy.
Obronność i odejście od siebie samego powoduje, że dzieci w takich rodzinach (i w każdych innych dysfunkcjonalnych), funkcjonują według sztywnych i schematycznych wzorów zachowań. Wchodzenie w te role pozwala uniknąć im kontaktu z bolesną rzeczywistością.
Wyróżnia się wśród dzieci następujące wzory zachowań: maskotka, bohater rodzinny, wyrzutek i zagubione dziecko.

1.Bohater rodzinny:

- najczęściej najstarsze dziecko,
- „rodzic rodziców”- przejmuje obowiązki rodziców,
- dźwiga ciężary innych,
- jest : silny, twardy, nadzwyczaj dzielny i oddany,
- nie potrafi się bawić- często nie ma czasu na zabawę,
- często ma zaległości w nauce,
- nie potrafi brać i czerpać wsparcia od innych,
- przez odcięcie od siebie nie czuje zmęczenia,
sygnałów choroby, wewnętrznego protestu wobec
niesprawiedliwości


2.Wyrzutek inaczej: kozioł ofiarny, dewiant:

- bardzo trudna rola,
- dziecko to pogodziło się ze stwierdzeniem „przez
ciebie pijemy”- uważa, że jest z natury złe,
- występuje buntowniczo i dramatycznie przeciw
codziennej rzeczywistości,
- sprawia poważne problemy wychowawcze: nie uczy
się, wagaruje, kradnie, pije alkohol i przybliża się do
marginesu społecznego,
- pierwsze próby destrukcji są próbami zwrócenia na
siebie uwagi, kolejne natomiast stają się składową
życia (dają aplauz rówieśników, oparcie w grupie,
nieuświadomione odegranie się na dorosłych)


3.Maskotka inaczej: błazen:

- najtrudniejsza rola dla dziecka,
- dziecko w tej roli sprawnie rozładowuje napięcia
rodzinne poprzez: przymilność, żarty i
uwodzicielskość,
- jest bardzo znaczące w domu,
- częste zadania dziecka: „Idź uspokoić ojca” lub „Zrób
coś, żeby mama przestała się denerwować”,
- pewien rodzaj maskotki może być narażony na
wykorzystywanie seksualne,
- dziecko nerwowe i niepewne, odczuwa ciągły lęk i
strach,
- nikt nie traktuje maskotki poważnie,
- zależna od nastrojów innych- ma trudności z
budowaniem własnego życia


4.Zagubione dziecko inaczej: dziecko we mgle, aniołek, niewidoczne dziecko:

- „Piotruś Pan”- marzyciel,
- to ktoś, kogo właściwie nie ma
- grzeczny, spokojniutki, wycofany
- często jest to najmłodsze dziecko,
- w klasie gra rolę „aniołka”,
- dzieci te to zadaniowy,
- nie potrafi kontaktować się i współżyć z ludźmi,
- w dalszej konsekwencji ucieczki od świata może
zacząć sięgać po leki, narkotyki lub alkohol


Dzieci w różnych fazach swego życia często przyjmują różne wzory zachowań, przy czym należy podkreślić, że podane role nie zawsze występują w swej czystej postaci.
Dziecko alkoholika potrzebuje pomocy w :
- zrozumieniu własnej sytuacji życiowej oraz związku pomiędzy alkoholizmem rodziców a swoimi trudnościami,
- odkryciu źródeł własnych emocji, wyrażaniu ich i odreagowaniu,
- pozbyciu się poczucia winy za chorobę alkoholową,
- pozbyciu się wstydu i poczucia osamotnienia,
- osłabianiu poczucia krzywdy oraz jego wpływu na przeżycia i zachowania dziecka,
- zdobyciu wiary, że może mu się w życiu ułożyć,
- zwiększeniu poczucia własnej wartości i docenieniu swoich sukcesów w walce o
przetrwanie,
- budowaniu własnego życia, niezależnego od problemów domowych,
- uzyskaniu kontroli nad własnym losem
Umiejętne zdiagnozowanie dziecka, ma kluczowe znaczenie podczas pracy terapeutycznej
z nim.

LITERATURA:

SZTANDER W.: Dzieci w rodzinie z problemem alkoholowym, Warszawa 1993
PACEWICZ A.: Jak pomóc dziecku nie pić, Warszawa 1994
KOBIAŁKA A. i STRZEMIECZNY J.: Pomoc psychologiczna dla dzieci alkoholików, „Nowiny Psychologiczne” 1989, Nr 5-6


Referat opracowała: Ewa Jekiełek,
wychowawca świetlicy szkolnej
w ZSP NR 1 w Osieku
Zgłoś błąd    Wyświetleń: 5561
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014